Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

"Με συνέλαβαν οι ΔΕΛΤΑδες χωρίς να έχω κάνει τίποτα, πριν αρχίσει η διαδήλωση"

 

Tο άρθρο είναι από mail αναγνώστη…

Περιστατικό στο Σύνταγμα 19/02/2012 στην Ερμού, στις 5 μ.μ
Στέλνω αυτό το μήνυμα με την ελπίδα να το δημοσιεύσετε στο blog σας.
Είμαι ένας εικοσάχρονος φοιτητής, όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου, έζησα και ονειρεύτηκα σε αυτή την πανέμορφη χώρα, που έμελλε να μου γκρεμίσει κάθε ελπίδα για το μέλλον.
Δεν στέλνω αυτό το μήνυμα για να αναφέρω προβλήματα στην παιδεία, στην εργασία, για τα χαράτσια. Αυτά πλέον τα ξέρουμε όλοι.
Το μήνυμα αυτό είναι……
για ένα περιστατικό που έγινε στις 19/02/2012 στην Ερμού, στις 5 μ.μ.
Μπήκα στο μετρό για Ευαγγελισμό, ήθελα να κατέβω σήμερα να διαδηλώσω με ειρηνικό και πολιτισμένο τρόπο, αν και ξέρω πως αυτή δεν είναι η λύση.
Στο μετρό είδα ένα παιδάκι να φορά μια μάσκα αποκριάτικη, να γελά, να παίζει και μου θύμισε εμένα όταν είχα όνειρα για το μέλλον μου. Ας μην γελιόμαστε η γενιά μου θα περάσει πολύ δύσκολα, όπως και η άλλες γενιές. Μέσα μου ένιωσα πως πρέπει να αγωνιστώ, για να διασφαλίσω πως το παιδάκι αυτό θα γελάει και αύριο.
Έφτασα στον Ευαγγελισμό κατέβηκα, και τράβηξα προς το μοναστηράκι με τα πόδια. Από εκεί συνάντησα έναν φίλο μου, και αρχίσαμε να περπατάμε στην Ερμού, σαν μια τελευταία βόλτα πριν την διαδήλωση. Σε μία γωνία στο εκκλησάκι στην Ερμού, είχαν στύση καρτέρι αρκετά άτομα από την ομάδα ΔΕΛΤΑ. Εμείς περπατάγαμε, με κανονικά, ειρηνικά συζητάγαμε, φυσιολογικά όπως ο κάθε πολίτης.
Ακούω μια φωνή να φωνάζει “φιλαράκο?” και ένα χέρι να με τραβά. Ξαφνικά χωρίς να το καταλάβω είμαι κυκλωμένος απο 5 άτομα τις ΔΕΛΤΑ που με τραβάνε βίαια στην άκρη και μου ζητάνε ταυτότητα.
Εγώ βγάζω την ταυτότητα την δίνω, μου ανοίγουν την τσάντα ψάχνουν και μετά λένε “τι έχεις στην τσάντα σου φιλαράκο”. Απαντάω τα περιεχόμενα της, μία μάσκα ελαιοχρωματισμού σε περίπτωση που πέσουν δακρυγόνα να μπορώ να προστατευτώ γιατί έχω άσθμα, νερό, μαλόξ, ομπρέλα και ένα κασκόλ.
Η απάντηση ήταν “κακός, θες να διαδηλώσεις ε? δε θα μπορέσεις γιατί θα περάσεις μια ωραία νύχτα στη ΓΑΔΑ” Με τραβάνε στην άκρη μου φωνάζουν να κάτσω κάτω, και μου παίρνουν την ταυτότητα.
Εγώ τους μιλάω ήρεμα, τους λέω “γνωρίζω πως εκτελείτε εντολές, δεν έχω κάνει κάτι είμαι αθώος, γνωρίζω πως θα παίσουν χημικά και οφείλω να προφυλαχτώ. Παρακαλώ θέλω την ταυτότητά μου πίσω αφού θα με πάτε στο κρατητήριο.” … μετά απο πολλές ανταλλαγές λες και παίζαμε τον παπά! και έπρεπε να προσέχω που πάει η ταυτότητα, την πείρα πίσω. Με πιάνουν εγώ χωρίς αντίσταση τους ακολουθώ και φωνάζω στον φίλο μου να ειδοποιήσει την οικογένεια μου να μην ανησυχεί.
Ταυτόχρονα με εμένα, συνέλαβαν και άλλα παιδιά, νεαρά μοιάζανε με μαθητές, που δεν είχαν τσάντες. Απλά φόραγαν μαύρα ρούχα.
Καθώς με παίρνουν απο την Ερμού, ένας κύριος φωνάζει “μόνο στα 16 χρονα μπορείτε να βγάλετε την μαγκια σας” η απάντηση του ίδιου του αστυνομικού που μου φερόταν χωρίς σεβασμό “όχι την βγάζουμε και σε εσένα!” και τον συνέλαβε. Ο κόσμος αγριεύει γιουχάρει την αστυνομία και φωνάζει να μας αφήσουν ελεύθερους αφού δε κάναμε τίποτα! και τελικά συλλαμβάνουν και άλλους και καλούν ενισχύσεις!
Εμένα με τραβάνε σε μιά γωνία, και με χτυπάνε στο τοίχο, με ριχνουν στα γόνατα και με κρατάνε λες και είμαι μπάλα ποδοσφαίρου, ή κάποιος όμηρος πολέμου. Εγώ τους λέω “ΔΕΝ φεύγω, θέλω να με πάτε στην ΓΑΔΑ γιατί είμαι αθώος, χαλαρώστε άνθρωπος είμαι.”. Συλλαμβάνουν όσους φώναζαν τους περνάν χειροπέδες! Και μας βάζουν σε ένα περιπολικό. Μου πέρνουν την ταυτότητα και φωνάζω να μου την δώσουν πίσω! Ο Δελτάς, φεύγει και παρακαλάω τον αστυνομικό που οδηγεί να την παρει γιατι δεν εκανα κάτι για να υποστώ κατι τέτοιο! Ο Δέλτα φωνάζει, “δε δίνουμε καμία πείτε πως χάθηκαν ώστε να περάσουν καλά!” τελικά ο αστυνόμος δεν έφευγε αν δεν τις έπαιρνε και τελικώς και χάρις αυτών είχαμε ταυτότητες, ο οποίος μου έκανε και εντύπωση μου ζήτησε συγνώμη που με συνέλαβαν χωρις λόγο.
Φτάσαμε στην ΓΑΔΑ, το τι γίνετε εκεί το ξέρετε, δώσαμε τα στοιχεία μας αρκετές φορές, μας πήγαν σε ένα διάδρομο μαζί με άλλα νεαρά παιδιά, μεγάλους αλλά και άτομα που έχουν κάνει έγκλημα! Μας έπαιρναν έναν έναν σε ένα δωματιάκι μικρό, μας αφαιρούσαν όλα τα υπάρχοντα και μας έψαχναν πολύ καλά.
Έκατσα τρεις ώρες εκεί. Στην διαμονή μου σε αυτό το μέρος, έφεραν πολλά 13χρονα! Ναι καλά ακούτε παιδιά 13 χρονων, 16 χρονων και αλλα μικρά παιδάκια αγόρια και κορίτσια. Τρομαγμένα, τα αντιμετώπιζαν σαν εγκληματίες τους μίλαγαν άσχημα, τα έψαξαν! … δε ξέρω και δε θέλω να ξέρω τι τραύματα μπορεί να τους δημιούργησαν.
Τελικά, αρκετοί αφεθήκαμε ελεύθεροι, αφού πρώτα, μας κράτησαν τις μάσκες και μας χλεύασε οι αστυνομία της ΓΑΔΑ “μπορείτε να κάψετε άλλη μέρα την Αθήνα, σας χαλάσαμε το πάρτι ε?”. Όσο ήμουν μέσα εκεί ένιωσα άσχημα. Δεν ένιωσα ντροπή, φόβο αλλά λύπη. Μία γυναίκα η Ελλάδα, την βιάζουν στο διπλανό δωμάτιο και γώ, νέος με δύναμη δε μπορώ να κάνω κάτι γιατί μπορούν αναπάσα στιγμή να μου αφαιρέσουν το δικαίωμα της ελευθερίας.
Καθώς βγήκαμε έξω, ήταν γονείς των 13, και 16 χρονων παιδιών που περίμεναν, παρακάλαγαν να δουν τα παιδία τους και η απάντηση της αστυνομίας ήταν “γιατι να τα δείς” . Μας φώναζαν ήρωες… ειλικρινά δε νιώθω ήρωας γιατί δε έκανα κάτι. Δε ξέρω τι έγιναν τα καημένα τα παιδάκια, ελπίζω να γύρισαν γρήγορα στης μανάδες τους που έκλαιγαν και διαμαρτύρονταν.
Δεν στέλνω αυτο το μήνυμα για να πω, τι πέρασα. Αλλά για να σας παρακαλέσω να διαδώσετε στο κόσμο ότι η αστυνομία συλλαμβάνει όποιον θέλει! Ακόμα και μικρά παιδιά! Δεκατριών χρονών.
Πρέπει να αγωνιστούμε για το δικό τους μέλλον. Μόνο έτσι θα σώσουμε το δικό μας.
Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/2012/02/19022012.html

5 σχόλια:

  1. Οι μπάτσοι δεν είναι αγανακτισμένοι;
    Δεν τους μείωσαν τον μισθό;
    Έβλεπα ένα βίντεο στο yt για το πως γιούχαρε ο κόσμος τα ΜΑΤ, τους φερόντουσαν σαν σκουπίδια. Τι ντροπή θα ένιωθα αν ήμουν ματατζής. Αλλά ξέρουν ποιους κάνουν μπάτσους, όλους του ανέραστους, τους αφιλότιμους και τους αναίσχυντους. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα. Παντού στον κόσμο συμβαίνει αυτό.
    Δώσε μου εξουσία να σου δείξω ποιος είμαι...
    Καλημέρα φίλε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν θα επιχειρήσω να δικαιολογήσω αλλά πολύ περισσότερο να εξηγήσω... Παίρνουμε ενα παιδί 18 χρονών το κλείνουμε 2 χρονια σε μια σχολή με στρατιωτική δομή και του πιπιλίζουμε ολημερίς το μυαλό με την άποψη ότι "μονο εσύ και ο θεός μπορείτε να αφαιρέσετε μια ανθρώπινη ζωή" ή οτι " υπεράνω όλων ειναι ο νόμος" ανεξάρτητα απο τους συντάκτες του και αυτούς που εξυπηρετεί. Του πετάμε και μερικά ευκολόπεπτα ακροδεξιά συνθήματα, συνδέουμε τον ανδρισμό του με την αποτελεσματική εκτέλεση της "υπηρεσίας" και τον βάζουμε να φυλάει τη Βουλή. Τί μπορείς να περιμένεις απο αυτό το άβουλο ον πέρα απο το να σε δείρει, εκτελώντας εντολές?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παραδέχομαι την πλύση εγκεφάλου που δέχονται εκεί μέσα, αλλά η επιλογή τους να μπουν εκεί είναι συνειδητή.
    Κι όσοι μπαίνουν εκεί, δε μπαίνουν τυχαία. Οι περισσότεροι εξ αυτών τουλαχιστον.
    Όπως λέει κι η Μαρία, παίνουν οι αφιλότιμοι, οι ανέραστοι και οι αναίσχυντοι.
    Κι οι λίγοι που μπαίνουν λόγω αδιεξόδου από έσχατη οικονομικη ανάγκη, κοιτάνε να πάνε σε κάνα τμήμα ή στην Άμεση Δράση.
    Στα ΜΑΤ και στα ΥΜΕΤ πάνε κάτι εκκολαπτόμενοι Χρυσαυγίτες, που συνδεόυν το (άχρηστο) πέος τους με το γκλοπ τους και κάνουν το ένα απαραίτητη προέκταση του άλλου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα μπορούμε να κατηγορήσουμε ως αφιλότιμους, ανέραστους και αναίσχυντους, νέα παιδιά που πριν κλεισουν τα 18 τους κατέθεσαν ενα μηχανογραφικό χάβοντας το τυράκι της επαγγελματικής αποκατάστασης...; Ωστόσο δεν τους δικαιολογώ και ειλικρινά δεν τους καταλαβαίνω επίσης...

      Διαγραφή
    2. Όλοι μας υπήρξαμε 18 χρόνων κάποια φορά.
      Τότε επιλέξαμε κάποιο δρόμο στη ζωή μας.
      Κι εγώ κι ενδεχομένως κι εσύ είχαμε τη δυνατότητα να γίνουμε μπάτσοι.
      Το δικό μου το επάγγελμα είναι επαγγελματικά κορεσμένο και υπήρχε στο πλάι η εύκολη λύση να πάω να γίνω μπάτσος, να έχω λεφτά απ τα 19 μου, σταθερή και σίγουρη δουλειά κλπ. κλπ.
      Κάποιοι απ το συγγενικό περιβάλλον, που ήταν μπάτσοι, προσπάθησαν να με πείσουν να ακολουθη΄σω κι εγώ αυτό το δρόμο.
      Τα επιχειρήματά τους περί επαγγελματικη΄ς αποκατάστασης πολλά και ατράνταχτα.
      Αλλά υπήρξε κάτι που με κρατούσε και έλεγα σθεναρό "όχι".
      Η αίσθηση ότι δεν μπορώ να βάλω μια στολή που θα με φέρνει αντιμέτωπο με τον πραγματικό εαυτό μου.
      Ο πραγματικός μυο εαυτός ήδη από τότε ήταν απέναντι από την βία της εξουσίας και την επιβολή της στολής.
      Αυτά με έκαναν να πω ένα ειλικρινές και σίγουρο "όχι".
      Αυτοί που λενε τον "ναι", μάλλον δεν τους απασχολούν αυτά.
      Μάλλονδ εν τους απασχολεί τίποτα άλλο απ' το να χουν μήνας μπαίνει-μήνας βγαίνει το μισθουλάκο τους.
      Ανεξαρτήτως πώς τον βγάζουν.

      Και να σου πω κάτι;
      Δε διαφωνώ με την ύπαρξη της αστυνομίας.
      Η αστυνομία είναι αυτονόητη σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία.
      Αλλά η πολιτεία μας δεν είναι ευνομούμενη και το να είσαι εθελούσιο μέλος της επιβολής της εξουσιαστικής τάξης σε μια ΜΗ ευνομούμενη πολιτεία, δε σε κάνει αστυνομικό, αλλά μπάτσο.

      Διαγραφή