Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

Επιλέγω ποιος θα ισοπεδωθεί



Κάθε Έλληνας έχει γίνει κι ένας σύγχρονος Δικαιόπολις.
Απηυδισμένος από την κατάσταση, δεν επιδιώκει την επιβίωση της κοινωνίας στην οποία ζει, αλλά μόνο τη δική του επιβίωση ακόμη και μέσα σε μια νεκρή κοινωνία.
Δεν τον πολυνοιάζει αν όλοι γύρω του ζήσουν με ειρήνη.
Αν ζήσουν, καλώς. Δεν τον πολυνοιάζει κιόλας.
Αλλά αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η δική του ειρήνη, γι αυτό και κάνει ό,τι περνά απ το χέρι του για να υπογραφεί ειρήνη ανάμεσα στον εχθρό και τον... εαυτό του!
Οι περισσότεροι συμπολίτες μας αυτό θέλουν.
Όπως ο Δικαιόπολις έστειλε έναν απεσταλμένο στη Σπάρτη για να συνθηκολογήσει η Σπάρτη με τον εαυτό του, έτσι και ο κάθε σύγχρονος Δικαιόπολις θα έστελνε αν μπορούσε έναν απεσταλμένο στην Κομισιόν για να εξαιρεθεί ο ίδιος από το νόμο κατοχής της Τρόικα κι ας ζουν όλοι οι συμπολίτες του κάτω από το νόμο αυτόν.

Η ουτοπία του Αριστοφάνη έχει δύο αναγνώσεις.
Από τη μια υπάρχει το δίκιο του Δικαιόπολι. Και ο ποιητής μεροληπτεί υπέρ αυτού.
Ο Δικαιόπολις είναι δικαίως αγανακτισμένος με την κατάσταση που βιώνει και με τη στάση των συμπολιτών του που επιμένουν στη λάθος επιλογή και αντί να χρησιμοποιήσει την πονηριά του και το πάθος του και το δίκιο του για να προσπαθήσει να αλλάξει τους γύρω του για να διεκδικήσουν όλοι μαζί μια βιώσιμη κατάσταση, αυτός γράφει τους πάντες στα τέτοια του -κατι σαν το σύγχρονο "δε πα' να γαμηθείτε όλοι, λέω γω!"- και προχωρά στη διάσωση του πολύτιμου τομαριού του.



Εγώ όμως βλέπω και την άλλη ανάγνωση.
Όσο δίκιο κι αν είχε ο Δικαιόπολις, η δίκαιη αγανάκτησή του τον οδηγεί στο λάθος.
Συνάπτει ειρήνη για τον εαυτό του με τον εχθρό και νομίζει πως έτσι θα γλιτώσει τον προσωπικό όλεθρο.
Στην ουτοπία του έργου επιτυγχάνει την προσωπική συνθηκολόγηση.
Αν δεχτούμε ως υπόθεση εργασίας ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει, τότε συμπεραίνω το εξής.
Ο Δικαιόπολις έχει σώσει τον εαυτό του και η πόλη του χάνει τον πόλεμο.
Σκέφτεται "εγώ θα αλλάξω την πόλη; Εγώ θα την σώσω;"
Είναι αυτός ζωντανός, δε λεηλατούν το σπίτι του οι εχθροί, αφού έιναι... "ζώνη ειρήνης", και όλοι οι γύρω του έχουν ρημαχτεί.
Είναι ευτυχία και σωτηρία αυτό;

Αλλά και όταν επιβληθεί τελικά ο εχθρός, τότε είναι σίγουρο πως θα ανασταλούν και οι χαριστικές ρυθμίσεις προς τον κάθε Δικαιόπολι που δόθηκαν στη διάρκεια της μάχης προκειμένου να έχουν όσο λιγότερους εχθρούς γίνεται εκείνη την ώρα.
Η ειρήνη του Δικαιόπολι είναι χρήσιμη στους Σπαρτιάτες ώσπου να επιβληθούν.
Μετά, αφού θα έχει υποδουλωθεί η Αθήνα, τότε θα... βάλουν στη θέση του και τον κάθε Δικαιόπολι.
Δε θα του χαριστούν, δε θα σεβαστούν την όποια συνθηκολόγηση μαζί του.
Θα τον ισοπεδώσουν με συνοπτικές διαδικασίες.

Και επίσης ακόμη κι αν οι Σπαρτιάτες σεβαστούν τη συνθηκολόγηση μαζί του, τότε οι εξαθλιωμένοι συμπολίτες του θα λεηλατήσουν το σπίτι του, αφού μόνο αυτός θα 'χει μείνει υποτίθεται ανεπηρέαστος.
Και θα ρημαχτεί χειρότερα και πιο ατιμωτικά από τους συμπολίτες του. Και δικαίως θα ρημαχτεί.


Ο κάθε Δικαιόπολις λοιπόν ας σκεφτεί καλά και γενικά αλλά και μέχρι τις εκλογές της Κυριακής που έρχεται ότι η σωτηρία του καθενός μας δεν είναι απλά μια προσωπική υπόθεση, αλλά μια υπόθεση κοινωνική.
Ή θα έρθει για την κοινωνία ολόκληρη η σωτηράι ή όλοι μαζί θα πέσουμε.

Όπως λέει και το αλλοδαπό ρητό:
United we stand
Divided we fall

Δηλαδή,
"ενωμένοι στεκόμαστε,
χωρισμένοι πέφτουμε".



Κάποτε έγινε ένας αγώνας βατράχων. Στόχος ήταν να ανέβουν στην κορυφή ενός πύργου. Πολλοί άνθρωποι μαζεύτηκαν να δουν την προσπάθεια τους, αν και στην πραγματικότητα ο κόσμος δεν πίστευε, ότι ήταν εφικτό να ανέβουν οι βάτραχοι στην κορυφή του πύργου και το μόνο που ακουγόταν ήταν:
«Τι κόπος! Ποτέ δεν θα τα καταφέρουν…»
Οι βάτραχοι άρχισαν να αμφιβάλλουν για τους εαυτούς τους κι ο κόσμος συνέχιζε:
«Τι κόπος! Ποτέ δεν θα τα καταφέρουν…»
Και οι βάτραχοι, ο ένας μετά τον άλλο, συμβιβάζονταν με την αδυναμία τους και σταματούσαν, όλοι εκτός από έναν, που συνέχισε να σκαρφαλώνει.
Στο τέλος, μόνο αυτός και μετά από τρομερή προσπάθεια κατόρθωσε να φθάσει στην κορυφή.
Ένας από τους χαμένους βατράχους, πλησίασε για να τον ρωτήσει πώς τα κατάφερε να ανέβει στην κορυφή και τότε συνειδητοποίησε ότι ήταν κουφός!

Ας κλείσουμε τα αυτιά μας στην ηττοπάθεια που μας ενσπέρνουν οι αντίπαλοι και δυστυχώς αναπαράγουν και οι φίλοι.
Δεν έρχεται ποτέ η Νίκη, όταν δεν έχεις Πίστη σε αυτήν.
Δεν έρχεται ποτέ η Αλλαγή, όταν δεν πιστεύεις σε αυτήν.
Ποτέ δε θα είναι η "κατάλληλη στιγμή" για τους ηττοπαθείς.
Ποτέ δε θα είναι ώριμες οι συνθήκες.
Ώσπου "να ωριμάσουν οι συνθήκες", θα 'χουμε σαπίσει εμείς.
Δεν ξέρω για σας, πάντως εγώ δε διαθέτω "ιώβειο υπομονή"...



Ας αναλογιστούμε λοιπόν όλοι μας όχι το μικρόψυχο προσωπικό μας συμφέρον, αλλά το μακρόπνοο συλλογικό/κοινωνικό συμφέρον που θα εξασφαλίσει και την προσωπική ευημερία.

Η ψήφος δεν είναι προσωπικη αλλά κοινωνική υπόθεση.
Η επιλογή που πρόκειται να κάνουμε δεν μπορεί να εξαντλείται σε ένα προσωπικό άχτι για πολιτικό ξεκάβλωμα, αλλά οφείλει να εμπεριέχει και τη λύση στον γενικό όλεθρο και το καλύτερο αύριο.
Η ψήφος μας δεν είναι η ευκαιρία για να ξεδώσουμε και να πούμε "αχ, εγώ τους μαύρισα".
Αυτό δε λέει τίποτα και είναι βαθύτατα εγωιστικό.
Για να βγάλουμε τον εαυτό μας από το κάδρο των υπευθύνων για την επόμενη μέρα.
Ας βάλουμε τον εαυτό μας στο κάδρο της ευθύνης του αύριο.
Αυτής της ευθύνης που μας στέρησαν για το χθες και το σήμερα.
Γι' αυτό και μας έφτασαν ως εδώ.
Γιατί απουσιάζαμε εμείς αναθέτοντας σε άλλους την ευθύνη.

Ως εδώ λοιπόν.
Χωρίς εμάς βουλιάζουμε.
Βάζοντας ο καθένας μας όμως το λιθαράκι του στην κοινωνική αλλαγή, τραβάμε μπροστά σβήνοντας απ' το χάρτη αυτούς που μας έθεσαν εκτός παιχνιδιού ή που μας έβαζαν να παίζουμε στο παιχνίδι, ενώ έβαζαν οι ίδιοι τους κανόνες του και τους άλλαζαν κατά το δοκούν ανάλογα με το συμφέρον τους.
Το "μαύρισμα" αφορά το χτες.
Αλλα όσοι θέλουμε να δούμε άσπρη μέρα, ας μην επιλέξουμε το μαύρο, αλλά το άσπρο.
Το άσπρο που είναι μια tabula rasa για να γράψουμε πάνω της τη δική μας ιστορία.



Ξεκινάμε από την Κυριακή που έρχεται και ο αγώνας για αλλαγή κορυφώνεται από τη Δευτέρα που έρχεται.
Το βλέπω μέσα από τον πανικό των ΜΜΕ και τον πόλεμο που εξαπολύουν ενάντια στις επικίνδυνες για τους ίδιους επιλογές μας.
Βλέπω στα μάτια των δημοσιοκάφρων τον τρόμο της Βαστίλλης που έρχεται σύντομα.

Αρπάζουμε την ευκαιρία την Κυριακή των εκλογών και ξεκινάμε από Δευτέρα τον αγώνα για την πολιτική, κοινωνική και οικονομική ανατροπή και ανασυγκρότηση στη χώρα μας.
Γιατί με τις εκλογές δεν τελειώνει τίποτα.
Απλώς δίδεται το έναυσμα στο νικητή να ισοπεδώσει τον αντίπαλο.
Την Κυριακή επιλέγουμε ποιος θα νικήσει.
Επιλέγουμε ποιος θα ισοπεδωθεί.
Εμείς ή Αυτοί;

13 σχόλια:

  1. Οι δυο τελευταίες εικόνες μου θυμίζουν το "Spartaaaaa"! από τη γνωστή χολιγουντιανή ταινία 300.

    Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή "Σπάτααααααα" πιο κοντά στην ελληνική πραγματικότητα! :-)

    Τώρα να σου πω, εγώ θα αιτηθώ να εξαιρεθώ από τα μνημόνια, αφού τόσο καιρό κατεβαίνω στους δρόμους ενάντιά τους. Να πληρώσουν όσοι κάθονταν στους καναπέδες.

    Αλλά μάλλον το ακριβώς αντίθετο γίνεται.

    Ας ελπίσουμε οτι τα αποτελέσματα θα είναι αισιόδοξα μετά το άνοιγμα της κάλπης.

    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το καλό της χώρας είναι το δικό μας καλό!
    Οταν το δικό μας 'καλό' είναι άλλο απ' αυτό της χώρας δεν είναι καλό!
    United we stand Divided we fall!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καταπλητικό πόνημα, Μαζεστίξ σαν να πήρες πάνω σου... είχες αρχίσει να θυμίζεις Δικαιόπολη με την απελπισία σου για το υπνωτισμένο κοινό και την εκπεφρασμένη αγανάκτησή σου "προς συμπολίτας"... (λέω : "να θυμίζεις Δικαιόπολη", όχι για σύναψη χωριστής συνθήκης ειρήνης με τον εχθρό αλλά για παλιότερες σκέψεις για παραίτηση και σιχτίρισμα όλων... κι αυτή όμως η στάση, μορφή συνθηκολόγησης με τον εχθρό θα ήταν). Πάντως σωστά το θέτεις, δεν τελειώνει τίποτα την Κυριακή, μάλλον, όλα αρχίζουν, τα ζόρικα είναι μπροστά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Υπομονή και τα μηνύματα ειναι θετικά...

    Κυριακή κοντή γιορτή που λένε!

    Για να αφήσουμε πίσω το Δικαιόπολι και να περάσουμε στο Σπάρτακο.

    Καλό βράδυ σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μαζεστίξ, έγραψες! Τι άλλο να προσθέσω; Τίποτα.
    Έμειναν μόνο έξι μέρες για τις εκλογές που μπορεί να αλλάξουν τον κόσμο μας. Ίσως και την Ευρώπη, πού ξέρεις;
    Η αποχή είναι χειρότερη πράξη από αυτήν του Δικαιόπολι. Δείχνει ανοχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. H μόνη λύση στις εκλογές είναι το Ε.ΠΑ.Μ του Δημήτρη Καζάκη , που κατεβαίνει υπό το πέπλο του ''ΟΧΙ''

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κολλημένος εγώ, επιμένω.
    Εκτος απ το τραγούδι των πίνκ φλόυντ ("έι γιού", όπου αναφέρεται η επίμαχη φράση περί ενότητας), που καλό θάναι όσοι δεν το ξέρουν να τ ακούσουν, οι εταιρείες για να δυναμώσουν συνάπτουν συγχωνεύσεις, τα κράτη συμμαχίες, οι ομάδες κάτι παρόμοιο έναντι του κοινού εχθρού ΠΑΟΚ, τα βουβάλια ενώνονται για να τα βγάλουν πέρα με τα λιονταρια και τους κροκόδειλους και μόνο οι δικοί μας οι κορκόδειλοι (σωστά το διαβάσατε, κορκόδειλοι)δεν εννούν να βρούν κοινή γραμμή, προεξοφλώντας το τι ακριβώς θα γίνει την επόμενη μέρα μιας προφανώς απίθανης συμπόρευσης των αριστερο-κομμουνιστικο-αναρχικο-ψιλοκεντώο-δηθενσοσιαλιστών, προεξοφλώντας λέω με τέτοια βεβαιότητα, που απορώ πως δεν έχουν ανοίξει και γραμμή 090 προγνώσεων, μπας και βοηθήσει στην εξόφληση του χρέους.
    Προφανώς είναι προτιμότερο να μην καταστεί δυνατή η δημιουργία αριστερής κυβέρνησης και να προσπαθήσουμε τουλάχιστον βρε αδερφέ(στην πολύ πιθανή περίπτωση που οι κακοί πάρουν τα παπάρια μας σε ψήφους), να πάμε σε επαναληπτικές εκλογές, να παίξει πολύ το σενάριο της ακυβερνησίας, της ανευθυνότητας της αριστεράς που δεν είναι ικανή ούτε για μια κωλοκυβέρνηση, πόσω μάλλον για την διαχείρηση της κρίσης, του τρόμου και όλων όσων τέλος πάντων έχει στο οπλοστάσιο του το σύστημα και να πάρουν πίσω αρκετά ψηφαλάκια που τους ξέφυγαν προς αριστερά, όχι από αριστερούς βέβαια, από δυσαρεστημένους νουδουπασόκους και που έστω και με μισή καρδιά θα τους επιστρέψουν μαζί με μια "συγνώμη έσφαλα", στους βενιζελοσαμαράδες.
    Και πίσω πια στα σκατά, με απαγορεύσεις διαδηλώσεων πέραν του ενός πεζοδρομίου, ατομικές συμβάσεις που άντε μετά να συστήσεις σωματείο και να χαρώ εγώ το ΠΑΜΕ να προσπαθεί να πείσει για απεργία σε απελπισμένους -κακοπληρωμένους -εκβιαζόμενους και να μην μαζεύει ούτε έναν από τους απενεργοποιημένους καταθληπτικούς απολυμένους σε διαδήλωση.
    Κι όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, όπως γίνεται ιστορικά σε τέτοιες περιόδους και ο κόσμος έχει εξαθλιωθεί, απελπιστεί κι απογοητευτεί, να φωνάξουμε όλοι μαζί ζήτω η χρυσή αυγή.
    Αμέεεεε...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Θα ήθελα να δώ το ΠΑ.ΣΟΚ να πέσει στην τρίτη θέση η στην τέταρτη αλλα ειναι λίγο δύσκολο αγαπητέ Μαζεστίξ
    Η αριστερά δεν με εκφράζει θεωρώ το ΚΚΕ και τον Τσίπρα συνυπεύθυνους για την σημερινή κατάντια παρόλο που δεν κυβέρνησαν...παίρνουν χρήματα και αυτά τα κόμματα απο το κράτος
    Σκέφτομαι έντονα να ψηφίσω η Βασίλη Λεβέντη η τους Οικολόγους πράσινους που μου δίνουν μια μεγάλη προοπτική...πάντως οχι αριστερά ούτε καμμένο που κυβέρνησε με τον Καραμανλή και τώρα μας το παίζει επαναστάτης(έλεος!!!)
    ΥΓ
    ήμουν παλιο στέλεχος της ΠΑΣΠ και ειχα ψηφίσει μέχρι το 07 ΠΑ.ΣΟΚ, το 09 απείχα και τώρα θα πάω γιατί ειναι ανάγκη να ψηφίσουμε για να αλλάξουμε τον κόσμο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το Ε.ΠΑ.Μ του Δημήτρη Καζάκη φίλε ενημερώσου είναι πολύ σοβαρός συνδιασμός που απαρτίζεται από σοβαρούς ανθρώπους

      Διαγραφή
  9. Γιατρέ μου έχεις σκεφτεί τις συνεδρίες; θεραπευτικές "ανορθωτικές" μέθοδοι συναδέλφων σου είναι... Στα σοβαρά τώρα : Αν ψηφίσεις Λεβέντη ψηφίζεις το πρώτο κόμμα (δυστυχώς Ανώνυμε, το ίδιο ισχύει και για το "ΟΧΙ" του Καζάκη, καθώς δεν θα πιάσει το όριο του 3%.... έπρεπε να συμφωνήσει με κάποιο άλλο ώστε να μπει στη Βουλή...) Αν ψηφίσεις Οικολόγους... γιατί δεν το ρίχνεις κατευθείαν στον Ράιχενμπαχ; ή στον Γκρουφέσκι; ή στον Παπαδήμο; Γράψε Παπαδήμος και ρίχτο, γιατρέ μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι και απίθανο να μπει στην Βουλή το ΕΠΑΜ Πέτρο . Μην νομίζεις ότι επειδή δεν υπάρχει προβολή από την TV , δεν έχει δυναμική . Έχει δυναμική και αρκετό κόσμο που το στηρίζει και μάλιστα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα .
      + το 0.5 που συνήθως παίρνει η Δημ. Αναγέννηση
      + ορισμένα κινήματα πολιτών που συνεργάζονται .
      Ίδωμεν φυσικά .

      Διαγραφή
  10. Ένα κάρο αριστερά κόμματα, μέχρι αηδίας τόσα πολλά δηλαδή.
    Άντε και κάτι οικολόγους (κι όχι όποιους κι όποιους απ αυτούς). Άντε και κάτι αγανακτισμένους, πειρατές, μόνο οι αναρχικοί δεν κατέβασαν συνδιασμό-ή μήπως έχουν κι αυτοί;
    Και αναφέρεις τον λεβέντη, γιατρός άνθρωπος;
    Η προτροπή του Πέτρου περί συνεδρίας, ισχύει κι από μένα κι είναι πολύ σοβαρή. Δεν μπορεί νάσαι τόσο άσχετος, συγνώμη κιόλας.
    Είναι σαν να μου λές πως θα ψηφίσεις τον Βεργή...

    mbiker

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. mbiker, αυτό φοβάμαι κι εγώ πως θα γίνει χάρη τη στάση της περιχαράκωσης.
    Αύριο δε θα βρίσκει το ΚΚΕ με ποιους να κάνει "ανυπακοή", γιατί αυτοί δε θα μπροούν πια να απεργήσυον.
    Και πλέον η λύση δε θα είναι ο σοσιαλισμός, αλλά ο φασισμός γι αυτούς.


    Γιατρέ μου, δεν είναι κακό να παίρνει κανείς χρήματα απ το Κράτος.
    Αν δεν πάρει απ το Κράτος, θα πάρει απ τους επιχειρηματίες.
    Τι προτιμάς;
    Τα κόμματα πρέπει να χρηματοδοτούνται (με λογικά ποσά βέβαια) ούτως ώστε να μην εξαναγκάζονται στη διαπλοκή.
    Από κει και πέρα όσοι επιλέξουν τη διαπλοκή, να αντιμετωπίζουν το Νόμο.
    Αυτοί που θέλουν να καταργηθεί η κρατική χρηματοδότηση και να θεσπιστεί η ιδιωτική χρηματοδότηση είναι οι δυνάεμις της διαπλοκή,ς οι δυνάμεις του δικομματισμού, που θα έχουν και επίσημους πλέον χηματοδότες ντόπιους και ξενους μεγαλοκεφαλαιούχους, ενώ τα ριζοσπαστικά κόμματα που αντιστέκονται δε θα χουν μία ούτε για να βγάλουν αφίσες.


    Ανώνυμε, το ΕΠΑΜ το βλέπω με συμπάθεια, αποκλειστικά και μόνο λόγω της τεράστιας συμβολης του Καζάκη στο λογο του αντιμνημονιακού μετώπου.
    Από κει και περα οι πολιτικές επιλογές που έχει κάνει (τεράστια πολεμική μ τα κόμματα της αριστεράς συλλήβδην και συνεργασία με Παπαθεμελή-Παπανικόλα) χαρακτηρίζοτναι στην καλύτερη περίπτωση άστοχες.
    Μακάρι να πάει καλά, θέλω τον Καζάκη στη Βουλή, αλλά δεν πρόκειται να ψηφίσω ένα τέτοιο μόρφωμα.



    Πέτρο έχεις δίκιο στις ενστάσεις σου για τους Οικολόγους.
    Κι εγώ έχω τέτοιου είδους φόβους για το ρόλο τους.
    Άσε που δε συμφωνώ πολιτικά με αυτους σε πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή