Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Απάνω τους το Σάββατο, ήττα την Κυριακή!



Της Κυριακής τα πρωινά προσδιορίζονται πάντα από τα βράδια του Σαββάτου.
Είναι ετερόφωτα.
Είναι τα πρωινά που πίνεις τον πρωινό σου καφέ (φραπεδάκι με πολλά παγάκια εν προκειμένω) αναλογιζόμενος τα χθεσινά και συζητάς συνήθως επ' αυτών.



Τι γίνεται όμως όταν ένα Σάββατο ξεκινά με τις καλύτερες προυποθέσεις και καταλήγει μέτριο;
Τότε η Κυριακή σε βρίσκει υπό το βάρος της μετριότητας.

Απάνω τους το Σάββατο!
Ήττα την Κυριακή!




Η Κυριακή είναι μια μέρα που χαρακτηρίζεται από διάφορες εκδηλώσεις.

Είναι η μέρα του ποδοσφαίρου.
Είναι η μέρα των εκδρομών.
Της εκκλησίας για άλλους.
Των εκλογών οσονούπω...

Και η ευμετάβλητη ψυχολογία του φιλάθλου/εκδρομέα/πιστού/πολίτη φτάνει στο απώγειό της, πριν φτάσει στο υπόγειό της.
Η προσδοκία της νίκης όσο υψηλότερη είναι, τόσο πιο δύσκολη γίνεται η διαχείριση της ήττας όταν έρθει η στιγμή.

Η θέληση η ομάδα να βάλει τρία γκολ στο ντέρμπι προσγειώνεται ανώμαλα όταν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τρεις πάσες.
Η εκδρομή που ξεκινά με την ελπίδα να σημαδέψει μια ζωή ολόκληρη και καταλήγει μια ταλαιπωρία που κάλλιο να 'χαμε αποφύγει.
Η λειτουργία που ξεκινά πάντα διαφορετικά, αλλά πάντα λήγει με τον ίδιο τρόπο, σα να μην αλλάζει τίποτα από βδομάδα σε βδομάδα. Με κοινωνία, αντίδωρο και κήρυγμα από έναν απίθανο τύπο...
Οι εκλογές που πάντα μυρίζουν αλλαγή αλλά τις περισσότερες φορές καταλήγουν σε μια από τα ίδια διαψεύδοντας τα οράματα πολλών.

Μεγάλη πουτάνα η Κυριακή.
Ξεκινάς με μειωμένες προσδοκίες γι' αυτήν.
Στη συνέχεια ξεγελιέσαι πως αυτή σε θέλει κι ελπίζεις.
Και καταλήγει να σου ζητά την ταρίφα της...



Ζειμπέκικο της Κυριακής

Μουσική- Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τραγούδι: Διονύσης Σαββόπουλος

Ζεϊμπέκικο της Κυριακής
σαν τη βροχή στο τζάμι
βήματα,φτερουγίσματα
από παλιό Τσιτσάνη.

Δευτέρα με Παρασκευή
χαμένος στη σκοτούρα
λίγη δροσιά το Σάββατο
μούχλα την Κυριακή.

Ζεϊμπέκικο της Κυριακής
μες στο δωμάτιο μόνος
χέρια χτυπάει γονατιστός
ο σταυρωτής ο χρόνος.

Δευτέρα με Παρασκευή
χαμένος στη σκοτούρα
λίγη δροσιά το Σάββατο
μούχλα την Κυριακή.

Ζεϊμπέκικο της Κυριακής
το χώμα δεν σ'αντέχει
άπιστος κι αν προσεύχεται
παρηγοριά δεν έχει.

Δευτέρα με Παρασκευή
χαμένος στη σκοτούρα
απάνω τους το Σάββατο
ήττα την Κυριακή!

5 σχόλια:

  1. Τι μου λες τώρα....
    Εμένα που είμαι Barca και Παναθηναϊκός;......
    Χθες έπεσα για ύπνο με στενοχώρια...
    Σήμερα καφέ και καφέ και κάθομαι σ' αναμμένα κάρβουνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ εγώ έχασα το τελευταίο 20λεπτο χτες απ τον αγώνα..

    Εγώ είμαι Παναθηναικός και Ρεάλ αλλά απ την ώρα που πήγε ο Μουρίνιο... ντροπή μου αλλά αλλαξοπίστησα και πήγα με την Μπάρτσα!
    Αν και από εποχή Ροναλτνίνιο είχα ήδη αρχίσει να... προδίδω!
    Αυτό το ποδοσφαιρο της Μπαρτσελόνα το θαυμάζω σε τέτοιο βαθμό που με "κέρδισε"!

    Περαστικά μας Σερενάτα μου!
    Οι νίκες γεννούν φιλάθλους και οι ήττες οπαδούς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    2. Αυτού του Μουρίνιο πολύ θα ήθελα να του δώσω μια κλωτσιά!!
      Του ψηλομύτη!!

      Διαγραφή
    3. Δε φαντάζεσαι πόσο σε καταλαβαίνω!

      Με εκνευρίζει το στυλάκι του!

      Κι μια μπουνιά να του δώσεις, να του χαμηλώσεις τη μύτη...

      Διαγραφή