Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Holland-reou: το αντίδοτο στην εθνική κατάθλιψη


Ναι, σύμφωνοι, τα λεφτά παίζουν τον πρώτο και καθοριστικότερο ρόλο στα πολιτικά πράγματα.
Υπάρχει όμως και μια παράμετρος που δεν έχει σχολιαστεί αρκετά: η εθνική μας κατάθλιψη.
Ένας λαός που έμαθε να είναι περήφανος, να νομίζει τουλάχιστον πως είναι ανεξάρτητος.
Οι γέροι που ζήσαν την Εθνική Αντίσταση ζουν ακόμα. Οι μεσήλικες που ζήσαν τη Χούντα είναι ακόμη ενεργοί. Οι νεότεροι που διάβαζαν στην Ιστορία τα κατορθώματα των προγόνων, που άκουγαν τους γονείς και τους παππούδες τους να τους λένε ιστορίες, θέλουν να αποδειχτούν αντάξιοί τους.

Εδώ και δύο χρόνια ο ελληνικός λαός έχει καταστεί θεατής του διαγωνισμού οσφυοκαμψίας των Ελλήνων κρατούντων.
Παπανδρέου, Βενιζέλος, Σαμαράς, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη, Παπούλιας και Παπαδήμος διαγωνίζονται σε γελοιότητα και ραγιαδισμό.
Έλα όμως που ο ελληνικός λαός έχει μάθει αιώνες τώρα να μην είναι Ραγιάς!

Κι όμως αισθανόταν δυο χρόνια τώρα πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να σταματήσει την εθνική κατρακύλα.
Κατέβαινε κατά εκατοντάδες χιλιάδες στο Σύνταγμα, στο Λευκό Πύργο και αλλού για να δηλώσει δυναμικά και με κάθε τρόπο την αντίθεσή του, αλλά και πάλι πόσοι πίστευαν εκείνη την ώρα που ερχόταν το βράδυ και επέστρεφαν σπίτια τους ότι τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν τόσο σύντομα;
Ένας λαός που έβλεπε τους εκπροσώπους του να παίζουν τα σκυλάκια του καναπέ στις συνόδους της Ε.Ε., που έβλεπε τους κυβερνήτες του να είναι οι πιο γραφικοί "yes man" των Βρυξελλών.

Ο λαός μπορεί να ζήσει και με λιγότερα από όσα ζούσε το 2009. Μπορεί να το ανεχτεί αυτό.
Αλλά δεν μπορεί να ανεχτεί την ταπείνωσή του, την ηθική καταβαράθρωσή του.
Δεν μπορεί να καταπιεί την προσβολή του.
Δεν αντέχει την κλοπή του αυτοσεβασμού του.

Και ο συνδυασμός της εσωτερικής θέλησης για εθνική περηφάνεια με την καθημερινή εμπειρία της εθνικής ταπείνωσης προκάλεσε την εθνική μας κατάθλιψη.


Μέσα σ' όλα αυτά λοιπόν, κι ενώ μεσολάβησαν οι εκλογές με τα γνωστά αποτελέσματα, άρχισε να υπάρχει μια αχτίδα φωτός, μια φωνή εθνικής αξιοπρέπειας.
Ναι, μιλώ για το Τσίπρα ο οποίος ήταν ο μόνος που δεν κώλωσε να πάει μέσα στη Γαλλία και να απειλήσει/προειδοποιήσει τον Ολάντ για το τι θα επακολουθήσει εάν δεν τηρήσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις για την Ευρώπη.
Τον προειδοποίησε ότι θα γίνει... Ολαντ-ρέου!

Από εκείνη την ώρα αμέσως ξέσπασε πόλεμος δηλώσεων ανάμεσα στον ξεστομίσαντα την ατάκα και τους γνωστούς οσφυοκάμπτες.
ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΜΜΕ σκύλιασαν μόλις άκουσαν αυτή τη φράση.
Σκύλιασαν γιατί είδαν ότι υπάρχει κι ένας που 'χει τα αρχίδια να πάει να τα πει αυτά μες στη Γαλλία.
Κι όχι να κάνει το κουτσαβάκι στα τηλεοπτικά πάνελ και να κατεβάζει τα σώβρακα μόλις περάσει τα σύνορα.
Εξάλλου, ο Ολάντ είναι ξένος και άρα ανώτερος κάθε Έλληνα στο ιδεολογικό τους σύμπαν.
(Αλήθεια, το ΠΑΣΟΚ γιατί θίχτηκε; Αντιλαμβάνεται τον παραλληλισμό κάποιου με τον Παπανδρέου ως προσβολή;)
Όσο για τη ΝΔ που χαρακτήρισε "αφελή ή επικίνδυνο" τον Τσίπρα, της απαντώ ότι έχει δίκιο.
Είναι επικίνδυνος να γκρεμίσει την Ελλάδα που έφτιαξε αυτή.
Ή να ξαναφτιάξει την Ελλάδα που γκρέμισε αυτή...




Ναι, τον γουστάρω τον Τσίπρα γιατί έχει τρέλα. Ωραία τρέλα.
Έχει μια μαγκιά βαθιά ελληνική. Είναι φαίνεται από εκείνους τους ανθρώπους που μεγάλωσαν ανατριχιάζοντας στο άκουσμα των αγώνων του λαού μας για αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία και δεν του πάει να στήνει τον κώλο του σε κανέναν.

Ο Ρουσσώ έγραφε:  "Ο καταναγκασμός έφτιαξε τους πρώτους δούλους, η δειλία τούς διαιώνισε".
Λένε πολλοί για τις ομοιότητές του με τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Εγώ θα θυμίσω τούτο μόνο που είχα γράψει και παλιότερα εδώ

"Ο Χέλμουτ Κολ, καγκελάριος της Γερμανίας την εποχή εκείνη, γράφει στα απομνημονεύματά του ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου είπε κάποτε στη Θάτσερ (την εποχή εκείνη ήταν.... Μέρκελ στο τετράγωνο!) "μπορείς να ουρλιάζεις όσο θες, αν δεν εγκριθούν οι νέες επιδοτήσεις για τους αγρότες μου,θα θέτω βέτο μέχρι να βραχνιάσεις"!!!"

Η γλώσσα του σώματος μιλά...

Αυτοί είναι πολιτικοί ηγέτες ρε!
Όχι αυτά τα τσουτσέκια που γυρνοβολάνε με τις εμπριμέ γραβατούλες τους στα συνέδρια και πάνε τσούκου-τσούκου πίσω από κάθε ευρω-άρχοντα να του ζητιανέψουν κάνα ψιχουλάκι και να τρώνε τα άκυρά τους κατά συρροήν.
Η πολιτική θέλει τσαμπουκά.
Έτσι δίδαξε η πολιτική ιστορία του τόπου.
Όποτε πορευτήκαμε με τσαμπουκά, τουλάχιστον δε βγήκαμε χαμένοι.

Και μακάρι ο Τσίπρας να αποδειχτεί στα εξωτερικά θέματα εφάμιλλος ενός Ανδρέα Παπανδρέου.
Δεν αναφέρομαι καν στον σπουδαιότερο πολιτικό επί των διεθνών σχέσων που έχει αναδείξει ποτέ η Ευρώπη, τον Λευτέρη Βενιζέλο, γιατί προφανώς θα πρόκειται για... ιεροσυλία και θα πέσει το ταβάνι να μας πλακώσει!
Δεν μπορώ να απαιτήσω από κανέναν να είναι εφάμιλλος της τεράστιας προσωπικότητας του Βενιζέλου.
Αλλά ας έχει κάποιος τουλάχιστον το τσαγανό, έστω ενός Ανδρέα!

Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζητιανεύει!
Η Ελλάδα είναι πρόθυμη να συνεργαστεί, αν βέβαια συνεργαστούν και οι υπόλοιποι μαζί της. Αν τη σέβονται.
Αν δεν τη σέβονται και δεν συνεργάζονται αυτοί, τότε δεν έχουμε τίποτα να πούμε μαζί τους.



Οι λογιστές υπάρχουν για να μετράνε νουμεράκια, να μαζεύουνε έσοδα-έξοδα και να υλοποιούν αποφάσεις.
Τις αποφάσεις όμως τις παίρνουν οι πολιτικοί.

Κι ο ελληνικός λαός αυτό θέλει: πολιτικούς ηγέτες που θα τον εκπροσωπούν εκεί έξω πραγματικά.
Και έναν περήφανο λαό, για να τον εκπροσωπείς πρέπει να στέκεσαι εκεί έξω περήφανα.


Ένα αντίδοτο στην εθνική κατάθλιψη είναι αυτή η συμπεριφορά του Τσίπρα, που μας κάνει να αναθαρρούμε κι ένα κλικ να γίνεται μέσα μας, που μας αφήνει με το χαμογελαστό παράπονο "μπράβο ρε μάγκα, και λίγα τους είπες"!

Δεν ξέρω από "ευγένειες".
Αυτήν την "ευγένεια" που επικαλούνται πολλοί, εγώ την ονομάζω Ραγιαδισμό.
Όταν έρχεται ο κάθε Σόιμπλε, Μπαρόζο, Τόμσεν, Ρεν, Μέρκελ, Σαρκοζί, Ρομπάι και εν μέσω απειλών και εκβιασμών μας υποδεικνύει τι πρέπει να ψηφίσουμε, ποιος είναι "επικίνδυνος" και ποιος όχι, τότε με πόση ευγένεια να απαντήσεις;
Όταν ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί και ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Λοράν Φαμπιούς της Κυβέρνησης Ολάντ κάνουν ευθείες υποδείξεις στο ελληνικό λαό, υιοθετώντας τα εκβιαστικά διλήμματα των υπολοίπων, αν έβλεπα τον Τσίπρα να τα καταπίνει για να δείξει "καλό παιδί", τότε θα ξενέρωνα με την πάρτη του.
Ευτυχώς όμως τον είδα να σηκώνεται αντρίκεια και στους εκβιασμούς των Γάλλων αξιωματούχων να απαντά ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ με έναν ελληνικό εκβιασμό.
Επιτέλους ένας Έλληνας πολιτικός αρχηγός είπε σε πρόεδρο μεγάλης χώρας "πρόσεξε καλά τι θα κάνεις, γιατί..."

Θα μου πει κάποιος τώρα “ε σιγά, του 'κανε τη μούρη κρέας!”
Μα αν δε τους είχε κάνει τη μούρη κρέας, αν δεν τους είχαμε ως λαός κάνει τη μούρη κρέας, δε θα έτρεχαν τώρα χεσμένοι όλοι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι να μας… “διορθώσουν την ψήφο”! (που λέει κι η Αλέκα).
Συγνώμη, αλλά για μένα εξωτερική πολιτική σημαίνει δυνατή, βροντερή φωνή.
Σημαίνει να απαντάς με εκβιασμό στον εκβιασμό.
Σημαίνει μάχη μέχρις εσχάτων.

Δεν μπορεί αυτοί οι καριόληδες να μας καταδικάζουν σε αιώνια δυστυχία κι εμείς να θέλουμε οι Έλληνες εκπρόσωποί μας να είναι.... "ευγενικοί".
Ευγενικοί σε ποιους μωρέ; Σ' αυτούς που δεν το 'χουν σε τίποτα να μας στείλουν στα παγκάκια;
Σ' αυτούς επίθεση!



Οι "ευγενικοί" (σκυφτοί, θα τους έλεγα) πέτυχαν αυτά που ζούμε: τα δύο Μνημόνια που καταστρέφουν την Ελλάδα.
Γιατί πήγαιναν μ' ένα "ναι" βέβαιο.
Διαπραγμάτευση σημαίνει να πας με το "όχι" στα χείλη.
Σημαίνει να είσαι έτοιμος να επιτεθείς και όχι μόνο να αμύνεσαι.
Έτσι μόνο μπορεί να τα βρεις κάπου στη μέση.
Όταν τραβούν αυτοί από τη μια το σκοινί, το τραβάς κι εσύ απ' την άλλη και το σκοινί κάπου θα ισορροπήσει.
Όταν τραβούν οι άλλοι το σκοινί κι εμείς δεν το τραβάμε για να μη φανούμε πιεστικοί, είναι προφανές ότι θα ισορροπήσουμε εκεί που θέλουν οι άλλοι.

Για να είμαι σαφής, δε θεωρώ προσβλητικό το χαρακτηρισμό "Ολαντρέου" καθώς αναφερόταν στο υποθετικό και απευκτέο ενδεχόμενο να αποδειχτεί τέτοιος ο Ολάντ.
Στην ουσία επρόκειτο για προειδοποίηση περισσότερο παρά για προσβλητικο χαρακτηρισμό.

Πάντως μέχρι τώρα η μόνη επίθεση Έλληνα πρωθυπουργού που άκουσα να γίνεται σε ευρωπαικά φόρουμ ήταν η επίθεση του Γιώργου Παπανδρέου στον... ελληνικό λαό, όταν μας αποκάλεσε "μια χώρα διεφθαρμένων".
Αυτούς θέλουμε;
Ή μήπως τους... σώφρονες Τζήμερους του.. "εξοχότατη κ. Μέρκελ";;

Όταν είσαι στριμωγμένος στα σκοινιά τότε αν ρίξεις τους τόνους, πάει, χάθηκες!
Όταν είσαι στριμωγμένος τότε επιτίθεσαι.
Η γάτα που στριμώχνεται βγάζει νύχια και γρατζουνάει για να φοβίσει τον σκύλο που της ορμά και της γαυγίζει.
Αν δε βγάλει νύχια, τότε ο σκύλος την αρπάζει απ' το λαιμό και την ξεσκίζει.



Αυτά τα νύχια είναι το αντίδοτο στην εθνική μας κατάθλιψη.
Γιατί ο τρόπος να ξεπεράσεις την κατάθλιψη είναι να ξεσπάσεις.
Ως λαός να ξεσπάσεις ενάντια σ' αυτούς που σε βουλιάζουν.

Έτσι θα ξαναποκτήσουμε ως λαός τον αυτοσεβασμό μας, την αξιοπρέπειά μας, την όποια περηφάνεια μας απέμεινε μες στα συντρίμμια της μνημονιακής καταστροφής.
Έτσι θα ελπίσουμε και πάλι πως τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν.
Έτσι θα νικήσουμε την εθνική μας κατάθλιψη.
Δείχνοντας τα νύχια μας!

12 σχόλια:

  1. Φίλε Μαζεστίξ, έχω γράψει ότι ο Τσίπρας αν και συμπαθής παίζει εκτός έδρας. Τα ταξίδια στην Ευρώπη μπορεί να τον κάνουν αποδεκτό στο club αλλά χωρίς την λαϊκή υποστήριξη γρήγορα θα μεταλλαχτεί σε κακέκτυπο του Αντρέα.
    Ο κόσμος έχει ανάγκη απ' την παρουσία του εδώ, στην Ελλάδα, στις πλατείες, στις γειτονιές.
    Μόλις κυκλοφόρησε ότι θα πάει στη Νίκαια τις προάλλες μέσα σε μηδέν χρόνο κατάφθασαν χιλιάδες πολίτες της ταλαιπωρημένης Β' Πειραιά.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να καταλάβει ότι η εκλογική μάχη δεν δίνεται στα ΜΜΕ όπου το σύστημα είναι πανίσχυρο, ούτε οι υποψήφιοι του κόμματος πρέπει εν είδει πασαρέλας να παρελαύνουν στις οθόνες. Μπορεί μ' αυτές τις τακτικές να κερδίσει μεγαλύτερο ποσοστό στις εκλογές αλλά δεν θα ατσαλώσει την σχέση του με το λαό που θα του χρησιμεύσει στην προσπάθεια για αλλαγές.
    Μία εκλογική νίκη δεν συνεπάγεται και πολιτική νίκη.
    Το τι "μαλακία" (συγχώρεσέ μου την έκφραση) έχει ειπωθεί από εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ δεν λέγεται.
    Καλή και χρήσιμη η συνθηματολογία, καλά και χρήσιμα τα λογοπαίγνια αλλά χωρίς πολιτική ουσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαζεστίξ μ'αρέσεις όταν τα παίρνεις και γίνεσαι άγριος!
    Για πολλούς "είναι βαριά η ... τέτοια του τσολιά μόνο για ποδόσφαιρα, άντε και καμιά γιουροβίζιον.
    Στην πολιτική όμως και δη στις εξωτερικές σχέσεις και διαπραγματεύσεις η τέτοια του τσολιά γίνεται μικρή σαν μπιμπίκι, ενώ αντίθετα ο πάτος του γίνεται απύθμενος σαν πηγάδι. Αυτό δεν τους χαλάει. Αυτό το λένε ευγένεια, σοφροσύνη και διπλωματία.
    Εδώ τώρα έχουμε την περίπτωση ενός τσολιά που βγαίνει έξω και λέει "για να σας πω... άντε γιατί α!" και σπεύδουν όλοι να τον χαρακτηρίσουν επικίνδυνο και αφελή , σε λίγο θα τον πούνε και σχιζοφρενή, να το δεις.
    Οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν το αποτέλεσμα των εκλογών τον δικαιώσει τότε τα πράγματα θα είναι μάλλον γαμημένα δύσκολα για την πάρτη τους, γι αυτό και κοπανιούνται και νουθετούν τον ελληνικό λαό μην πάει και κάνει καμιά κουτουράδα και τον βγάλει αυτόν τον τσογλανο, τον τσαμπουκά. Αλλιώς, αν είχαν εξασφαλίσει ότι με όποια κυβέρνηση τα συμφέροντα τους θα εξακολουθούσαν να μην απειλούνται θα τον γράφανε κι αυτόι στα παπάρια τους και θα του λέγανε " μωρέ δεν πα να γαυγίζεις, εμείς είμαστε καλυμμένοι". Δεν είναι όμως και γι αυτό τους καίει και τους ζεματάει. Γι αυτό και η κινδυνολογία κι από αυτούς κι από τους εδώ υπηρέτες τους. και να σου πω και κάτι; Τι έχω να πάθω δηλαδή; να με απομονώσει η μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια; Στ' αρχίδια μου! Και τώρα δηλαδή που με έχει μέσα στη στοργική της αγκαλιά τι χαϊρι βλέπω ο μαλάκας της παρέας;
    και στα εδώ "σκυφτά πατριωτάκια" έχω να πω ότι τα τσογλάνια και οι τσαμπουκάδες γράφουν την Ιστορία ενώ τα καλά, φρόνημα και νοικοκυρεμένα παιδάκια "γράφουν Ιστορία" στις πανελλαδικές για τα κατορθώματα των πρώτων.
    Χωρίς να θέλω να κάνω συγκρίσεις θυμίζω τον Μακρυγιάννη που είπε "Θα πάρουνε τον πούτσο μου και Θα μου κλάσουνε τ'αρχίδια" καθώς και το ανεπανάληπτο "όταν γυρίσω θα τους γαμήσω". Κουβέντες που μάλλλον δεν θα τις χαρακτήριζε κανείς διπλωματικές κι ευγενικές!

    Να 'σαι καλά ρε μάγκα Μαζεστίξ!

    Υ.Γ. και να σκεφτείς ότι δεν είμαι Συριζαίος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απολύτως. Μια παρατήρηση μόνο: αυτά τα είπε ο αθυρόστομος Καραϊσκάκης όταν τραυματίστηκε βαριά και όχι ο Μακρυγιάννης. Δυστυχώς, ο τραυματισμός οδήγησε στο θάνατο, και η Επανάσταση έχασε έναν έντιμο και παράφορο αγωνιστή!

      Διαγραφή
  3. Κλεισθένη, λες και σ' άκουσε ο Τσίπρας!
    Άρχισε ευθεία κόντρα με Λάτση και Μπόμπολα!

    Είπαμε να εισακούγεσαι αλλά όχι και τόσο γρήγορα!
    :-)


    Άνθρωπε, είναι πολύ εύκολο για τον καθένα να το παίζει Ελληνάρας και κοσμο-πηδηχταράς στα ποδόσφαιρα και στα ευρω-πανηγύρια.
    Κοτσάρεις κι από μια γαλανόλευκη στην πλάτη σου και αρχίζεις και φωνάζεις εθνικιστικά συνθήματα.
    Αφού εκσπερματίσεις εθνικιστικά, γυρίζεις σπίτι να φας παντόφλα απ τη γυναίκα σου για να στρώσεις χαρακτήρα και το επόμενο πρωί σε λέει μαλά ο προιστάμενος κι εσύ απαντάς "μάλιστα κύριε, έχετε δίκιο, δε θα επαναληφθεί, ήταν λάθος μου".
    Υπήρχε ένα ωραίο σύνθημα στον τοίχο:
    "εθνικός τσαμπουκάς
    και στη δουλειά μαλάκας"

    Ό,τι είσαι στη δουλειά, είσαι και στα πολιτικά θέματα πιστεύω.
    Αν είσαι σκυφτός κι υποταγμένος στη δουλειά, τότε θα σαι το όδιο πράγμα και στα πολιτικά.
    όταν καίνε βέβαια.
    Γιατί είναι πολύ εύκολο και βολικό να πας σε μια ειρηνικη συγκεντρωση χωρις συγκρουσιακό χαρακτήρα για την ονομασία των Σκοπίων.
    Ένα πανηγράκι είναι αυτό.
    Αλλά να πάρεις την απόφαση να συγκρουστείς με την πολιτική ελίτ, τα επιχειρηαμτικά τραστ, τους μπάτσους, το αφεντικό σου... ε αυτό θέλει αρχίδια.
    Και αυτοί οι Ελληναράδες δεν τα διαθέτουν.
    Γι αυτό και πάντοτε ήτανε οι πρωτοι πρόθυμοι Γερμανοτσολιαδες, οι πρώτοι πρόθυμοι μαυραγορίτες, οι πρωτοι πρόθυμοι χαφιέδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπορεί να μη συμφωνώ πως ο Αντρέας ήταν μεγάλος ηγέτης...
    Αλλά ο Τσίπρας έχει τσαγανό!
    Δεν ξέρω αν έχει άγνοια κινδύνου αλλά μ' αρέσει!
    Δεν αντέχω πια να ξέρω πως οι πολιτικοί μας παριστάνουν τα λιοντάρια στην Ελλάδα αλλά μόλις πάνε στη Γερμανία γίνονται γατούλες.
    Δε θέλω πια τους πολυτικούς που προσκυνάνε συνεχώς τους ξένους!!
    ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΠΙΑ!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν με νοιάζει να πεινάσω, να μην έχω να πληρώσω το ρεύμα, να κλείσω και το μαγαζί μου, να μην έχω βρακί να βάλω...αρκεί να ξέρω ότι όλα αυτά θα γίνουν για να ζήσουμε καλύτερες μέρες και όχι για να πλουτίζει ο Βαρδυνογιάννης. Ας καταστραφούμε...όχι άλλο σώσιμο πλέον, δεν αντέχετε. ΨΗΛΆ ΤΟ ΚΕΦΆΛΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μαζεστίξ, είσαι υπέροχος όταν τα παίρνεις στο κρανίο!
    Επειδή, όμως, όλοι οι μεγάλοι ηγέτες έκαναν και σοβαρά λάθη, να σου θυμίσω ότι ο Λευτεράκης Βενιζέλος μάς οδήγησε βλακωδώς στη Μικρασία και μετά αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι.
    Ακολούθησε ο περίφημος "συνωστισμός" στο λιμάνι της Σμύρνης.
    Όσο για τον Ανδρέα, μόνο η πρώτη του τετραετία ήταν επιτυχής. Με κάποιες επιφυλάξεις, βέβαια.
    Όταν το πασοκικό κράτος στήθηκε, άρχισε την αποδόμηση κάθε έννοιας ήθους, πολιτισμού, δημιουργικότητας, διαφάνειας ή αξιοκρατίας.
    Για να καταλήξουμε στο σημερινό χάλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σερενάτα, μια και ξέρεις από... γάτες, καταλαβαίνεις από πρώτο χέρι τι θα πει το λιοντάρι να γίνεται γατούλα!
    Πρώτα απ' όλα γελοιοποιείται και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει ούτε αυτά τα έρμα τα νύχια της...


    Μαρία, αυτό είναι και το δράμα της κατάστασης.
    Οι θυσίες χωρίς αντίκρυσμα.
    Αν είχαν, να βάζαμε όλοι πλάτη και να ΄κάναμε υπομονή.
    Αλλά οι θυσίες μας το μόνο που προσφέρουν είναι νέες και πιο αιματηρές θυσίες.


    Λωτοφάγε, κρατάω τα καλά του καθενός και θέλω να αξιοποιούμε αυτά.
    Ο Βενιζέλος στα εξωτερικά θέματα υπήρξε άριστος τεχνίτης..
    Και στη Μικρασία τη μαλακία θεωρώ πως την έκανε ο βασιλιάς.
    Και ο Ανδρέας άρχισε την ανατροπή, αλλά κάπου στη μεση τα κανε σκατά, κομματικοποιώντας το κράτος, γεγονός που υπονόμευσε την ανατρεπτική πορεία και σε συνδυασμό με την υγεία του και την παγκόσμια συγκυρία τελικά δεν κατάφερε να κάνει αυτά που μπορούσε.
    Η αναξιοκρατία, η αδιαφάνεια, η διαπλοκή κλπ. υπήρχαν και προ Ανδρέα, με τη διαφορά πως άλλαξαν χέρια... Κοινωνικοποιήθηκε κατά κάποιον τρόπο η διαφθορά.
    Έριξε το κράτος-παρακ΄ρατος της μετεμφυλαικής δεξιάς, τον ρουφιάνο της γειτονιάς, το χωροφύλακα κλπ.
    Πάντως θεωρώ πως άφησε έστω και λίγο καλύτερη Ελλάδα απ αυτή που παρέλαβε.
    Σε αντίθεση με Σημίτη, Καραμανλήδες και ΓΑΠ που χρυσάφι έπιαναν σκατά γινόταν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου θυμίζω ότι τη βλάχα τη Διαμαντοπούλου ο Ανδρέας την έκανε νομάρχη Καστοριάς στα 25 της χρόνια!!! Από τότε μάς κατσικώθηκε!

      Τσοχατζόπουλος, Κατσιφάρας, ο Μαυράκης της ΔΕΗ που "έκανε δωράκι στον εαυτό του" κάτι εκατομμύρια δραχμές, Λαλιώτης, Παπουτσής... Τι να πρωτοθυμηθώ από τα μπουμπούκια που μας φόρτωσε;
      Πάνω από όλα, όμως, ο Ανδρέας μάς άφησε κληρονομιά τις χήρες και τα ορφανά του!

      Διαγραφή
    2. Έχεις δίκιο για όσα αναφέρεις, αλλά αναμφισβήτητα ήταν η μόνη ουσιαστικά περίοδος κατά την οποία βελτιώθηκε το βιοτικό επίπεδο των περισσότερων Ελλήνων πολιτών.
      Μαζί με τις μαλακέις, έγιναν και καλά πράγματα.
      Ήταν η μόνη περίοδος κατά την οποία το ελληνικό κράτος χρεώθηκε και έαν σεβαστό μέρος του οφέλους αυτού του χρέους το καρπώθηκε και ο λαός.
      Έκτοτε οι κυβερνήσεις και χρέωναν το λαό και του μείωναν το βιοτικό επίπεδο.

      Διαγραφή
  8. Αν και δε μπορώ να πω οτι θα συνέκρινα τον Τσίπρα με Μακρυγιάννιδες και Καραϊσκάκη κ.α. πολύ καλά τους τα είπε και μια χαρά τα κάνει όλα, τα αυτονόητα θεωρώ, απλώς τόσα χρόνια με τους οσφυοκάμπτες, τώρα η στοιχειώδης αξιοπρέπεια μας κάνει εντύπωση.

    Μακάρι να συνεχίσει έτσι.

    υ.γ. πολύ ωραίο το γατούλι της φωτογραφίας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ναι βρε Κρινοκερασιά μας!
    Δεν τον συνέκρινε κανείς με... Μακρυγιάννηδες!
    Λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα!
    :-)

    Ποιο γατούλι απ τα δύο σ' αρέσει;
    Γιατί το πρώτο εμένα με τρομάζει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή