Τυφλός είναι κι εκείνος που κάνει ότι δεν ξέρει
πως πίνει απ' το πηγάδι το σκοτεινό,
που ό,τι τον κατατρώει, ανάγκη το 'χει κάνει
ή στην αυλή το κρύβει να ξεχαστεί...


Θα χρειαστεί να ανεχτείς μερικές κάμπιες, αν θες να δεις τις πεταλούδες!


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Παρακαλείται το φασιστοειδές βοθρο-site με όνομα ethnikismos.net να μην αντιγράφει αναρτήσεις μου
και να μην τις αναδημοσιεύσει άλλη φορά, γιατί θα τους καταραστώ να πέσει ο ουρανός στα κεφάλια τους. Διότι:
1) οι επαγγελματίες Χρυσαυγίτες είναι ανεπιθύμητοι!
2) κάνουν κακή αντιγραφή, κόβουν και ράβουν τα κείμενά μου όπως θέλουν και τα παρουσιάζουν
με μικροαλλαγές ως δικά τους, χωρίς καν αναφορά πηγής!
(τα παραλλαγμένα κείμενά μου έφτασε να τα αναδημοσιεύει μέχρι και ο "Στόχος"! φτου!)

(ως Χρυσαυγίτες, άλλωστε, δεν έχουν ούτε άποψη για να εκφράσουν, ούτε έμπνευση για να γράψουν,
ούτε αξιοπρέπεια για να μην κλέβουν τα κείμενα των άλλων)

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Ελλάδα: από την Αυλίδα (θυσία) στη Χώρα των Ταύρων (λύτρωση)



Ελληνίδες, Έλληνες (με αυτήν την προσφώνηση κάνω πιο... επίσημο το λόγο μου).
Η μαύρη η μοίρα, που άλλους τους ανεβάζει κι άλλους τους ρίχνει στα τάρταρα, για μας επέλεξε το δεύτερο ρόλο.
Η μοίρα επέλεξε να θυσιαστούμε εμείς για την Ευρώπη και τον ανεπτυγμένο κόσμο.

Η παγκόσμια κρίση μοιάζει με τα καράβια των Αχαιών που στέκονται αραχνιασμένα στην Αυλίδα και δε λέει ο άνεμος να φυσήξει για να αποπλεύσουν.

Ό,τι μαντζούνια και να σκαρφίστηκαν, δε φυσάει ο άτιμος ο Αίολος, δε μασάει ο Ποσειδώνας.
Ο Ποσειδώνας είναι οι αγορές που δίνουν την άδεια στον Αίολο (ανάπτυξη) να ανοίξει τους ασκούς τους.

Ο Στρατηγός Αγαμέμνων είναι κατ' ουσίαν η Ευρωπαική Ένωση.
Μια Ευρωπαική Ένωση που μπρος στο να μην φυσήξει ο άνεμος, είναι ικανή να μας θυσιάσει, ως άλλη Ιφιγένεια στο βωμό της Αρτέμιδος για να φυσήξει.

Ναι, εμείς η ανυποψίαστη Ιφιγένεια που μεταβήκαμε χτενιζόμενοι και καλλωπιζόμενοι για γάμο και τελικά όταν φτάσαμε διαπιστώσαμε ότι πάμε για... πουρνάρια!
Μάλλον από αυτήν τη σκηνή, ενεπνεύσθη ο λαός για να πει την ιστορική φράση "εδώ ο κόσμος καίγεται και το μ**** χτενίζεται".
Χτενιζόμενοι λοιπόν πήγαμε το 2009 στο βωμό της θυσίας μας.
αφού αντιληφθήκαμε την κατάσταση κι αφού κλάψαμε και θρηνήσαμε για τη μαύρη μας μοίρα, αποδεχτήκαμε αυτόν το ρόλο.
Κι όμως ενώ σκύβαμε στο βωμό δε βλέπαμε κανένα σημάδι απ' τον Αίολο.

Εκείνη τη στιγμή, σαν από θαύμα η Άρτεμις χύμηξε και μας άρπαξε απ' το βωμό ενώ το σπαθί του Αγαμέμνονος έγλειφε το λαιμό μας.
Αυτή η στιγμή της αρπαγής της Ελλάδας-Ιφιγένειας από το βωμό την τeλευταια στιγμή πριν τη σφαγή ήταν οι εκλογές της 6ης Μαίου.
Ένα αόρατο χέρι μας άρπαξε απ' το βωμό και εκατομμύρια ορατά χέρια έριξαν ένα φάκελλο σε μια ξύλινη κούτα, γεγονός που αναστάτωσε τόσο τον κόσμο ώστε σηκώθηκε φουρτούνα.
Όταν καταλαγιάσει η φουρτούνα μπορεί να φυσήξει ούριος άνεμος, μπορεί να επέλθει νηνεμία, αλλά μπορεί και... τυφώνας!

Η αλήθεια είναι πως κι εμείς, η Ιφιγένεια, το βάλαμε το χεράκι μας για να γλιτώσουμε.
Έτσι, τώρα ενώ ο Αγαμέμνων θαρρεί πως σφάζει εμάς, στην πραγματικότητα σφάζει ένα ελάφι που άφησε πάνω στο βωμό η Άρτεμις.

Μετά από αυτή την αλλαγή στη θυσία πιθανότατα και με βάση τις αναλύσεις πολλών, θα φυσήξει ο άνεμος που προσδοκούμε.
Μόνο που εμείς, ως η Ιφιγένεια της ιστορίας, είμαστε αναγασμένοι ως οι τραγικοί ήρωες του έργου να ζήσουμε το ταξίδι μας ώσπου να γυρίσουμε στο Άργος.

Κι ο υπερφίαλος Ορέστης με τον συντροφικό Πυλάδη που εξολόθρευσαν την άρχουσα τάξη (Αίγισθο και Κλυταιμήστρα) θα κάουν κι αυτοί το δικό τους ταξίδι για να ξεφύγουν απ τα βαρίδια του παρελθόντος (Ερινύες).

Κάποια στιγμη΄οι δρόμοι μας, οι δρόμοι δηλαδή της Ιφιγένειας, του Ορέστη και του Πυλάδη θα συναντηθούν.
Θα βρεθούν στη χώρα των Ταύρων, όπου μετά από μεγάλη προσπάθεια και ατομικό κόστος, η Ιφιγένεια θα παραδώσει στον Ορέστη τα σκήπτρα του Δία, τη νομιμοποίηση δηλαδή της εξουσίας του.

Μετά από μεγάλη περιήγηση η Ιφιγένεια θα ξαναβρεθεί στον τόπο της νικήτρια.
Δε θα τα κατάφερνε αν δε βρισκόταν στους ίδιους αγώνες με τον Ορέστη και τον Πυλάδη.
Αλλά η νίκη και τα σκήπτρα δε τους χαρίστηκαν έτσι εύκολα.
Όλοι μαζί αγωνίστηκαν και ξεπέρασαν εμπόδια για να τα καταφέρουν.
Όλοι μαζί νίκησαν τις Ερινύες και τους άρχοντες της Χώρας των Ταύρων.

Πάντως ο Αγαμέμνων που με τόση ευκολία θυσίασε την κόρη του την Ιφιγένεια, θα θανατωθεί πριν απ' αυτήν τελικά, καθώς όταν θα νομίζει πως επιστρέφει νικητής, θα επιβεβαιώσει την Κασσάνδρα (που του τα 'λεγε) και θα βρει τραγικό θάνατο από οικείο σπαθί.

Η Ιφιγένεια παρότι θα ταλαιπωρηθεί, ξέρει ότι κάποια στιγμή αυτός ο αγώνας της θα επιβραβευτεί και θα στεφθεί νικηφόρος.

Στην Αυλίδα θυσιάστηκε για να φυσήξει ούριος άνεμος.
Στους Ταύρους αγωνίστηκε για το δίκιο.

Η διαδρομή απ' την Αυλίδα στους Ταύρους είναι ένας μαραθώνιος σε κακοτράχαλο δρόμο.
Αλλά είναι μια νικηφόρος διαδρομή, όπου στο τέλος κάποιος Φειδιππίδης θα φωνάξει "Νενικήκαμεν!" και κατάκοπος θα πέσει, ενώ η Ιφιγένεια (Ελλάδα) χάρη στον αγώνα αυτόν τα βγει νικήτρια!

Αλλά πρέπει να ξέρουμε καλά ότι δεν υπάρχει η λύτρωση της "Ιφιγένειας εν Ταύροις" αν δνε υπάρξει η περιπέτεια και η αγωνία της "Ιφιγένειας εν Αυλίδι".
Η λύτρωση και η αναγνώριση προυποθέτουν την περιπέτεια και τη δοκιμασία.

12 σχόλια:

  1. -ΘΑ ΒΑΛΩ ΑΥΤΟΥΣΙΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΣΤΟ fb KAI ΜΑΛΩΣΑ ΜΕ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ
    Λοιπόν επειδή ακούω συχνά ότι από εδώ ξεκίνησε το πείραμα του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη κι αν πετύχει εδώ σε μας που είμαστε ανυπότακτοι και δύσκολοι τότε θα το επιβάλουν σε όλους τους άλλους!
    Άκου ανιστόρητο βλαχάκι μου ο λαός αυτης της χωρας εκτός από δυο φορές στην ιστορία του (1821-23 και 1940-44) ήταν πάντα υποτακτικός και άβουλος απέναντι σε ξένους και Ελληνες !
    -Έδιωξε τους Τούρκους με πολύ αίμα και αφού σκότωσε το Καποδίστρια σαν τύραννο μετά δέχτηκε να κυβερνηθεί από έναν Βαβαρό πρίγκηπα (1832-1862)
    -Έδιωξε τον Οθωνα και μετά έφερε έναν Δανό πρίγκηπα για βασιλιά(1864-1917)
    -Έδιωξε το Γλίξμπουργκ έφερε το Βενιζέλο και μετά τον καταψήφισε παρ όλες τις νίκες γιατί οι άλλοι του είπαν ότι θα σταματήσουν το πόλεμο και φέραν το βασιλιά με τον οποίο χάσαμε το πόλεμο(1917-1922)
    -Έδιωξε το Βενιζέλο γιατί χρεοκόπησε τη χώρα και έφερε πίσω το βασιλιά που έφερε με τη σειρά του και το δικτάτορα Μεταξά στην εξουσία(1932-1940)
    -Πολέμησε τους Γερμανούς κι όταν φύγαν αυτοί πολέμησε ο ένας τον άλλο για τα συμφέροντα Αγγλοαμερικανων/Βασιλιά και Ρώσων(1944-49)
    -Αφού κυνήγησε το μίασμα των αριστερών έδιωξε το Καραμανλή φέρνοντας τον Παπανδρέου που τον έριξε ο Μητσοτάκης για να φέρουν οι Αμερικάνοι για τελική λύση τη χούντα(1949-67)
    -Δέχτηκε σχεδόν αβίαστα τη χούντα για έξι χρόνια και όταν θέλησε να τη ρίξει ήρθαν οι αμερικάνοι να ρίξουν το Παπαδόπουλο με τον Ιωαννιδη οδηγώντας το έθνος στη καταστροφή της Κύπρου(1967-74)
    -Όταν έπεσε η χούντα δέχτηκε σαν ήρωα τον Καραμανλή που κυβέρνησε με το δίλημμα ή εγώ ή τανκς για να δει πρωθυπουργό και το γιο του δωσίλογου τη κατοχής Ράλλη και να μπει και στην ΕΟΚ(1974-81)
    -Μέτα έδιωξε τη δεξιά για να φέρει το Παπανδρέου της αλλαγής που σίγουρα άλλαξε το κράτος αφού μέχρι τότε η δημόσιοι υπάλληλοι απλά εξυπηρετούσαν μόνο συμφέροντα ημετέρων κι από κι μετά μόνο αυτών που δίναν μίζα(1981-89)
    -Κι επειδή βαρεθήκαμε τα σκάνδαλα και τις μίζες του Ανδρέα φέραμε το Μητσοτάκη που τον έριξε ο Σαμαράς για να έρθει ο Παπανδρέου που όταν πέθανε ανέλαβε ο εκσυχρονιστης σίγουρα στις μίζες Σημίτης που για να χαντακώσεις ένα λαό θες σίγουρα χρόνια οπότε ξανακέρδισε εκλογές αλλά μετά έδωσε το κόμμα σε έναν Παπανδρέου που έχασε απο ενα Καραμανλή ο οποίος επειδή αποτελείωσε το κράτος πήρε μπόνους και δεύτερες εκλογές για να χάσει από έναν Παπανδρέου ο οποίος έβαλε ταφόπλακα και στο κράτος και το λαό (1990-2009)
    Στο σωστό λαό τα επιβάλαν φίλοι μου και τα ζοριλίκια αλλού ψεφτομαγκες,
    ΤΩΡΑ ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΝΑ ΤΑ ΑΛΑΞΕΙΣ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΣ
    ΥΓ.ΤΟ ΘΕΤΩ ΩΣ ΣΧΟΛΙΟ ΕΔΩ ΔΙΟΤΙ ΕΓΩ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΗ ΕΣΦΑΞΑΝ ΤΗΝ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΑΣ Ή ΑΚΟΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΤΗ ΣΦΑΞΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΑΚΙΑ ΜΑΣ!
    ΝΙΚΟΣ Ο ΘΑΛΑΣΣΑΝΘΡΩΠΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θεωρώ κάπως ισοπεδωτική αυτή την οπτική.

    Εγώ λέω να το κοιτάξουμε το θέμα από την άλλη πλευρά.

    Δηλαδή για χιλιάδες λόγους που δεν χρειάζονται ανάλυση η Ελλάδα από γεννήσεώς της ως κράτος είχε μονίμως τις Μεγάλες Δυνάμεις πάνω απ το κεφάλι της να επιβουλεύοντια την ύπαρξή της, την κυριαρχία της, την ακεραιότητά της και την ανεξαρτησία της.
    Αγγλία, ΗΠΑ, Γερμανία και κατά καιρούς Γαλλία, Ρωσία ήταν πάντοτε ισχυρότατες πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά και επιθυμούσαν διακαώς τον έλεγχο της Ελλάδας.
    Διέθεταν και χρησιμοποιούσαν όλα τα μέσα για να το επιτυγχάνουν.

    Ο ελληνικός λαός λοιπόν, ο λαός μιας τόσης δα χώρας με μικρή οικονομική, πολιτική και στρατιωτική δύναμη έβρισκε συνεχώς τη δύναμη για να μάχεται ενάντια στις Μεγάλες Δυνάμεις και στους ντόπιους εκφραστές τους.

    Παρόμοια πίεση σε τέτοια ένταση και συνέχεια έχουν βιώσει μόνο οι χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.
    Και εκείνες οι χώρες δεν κατάφεραν ποτέ να σηκώσουν κεφάλι.
    Και όποτε τόλμησαν να σηκω΄σουν το βλέμμα ισοπεδώθηκαν.

    Ο ελληνικός λαός υπήρξε πάτνοτε ανυπότακτος και οι λαικοί, κοινωνικοί και εθνικοί αγώνες που εχει δώσει στη διάρκεια των δύο αιώνων ζωής αυτού του Κράτους τολμώ να πω ότι κανείς άλλος λαός δεν τους έχει δώσει.

    Δεν είναι εύκολο ένας λαός μιας μικρής χώρας να νικά τα διεθνή συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων που έχουν πίσω τους πάντα τα διεθνή μεγάλα τραστ.

    Ο ελληνικός λαός είναι ενδεχομένως ο πιο δοκιμασμένος και πιο περήφανος λαός σ' αυτούς τους δύο τελευταίους αιώνες.
    Κανείς άλλος λαός δεν εχει δεχτεί τόσο κυνήγι από τη διεθνή πολιτική και οικονομική ελίτ και κανείς άλλος λαός δεν έχει βρει τόσες πολλές φορές το κουράγιο να αντισταθεί.

    Σημάδι της αξιοπρέπειας δεν είναι η επιτυχία ενός αγώνα αλλά η συμμετοχή σε αυτόν και η θυσία γι αυτόν.

    Και ο ελληνικός λαός έχει θυσιαστεί όσο κανείς άλλος για τη δημοκρατία, την ελευθερία, την ανεξαρτησία, την ειρήνη και την αξιοπρέπεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαστε οικόπεδο γωνία! Σήμερα μπήκα στο google earth κάτι να δω. Άμα δείτε πάνω στη γήινη σφαίρα πού είναι η όμορφη πατρίδα μας θα καταλάβετε γιατί δεν την αφήνουν ποτέ ήσυχη. Αυτό το λέω και για τον φίλο Νίκο Θαλασσάνθρωπο πιο πάνω.

      Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Μαζεστίξ.

      Διαγραφή
  3. Αγαπητοί φίλοι, οφείλουμε να κάνουμε μία παραδοχή, η Ελλάδα δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος ούτε μοναδικό φαινόμενο. Αυτά που περιγράφετε συμβαίνουν σε όλα τα κράτη του κόσμου. Η παγκόσμια ιστορία έχει καταγράψει ανάλογες καταστάσεις. Οι λαοί άλλοτε με επιτυχίες άλλοτε με αποτυχίες βαδίζουν τον ιστορικό τους δρόμο.
    Η μελέτη της Ελληνικής αλλά και της παγκόσμιας ιστορίας μας προφυλάσσει από μελοντικά σφάλματα. Τα συνεχή σφάλματα και οι συνεχείς αποτυχίες οδήγησαν πολλά έθνη στον αφανισμό.
    Το σήμερα ενός λαού είναι απόρρεια του χθες. Σε 'μας εναπόκειται να κάνουμε το σήμερα καλύτερο στηριζόμενοι στην μελέτη του χθες και το αύριο καλύτερο θεμελιώνοντας ένα καλό σήμερα.
    Όσο κι αν φαντάζει συντηρητικό η προάσπιση της εθνικής μας ταυτότητας μπορεί να μας εξασφαλίσει και την μελλοντική ύπαρξή μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ, και δεν είναι συντηρητικό!

      Διαγραφή
  4. Νομίζω πως τα εθνικά κράτη αυτή τη στιγμή είναι η μοναδική σανίδα σωτηρίας απέναντι στον πόλεμο των παγκόσμιων μονωπωλίων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η Ελλάδα το πείραμα...η Ελλάδα η Ιφιγένεια...
    Δε θα έρθει ο από μηχανής θεός να μας σώσει;
    Γιατί δε μας κάνει τη χάρη να γίνουμε Ελλάδα σκέτη;...
    Ούτε πείραμα, ούτε Ιφιγένεια!
    Να ησυχάσουμε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οι θεοί είναι βιτσιόζοι Σερενάτα μου!
    Θέλουν να βασανιστείς, να δοκιμαστείς κι αν έχεις τα κότσια και επιβιώσεις απ αυτές τις δοκιμασίες, τότε θα σ' αφησουν να τα καταφερεις.
    Αν τα καταφέρουμε και βγούμε από όλη αυτήν την τραγωδία, τότε θα έχουμε επιτύχει την "κάθαρση" που λεγε κι ο Αριστοτέλης.
    Θα χουμε γίνει καλύτεροι άνθρωποι και καλύτεροι πολίτες.
    Και καλύτερο κράτος.
    Και η "κάθαρση" έρχεται αναγκαστικά "δι' ελέου και φόβου"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχουμε βασανιστεί αρκετά;

      Διαγραφή
    2. Μάλλον δε χορτάσαν αίμα ακόμη... δυστυχώς.

      Διαγραφή
    3. Και δεν νομίζω ότι θα σταματήσουμε να βασανιζόμαστε. Ίσως θα φτιάχνουμε την ζωή μας για λίγο ώσπου να βρεθεί ο επόμενος Αγαμέμνονας να μας την χαλάσει πάλι. Το θέμα είναι να μην την χαλάμε από μόνοι μας. Η ιστορία πάντα θα επαναλαμβάνεται, είναι τραγικό αλλά και αληθινό.

      Διαγραφή
    4. Η ζωή κι η ιστορία έτσι κι αλλιώς προχωρούν μέσα απ τον συνεχή πόλεμο των αντιθέσεων.
      Πόλεμος και ειρήνη, ευτυχία και δυστυχία, πλούτος και φτώχεια...

      Και ποτέ δεν ε΄ρχεται η πλήρης λύτρωση.
      Πάντα μετά από κάθε τέτοια μάχη αντιθέσεων γίνεται ένας συμβιβασμός των αντίρροπων δυνάμεων και επέρχεται η ισορροπία.
      Κάπου στη μέση τα βρίσκουν κεφάλαιο και εργασία, πλούσιοι και φτωχοί και προχωρούν σε μια εκ νέου ομαλότητα μέχρι την επόμενη κρίση και ούτω καθεξής.

      Διάβαζα σήμερα ένα πολύ καλό κείμενο σχετικά με το θέμα με αφορμή την ταινία Matrix:
      http://rednotebook.gr/details.php?id=5674

      Διαγραφή