Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Για τον χουντο-Καμίνη και τους αριστερούληδες της κακιάς ώρας.


Έχω αναφερθεί και άλλες φορές σε κάτι "αριστερούληδες" της ευρω-επιδοτούμενης δήθεν προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των ΜΚΟ, της προστασίας της φώκιας "μονάχους-μονάχους" και του δικαιώματος της ανεξιθρησκίας των γκέι γάμων, της ευρω-επιδοτούμενης οικολογίας, της αποποινικοποίησης του χασίς, και άλλων τέτοιων θεμάτων που... συγκλονίζουν την ελληνική κοινωνία και η λύση τους ανακουφίζει τον πληττόμενο ελληνικό λαό!
Κάτι τέτοιοι αριστερούληδες του ποδηλάτου, του rafting και των αναδασώσεων του Σκάι πίσω από το κοινωνικό προφίλ που λανσάρουν -ως να ήσαν τράπεζες- κρύβουν ένα βαθύτατα αντιδραστικό συστημικό πρόσωπο το οποίο φανερώνουν με το που καθίσουν στην καρέκλα και με το που συναλλαχθούν ως ίσος προς ίσον με την εξουσία.

Τα χαρακτηριστικά τους όμοια, σα να τους γέννησε η ίδια μάνα.
Ήρεμη φωνή, μειλίχιο ύφος, κατανόηση στους αναξιοπαθούντες, μια καλή κουβέντα για τους φτωχοδιαβόλους αυτού του κόσμου, πάγια συναινετική λογική, ασάφεια στις θέσεις και τις απαντήσεις, ελιτισμός, απέχθεια για καθετί αυθεντικά λαικό, "Μαριαντουαννεττισμός", ευρωπαική προοπτική και ανάλαφρο στυλάκι, αυτό που μοιάζει με κρυφο-γκέι.

Ένας απ' αυτούς λοιπόν είναι ο Καμίνης, ο δήμαρχος της δύσμοιρης Αθήνας.
Ένας τύπος που ήταν ο "Συνήγορος του Πολίτη", θεματοφύλακας δηλαδή των δικαιωμάτων του πολίτη στη χώρα μας.
Για συμβολικούς λόγους μάλιστα, όταν εκέχθηκε ο Παπανδρέου ζήτησε την παρουσία του Καμίνη στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο για να δείξει την επερχόμενη ευαισθησία της κυβέρνησης στα δικαιώματα του πολίτη.
Ο Καμίνης προτάθηκε από τη ΔημΑρ του έτερου αριστερούλη της κακιάς ώρας, του Κουβέλη, και υποστηρίχθηκε και από το πάντα φιλολαικό ΠΑΣΟΚ, από τη γνωστή για τα φιλολαικά της αισθήματα "Δράση" του Στέφανου Μάνου και από κάποια "Φιλελεύθερη Συμμαχία".
Όλα τα γουρούνια λοιπόν συνενώθηκαν για να φέρουν τον Καμίνη.
Όλα είπα; Σχεδόν όλα! Διότι τα υπόλοιπα γουρούνια (ΝΔ, ΛάΟΣ) στηρίζανε Κακλαμάνη...

Δεν είμαι δημότης Αθηναίων, αλλά ουσιαστικά ζω στην Αθήνα.
Όταν εξελέγη φυσικά και δε χάρηκα αφού στηριζόταν από τους συγκεκριμένους πολιτικούς σχηματισμούς τους οποίους απεχθάνομαι, αλλά για να είμαι ειλικρινής, ανακουφίστηκα που τουλάχιστον δε βγήκε ο Κακλαμάνης.
Ο Κακλαμάνης, αυτός ο ακραίος που ξήλωνε πάρκα για να χτίζει πάρκινγκ ο Μπόμπολας.
Αυτός που έκανε την πόλη σκουπιδότοπο, αυτός που έκανε τη Δημοτική Αστυνομία εισπρακτικό μηχανισμό για κλήσεις παρκαρίσματος.
Ένας λομπίστας.
Ένας δήμαρχος ακραίων αντιλήψεων εν γένει.
Όταν βγήκε ο Καμίνης λοιπόν απ' τη μια έλεγα "τι εκσυγχρονιστικό φρούτο μας προέκυψε πάλι να μας ζαλίσει τα τέτοια με τις αρλούμπες του", αλλά απ' την άλλη τον θεωρούσα ως "το μη χείρον βέλτιστον" μεταξύ των δύο.
Δε θα τον ψήφιζα ούτε σε δεύτερο γύρο, αν ήμουν δημότης Αθηναίων, καθώς είμαι πολύ επιφυλακτικός και δύσπιστος προς τέτοιους τύπους, αλλά δεν περίμενα και το χάλι που θα ακολουθούσε.

Δε θα αναφερθώ στις μαλακίες του ανδρός, καθώς αυτές είναι αναπόσπαστες της συναλλαγής του με τον ΓΑΠ.
Θα αναφερθώ όμως στο εμετικό σχέδιό του για ουσιαστική απαγόρευση των διαδηλώσεων στην Αθήνα.
Και δε θα σχολιάσω τόσο το θέμα της διαδήλωσης στα πεζοδρόμια όταν πρόκειται για μικρό αριθμό διαδηλωτών.
Αυτό ας πούμε, θα είχε κάποια λογική, αν υπήρχαν και.... πεζοδρόμια στην Αθήνα.
Αλλά τελοσπάντων, ας το προσπεράσουμε και αυτό, γιατί είμαι και πολύ καλοπροαίρετος.

Το πολύ επικίνδυνο του θέματος έγκειται στο εξής σημείο:
ο οργανωτής μιας υπαίθριας συνάθροισης θα πρέπει αφενός να ενημερώσει την Αστυνομία τουλάχιστον 24 ώρες πριν για την επικείμενη διαδήλωση, αφετέρου ο ίδιος φέρει το βάρος της ευθύνης για τυχόν επεισόδια που μπορεί να λάβουν χώρα, δηλαδή με άλλα λόγια ο διοργανωτής μιας διαμαρτυρίας θα είναι υπεύθυνος για την αποζημίωση όσον έχουν υποστεί βλάβες και φθορές στην περιουσία τους ή στην σωματική τους ακεραιότητας, από πρόσωπα που συμμετέχουν στη διαδήλωση.

Δηλαδή αν αύριο π.χ. οι χαλυβουργοί κάνουν διαδήλωση, θα πρέπει από σήμερα να πάρουν άδεια από την Αστυνομία.
Να πάει δηλαδή ο πρόεδρος του σωματείου τους και να κάνει αίτηση στην Αστυνομία για να πάρουν οι χαλυβουργοί άδεια να διαδηλώσουν την επομένη.
Άντε και την πήραν. (λέμε τώρα...)
Με το παραμικρό που θα γίνει, αυτός που έχει κάνει την επώνυμη αίτηση στην Ατυνομία αναλαμβάνει και την αποζημίωση της ζημιάς.
Αύριο λοιπόν κατεβαίνουν οι χαλυβουργοί να κάνουν διαδήλωση, όμορφα και ειρηνικά, η Αστυνομία στέλνει πέντε ασφαλίτες, σπάνε δέκα τζαμαρίες και εξαφανίζονται και για τις ζημιές διώκεται αυτός που έβαλε την υπογραφή του για τη διαδήλωση.
Υπάρχει περίπτωση να πάει κανείς να υπογράψει για κάτι τέτοιο;
Ουδεμία!
Υπάρχει περίπτωση να γίνει η παραμικρή διαδήλωση (ακόμη κι από... ΚΑΠΗ) και να μην εμφανιστούν μπάχαλα, είτε της Ασφάλειας είτε όχι;
Ουδεμία!
Άρα δεν πρόκειται ποτέ να γίνεται η αίτηση στην Αστυνομία, και επομένως οι διαδηλώσεις καθίστανται παράνομες!

Και αφού καθίστανται παράνομες, η Αστυνομία έχει το δικαίωμα να παρέμβει για να τη διαλύσει, χωρίς καμία άλλη αιτία ή αφορμή.
Και να χρησιμοποιήσει και χημικά, αφού η δηθεν απαγόρευση στα χημικά αφορά στις νόμιμες συγκεντρώσεις (σε καμία δηλαδή). Στις παράνομες (σε όλες δηλαδή) η Αστυνομία θα μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο νομίζει για να διαλύσει μια παράνομη συγκέντρωση-διαδήλωση.

Περιγραφή: http://2.bp.blogspot.com/_gY5ZTDH07-o/TMRjNqHb8cI/AAAAAAAA7pY/b6Q4uRqtE38/s400/1.jpg
Το σινάφι της αριστερο-συμφοράς.


Ο αριστερούλης της κακιάς ώρας λοιπόν, Καμίνης, εφάρμοσε την πρώτη αρχή κάθε Χούντας: απαγόρευση του συνέρχεσθαι και συναθροίζεσθαι.
Και μη με πει κανείς υπερβολικό.
Αυτό σημαίνει Χούντα, χωρίς επιθετικούς προσδιορισμούς (οικονομική, κοινωνική, εργασιακή κλπ).
Απλά Χούντα. Και με κεφαλαία γράμματα. ΧΟΥΝΤΑ.
Και με την υπογραφή-υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ και του βρωμιάρη του Δημάρχου τους.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι ανεξαρτήτως πολιτικών καταβολών, όποιος σήμερα την ώρα της μεγάλης μάχης δεν έχει καθαρά ταξικό λόγο και πρακτική, τότε καθίσταται σύμμαχος του βάρβαρου Καθεστώτος που μας έχει επιβληθεί.
Το να είναι ο κάθε καριόλης υπέρμαχος κάποιων κοινωνικών ελευθεριών δεν τον καθιστά αριστερό ή φιλολαικό.
Αυτοί είναι οι Καμίνηδες, οι Κουβέληδες, οι Ψαριανοί, οι (Στ.) Θεοδωράκηδες, οι Μανδραβέλληδες και λοιποί.
Τσουτσέκια της άρχουσας τάξης, πληρωμένοι δολοφόνοι κοινωνικο-πολιτικών δικαιωμάτων, λούστροι της εξουσίας, γενίτσαροι με θράσος.
Αυτούς ο λαός πρέπει να τους συντρίψει πρώτους-πρώτους.
Διότι είναι ύπουλα φίδια στον κόρφο του λαού.
Πουλάνε ευαισθητούλικο προφίλ και παραμονεύουν σαν κοράκια να καταβροχθίσουν τις ξεσκισμένες σάρκες του λαού στην πρώτη ευκαιρία που θα τον βρουν χάμω ματωμένο και χτυπημένο.

7 σχόλια:

  1. Στην καρδιά. Γεια σου, Μαζεστίξ (σου στέλνω την κατάλληλη φωτο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα πήρες ε!

    Συμφωνώ απόλυτα οτι πρόκειται για καθαρή απαγόρευση διαδηλώσεων, καθώς ποτέ δεν θα δίνουν την άδεια οι αρχές, και όλες θα είναι παράνομες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να σαι καλά Πέτρο.
    Προσέθεσα τη φωτογραφία που μου έστειλες!


    κ.κ. τα πήρα και μάλιστα άσχημα.
    Ακόμα και να δώσουν την άδεια οι αρχές, υπάρχει σώφρων άνθρωπος που θα βάλει την υπογραφή του ως υπεύθυνος της διαδήλωσης;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φοβάμαι πως όταν χρησιμοποιούμε ακραίους όρους (χούντα, φασισμός κλπ) χάνουν την πραγματική διάσταση οι λέξεις. Έτσι όταν συναντούμε τον πραγματικό φασισμό να αναρωτιόμαστε τι είναι αυτό που πιστεύαμε μέχρι χθες.

    Είμαι σίγουρος πως η προηγούμενη γενιά, η γενιά του Πολυτεχνείου, θα είχε πολλά να μας πει αν την ρωτούσαμε τι σημαίνει χούντα και φασισμός. Είναι η γενιά που “γαλουχήθηκε” με τα “ιδεώδη της επαναστάσεως” (αηδία/εμετός) που άκουγε νυχθημερόν παιάνες και εμβατήρια, που στρατολογήθηκε από τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια στη νεολαία της χούντας, που διάβαζε βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά, που άκουγε ραδιοφωνικές εκπομπές, έβλεπε τηλεοπτικά προγράμματα και κινηματογραφικές ταινίες που είχαν απαραίτητα περάσει από τη λογοκρισία των παρανοϊκών του καθεστώτος.

    Η γενιά αυτή έχει κατηγορηθεί όσο καμία άλλη για εξαργύρωση αγώνων, βόλεμα, διορισμούς, βουλευτιλίκια και υπουργιλίκια. Σε καμία περίπτωση δεν διορίστηκε και δεν υπουργοποιήθηκε μια ΟΛΟΚΛΗΡΗ γενιά. Κατηγορείται όμως ολόκληρη η γενιά σε σημείο να φοβάται κανείς να πει πότε γεννήθηκε μην εισπράξει μούντζες.

    Έμαθα να σέβομαι την απόφαση της πλειοψηφίας, ακόμη και τις φορές που δεν με εκπροσωπούσε. Καμίνη ήθελαν; Κακλαμάνη ήθελαν; Ντόρα ήθελαν; Αβραμόπουλο ήθελαν; Αύριο μπορεί να θελήσουν ….Βορίδη. (τότε να συναντηθούμε να ξανακάνουμε αυτή την κουβέντα)

    Για μένα φίλε (και χωρίς καμία παρεξήγηση, δεν έχει καμία προσωπική χροιά η τοποθέτησή μου) χούντα είναι η διαρκής αμφισβήτηση της θέλησης των πολλών και η προσπάθεια επιβολής της θέλησης της μειοψηφίας.
    Στη δημοκρατία δεν μπορεί πάντοτε να είμαι με τους νικητές. Νικητής είμαι και όταν παραδέχομαι την ήττα μου.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι και παρεξήγηση! Κουβέντα κάνουμε!
      Δεν απαιτώ να συμφωνούν οι υπόλοιποι μαζί μου.

      Λοιπόν, το ζήτημα της πλειοψηφίας είναι σχετικό.
      Αν ο λαός της Αθήνας ήθελε τέτοιου είδους μέτρα θα ψήφιζε Κακλαμάνη.
      Ψήφισε όμως Καμίνη για το αντίθετο.
      Τον ψήφισαν ως μια επιλογή με σεβασμόσ τα ανθρώπινα δικαιώματα, με κοινωνική ευαισθησία κλπ.
      Είναι ανάλογη περίπτωση με το "λεφτά υπάρχουν".

      Δεύτερον η θέληση της πλειοψηφίας δεν είναι πανάκεια.
      Όταν πρόκειται για βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, τότε η πλειοψηφία δε δικαιούται να τα στερήσει από τη μειοψηφία.
      Αν π.χ. αύριο γίνει δημοψήφισμα με ερώτημα "να εκτελέσουμε όλους τους ανάπηρους;" και η πλειοψηφία ψηφίσει "ναι", αυτό δε σημαίνει πως η εκτέλεση της θέλησης της πλειοψηφίας αποτελεί Δημοκρατία και βέβαια αυτό δε σημαίνει πως οι ανάπηροι θα πρέπει να οδηγηθούν αυτοβούλως στη γκιλοτίνα, "αφού το ψήφισε η πλειοψηφία"...

      Εξάλλου η πλειοψηφία κάποτε εξέλεξε και τον Χίτλερ.
      Αυτό δε σημαίνει πως οι μετέπειτα επιλογές του έρπεπε να γίνουν σεβαστές από το λαό, και δη τους διαφωνούντες, επειδή πήρε την πλειοψηφία στις εκλογές.
      Αλλά ας δεχτώ ότι αυτό το παράδειγμα είναι κάπως ακραίο.

      Αν η πλειοψηφία επιλέξει π.χ. να ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, θα διαφωνήσω μαζί της, αλλά θα σεβαστώ τη θέλησή της.
      Αν η πλειοψηφία δώσει αύριο στο Σαμαρά 50%, θα το σεβαστώ.
      Αλλά αν η πλειοψηφία όμως επιλέξει να μου στερήσουν κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, τότε δε θα σεβαστώ τη θέλησή της γιατί θα είναι αντιδημοκρατική.

      Και η ουσιαστική απαγόρευση του συνέρχεσθαι και συναθροίζεσθαι είναι πρακτική Χούντας και όχι Δημοκρατίας.
      Στη Δημοκρατία η Κυβέρνηση δύναται να αγνοήσει τα αιτήματα των διαδηλωτών.
      Δε δύναται και δε δικαιούται όμως να τους αφαιρέσει το δικαίωμα στη διαδήλωση.

      Ένα Καθεστώς που απαγορεύει ουσιαστικά στους πολίτες του να διαδηλώσουν το ονομάζω Χούντα, με τη δική μου οπτική.

      Διαγραφή
  5. Εμείς θα διαδηλώνουμε είτε το θέλει ο κ Συνήγορος ούτε όχι...όταν έγιναν τα τελευταία επεισόδια στην Αθήνα, σε μια τεράστια συγκέντρωση, βγηκε και είπε οτι "και 300.000 να ήταν στο κεντρο, ξέρω εκατομμύρια άλλους που δεν ήταν!" Και συζητάμε τώρα για το ποιός θα ορίσει το σωστό και το λάθος, το δίκαιο και το άδικο; Μα φυσικά η ίδια η ηθική των πραγμάτων! Αυτή δεν μετράει ψήφους, δε χαμπαριάζει απο πλειοψηφίες και μειοψηφίες και λοιπά εφευρήματα των αστικών δημοκρατιών...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολυ σωστά το θέτεις. Δεν έχει έννοια η Δημοκρατία - δηλαδή το να γίνεται αυτό που θέλει η πλειοψηφία - αν δεν υπακούει σε θεμελιώδεις και απαράβατες αρχές.

      Το παράδειγμα με τους ανάπηρους ή το Χίτλερ που φέρνει ο Μαζεστιξ είναι χαρακτηριστικό.

      Διαγραφή