Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Έι, Μπι, Σι, Ντι, Ι, Εφ, Τζι...


Τι έγινε;
Τελικά δεν ήταν συνωμοσιολογία η θεωρία πως συγκεκριμένοι κύκλοι επιχειρούν να απλοποιήσουν και να αγγλικοποιήσουν την ελληνική γλώσσα;
Έλα, δεν το πιστεύω!!!

Καταργούν την ομορφιά αλλά και την ουσία της ελληνικής γλώσσας.
Στόχος της Νέας Μνημονιακής Πραγματικότητας (λέγε με και Νέα Τάξη Πραγμάτων) δεν είναι μόνο η τσέπη.
Είναι και το μυαλό.
Αν ευστοχήσουν στο μυαλό, άλλωστε, τότε και η τσέπη θα αδειάσει πιο εύκολα.
Η τσέπη άβουλων όντων που θα περιφέρονται επί της Γης, σπαταλώντας απλώς το πολύτιμο οξυγόνο της και προσθέτοντας απλώς λίγο ακόμη βάρος.

Η ελληνική γλώσσα είναι η πληρέστερη γλώσσα του λεγόμενου δυτικού κόσμου.
Η ουσία της βρίσκεται στη δομή, τη μορφολογία και τη φωνολογία της.
Και τα τρία είναι αλληλένδετα.

Η δομή της;
Το συντακτικό και η γραμματική της, ευέλικτα και τα δύο για να εξυπηρετούν τις ανάγκες του εκάστοτε λέγοντος, αλλά και τριγωνομετρικώς οργανωμένα.
Οι κλίσεις, οι συζυγίες, οι πτώσεις, τα άρθρα, ο χωρισμός κυρίων και δευτερεουσών προτάσεων, οι σύνδεσμοι, οι προθέσεις, τα επιφωνήματα, οι συνημμένες και οι απόλυτες μετοχές, οι απρόσωπες εκφράσεις, τα τελικά και ειδικά απαρέμφατα, η οριστική, η υποτακτική, η ευκτική, η προστακτική, οι συντεταγμένοι κανόνες και οι επίσης συντεταγμένες εξαιρέσεις...
...όλη η δομή της ελληνικής γλώσσας λειτουργεί ως ηλεκτρονικός μικροεπεξεργαστής που ρυθμίζει κανόνες και λειτουργίες και ορίζει έναν κεντρικό γλωσσικό εγκέφαλο που δίνει και παιρνει εντολές για έκφραση και επικοινωνία στην τελειότητα.

Η μορφολογία της;
Η μαθηματικώς δομημένη ορθογραφία της, με βάση και τις ηχητικές αλλά και τις εικαστικές αναλογίες.
Οι καταλήξεις, τα πρόσωπα, τα ρήματα σε -ίζω αλλά και αυτά σε -ύζω ή σε -ήζω που έχουν διαφορετική λειτουργία στη γλώσσα.
Οι ετεριωμένες μορφές των λεκτικών θεμάτων.
Η ετυμολογία που δείχνει την ορθολογική προέλευση κάθε λέξης.
Το σημαίνον και η σύνδεσή του με το σημαινόμενο.

Η φωνολογία της;
Η σύνδεση κάθε συλλαβής και κάθε γράμματος με την κατάλληλη προσωδία ούτως ώστε ο λόγος να γίνεται λειτουργικός αλλά και μουσικός.
Τα μακρά και τα βραχέα φωνήεντα που ορίζουν την προσωδία έχουν άμεση σχέση με το σημαινόμενο κάθε λεκτικού σημείου.
Οι εκφράσεις θαυμασμού που περιλαμβάνουν μακρά φωνήεντα, ενώ οι εκφράσεις άμεσης επικοινωνίας που περιλαμβάνουν βραχέα.
Γιατί τα μακρά επιτείνουν την έκφραση κάθε συλλαβής.
Οι δίφθογγοι που "ανοίγουν" το στόμα περαιτέρω.
Οι δασυνόμενες λέξεις που προσδίδουν βάθος και βάρος στη λέξη και που παρότι έχουμε καταργήσει στη νέα ελληνική (κακώς) τη δάσυνση και την όξυνση των φωνηέντων, εντούτοις έχουμε διατηρήσει τα αποτελέσματα της προσθήκης πνευμάτων.
Έτσι, οι λέξεις που δασύνονταν στην αρχαία ελληνική, όταν γίνονται συνθετικά λέξεων δασύνουν το σύμφωνο που προηγείται (κατά+αιρώ= καθαιρώ ενώ κατά+ονομάζω=κατονομάζω).
Το αρχικό ρ που όταν συντίθεται γίνεται διπλό ρρ (ροή και επιρροή) για να δοθεί περαιτέρω έκταση.
Αυτό ονομάζεται προσωδία και όχι "ηχηρότητα", όπως ατυχέστατα αναφέρει το βιβλίο, όπως διαπιστώνουμε και από την εικόνα. Απλοποίηση ακόμη και στις γλωσσολογικές έννοιες; Προσωδία, αγαπητοί Φελόλογοι που επιμεληθήκατε αυτό το επαίσχυντο βιβλίο.
Φελόλογοι και όχι Φιλόλογοι, διότι δεν αγαπάτε το Λόγο που οριστήκατε να αγαπάτε και να μελετάτε, αλλά όντες επιπλέοντες φελοί βαλθήκατε να τον πετσοκόψετε, σε αντίθση με το παχυλό αντίτιμο για τη σπουδαία σας εργασία.

Όλος ο κόσμος της ελληνικής γλώσσας είναι η ουσία του μακραίωνου ελληνικού πολιτισμού.

Και έρχονται τώρα κάποιοι να καταργήσουν αυτήν την ουσία για να γίνει πιο εύπεπτη και άρα πιο ευτελής η γλώσσα μας.
Όχι, δεν είναι άσχετοι.
Βαλτοί είναι.
Και έχουν σχέδιο την αποδόμηση αυτού του υπέροχου κόσμου της ελληνικής γλώσσας για να την καταντήσουν μια νεκρή γλώσσα, ένα περιφερειακό παράρτημα της αγγλικής.
Έχουν ακουστεί άλλωστε απόψεις από διάφορους αμφιλεγόμενους "διανοούμενους" όπως αυτή της αντικατάστασης του ελληνικού αλφαβήτου από το λατινικό, για να καταστεί ευκολότερη η επικοινωνία με τις υπόλοιπες γλώσσες που το χρησιμοποιούν.

Τι;
Όχι;
Ε τότε σε τι αποσκοπεί η πρόσθεση των συμφώνων μπ, γκ, ντ;;;
Σε τι αποσκοπεί, αν όχι στην αντικατάσταση του αλφαβήτου μας από τη λατινική, η οποία περιλαμβάνει τα σύμφωνα b, g, d ;;;
Κι αυτό τυχαίο;

Πάντα οι αλλγές στην Παιδεία γίνοντια με αργούς ρυθμούς για να προλαβαίνουν να αποτυπώνονται στην κοινωνία.
Σε κάθε γενιά φέρνουν και μια μεγάλη αλλαγή.
Σήμερα καταργούν τα φωνήεντα η, υ, ω αφού και στο λατινικό αλφάβητο τα φωνολογικώς "i" συμπυκνώνονται σε ένα μόνο φωνήεν, το i.
Δημιουργούν σύμφωνα τα οποία υπάρχουν στη λατινική όπως προείπαμε επίσης.
Μα τα έλεγε και η Μπιλντεμεπεργάρχης Διαμαντοπούλου προ καιρού.
Στόχος είναι, έλεγε, η απλοποίηση της ελληνικής γλώσσας και του αλφαβήτου.
Ε, ορίστε λοιπόν!
Το νέο βιβλίο της Ε' και Στ' Δημοτικού εισάγει αυτήν την απλοποίηση.

Αυτή είναι η Παγκοσμιοποίηση, αγαπητοί μου!
Δεν είναι ένα χωνευτήρι πολιτισμών.
Είναι μια μηχανή του κιμά που συμπιέζει σπουδαίους πολιτισμούς για να βγάλει τον  προαποφασισμένο κιμά του αγγλο-αμερικανικού πολιτισμού με το πρόσχημα της διεθνοποίησης (και όχι του διεθνισμού, όπως κακώς προσλαμβάνεται η έννοια αυτή συχνά).
Η Νέα Ρώμη επιβάλλει το δίκιο της στους κατακτημένους λαούς, επιβάλλοντας τον πολιτισμό της, τη γλώσσα της, την κουλτούρα της.
Έτσι θα μονιμοποιηθεί η οικονομικο-πολιτική της κυριαρχία. 
Μέσω μιας βιαίως επιβεβλημένης πολιτισμικής συνοχής των παγκοσμίων υπηκόων.

Και μην εκπλαγείτε καθόλου και όταν η αγλλική γίνει η δεύτερη επίσημη γλώσσα μας, όπως μας προειδοποιούσε προ ετών η Αννούλα.
Και για το αλφάβητο όταν τα έλεγε ίσως μας φαινόταν απίστευτο ή ανεφάρμοστο.
Ορίστε, εφαρμόζεται!
Ε, σε λίγο θα γίνει και το δεύτερο!

Γιατί, μην ξεχνάτε ότι μιλάμε και τη γλώσσα που σκεφτόμαστε.
Και τούμπαλιν.

Η ελληνική γλώσσα είναι πολύπλοκη.
Η καλή γνώση της και προυποθέτει αλλά και συντελεί στην πολυπλοκοποίηση της σκέψης.
Είναι αμφίδρομη η σχέση αιτίου αποτελέσματος εδώ.
Η αγγλική είναι η επιτομή της απλή γλώσσας.
Απλές λέξεις, άκλιτες, χωρίς ευελιξία, αλλαγές ρυθμού, ιδιαίτερη προσωδία, χωρίς βαθιά φιοσοφία μέσα της.
Είναι μια γλώσσα καθαρά επικοινωνιακή.
Η ευκολία στη συνεννόηση στα απλά πράγματα.

Είτε θέλουν να πουν ότι συμπαθούν, είτε ότι αγαπούν κάποιον είτε ότι τον ορέγονται είτε ότι έχουν κάποια αγαπημένη συνήθεια, χρησιμοποιούν την ίδια λέξη: i love *****
Μια λέξη, ένα συναίσθημα.
Είτε πρόκειται για το ταίρι σου, είτε για φίλο, είτε για γείτονα, είτε για σκύλο, είτε για ποδήλατο.
Μια λέξη, ένα συναίσθημα, μια σκέψη.
Και αυτή η σκέψη τόσο απλοποιημένη που χωρά τα πάντα, από έρωτα μέχρι απορρυπαντικό.
Ενώ στην ελληνική έχουμε χιλιάδες τρόπους για να εκφράσουμε το καθετί, ώστε να λαμβάνει το μέγεθος και την αξία που θέλουμε να του προσδώσουμε και που αξίζει να του προσδώσουμε.

Πολλές  και σύνθετες λέξεις, πολλά και σύνθετα συναισθήματα, πολλές και σύνθετες σκέψεις.

Άυτό φοβάται το σύστημα.
Το πολύ και κυρίως το σύνθετο.

Για να καταστεί νεκρός ο λόγος του Πλάτωνα, του Σωκράτη, του Αριστοτέλη, του Επίκουρου, του Θουκυδίδη, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη, του Πλουτάρχου, του Ηροδότου.

Για να καταστεί νεκρή και η σκέψη τους.

Για να καταστεί νεκρή και η σκέψη μας.

27 σχόλια:

  1. "Μόνη έννοια η γλώσσα μου
    στις αμμουδιές του Ομήρου"
    'ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ
    Παρεπιπτόντως να πούμε ότι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ στοιχείο ταυτότητας του Ελληνισμού τα 3.000 χρόνια είναι ότι σε όλες τις εποχές ακόμη και στις ποιο σκοτεινές,και σε κάθε είδους σύστημα εκπαίδευσης ΠΑΝΤΑ διδασκόταν τα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαζεστίξ, ρίξε μια ματιά στο Σαραντάκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ικτίνε, ο Όμηρος θα διατηρηθεί στην εκπαίδευση, αλλά έτσι όπως έχει γίνει και όπως θα έχει γίνει η γλώσσα μας, θα φαίνονται όλο και πιο ξένα τα έπη του.


    Στρατολάτη, διάβασα το κείμενο στο Σαραντάκο.
    Καταρχάς να τονίσω ότι δεν έχω διαβάσει το κείμενο της δασκάλας στο οποίο αναφέρεται ο Σαραντάκος.
    Το κείμενό μου είχε ως αφορμή τη φωτογραφία που έχω στην κορυφή και μόνο.
    Έτυχε βέβαια η προσέγγισή μου να είναι σχεδόν ίδια με της δασκάλας που αναφέρεται.

    Ως προς την άποψη του Σαραντάκου, έχω να πω τα εξής.
    Ως γνήσιος προοδευτικός άνθρωπος ο Σαραντάκος (μου αρέσει πολύ ιδίως η γραφή του πατέρα του), πέφτει πιστεύω στην παγίδα της αντι-συνωμοσιολογίας, η οποία είναι εξίσου ολισθηρή με την παγίδα της συνωμοσιολαγνίας.

    Το λάθος αυτό του Σαραντάκου το έκανα κι εγώ για χρόνια, θεωρώντας κάθε άποψη που είχε χρώμα συνωμοσίας ως άτοπη και σχετιζόμενη με ακροδεξιά στοιχεία κλπ.
    Και εν πολλοίς ισχύει αυτό.

    Αλλά είδα στα χρόνια που περνούσαν και κυρίως στα πολύ πρόσφατα ότι πολλά από αυτά που κορόιδευα ως συνωμοσιολογίες να επιβεβαιώνονται.
    Δε συμφωνώ προφανως με τις προσεγγίσεις των ακροδεξιών που θεωρούν πως είναι ένα εβραικό σχέδιο να χτυπηθεί ο ελληνικός λαός γιατί έχουν προηγούμενα με μας από την εποχή των Ελ και των Η.
    Αλλά η επίθεση της ΝΤΠ στα πολιτισμικά στοιχεία κάθε λαού είναι νομίζω πλέον αποδεδειγμένη.
    Ο στόχος της συμπίεσης λαών και πολιτισμών στη μηχανή του κιμά επίσης.

    Κατά τη γνώμη μου επιχειρούν να σπάσουν τους συνεκτικους δεσμούς που κρατούν δεμένο κάθε λαό, προκειμένου να πετύχουν ευκολότερα την πλήρη αφαίμαξή μας και υποταγή μας.
    Η πολιτισμική αποδόμηση των κοινωνιών θα διασπάσει στην πηγή τους την εθνική/ ενιαία πολιτισμική συνείδηση των λαών, η οποία είναι βασικό συστατικό και της οικοδόμησης ταξικής συνείδησης, κατά τη γνώμη μου.

    Ο καθησυχασμός από τις αποκαλούμενες "συνωμοσιολογίες" (στον οποίο κατέφευγα συχνότατα και εγώ) έχει πλέον νομίζω ηττηθεί από την οικτρή πραγματικότητα.

    Και ο Σαραντάκος θεωρώ πως ωθούμενος από ευγενή και προοδευτικά αισθήματα καταφεύγει στο ίδιο λάθος.


    Στην απάντησή μου δεν αναφέρθηκα σκοπίμως στα γλωσσολογικά θέματα στα οποία αναφέρεται ο Σαραντάκος, καθώς θα πρέπει να διαβάσω το βιβλίο για να σχηματίσω πλήρη άποψη.

    Η άποψη που εξέφρασα παραπάνω αφορά στο υπαρκτό σχέδιο (ανεξαρτήτως αν θες, του συγκεκριμένου βιβλίου) απλοποίησης και επομένως αποδόμησης της ελληνικής γλώσσας.



    ΥΓ.1: Είμαι εναντίον του Δημοτικισμού.
    Αν ήμουν λιγάκι γηραιότερος, θα υποστήριζα ήδη από την εποχή του Κοραή ή αργότερα του Ψυχάρη και του Δροσίνη τη χρήση και εκμάθηση της αρχαίζουσας και όχι της νόθου καθαρεύουσας που λανθασμένα επελέγη τότε.
    Για δημοτική ούτε λόγος....


    ΥΓ.2: Και τώρα είμαι έτοιμος να τ' ακούσω πάλι!!!
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι μόνο διαφωνώ αλλά και ανατριχιάζω! Άκου αρχαΐζουσα!
      Όσον δε αφορά στις συνωμοσιολογίες θεωρώ ξεκάθαρα πως αναζητούν ανύπαρκτα προβλήματα. Ποιος ο λόγος, αυτό το μυστηριώδες δίκτυ ύπουλων συνομωτών, να στήσει οποιαδήποτε συνωμοσία όταν αυτό το οποίο υποτίθεται πως επιδιώκουν επιτυγχάνεται εύκολα, άκοπα και κυρίως κερδοφόρα μέσα από τον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό του "δυτικού τρόπου ζωής", της ξενόφερτης κουλτούρας της εξύμνησης του ανούσιου και του πνευματικού χολιγουντισμού;
      Δηλαδή, πραγματικά, είναι σα να αγριεύεται κανείς μ'ένα κακτάκι και να ξεχνά πως ξεριζώνονται οι ελιές για να φυτευτούν τουρλού φαν παρκς!

      Διαγραφή
    2. Στο ερώτημά σου "ποιος ο λόγος......κλπ" θα απαντήσω πρώτα με ερώτηση.
      Ποιος ο λόγος να στήνουν Μνημόνια, Τρόικες κλπ αφού άνετα, εύκολα και άκοπα ως Καπιταλιστές μας γδέρνουν διαχρονικώς και με το Νόμο της ΕΕ και των συνεταίρων;

      Γιατί απλούστατα το ότι καταφέρνουν πολλά, δε σημαίνει ότι αρκούνται σ αυτά.
      Θέλουν κι άλλα. Θέλουν περισσότερα.
      Τα θέλουν όλα.

      Έτσι, οι ίδιοι ακριβώς διεθνείς κύκλοι σχεδιάζουν τον πλήρη πολιτισμικό εκφυλισμό των λαών, για να εκμηδενίσουν τις όποιες αντιδράσεις στα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά θέματα.
      Ναι, έχεις δίκιο και τώρα ο λεγόμενος "δυτικός τρόπος ζωής", ο πολιτισμός της κατανάλωσης εχει αποδώσει θαυμαστά αποτελέσματα στο εργο τους.
      Τώρα με το σχέδιο τους, σκοπεύουν να φέρουν ολοκληρωτικά εις πέρας αυτόν τον στόχο, γιατί έρχονται δύσκολα χρόνια και πρέπει οι λαοί να είναι ακόμη πιο εύκολα χειραγωγήσιμοι.
      Τα δύο χρόνια που πέρασαν στη χώρα μας φάνηκε πως η χειραγώγηση δεν πέτυχε και τόσο καλά αποτελέσματα, γι αυτό και υπήρξε τόση κοινωνική αντίδραση στα πάντα.
      Επίσης ο πολιτιστικός εκφυλισμός δια της κατανάλωσης δεν μπορεί να αποδώσει πια, γιατί απλούστατα λόγω κρίσης έχει μειωθεί η κατανάλωση και υπάρχει και μια στροφή προς αλληλέγγυες δράσεις, η οποία πρέπει -γι αυτούς- να αποφευχθεί, καθώς είναι η γενεσιουργός αιτία των μεγάλων κοινωνικών αγώνων.

      Γι αυτό επιταχύνουν τα τελευταία χρόνια τα σχέδιά τους για να προλάβουν να φέρουν εις πέρας τους στόχους τους, πριν οι λαοί σηκώσουν κεφάλι.

      ΥΓ.: Οι γραφικές εκφάνσεις της Συνωμοσιολογίας δε σημαίνουν αυτόματα και την ανυπαρξία Συνωμοσιών.
      Εξάλλου σνωμοσίες πήρχαν πάντα στην Ιστορία.

      Από τον Κατιλίνα και τον Βρούτο ως το Λάιμπαχ (Ιερή Συμμαχία) και τη Μπίλντεμπεργκ.

      Αν ζούσαμε στις αρχές του 19ου αιώνα, θα απορρίπταμε ως γραφική συνωμοσιολογία τη συνωμοσία του Λάιμπαχ;

      Διαγραφή
    3. Μια διόρθωση:
      όχι "γενεσιουργός αιτία".
      Καλύτερα "κινητήριος δύναμη"

      Διαγραφή
    4. Η δική μου άποψη παραμένει πως ο καπιταλισμός χρησιμοποιεί τον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό όχι λόγω κάποιας ρεβανσιστικής διάθεσης απέναντι στις λοιπές κουλτούρες αλλά αποκλειστικά και μόνο για το κέρδος. Μια παγκοσμιοποιημένη κουλτούρα προσφέρει ταυτόχρονα ευρύτερη πολιτική διεισδυτικότητα και διευρύνει την αγορά για τα προϊόντα της. Το κρίσιμο σημείο, στο οποίο δεν μπορεί να απαντήσει η συνομωσιολογία, είναι το ότι το παγκοσμιοποιημένο προϊόν (υπο)κουλτούρας καθίσταται είδος πρώτης ανάγκης. Δεν διαταράσσεται λοιπόν από τυχόν οικονομικές κρίσεις σε ικανό βαθμό.
      Οι λαοί είναι απολύτως χειραγωγίσιμοι. Μην αυταπατάσαι. Μπορεί να κόψεις στο λαό το ψωμί και να βγει για μια βδομάδα στους δρόμους. Αν του κόψεις το CSI Μαΐάμι θα γκρεμίσει το σύμπαν...

      Διαγραφή
    5. Μα φυσικά συμφωνούμε και έχω τονίσει και στα σχόλια και στο κείμενο πως η συνωμοσία δε γίνεται λογω κάποιας ρεβανσιστικής διάθεσης, αλλά στοχεύει ξεκάθαρα στο κέρδος.

      Είναι προφανές ότι το Κεφάλαιο δεν εχει πατρίδα, δεν έχει καλούς ή κακούς χαρακτήρες, δεν έχει νεύρα ή συμπόνοια.
      Έχει μόνο κέρδος και τίποτα άλλο.
      Όλες οι κινήσεις του (επίγειες και υπόγειες) στρέφονται γύρω απ' το μέγιστο δυνατό κέρδος.

      Ο πολιτισμικός εκφυλισμός στοχεύει στην αναχαίτιση της ανάπτυξης εθνικής και ταξικής συνείδησης, μεσω των οποίων συνηθίζουν να ανθίστανται οι λαοί στα βάρβαρα μέτρα, τα οποία αποφέρουν το μεγάλο κέρδος για το Κεφάλαιο.

      Διαγραφή
  4. Υπάρχουν αυτοι που μισούνε οτιδήποτε ελληνικό - εθνικό, κυρίως στο χώρο της αριστεράς - αριστεριστών και αυτοί που καπηλεύονται οτιδήποτε ελληνικό - εθνικό, δεξιοακροδεξιοί φασίστες. Τώρα με ποια τρέλα από τις δυο να ασχοληθείς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητέ μου Ματζέστιξ,
    νομίζω ότι στο συγκεκριμένο θέμα κάνεις λάθος!
    Κι αυτό γιατί όπως ο ίδιος επισημαίνεις: "Το κείμενό μου είχε ως αφορμή τη φωτογραφία που έχω στην κορυφή και μόνο".
    Από τη φωτογραφία και μόνο εάν είχες διδαχτεί γλωσσολογία όπως ελόγου μου, θα γνώριζες πως το μάθημα αναφέρεται στον προφορικό λόγο και όχι στο γραπτό (μιλάει δηλ. για τα φωνήματα ή φθόγγους της ελ. γλώσσας και ΟΧΙ για τα γράμματα- σύμβολα με τα οποία αποδίδουμε τους συγκεκριμένους αυτούς φθόγγους).
    Κι αυτό γιατί πολύ απλά, τα συγκεκριμένα γράμματα βρίσκονται σε αγκύλες!!
    Βέβαια απουσιάζουν τα αλλόφωνα, τα οποία ανεβάζουν τον αριθμό των συμφώνων της ελληνικής γλώσσας σε 25, κατά το Διεθνές Φων. Αλφάβητο [c],[ç],[j],[ʎ] κοκ , αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Δηλ. είναι θέμα της γλωσσσολογίας, πράγμα βαρύ για μαθητές δημοτικού.
    (Για να καταλάβεις πάντως την αξία των αλλόφωνων εκ της απουσίας τους, σκέψου τον Τόνι Πινέλι να τραγουδάει ελληνικά!! Χα,χα.) Για του λόγου το αληθές:
    http://www.youtube.com/watch?v=mnZ73b9PZEk
    Anyway! όχι ότι δεν έχεις άδικο ως προς την οπτική που προσεγγίζεις το θέμα, δηλ την αποδυνάμωση- ισοπέδωση της ελληνικής γλώσσας μέσω της απλοποίησης.
    Πίσω από αυτό το καταχθόνιο σχέδιο, βρίσκονται κάποιοι καταραμένοι γλωσσολόγοι, οι οποίοι βλέπουν το όνειρό τους να υλοποιείτε!
    http://www.inout.gr/showthread.php?t=43656

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. κ.κ. έτσι όπως έχουμε καταντήσει, παίρνουμε ο καθένας από μια γωνιά στο χάρτη, ζωνόμαστε τα φισεκλίκια μας κι όποιον πάρει ο Χάρος.
    Και δυστυχώς παίζουμε όλοι σ' ένα θεάτρο παραλόγου, μηδέ του εαυτού μου εξαιρουμένου.


    Ανατολή, διαβάζοντας το link περί των Γλωσσολόγων, σκέφτηκα ότι αυτό που λέει το κείμενο εκείνο, αυτό ακριβώς λέω κι εδώ.
    Στην περίπτωση που η αφορμή για το κείμενο δεν είναι παρά μια παρανόηση, η ουσία του κειμένου παραμένει ως έχει.
    Ο προβληματισμός για τα σχέδια πολιτισμικού εκφυλισμού των λαών από τους ηγέτες της Παγκοσμιοποίησης παραμένει αναλλοίωτος.

    Κι αν η αφορμή ήταν απλώς μια παρανόηση ή μια πλημμελής μελέτη του ζητήματος (δεν έχω και στα χέρια μου το βιβλίο για να έχω ιδίαν άποψη), ευχαριστώ την αφορμή αυτή που μου έδωσε την ευκαιρία να γράψω αυτά που έγραψα παραπάνω και τα οποία ισχύουν κατά τη γνώμη μου, ανεξαρτήτως αφορμών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γιατί καλυτερη η αρχαίζουσα.Καλύτερα είναι τα σανσκριτικά!!!
    Το διάλογο του Σολωμού τον ξέρεις?.Μέχρι πότε τα ψευτικα και νεκρά θα τα σέρνουμε.Η ζωή αν δεν εξελίσεται και αλλάζει πεθαίνει.
    Οι μούμιες και οι Φραγκεστάιν δεν είναι ζωή.
    Z1977

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Z-1977, αντιλαμβάνομαι τον προβληματισμό σου περί νεκρής ή ζωντανής γλώσσας.
    Δεν είμαι αντίθετος φυσικά στην εξέλιξη της γλώσσας.
    Αυτή είναι άλλωστε μια φυσική διαδικασία.

    Αρκεί όμως η κάθε συγκεκριμένη εξέλιξη να είναι πράγματι αποτέλεσμα μιας φυσικής διαδικασίας και όχι προιόν επιβολής από οποιαδήποτε κοινωνικη ομάδα.

    Αλλα μήπως η νεοελληνική κοινή είναι προιόν φυσικής εξέλιξης;
    Ή μήπως είναι προιόν επιβολής;

    Λόγω της Βυζαντινοκρατίας και της Τουρκοκρατίας, ο ουσιαστικά κατεχόμενος ελληνισμός αντιμετώπισε τον εκφυλισμό μιας γλώσσας-στολίδι.
    Ο εκφυλισμός της γλώσσας επιβλήθηκε βιαίως από τα απολυταρχικά καθεστώτα που ήταν... αλλεργικά στον αρχαίο ελληνισμό.

    Από τη στιγμή όμως που η αρχαία ελληνική γλώσσα και η νεοεληνική κοινή έχουν -παρά τον εκφυλισμό- απευθείας σύνδεση, τότε αντιλαμβανόμαστε πως τα αρχαία ελληνικά δεν είναι μια νεκρή γλώσσα, ούτε και ξένη γλώσσα, όπως τα σανσκριτικά που ειρωνικά αναφέρεις.

    Εξάλλου και το νεοελληνικό ιδίωμα που επιβλήθηκε τελικά δεν ήταν η φυσική γλώσσα του πληθυσμού του ελληνικού κράτους.
    Η πλειοψηφία μιλούσε τα τοπικά ιδιώματα που έχουν μεγάλες διαφορές από αυτη τη νεοελληνική διάλεκτο, που βασίστηκε στην αττική διάλεκτο, διασκευασμένη όμως από τους υπευθύνους της εποχής.

    Τι σχέση είχαν π.χ. τα αρβανίτικα που ήταν η καθομιλουμένη σε μεγάλο τμήμα της χώρας με τη νεοελληνική διάλεκτο του νέου ελληνικού κράτους;
    Καμία!
    Στην ουσία υπήρχε διγλωσσία. Απ' τη μια η καθομιλουμένη αρβανίτικη ιδιόλεκτος και απ την άλλη η επιβεβλημένη κρατική νεοελληνική.

    Έτσι κι αλλιώς απ' τη στιγμή που το νέο ελληνικό κράτος ήταν ενα σύνολο διαφορετικών πληθυσμών και ιδιολέκτων, η αναγκη πολιτισμικής συνοχής του κράτους επέβαλε τη δημιουργία μιας νεοελληνικης κοινής διαλέκτου.

    Ε λοιπόν, αφού έτσι κι αλλιώς έγινε επιβολή από τα πάνω, θεωρώ πως έπρεπε ως βάση και αφετηρία της νεοελληνικής κοινής να είναι η αρχαίζουσα και όχι αυτή η εκδοχή που επελέγη τελικά.
    Με αφετηρία την αρχαίζουσα το 1830 ή και αργότερα, η νεοελληνική κοινή που θα δημιουργούνταν, θα εξελισσόταν φυσικά όπως προείπαμε.

    Η χρήση της θα είχε προσδώσει πολλά στο νέο ελληνισμό, αφού όπως ξαναείπα, μιλάμε με τη γλώσα που σκεφτόμαστε και σκεφτόμαστε με τη γλώσσα που μιλάμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η γλώσσα εξελιχθηκε κανονικά και νομοτελειακά.Το γλωσσικό πρόβλημα εντοπίζεται ήδη απο τους αλεξανδρινούς χρόνους με τους περίφημους ΑΤΤΙΚΙΖΟΝΤΕΣ,και συνεχίστηκε μέχρι πρόσφατα,καθόλου τυχαία ή εθνικά αλλά ΚΑΘΑΡΑ ΤΑΞΙΚΑ,δηλ.ως περιχαράκωση και κατοχύρωση πολλών προνομίων των Λογίων μέσα στο διοικητικό=εξουσιαστικό μηχανισμό,και αλαζονικής επιβολής στα λαικά στρώματα.Πρόσφατες μνήμες,ο απλός, ηθικός και δουλευτής χωρικός, έρμαιο του παπα,του δάσκαλου,και του κλητήρα με τις "ελληνικούρες τους".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ικτίνε θεωρώ πως δεν εξελίχθηκε κανονικά και νομοτελειακά.
    Όπως ανέπτυξα παραπάνω, δεν υπήρχε νεοελληνική κοινή διάλεκτος και θα επιβαλλόταν έτσι κι αλλιώς "από τα πάνω" μια διάλεκτος και απλώς επελέγη αυτή που γνωρίζουμε.

    Οι ελληνικούρες στις οποίες αναφέρεσαι ήταν απλώς ένα από τα συμπτώματα της επιλογής αυτής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Λίγο καθυστερημένο το σχόλιο, αλλά είδα σήμερα άρθρο στο in.gr στο οποίο αρμόδιοι φορείς του Υπ. Παιδείας εξηγούν οτι η σύγχυση που δημιουργήθηκε αφορά την διαφορά μεταξύ φωνητικής και γραπτής διδασκαλίας της γραμματικής. Επίσης παρατίθενται οι (ενδιαφέρουσες) επισημάνσεις του Προέδρου του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, Ι.Καζάζη και του Γ. Μπαμπινιώτη. Μαζί με το άρθρο του Σαραντάκου νομίζω τα πράγματα μπαίνουν στη θέση τους.

    Κατά τα άλλα, προσυπογράφω τα περί επίθεσης της ΝΤΠ στα πολιτισμικά στοιχεία κάθε λαού και συμπίεσης λαών και πολιτισμών που γράφει ο Μαζεστίξ. Η επιθυμία των ελίτ για συγκεντροποίηση της εξουσίας διευκολύνεται από την άμβλυνση της εθνικής συνείδησης. Επομένως, η γλώσσα και η ιστορία των λαών αποτελούν άμεσους και προφανείς στόχους στα πλαίσια της εφαρμογής της ατζέντας της παγκοσμιοποίησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Συγγνώμη, έδωσα λάθος το link για το άρθρο του in.gr.
    Το σωστό είναι αυτό:
    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231204861

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλημέρα Βασίλη.
    "Καθυστερημένο" δεν είναι το σχόλιο, αλλά αυτοί που σχεδιάζουν αυτά που σχδιάζουν.

    Όσο για την παρεξήγηση σχετικά με τη φωνητική και τη γραπτή διαδασκαλία της γραμματικής, επειδή είμαι καλοπροαίρετος το δέχομαι και έχει βάση ως επιχείρημα.
    Αλλά δυστυχώς τα υπόλοιπα ισχύουν.

    Πάντως δε μας αδικώ που ίσως παρασυρθήκαμε.
    Με τόσα που μας συμβαίνουν εδώ και μερικά χρόνια, πώς μπορούμε να μην είμαστε εξαιρετικά καχύποπτοι;

    Όποιος καεί στο χυλό, φυσάει και το γιαούρτι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Χαίρομαι που αντιληφθήκατε το λάθος σας, ως προς το συγκεκριμένο συμβάν. Δύο παρατηρήσεις όμως: 1.Εξακολουθητικά στο κείμενό σας συγχέετε τη ΓΛΩΣΣΑ (που είναι κατεξοχήν προφορική) με τη ΓΡΑΦΗ (που δεν είναι παρά ένας τρόπος γραπτής αποτύπωσης της γλώσσας). Αυτό πρέπει να το προσέξετε, θα σας σώσει από πολλά άλλα ιδεολογικά ολισθήματα. 2. Μπορεί εσείς να διαπιστώσατε το λάθος σας ήδη από τις 13 Ιουλίου, αλλά υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που αναπαράγουν το αρχικό κείμενο σε φόρα κτλ. (Από ένα τέτοιο σας βρήκα κι εγώ). Νομίζω πως αν σας ενδιαφέρει η αλήθεια και η υπεράσπισή της, θα πρέπει κάπως να την ενσωματώσετε στο αρχικό σας κείμενο ή και να το αλλάξετε. Και πάντως, εγώ προσωπικά έχω την απαίτηση από κάποιον ο οποίος θαυμάζει την πολυπλοκότητα της αρχαίας γλώσσας και τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, να μη βιάζεται να βγάλει συμπεράσματα, να ψάχνει ενδελεχώς τα στοιχεία και μετά να γράφει τέτοια κείμενα. Το να βρει κανείς το βιβλίο δεν είναι και τίποτα δύσκολο, υπάρχει στο ίντερνετ. Ενδεικτικά: http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/gramm_e_st/027-040.pdf
    Αν θέλουμε επιτέλους να τιμήσουμε κάπως την κληρονομιά μας και να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας, πρέπει να τιμήσουμε και να εκτιμήσουμε πρώτα από όλα αυτό που πραγματικά τους έκανε άξιους λόγου: και αυτό δεν ήταν φυσικά η γραφή τους (εδώ να θυμίσω τα τόσα διαφορετικά αλφάβητα της εποχής και τις προγενέστερες γραφές όπως η Γραμμική Β), ούτε καν η γλώσσα τους, αλλά το ότι κατάφεραν να περάσουν από τη μαγική/μυθική σκέψη στον ορθό Λόγο, στην αναζήτηση ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ, στη θεμελίωση των επιστημών. Δυστυχώς, ακόμα κι αν ως εκ θαύματος αρχίζαμε να μιλάμε όλοι (και να γράφουμε αν θέλετε) απταίστως στην αττική διάλεκτο (ας διαλέξουμε μία), τίποτα δε θα άλλαζε στο επίπεδό μας, γιατί το πρόβλημα είναι βαθύτερο, ουσιαστικότερο και δυστυχώς επιτείνεται ακριβώς από τις αρχαιολατρικές (μυθικές σχεδόν) αντιλήψεις των νεοελλήνων. Ευελπιστώ πως η ευφυΐα που φαίνεται πως σας διακρίνει αρκετά θα επαναφέρει και τα συνωμοσιολογικά στην κανονική τους διάσταση: ναι, συμφωνώ (για την ακρίβεια, εντελώς τυχαία, έλεγα αυτό ακριβώς σε ένα φίλο χθες) ότι κάποια συνωμοσιολογικά έχουν βάση (δυστυχώς κυρίως τα περί οικονομικών). Αυτό δε σημαίνει πως ΟΛΑ έχουν ή και πως αυτά που έχουν, αφορούν πραγματικές συνωμοσίες (όπως τις φαντάζεται ο απλός κόσμος) ή πραγματικά σχέδια. Ενίοτε, απλώς η απληστία και η βλακεία, και ο εκρηκτικός τους συνδυασμός, αρκούν για ερμηνεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλησπέρα αγαπητέ/ή φίλε/η.
    Πρώτον να σημειώσω πως θεωρώ μέρος της ανάρτησης τα σχόλια που γίνονται εδώ και γι' αυτό δεν προβαίνω σε ανασκευή των γραφέντων στο κείμενο, αφού οι όποιες προσθαφαιρέσεις στην αρχική τοποθέτηση προκύπτουν και από τα σχόλια. Και τα δικά μου και των υπόλοιπων σχολιαστών.
    Θα ήταν σίγουρα ευχάριστο αν, εκτός του κειμένου, αναδημοσιεύονταν στα διάφορα sites και τα κατατοπιστικά σχόλια.


    Σχετικά με το ζήτημα τώρα, επαναλαμβάνω όπως έγραψα και παραπάνω πως, παρότι φαίνεται πως υπήρξε -κακώς- βιαστική η τοποθέτησή μου επί του θέματος, μολατάυτα επιμένω στην ουσία των όσων έγραψα παραπάνω.

    Διάβασα κάποια τεκμηριωμένα κείμενα (με αφετηρία το blog του Σαραντάκου) σχετικά με το θέμα και συμπεραίνω πως ο θόρυβος που δημιουργήθηκε προ ημερών δεν ήταν παρά μια παρεξήγηση.
    Η αφορμή της σύνταξης του κειμένου ήταν λοιπόν, όπως αποδεικνύεται, λανθασμένη.

    Αλλά εξακολουθώ να θεωρώ πως επιχειρείται η αγγλικοποίηση της ελληνικής γλώσσας. Και όχι μόνο της ελληνικής. Δεν είμαστε και το κέντρο του κόσμου άλλωστε.
    Και με την κινεζική τα ίδια γίνονται.
    Έτσι κι αλλιώς ας μην ξεχνάμε πως το χτύπημα στα πολιτισμικά στοιχεία των λαών έχει άμεση σχέση και με την επιχειρούμενη επιβολή της παγκόσμιας οικονομικής (και ενδεχομένως και πολιτικής) αυτοκρατορίας.
    Οι εκκλήσεις των νεοφιλελεύθερων think tanks για "παγκόσμια διακυβέρνηση" και "πλανητικό χωριό" έχουν άμεση σχέση και με τα πολιτισμικά στοιχεία.


    Και η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου τα ίδια έκανε σε πιο πρωτόγονη μορφή.
    Πήγε και επέβαλλε τον ελληνικό πολιτισμό στους κατεκτημένους λαούς.
    Γλώσσα, θέατρο, εκπαίδευση κλπ κλπ.
    Δεν εξετάζω εδώ αν έπραξε καλώς ή κακώς. (Κακώς θεωρώ.)
    Αλλά ότι επιχειρώντας να θεμελιώσει την παγκόσμια κυριαρχία της αυτοκρατορίας του, πρώτο του μέλημα μετά την στρατιωτική επιβολή επί των λαών αυτών ήταν η πολιτισμική του επιβολή.
    Η κάθε παγκόσμια τάξη πραγμάτων το ίδιο επιχειρεί.
    Κι αυτό δεν είναι συνωμοσιολογία.
    Είναι αποδεδειγμένο απ' την ιστορία.
    Απ' τον Αλέξανδρο στη Ρώμη κι απ' το Βυζάντιο στις ΗΠΑ.


    Έχω λοιπόν να προσθέσω στην άποψή μου περί γλώσσας τα εξής.
    Είμαι κάθετα αντίθετος με τη διάκριση γραμμάτων και φθόγγων.
    Και με την "απετυμολόγηση" (ναι, είμαι και γλωσσοπλάστης!) της γραπτής γλώσσας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ως προς το πρώτο σκέλος της διαφωνίας μου με την, εδώ και δεκαετίες, εφαρμοζόμενη εκπαιδευτική πολιτική, έχω να πω πως αν προσέξουμε την καθημερινή μας προφορά, υπάρχει διαφορά στην προφορά του {i} στις λέξεις "παχύ" και "γιατί".
    Στην μεν πρώτη λέξη το το {i} έχει παχιά προφορά και προφέρεται με κλειστό στόμα όπως το γαλλικό {u}, ενώ στη δεύτερη το {i} έχει ανοιχτή προφορά και προφέρεται με το στόμα οριζοντίως ανοιχτό σε αντιστοιχία με το γαλλικό {i}.
    Αντίστοιχα είναι παρατεταμένη η προφορά του διπλού {λ} στη λέξη "Ελλάδα", ενώ είναι βραχύχρονη η προφορά του μονού {λ} στη λέξη "γάλα".


    Δεν το συνειδητοποιούμε, γιατί είναι κάτι που κάνουμε αυθόρμητα.
    Δεν το συνειδητοποιούμε, αλλά, επειδή με ενδιαφέρει, το παρατηρώ πολλές φορές στον καθημερινό προφορικό λόγο.



    Εκτός της μουσικότητας που προσδίδεται στη γλώσσα μας από την προσωδιακή χρήση της, επίσης παραμένει ζωντανή και η απευθείας σύνδεση κάθε λέξης με την ετυμολογική της προέλευση, δηλαδή με το βαθύτερο και πρωτογενές (ή κατ' άλλους δευτερογενές) νόημά της.
    Το κλασικό και διαδεδομένο παράδειγμα της λέξης {fili} είναι ενδεικτικό.
    Άλλο η φυλή, άλλο το φιλί και άλλο το αρχαίο "φιλεί" (= αγαπά).



    Σίγουρα συμφωνώ πως δεν υπάρχει πραγματική πρωτογένεια στη χρήση των λέξεων, αφού η πρώτη ρίζα κάθε λέξης δεν είναι παρά μια "κοινωνική σύμβαση χρήσης" της, πλην των αμιγώς ηχομιμητικών λέξεων, αλλά η απευθείας σύνδεση της προφοράς και της γραφής των νεοελληνικών λέξεων με τη μετασυμβατιή πρωτογενή ρίζα τους, έχει άμεσο αντίκτυπο στον ορθολογικό τρόπο σκέψης, όπως έγραψα και στο κείμενο σχετικά με τη σχέση γλώσσας-σκέψης.

    Τελοσπάντων, με όλα αυτά θέλω να πω πως παρότι η αφορμή ξεκίνησε από μια παρεξήγηση, μια παρανόηση μιας εκπαιδευτικού (εσκεμμένη ή όχι, δεν το γνωρίζω), δόθηκε μια καλή ευκαιρία να μιλήσουμε για τη γλώσσα.
    Και ορθώς θα με ρωτήσεις "αφού όλα αυτά που λες πως δε σ' αρέσουν περιλαμβάνονται και στη γραμματική του Τριανταφυλλίδη, γιατί ρε μάγκα δε τα 'λεγες πιο πριν και περίμενες τώρα να γίνει σούσουρο για να τα πεις";
    Ε, εντάξει θα έχεις δίκιο.
    Αν και έχω ξαναγράψει μια-δυο φορές για γλωσσικά ζητήματα, η αλήθεια είναι ότι συχνά απορροφώμαι και παρασύρομαι από την επικαιρότητα.
    Mea culpa που 'λέγαν ο Ανδρέας κι οι Λατίνοι...
    :-)



    Περί νεοελληνικής προχειρότητας στη σκέψη και αρχαιοελληνικού ορθού λόγου, έχεις δίκιο φυσικά.
    Και, αν και συνηθίζω να ακολουθώ τις αρχές του ορθολογισμού, μερικές φορές υποπίπτω στο σφάλμα της βιαστικής θεώρησης, σκέψης και συμπεράσματος.

    Αν και αξίζει να σημειωθεί πως ένας από τους μεγάλους του ορθολογισμού, ο Σωκράτης, στο διάλογό του με τον Πρωταγόρα περί ηθικής χρησιμοποποιεί παιδαριώδη και έωλα επιχειρήματα για να αντικρούσει τα, εκ πρώτης όψεως ισχυρότερα, επιχειρήματα του δημαγωγού σοφιστή.

    Καμιά φορά θολώνει το μυαλό και βιάζεσαι να απαντήσεις, είτε Σωκράτης λέγεσαι είτε Μπάμπης απ' τα Φάρσαλα είτε είσαι κάποιος που γράφει την άποψή του σ' ένα blog.


    ΥΓ.: Με το παρόν σχόλιο, προσπαθώ να καταστήσω σαφέστερη την άποψή μου περί γραπτής και προφορικής γλώσσας και όχι να δικαιώσω την, περί ης ο λόγος, συνωμοσιολογία.
    Εξάλλου, ότι ήταν να πούμε για το συγκεκριμένο ζήτημα (του βιβλίου του δημοτικού) θεωρώ πως το είπαμε και το εξαντλήσαμε.


    ΥΓ.2: Συγνώμη για την έκταση του μηνύματος αλλά πίστεψέ με είχα να πω κι άλλα πολλά και τα έκοψα λόγω έλλειψης χρόνου!

    Καλό απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ενδεχομένως να υπάρχει κάποιο στίγμα ελιτισμού στην άποψή μου.
    Αυτή ίσως προέρχεται από το -προφανώς ουτοπικό- οραμά μου να αγωνιστούμε για να γίνουμε όλοι κοινωνοί των σπουδαίων επιτευγμάτων της ανθρωπότητας και όχι να συμβιβαστούμε με τη μετριότητα ένεκα ιδεοληψιών.

    Αν ο Χ μιλά μια γλώσσα που δεν ομοιάζει με την αρχαία ελληνική, οραμά μου δεν είναι να φτιάξουμε τη γλώσσα έτσι ώστε να θεωρείται ως μέτρο η γλώσσα του Χ (ένεκα κοινωνικής σύγκλισης), αλλά να φτάσει ο Χ να χρησιμοποιεί την πληρέστερη δομών και νοημάτων μορφή της ελληνικής γλώσσας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αγαπητέ Μαζεστίξ,
    με φέρνεις σε αμηχανία. Πραγματικά. Διότι βλέπω έναν καθόλα έξυπνο, ετοιμόλογο και αναστοχαστικό άνθρωπο, να επιχειρηματολογεί έγκυρα αλλά μη ορθά, ένεκα μη αληθών προκειμένων (θυμίζω: έγκυρο επιχείρημα αυτό που το συμπέρασμά του προκύπτει λογικά από τις προκείμενες. Αληθές: αυτό που οι προκείμενές του είναι αληθείς. Ορθό (ή αλλιώς απόδειξη): Αυτό που είναι ταυτόχρονα έγκυρο και αληθές. Η εγκυρότητα των επιχειρημάτων μας έγκειται στην ικανότητά μας να κάνουμε λογικούς συλλογισμούς, και εδώ σε βρίσκω μια χαρά. Το πρόβλημα είναι όμως ξανά, πως βασίζεσαι σε λάθος προκείμενες, και αυτό έχει να κάνει με μια ελλιπή σου γνώση γύρω από την επιστήμη της γλωσσολογίας γενικώς και (της μελέτης της ελληνικής ειδικότερα, αλλά πάντα μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο). Γι' αυτό το λόγο, επειδή είναι πάρα πολλές οι θεμελιωδώς λάθος αντιλήψεις που μεταφέρεις, δεν μπορώ πραγματικά να τις αντιμετωπίσω εδώ συνοπτικά και συνεκτικά. Επειδή λοιπόν διαβλέπω πως και η όρεξη και η δυνατότητα υπάρχει για μια ουσιαστική προσέγγιση αυτού του θαυμάσιου ζητήματος, σου προτείνω απλώς να ανατρέξεις στο έργο του αείμνηστου Α.Φ. Χρηστίδη για την ιστορία της ελληνικής γλώσσας, είτε στην εκτεταμένη είτε έστω στην συντομευμένη του μορφή. Εδώ η συντομευμένη: http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/history_books/12_christidis/index.html Και εδώ η εκτεταμένη:http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/history/thema_07/38.html (μπορείς να τα βρεις και σε ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία φαντάζομαι με τα στοιχεία που σου δίνω).
    Να επισημάνω ξανά ότι συγχέεις προφορική και γραπτή γλώσσα, και όχι δεν είναι θέμα γούστου ή επιλογής ώστε να μας επιτρέπεται να μην δεχόμαστε τη διαφορά φθόγγου και γράμματος. Φθόγγος είναι αυτό που ακούγεται, γράμμα είναι η εκάστοτε γραπτή απόδοση αυτού του φθόγγου, και αυτό είναι επίσης αυθαίρετο (αρχικά εννοώ) και εξελισσόμενο. Πχ δες τη δημιουργία της μικρογράμματης γραφής στους βυζαντινούς χρόνους, που δεν σχετιζόταν φυσικά με αλλαγή στον προφορικό λόγο. Όσο για τον προσωδιακό χαρακτήρα της νεοελληνικής, δεν έχει καμία σχέση με τον αρχαιοελληνικό, ακόμη και σε περιοχές που έχουν κρατήσει περισσότερο έναν τραγουδιστό τόνο, πχ στην Κέρκυρα. Για να πάρεις μια ιδέα, δες (άκου!) εδώ (κάτω κάτω, υπάρχουν κάποια εξαιρετικά βίντεο με ανάγνωση -πάντα κατά προσέγγιση- αρχαιοελληνικών κειμένων): http://users.sch.gr//symfo/sholio/arhea/g011.grafi-profora.htm

    Επίσης να θυμίσω πως εσωτερική συνοχή και ετυμολόγηση έχουν όλες οι γλώσσες, ακόμη κι αν αυτή δεν μας είναι τόσο καθαρή όσο η της ελληνικής. Όσο για τη δομή της γλώσσας (σε πανανθρώπινο επίπεδο), ενδιαφέρουσα είναι η δουλειά του Τσόμσκυ σε αυτό το πεδίο.
    Με εκτίμηση και ευχές για δημιουργικά ταξίδια στον κόσμο της γλωσσολογίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Η προηγούμενη ανώνυμη φυσικά.
    Υ.Γ. Μια και ίσως εμπιστεύεσαι περισσότερο την ελληνική γλώσσα από εμένα, απευθύνσου σε αυτήν για την ετυμολογία λοιπόν των λέξεων φθόγγος, φωνήεν, σύμφωνο, γράμμα, γραφή, γλώσσα. Ελπίζω πως αφενός η οξύνοιά σου και αφετέρου η ετυμολογική τους διαφάνεια θα βοηθήσουν στο ξεκαθάρισμα των εννοιών. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μάρθα σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, παρά τη διαφωνία μας στο συγκεκριμένο ζήτημα, και επιφυλάσσομαι να σου απαντήσω στα σχόλιά σου μόλις βρω χρόνο να ανοίξω τους συνδέσμους που παρέθεσες.
    Άνοιξα "στα πεταχτά" λίγο τον υπολογιστή και δεν προλαβαίνω να τα διαβάσω. Έριξα μια ματιά μόνο στο τελευταίο κείμενο περί προφοράς.
    Είναι ενδιαφέρον σίγουρα.

    Θα απαντήσω συνολικά προσεχώς.
    Για να μην γράψω πάλι.... βιαστικά!

    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Οκ, μην αγχώνεσαι, θα έρθει και γι' αυτά η ώρα :) Καληνύχτα κι από μένα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή