Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

Στον ευλογημένο τόπο



Ζέστη σήμερα, πολύς ήλιος, οι ατρόμητοι ρίχνουν και την πρώτη τους βουτιά στη θάλασσα.
Ήπια έναν καφέ πλάι στη θάλασσα και τους έβλεπα.
Κρύωνα και που τους έβλεπα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

Καθώς βλέπαμε να πλατσουρίζουν στη γαλαζοπράσινη θάλασσα και καθώς έβλεπα κι εμένα και τους γύρω μου να απολαμβάνουμε ένα γεμάτο παγάκια φραπεδάκι (κι άλλοι φρέντο) πλάι στην άμμο αναφωνήσαμε με την παρέα σχεδόν ταυτόχρονα: "αυτός ο λαός δε θα πεθάνει ποτέ"!
Μα πώς θα ήταν δυνατόν να πεθάνει εξάλλου όταν του 'χει χαριστεί το μεγαλύτερο δώρο της φύσης;
Του δόθηκε ο ομορφότερος τόπος για να ζει!
Όσα λοιπόν και να σχεδιάζουν εναντίον μας, εμείς δε χαμπαριάζουμε!
Και με δυο ευρώ στην τσέπη, μπορούμε να απολαύσουμε τον ήλιο και τη θάλασσα ολημερίς το Σάββατό μας (ή την Κυριακή όσοι δουλέυουν σήμερα) και τα προβλήματα να φύγουν τρέχοντας!
Και πώς να μείνουν τα προβλήματα;
Σαν ψείρες φεύγουν καθώς μας λούζει ο πιο όμορφος ήλιος!
Κι όσες επιβιώσουν, πνίγονται στη μαγευτική θάλασσά μας!.

Ο ήλιος μας καλεί λοιπόν να πιστέψουμε σ' αυτόν και να κάνουμε το παν να πετάξουμε κοντά του.
Με το σώμα ή το νου μας.

Και μόλις τώρα θυμήθηκα ότι και πέρυσι τον Ιούνη είχα γράψει σχετικά:
"Ήλιος, Θάλασσα, Μνημεία... τα Ψυχοφάρμακά μας!"

Το αντιγράφω -σχεδόν- ολόκληρο διότι μου άρεσε πολύ:


Αυτοί νομίζουν πως θα τα βάψουμε μαύρα και θα ζούμε με ψυχοφάρμακα και ότι θα περιφερόμαστε ως νεκροζώντανοι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, περιμένοντας υπομονετικά το καρμικό μας τέλος.
Αμ δε!
Εδώ έχουμε τα καλύτερα ψυχοφάρμακα!
Έχουμε τον ήλιο, το βασιλιά μας!
Αυτόν τον άγνωστο φίλο που στέκεται εκεί ψηλά, αυτόν τον ήλιο της δικαιοσύνης, το νοητό που ποτέ δε λησμονά τη χώρα μας!
Έχουμε κι άλλους φίλους! Τα αετόμορφα ψηλά βουνά, που οι κορυφογραμμές τους είναι η καμπύλη των ονείρων μας! Είναι τα κακοτράχαλα όριά μας και ταυτόχρονα είναι ο προορισμός μας για να σταθούμε εκεί πάνω και να δούμε απ την άλλη μεριά!
Ψυχολόγος μας είναι η θάλασσα, αυτά τα νερά στα οποία προστρέχουμε όταν η ζωή μας κάνει νερά...
Είναι αυτή η επιστήμονας που ακούει τους φόβους μας, τιςαμαρτίες μας, τη θλίψη καιτ α όνειρά μας και μας δίνει πάντα κουράγιο να συνεχίσουμε κοιτώντας στον ορίζοντά της!
Αυτή μας διδάσκει ότι τα μακροβούτια στη ζωή κάνουν μεγάλο θόρυβο, είναι εντυπωσιακά, αλλά σχεδόν ποτέ θανατηφόρα. Που με όσο μεγαλύτερη φόρα πέσεις, τόσο δυνατότερα θα σκίσεις τη θάλασσα!




Έχουμε κι άλλα ψυχοφάρμακα... τα τραγούδια μας, τα ποιήματά μας και τα μνημεία μας!
Ό,τι δυσκολία και να χεις, υπάρχει ένα τραγούδι να σε συντροφέψει.
Αυτοί οι φίλοι μας τα τραγούδια, που πότε ψιθυρίζουν και πότε φωνάζουν όλα όσα είναι κρυμμένα στην ψυχή μας και την καθαρίζουν... δι' ελέου και φόβου!
Είτε μια πενιά ενός μπουζουκιού, είτε της κιθάρας, είτε μια δοξαριά ενός βιολιού, είτε της λύρας, είτε η βόλτα των δακτύλων στα πλήκτρα του πιάνου... μεμιάς μπορούν να σου δώσουν μια υπεράνθρωπη δύναμη να συνεχίζεις, σαν το μαγικό ζωμό που έδινε ο Πανοραμίξ στους ανυπότακτους Γαλάτες. Που τελικά δεν ήταν κάποιο μαγικό σκεύασμα, παρά μόνο η πίστη στη δύναμη και στην αλληλεγγύη. Η πίστη στην τελική επικράτηση του δίκαιου αγώνα.

Κι όταν γυρίσεις και δεις την Ακρόπολη, με τον Παρθενώνα της, το Ερεχθείο με τις όμορφες Καρυάτιδες, τα Προπύλαιά της, τον ναό της Απτέρου Νίκης... όταν γυρίσεις και δεις την Πνύκα, τον Κεραμεικό, το ναό του Ποσειδώνος στο Σούνιο, της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα, τα μνημεία των Θερμοπυλών, τον Τύμβο του Μαραθώνα, τότε το μυαλό σου διεστραμμένα δημιουργεί τις εικόνες μεγαλείου με τον Κολοσσό της Ρόδου, το Φάρο της Αλεξάνδρειας, το παλάτι του Μίνωα, τα Κυκλώπεια Τείχη των Μυκηνών, το θέατρο της Επιδαύρου, το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς, το Ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο...
Όλα όσα υπάρχουν και όσα δεν υπάρχουν πια!

Και τότε, ναι, δεν αισθάνεσαι πια μόνος!
Νιώθεις την ανάσα των προγόνων σου που κατοικούσαν αυτή τη γή και θαυμάζεις το μεγαλείο τους, χωρίς να τυφλώνεσαι απ αυτό.
Δεν τυφλώνεσαι γιατί το βλέπεις, το νιώθεις... μπορείς κι Εσύ όχι μόνο να τους φτάσεις αλλά και να τους ξεπεράσεις!

Νιώθεις τα αγάλματα να ζωντανεύουν και να σου μιλούν, νιώθεις τους ναούς να σφύζουν από ζωή, νιώθεις τους τύμβους να αναταράσσονται από τη ζωτικότητα των πεσόντων για την ελευθερία...
Νιώθεις το σύμπλεγμα του ήλιου, της θάλασσας και των μνημείων της ελευθερίας και του μεγαλείου του Ανθρώπου να γίνονται Ένα, να κατακλύζουν την ψυχή σου σαν ένα άεριο που σε φουσκώνει, που κάνει τα πνευμόνια σου πανιά και την καρδιά σου βάρκα, νιώθεις όλα αυτά να αναμειγνύονται σε μια κοινή ουσία, που δε διαχωρίζεται στα εξ ων συνετέθη... γιατί έχουν γίνει Ένα!
...γιατί όλα αυτά είσαι εσύ, είμαι εγώ, είμαστε εμείς κι είστε εσείς!

Και αυτή είναι η ψυχοθεραπεία μας! Αυτά είναι τα ψυχοφάρμακά μας!
Γι αυτό δεν μπορούν να μας τρελάνουν! Γιατί η φύση προνόησε χιλιάδες χρόνια πριν, όποιοι τύχει και κατοικούν σ αυτόν τον τόπο να έχουν στο ντουλαπάκι της ψυχής τους αυτά το φαρμακείο...

Θα τα καταφέρουμε... είτε έτσι είτε αλλιώς!
Γιατί αυτός ο τόπος είναι προορισμένος απ' τη Μοίρα να ζει, να ανοίγει δρόμους και να ενώνει ερήμους!
Είναι προορισμένος, ως άλλος Προμηθέας να προπορεύεται κρατώντας το Φως της Αλήθειας, του Αγώνα, της Ελευθερίας, της Θέωσης του Ανθρώπου.

8 σχόλια:

  1. Αυτά ζηλεύουν!!
    Τον ήλιο, τη θάλασσα μας, τα νησιά μας!!!
    Ερχονται από άλλες χώρες να περάσουν ένα 15θήμερο κάτω απ' τον ήλιο μας, στις παραλίες μας!
    Ενώ εγώ βγαίνω στον κήπο μου και λιάζομαι παρέα με τις γάτες:))!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Διάβαζα ένα σχόλιο στο μπλογκ της serenata, ήταν ένα σχολιαστής από την Ελβετία και έλεγε ότι εκεί οι άνθρωποι αυτοκτονούν από την μοναξιά...το βρήκα πολύ τρομακτικό. Τι είναι τραγικότερο άραγε να αυτοκτονήσεις από χρέη ή από μοναξιά. Νομίζω το δεύτερο.
    Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μοναξιά. Υπάρχει όπως λες, ο ήλιος, η θάλασσα και πάντα ένας καλός φίλος για να απολαύσεις μαζί του μια φραπεδιά.
    Αισιόδοξο σε βρίσκω σήμερα.
    Καλημέρα λοιπόν...εδώ έχει μια υπεροχή μέρα για καφέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Serenata, έρχονται για ένα 15ήμερο, λιάζονται, πίνουν το ουζάκι τους και μετά μόλις τελειώσει το καλοκαίρι γυρίζουν στη χώρα τους και μας βρίζουν ότι τεμπελιάζουμε...

    Έχεις κήπο;;
    Κι εγώ, αλλά δεν ξέρω να τον περιποιούμαι καλά και όλο ξεραίνονται όσα βάζουμε...


    Μαρία, διάβαζα κι εγώ πριν 2-3 χρόνια σε μια εφημερίδα ότι στη Σκανδιναβία παρόλο που το όλο σύστημα είναι το καλύτερο, απρόλα αυτά εκεί παρατηρείται και το μεγαλύτερο ποσοστό αυτοκτονιών.
    Σε αντίθεση με τις χώρες της Μεσογείου, που παρόλο που έχουν κράτη-μπουρδελα και περισσότερη φτώχεια, λόγω του κλίματος παρατηρείται το μικρότερο ποσοστό κατάθλιψης κλπ και άρα οι λιγότερες αυτοκτονίες.

    Δεν κοιμήθηκα αισιόδοξος, αλλά αφού ξύπνησα και ήπια έναν καφέ κάτω απ τον ήλιο και πλάι στη θάλασσα... έγινα αισιόδοξος!
    Όσα γράφω στο κείμενο αφορούν πρώτα απ' όλους στον εαυτό μου!

    Υπέροχη μέρα σε όλη την Ελλάδα λοιπόν!
    Απ το Νοτο ως τον Βορρά.
    Τι ωραία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ""Υπέροχη μέρα σε όλη την Ελλάδα λοιπόν!
    Απ' το Νότο ως τον Βορρά.""
    Κι απ' τη Δύση μέχρι τη μισή Ανατολή, λόγω Τουρκίας, βεβαίως-βεβαίως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ένας λογος παραπάνω για να αντισταθεί και τελικά να ζήσει αυτός ο τόπος... Ο ζωοδότης ήλιος του! Καταρραμένοι Γερμανοί... ακόμα κι αυτόν θέλετε για να φορτίζετε τις μπαταρίες σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συγνώμη που θα χαλάσω λίγο την αισιοδοξία που μας εμπνέει ο ήλιος μας και το φεγγάρι στο σημερινό ουρανό να αναφερθώ σε μια συζήτηση που είχα με μια φίλη στο σύνταγμα προχθές:
    -αν δε προκηρύξουν εκλογές τη τρίτη τι δούλευα έχει το κόμμα σας μέσα στη βουλή? πρέπει να τους ρίξουν μια μουτζα και να φύγουν!
    φ:-α!δε μπορώ να ακούω τέτοια γραφικά μέσα δίνουμε αγώνα!
    -αν δε φύγετε το κάνετε καθαρά και μόνο για τα χρήματά, δίνετε νομιμοποίηση στη ''χούντα'' και θα είστε άξιοι της μοίρας σας,που είναι και μοίρα μας καλώς ή κακώς!
    φ:-εμείς για το χρήμα, ξέρεις πολύ καλά πόσους αγώνες έχουμε κάνει στο δρόμο!
    -συγνώμη δεν μπορείς να λες οτι φτωχαίνουν τους ελληνες και να δεχόσαστε συγχρόνως να παίρνεις χρήματα για να κάνεις ερεύνα,λεμε τωρα,!
    φ:-..........(απάντηση καμιά)
    ΥΓ.δε γίνεται παιδιά αγώνας με το χρήμα του λαού, κρίμα που αυτός ο χώρος έχει βγάλει ανθρώπους και ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους, ηθικά και πραγματικά, χωρίς κανένα κέρδος! κρίμα στις ηγεσίες πάντα κατώτερες του λαού τους! χαίρε Σιαντοι και Ζαχαριαδηδες του 2012!
    nicktheseaman

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κλεισθένη, να το διευρύνουμε "σε όλη τη Μεσόγειο";


    Κωνσταντίνε, είναι σαφές ότι κομπλεξάρονται όσοι ζουν στα σκοτεινά του κόσμου για όσους ζουν στο φως...


    Nicktheseaman, μην το ψάχνεις! Μην περιμένεις απ το κόμμα τίποτα.
    Τις εξελίξεις τις οδηγεί ο λαός.
    Όταν ο λαός το αποφασίσει, τότε τα ανάλογα κόμματα θα ακολουθήσουν και θα εμπλακούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή