Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Φιλιούνται, αγκαλιάζονται! (πάλι...)


Φιλιούνται, αγκαλιάζονται...
Και εγένετο ΦΩΣ!

Νενικήκαμεν αδέρφια!
Τα βάσανά μας ανήκουν στο παρελθόν!

Η Ντωητσηλάνδη ηττήθη σε ποδόσφαιρο και Σύνοδο Κορυφής και η Ευρώπη ατενίζει πλέον το μέλλον με άλλο μάτι... πιο ιταλικό!
Μπαλοτέλι και Μόντι άλλαξαν τον ρουν της Ιστορίας!

Η Ευρώπη ξαναγεννιέται...

Σωθήκαμε συντρόφια!

Μα... για στάσου!

Πέρυσι, Ιούλης ήτανε θαρρώ, είχαμε ξανασωθεί με μία Σύνοδο Κορυφής που άλλαζε τον ρουν της Ιστορίας της Ευρώπης! Αναδιάρθρωση τη βαφτίσανε τότε...

 

Μετά, τον Οκτώβρη, σωθήκαμε περαιτέρω. Τότε που είπανε για κάτι PSI ου θα έδιναν τη λύση στο πρόβλημα.

Τον Φλεβάρη, εκεί κι αν σωθήκαμε!
Και δώστου πανηγύρια από τα κανάλια, απ τους Ευρωπαίους κι απ τους ντόπιους παπαγάλους τους.
Και δώστου αγκαλιές και δώστου φιλιά!

Κι όμως κόντεψε να γίνει μια επανάσταση βίαιη στους δρόμους το Φλεβάρη και μια ειρηνική στις κάλπες τον Ιούνη!

Μα γιατί;
Δε μας είχαν σώσει τελικά;

Δεν είχε ανατείλει πάλι μια άλλη μέρα, πιο φωτεινή για την Ελλάδα και την Ευρώπη;


Ο Μόντι, ο Ολάντ, ο Ραχόι, ο Γιούνκερ κι ο Σουλτζ, οι οποίοι υποτίθεται είναι οι... σωτήρες μας που κατατρόπωσαν την "κακιά Μέρκελ"... μήπως διαφωνούν σε κάποιον απ' τους στόχους των Μνημονίων της καταστροφής μας;
Όχι φυσικά!
Στη μέθοδο διαφωνούν!

Ακούσατε να λένε κουβέντα περί μείωσης ή αύξησης μισθών;
Περί εργασιακών διακιωμάτων;
Περί δημόσιας περιουσίας;
Περί κοινωνικού κράτους;
Κουβέντα!
Σε όλα αυτά συμφωνούν!
"Στις διαρθρωτικές αλλαγές, στον περιορισμό του Δημοσίου, στην ανταγωνιστικότητα, στην προσέλκυση επενδύσεων, στον επριορισμό της δύναμης των συντεχνιών" και στα υπόλοιπα γραφικά σκατά που μας ταίζουν καθημερινά οι Πρετεντέρηδες και οι Λιαρέλληδες, προκειμένου να συναινέσουμε στο έγκλημα της (δωρεάν, παρακαλώ!) παραχώρησης των πάντων στα διεθνή και εγχώρια τραστ.

Στη φωτογραφία η Ιταλίδα υπουργός Εργασίας του σωτήρα τραπεζίτη Μόντι που έκλαιγε (και από δω κράζαμε) για την περικοπή των εργασιακών δικαιωμάτων προ μηνών, μόλις πριν λίγες ημέρες έκανε την εξής φιλολαική δήλωση: εργασία δεν είναι δικαίωμα, θα πρέπει να κερδηθεί, ακόμη και μέσα από θυσίες"
Με αποτέλεσμα φυσικά να ξεχυθούν οι ομόφατσοι, ομόρατσοι Ιταλοί κατά χιλιάδες στους δρόμους για να εκφράσουν την... συμφωνία τους στήνοντας οδοφράγματα.

Απλά ενώ η Μερκελ λεέι "σκληρή και απότομη προσαρμογή" του ασθενούς λαού (μας), οι άλλοι, οι "προοδευτικοί", απλώς λένε να μας στέλνουν κάνα ΕΣΠΑ να 'χουμε να κινουμαστε, ώσπου να ολοκληρωθεί το Μνημονιακό σχέδιό τους.

That's all folks!

Οι επιμηκύνσεις, οι εκκλήσεις για αναπτυξιακά πακέτα και αυτές οι πούτσες μπλε που μας ταίζουν δεν είναι παρά ξεροκόμματα συντήρησης των στομαχιών μας μέχρι να συνηθίσουν και να προσαρμοστούν σταδιακά στην ασιτία.

Θέλω κι άλλη....



Θέλω περισσότερη....



Θέλω περισσότερη Ευρώπη!!!

5 σχόλια:

  1. Συμφωνώ απολύτως, αλλά νομίζω οτι κανείς δεν τα μασάει πια αυτά τα παραμύθια που μας πουλάνε. Αφού η τσέπη είναι άδεια.

    Σήμερα πάλι κι άλλη αυτοκτονία, όταν πήγε ο κλητήρας για κατάσχεση στο σπίτι του, έτσι άκουσα τώρα στον Χατζηνικολάου.

    Τρομακτικά πράγματα.

    Γι αυτό λέω, ποιος τα χάβει αυτά, μήπως οι άρρωστοι που δεν έχουν να πληρώσουν τα φάρμακά τους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν έχουμε άλλη σανίδα σωτηρίας παιδια:Δουλειά (έστω και νηστικοί), ο καθένας στον τομέα του και αλληλεγγύη . Και τα δανεικά τους να τα φάνε μόνοι τους(έτσι και αλλοιώς αυτό κάνουν).
    Μαζεστιξ ! Συνέχισε να γράφεις! "Ο καθείς και τα όπλα του" είπεν ποιητης. "Αφήστε την γκρινα και πιαστε την αξίνα" λέω εγω, προς όλες τις κατευθύνσεις. Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. κ.κ., ναι το διάβασα.
    Πρόκειται για κάππλήρη αναλγησία από κράτος, θεσμούς, ανθρώπους...
    Δεν υπάρχει τίποτα.
    Όλα τα χουμε διαλύσει


    Άννα, θα συνεχίσω... εφ' ω ετάχθην.
    Ή καλύτερα... εφ' οις ετάχθην!

    "Αφήστε τα μίση και πιάστε το..." είπε επίσης κάποτε κάποιος σοφός και... "του θέρους αρχομένου, πάσα γυνή Λαίς"!
    Λέω εγώ τώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Από Άννα
    Μαζεστιξ διαβλέπω λεπτή ειρωνία; Γιατί; Στην Πάρο δεν κάνω θερινές διακοπές. Απέδρασα εδώ από την Αθήνα πριν χρόνια, για να ζήσω πιο ανθρώπινα και να εργαστώ στον τομέα μου συμφωνα με τα δικά μου πρότυπα, χωρίς να αναγκαστώ να γίνω "εταίρα" του ειδους. Το σχόλιο μου δεν αποβλέπει παρά στην ενθάρρυνση, εφ όσον ειναι επιθυμητή, προσπαθειών σαν την δική σου, που αφυπνίζουν, και στην δήλωση συμπαράστασης προς κάθε απεγνωσμένο συμπολίτη, που μπορεί να διαβάζει. Δεν είμαο blogger.Πιθανόν δεν θα ξαναγράψω. Ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Άννα, όχι δεν υπήρχε ίχνος ειρωνείας απέναντί σου!
    Δεν υπάρχει και κανένας λόγος άλλωστε!

    Απλά επειδή ήταν κολακευτικό το σχόλιό σου, και επειδή δυσκολεύομαι να απαντώ σε επιδοκιμαστικά σχόλια, το έριξα λίγο στην πλάκα!

    Κι εγώ εξάλλου πρόσφατα απέδρασα από την Αθήνα, όπως κι εσύ, για να βρω την τύχη μου αλλού.
    Είαμστε στην ίδια θέση λοιπόν!

    Ελπίζω οι εξηγήσεις μου να ήταν αρκετές και να ξαναγράφεις όποτε θες και να σχολιάζεις εδώ, φυσικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή