Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Είναι η μητρότητα... ταλέντο;;; Τι λες μωρέ;;;


Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και περισσότερο η συζήτηση περί του αν είναι ικανή η κάθε γυναίκα να γίνει μάνα και αν τελικά η μητρότητα αποτελεί κάποιο "ταλέντο".
Η σύγχρονη γυναίκα συμμετέχει ισότιμα με τον άντρα στην οικονομική προσφορά στο σπίτι, δουλεύει πολλές ώρες, έχει άγχος, είναι ελεύθερη να έχει σεξουαλική ζωή όπως τη θέλει, είναι πολυγαμική, παντρεύεται σε μεγαλύτερη ηλικία σε σχέση με τα παλιά χρόνια.
Τα παραπάνω ισχύουν ως επί το πλείστον για τις γυναίκες της εποχής μας.

Και όμως αντί οι γυναίκες να αδράξουν την ευκαιρία των παραπάνω -ευνοικών γι' αυτές συνθηκών (αυτό δεν ήθελαν;) - χρησιμοποιούν αυτές τις κατακτήσεις ως επιχειρήματα ανασταλτικά στην τεκνοποίηση!

Επιχείρημα που χρησιμοποιούν συχνά είναι  το εξής:
"έχω μάθει να ζω ανεξάρτητη, να γυρίζω από δω και από κει και δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου να κρέμεται συνεχώς πάνω από ένα παιδί".
Λοιπόν, η τεκνοποίηση δεν είναι φυλακή αγαπητή μου γυναίκα. Δώρο είναι, όχι φυλακή! Όταν κάνεις ένα παιδί δεν κρέμεσαι από πάνω του επειδή υποχρεούσαι, αλλά επειδή δε διανοείσαι καν να αφήσεις απ' τα χέρια σου αυτό το πλασματάκι που έβγαλες απ' τα σπλάχνα σου!
Δε σε υποχρεώνει κανείς να παντρευτείς! Μπορείς κάλλιστα να κάνεις ένα παιδί με τον ερωτικό σου σύντροφο, να το αναγνωρίσει αυτός και από κει και πέρα συνεχίζετε τις ζωές σας όπως νομίζετε, είτε μαζί είτε χώρια.
Δε σε υποχρεώνει κανείς, αγαπητή μου γυναίκα, να μην ξαναβγείς για ποτό στον αιώνα τον άπαντα. Γι' αυτό υπάρχουν και οι γονείς σου και οι γονείς του πατέρα (δηλ. οι παππούδες) που θα χαρούν πολύ να τους αφήσεις ένα βράδυ το μπέμπη να τον προσέχουν και εσύ κάνε ό,τι θες.


Άλλο επιχείρημα που αναμασάται:
"θέλω να κάνω παιδί, αλλά δεν έχω χρόνο επειδή δουλεύω πολύ"
Αυτό το επιχείρημα έχει περισσότερη βάση από το προηγούμενο αλλά και πάλι δεν ισχύει στο έπακρο.
Απ' τη μια πλέον υπάρχουν εδώ και χρόνια οι νόμοι που σου δίνουν τη δυνατότητα τον πρώτο περίπου ενάμιση χρόνο της ζωής του παιδιού να έχεις υποχρεωτική άδεια μετ' αποδοχών (δεν τολμά ο εργοδότης να στην αρνηθεί...)  και να γαλουχήσεις το παιδί.
Έπειτα, το σύστημα έχει προβλέψει πλέον βρεφονηπιακούς και αργότερα παιδικούς σταθμούς, παιδότοπους, ολοήμερα σχολεία, τα οποία υπάρχουν επειδή πλέον πολλές γυναίκες γυρίζουν απ' τη δουλειά το απόγευμα. Έτσι, το παιδί δε βρίσκεται φυλακισμένο σε τέεσσερις τοίχους ενός διαμερίσματος, αλλά σε ευχάριστο περιβάλλον με άλλα παιδιά που παίζουν , μιλούν, τσακώνονται, κοιμούνται, τρώνε και πάντα υπό την επίβλεψη των νηπιαγωγών κλπ. για μεγάλο μέρος της μέρας, ώσπου θα έρθεις εσύ απ' τη δουλειά και θα το πάρεις στο σπίτι.
Και σ' αυτό το θέμα πάλι βοηθούν οι παππούδες όποτε χρειάζεται. Αυτός είναι και ο ρόλος τους άλλωστε. Κάτι σαν "βοηθητικοί γονείς"...


Τρίτο επιχείρημα (αφορά κυρίως ζευγάρια):
"Δεν έχουμε την οικονομική επιφάνεια να μεγάλώσουμε ένα παιδί, όπως θέλουμε".
Ε, συγνώμη τώρα, αλλά θα γίνω κακός.
Ποιος σας είπε ρε ότι δικαίωμα ή υποχρέωση στην τεκνοποίηση έχουν μόνο οι πλούσιοι και οι ευκατάστατοι;
Δηλαδή κι αν δεν έχετε λεφτά, τι θα πάθει το παιδί άμα δεν έχει ό,τι μαλακία πλασάρει το Jumbo και αργότερα όλες τις τελευταίες εκδόσεις του playstation?
Από πού μάθατε ότι η ανατροφή ενός παιδιού είναι μια υλική υπόθεση και το μετράτε σε 50ευρα;
Οι παππούδες μου όταν γέννησαν τους γονείς μου ήταν σε κάτι κατσάβραχα κατσικοχώρια και κρέας τρώγαν κάθε δυο Κυριακές, μπάνιο κάθε που 'βρεχε, παπούτσια δεν είχαν να τους πάρουν μέχρι μια ηλικία, παιχνίδια είχαν αυτοσχέδια (το πολύ μια κούκλα), και όμως και ευτυχισμένα μεγάλωσαν, και έπαιξαν και γέλασαν και ερωτεύτηκαν και έκλαψαν και μάθανε να κερδίζουν και μάθανε και να στερούνται και τελικά και σχολείο πήγαν και διάβασαν και πέρασαν στο πανεπιστήμιο και μεγάλωσαν και έγιναν γρήγορα οικονομικά ανεξάρτητοι και σεβαστοί στην κοινωνία.
Και ξέρετε κάτι; Δεν αισθάνονταν ότι τους έλειπε τίποτα!
Και ξέρετε γιατί; Γιατί ένα παιδί δε ζητά λεφτά και δώρα. Ζητά αγάπη.
Άρα μη λέτε ότι δεν έχετε λεφτά να το μεγαλώσετε.
Απλά παραδεχτείτε ότι δεν έχετε αγάπη για να δώσετε. Δεν έχετε μάθει να αγαπάτε,
Δεν έχουμε μάθει να αγαπάμε σ' αυτή τη μπουρδελοκοινωνία. Μόνο για την πάρτη μας όλα.

Άλλες οικογένειες ζούσαν σε άθλιες οικονομικά συνθήκες και μεγάλωναν 6,7,8 παιδιά μέσα σε σπίτια που μέναν ο ένας πάνω στον άλλον.
Κι όμως! Τα παιδιά αυτά μεγάλωσαν ακνονικά, άλλα πέτυχαν επρισσ΄τοερα στη ζωή τους κι άλλα λιγότερα. Γιατί έμαθαν να βάζουν στόχους και να τους πετυχαίνουν.
Και απ' την πείνα δεν πέθαναν ακόμη και τα φτωχά.
Μικρύναν οι μερίδες του φαγητού, αλλά μια χαρά μεγάλωσαν και φυσιολογικά.
Χωρίς πολλά-πολλά υλικά αγαθά. Χωρίς πολά κομφόρ. Δεν ήταν απαραίτητα.
Πολλά από αυτά τα παιδιά είναι σήμερα στα ψηλά κοινωνικά και οικονομικά στρώματα και θυμούνται τα παιδικά τους χρόνια ως μαγικά! Διότι τα παιδιά δε μετρούν τον κόσμο τους με 50ευρα, αλλά με τα μάτια της παιδικής τους ψυχής που αντιλαμβάνονται την αγάπη, το παιχνίδι, την ανεμελιά την ελευθερία.

Περνώ από υποβαθμισμένες γειτονιές και βλέπω αυλές με παιδιά που παίζουν, τρέχουν, χτυπιούνται, γελούν, τσακώνονται και δεν τους λείπει τίποτα. Και συνήθως έχουν μεροκαματιάρη πατέρα και νοικοκυρά μάνα.
Ναι ρε, δεν τους λείπει τίποτα. Έχουν αγάπη στο σπίτι και όλα τ' άλλα έπονται!
Και βλέπω απ' την άλλη, παιδιά συγγενών και φίλων μου, που έχουν περισσότερα λεφτά αλλά δεν έχουν αδερφάκια επειδή "δεν τους βγαίνουν τα λεφτά" και η ζωή τους είναι μεταξύ παιδικών DVD και Playstation, γιατί τα ξεφορτώνονται μ' αυτό τον τρόπο.
Αυτά έχουν όλο τον τελευταίο εξοπλισμό του Jumbo αλλά δεν έχουν τη χαρά που έχουν στα μάτια τους τα παίδάκια των αυλών που παίζουν με τρύπια παντελόνια.



Τέταρτο επιχείρημα που ακούγεται:
"α, εγώ νομίζω πως δεν έχω το ταλέντο για να γίνω μάνα"!
Τι λες μωρέ; Από πότε η φύση έγινε ταλέντο;
Δε σου είπαμε να τραγουδήσεις, για να μας απαντήσεις "α δεν έχω ταλέντο στη φωνή".
Μάνα σου είπαμε να γίνεις!
Και ξέρεις κάτι; Μάνα δε γίνεσαι! Γεννιέσαι! Η Φύση σε γεννάει μάνα.
Αυτά τα μαραφέτια που κρύβουν άντρες και γυναίκες στα βρακιά τους, ναι μεν δίνουν μεγάλη ευχαρίστηση και ηδονή, αλλά πάνω απ' όλα προορίζονται για την αναπαραγωγή!
Γι' αυτό τα 'χουμε, γαμώτο!
Δεν είναι ταλέντο η φυσική υποχρέωση και δυνατότητα αναπαραγωγής.
Η γάτα δεν αναζητά το "ταλέντο" της όταν κάνει έρωτα με τον γάτο και μείνει έγκυος και κάνει γατάκια. Ο σκύλος και η σκυλίτσα επίσης! Η τεκνοποίηση είναι φυσικός προορισμός κάθε ζωντανού είδους και δεν αποτελεί κανενός είδους "ταλέντο".
Το παράπονο των ανθρώπων που έχουν την ατυχία να αδυνατούν να τεκνοποιήσουν μαρτυρά το έγκλημα αυτών που μπορούν και δεν το κάνουν προβάλλοντας αστείες δικαιολογίες.
Υπάρχουν άνθρωποι που μείναν με το μαράζι ότι δεν κατάφεραν να κάουν παιδιά. Αλλά όταν η Φύση το αποφασίσει... τότε τι να κάνουμε; Έτσι αποφάσισε η Φύση και γι' αυτό αυτοί οι άνθρωποι που, λόγω της αδυναμίας αυτής, αντιλαμβάνονται το μεγαλείο της αναπαραγωγής, γίονται και πολύ καλοί γονείς όταν υιοθετούν παιδιά.
Κι έχουμε τους άλλους και τις άλλες κυρίως να λένε ιστορίες για... "ταλέντα και fame story μανάδων".
Όχι κυρίες μου! Από την ώρα που βγαίνει στην επιφάνεια της γης κάποιο είδος δύναται και υποχρεούται να αναπαράγεται εσαεί.
Και θα το καταλάβετε όταν φτάσετε σε μια ηλικία που δε θα μπορείτε πια και τότε θα το μετανιώσετε πικρά, όπως συμβαίνει συνήθως.
Και οι δικές σας μανάδες που σας γέννησαν δεν πήγαν σε κανένα ΤΕΙ Μητρότητας για να μαθουν την τέχνη... Απλά ήταν αυτονόητο ότι όταν βρουν κάποιο μόνιμο σύντροφο, θα κάνουν μαζί τα παιδάκια τους. Τι πιο απλό και τι πιο φυσιολογικό, για να χρειάζεται τυμπανοκρουσίες, ταλέντα και αηδίες;



Όλα τα παραπάνω τα έγραψα επειδή στην ηλικία που είμαι, ιδιαιτέρως για τις γυναίκες, παίρνονται οι αποφάσεις αν θα τεκνοποιήσουν ή όχι.
Εντάξει, υπάρχουν αρκετές που δεν έχουν γεννήσει ακόμη, διότι δε βρέθηκαν σε κάποια σταθερή μόνιμη σχέση για να προχωρήσουν και στην τεκνοποίηση.
Δεν αναφερομαι φυσικά σε αυτές που θέλουν, αλλά για τον έναν ή τον άλλο λόγο, δε τα φερε ακόμη η ζωή έτσι, ώστε να κάνουν παιδιά.
Αναφέρομαι σ' εκείνες που μπορούν, έχουν όλα τα φόντα να προχωρήσουν ...κι όμως αντιμετωπίζουν τη γέννηση ενός παιδιού λες και πρόκειται για... πυρηνική καταστροφή! 

Κι όταν αυτές γεννούν τελικά... εκεί έχουμε άλλο πανηγύρι!
Κάνουν λες και δε γέννησε άλλη στον κόσμο!
Σιγά μωρή, παιδί έκανες! Δεν έκανες κροκόδειλο!
Άσε το το δόλιο να μεγαλώσει, να παίξει, να κλάψει, να χτυπήσει με την ησυχία του!
Κι εμείς δεν πάθαμε τίποτα όταν τα κάναμε όλα αυτά!
Και παίξαμε και χτυπήσαμε και ματώσαμε και μικρόβια αναπνεύσαμε και καπνό εισπνεύσαμε. Ναι, αλήθεια! Υπάρχουμε ακόμα! Ζούμε!
Βγάλ' το απ' τη γυάλα το παιδί!
Κλείσε τα ηλεκτρονικά που του 'χεις όλη μέρα να παίζει και το αποβλακώνεις για να το ξεφορτώνεσαι και άστο να παίξει με άλλα παιδάκια, άστο να ακουμπήσει και κάνα μικρόβιο. Άστο να προσπαθήσει κάτι να το πετύχει ή να αποτύχει και να πέσει και να ματώσει. Καλό θα του κάνει.

Αλλά έτσι όπως αντιμετωπίζετε το θέμα "παιδί" πριν το κάνετε, έτσι και χειρότερα το αντιμετωπίζετε αφού το κάνετε,
Λες και πρόκειται για δεινόσαυρο.
ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ!
Όπως ήμασταν κι εγώ κι εσύ πριν λίγες δεκαετίες!
Ναι τότε που μαλώναμε με τα αδέρφια μας και τ' άλλα παιδια της γειτονιάς, που παίζαμε εκείνα τα φτηνά παιχνιδάκια (αυτοκινητάκια και στρατιωτάκια  τα αγόρια και κούκλες τα κορίτσια), τρέχαμε, κυνηγιόμασταν, πέφταμε, κλαίγαμε, γελούσαμε, άμα κάναμε και καμιά χοντρή μαλακία τρώγαμε και καμιά φάπα να στρώσουμε, ντυνόμασταν με κάτι φτηνές φόρμες, φοράγαμε αθλητικά παπούτσια ελληνικής παραγωγής (zita hellas) και παίζαμε μετά όλη μέρα μπάλα με κουκουνάρια και κουτάκια αναψυκτικών. Τα κορίτσια παίζανε σκοινάκι.
Δεν είχαμε ούτε i-pad ούτε PSP ούτε κινητά ούτε τίποτα από αυτές τις αηδίες. Είχαμε μόνο την παιδικοτητά μας και την απολαμβάναμε.
Αφήστε τα γαμώτο να μεγαλώσουν σαν παιδιά!

Και πρώτα απ' όλα ξεκολλήστε από τα ανόητα χαζοπρότυπα του κουτιού της βλακείας (της τηλεόρασης) που προβάλλει συνεχώς κάτι καριόλες που δεν κάνουν παιδί "για να μη χαλάσει το σώμα τους" και κάτι ξεφωνημένες που περιμένουν  το νόμο για την υιοθεσία από γκέι ζευγάρια.
Ξεκολλήστε από αυτά τα πρότυπα της "πλατίνας".
Ας επιστρέψουμε στη Φύση μας!

Οι άντρες και οι γυναίκες ερωτεύονται μεταξύ τους και κάποια στιγμή κάνουν παιδιά, τα οποία μεγαλώνουν ως παιδιά.

Πόσο περίπλοκο σας φαίνεται αυτό;
Δεν είναι επιστήμη! Φύση είναι!

Αλλά είπαμε! Το βασικόπρόβλημα είναι ότι στην κομφορμιστική κωλοκοινωνία που μεγαλώσαμε, μάθαμε να κερδίζουμε αλλά ξεχάσαμε να αγαπάμε!
Γι' αυτό και η σκέψη και μόνο ενός μωρού μας φαίνεται "βουνό"!
Γιατί δε μας περίσσεψε αγάπη να του προσφέρουμε.
Την ξοδεύουμε όλη στην πάρτη μας.

21 σχόλια:

  1. Εγώ αλλιώς τα ξέρω τα πράγματα. Έχω δει γυναίκες να κάνουν απανωτές εκτρώσεις γιατί ο υποτιθέμενος σύντροφος ούτε που ήθελε να ακούσει για μόνιμη σχέση, πολύ δε περισσότερο για παιδί, με αποτέλεσμα μετά από χρόνια να δημιουργούνται και επιπλοκές στην υγεία τους και στη δυνατότητα τεκνοποίησης, έχω δει γυναίκες μόνες γιατί οι άντρες τους φέρονται κάθε άλλο παρά συντροφικά και ανθρώπινα, γυναίκες που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα ούτε τα σόγια από πίσω για να μεγαλώσουν μόνες ένα παιδί. Από την άλλη υπάρχουν και άλλες που γεννάνε σαν κουνέλες, μπορεί γιατί και το μορφωτκικό τους επίπεδο δεν τους επιτρέπει να διακρίνουν ούτε τη γαιδουριά του άντρα τους, ούτε αναζητούν ιδιαίτερες ποιότητες για τις ίδιες και την οικογένεια τους. Και επίσης πολλά παιδιά που γεννήθηκαν τέλος πάντων από προβληματικές σχέσεις και προβληματικούς γονείς είναι δυστυχισμένα και με σοβαρά προβλήματα. Υπάρχουν λοιπόν πολλές όψεις του θέματος. Ούτε η κοινωνική πολιτική είναι υπαρκτή στην πραγματικότητα. Δεν είμαστε Σκανδιναυία εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι, σύμφωνοι, υπάρχουν και όλα αυτά που αναφέρεις.
    Αλλά δεν αναφερόμουν σε αυτές τις περιπτώσεις.
    Και γι αυτό έκανα και μια μικρή αναφορά σχετικά:

    "Εντάξει, υπάρχουν αρκετές που δεν έχουν γεννήσει ακόμη, διότι δε βρέθηκαν σε κάποια σταθερή μόνιμη σχέση για να προχωρήσουν και στην τεκνοποίηση.
    Δεν αναφερομαι φυσικά σε αυτές που θέλουν, αλλά για τον έναν ή τον άλλο λόγο, δε τα φερε ακόμη η ζωή έτσι, ώστε να κάνουν παιδιά."

    Αναφερόμουν σε αυτό το πρότυπο του "δεν έχω ταλέντο για μάνα", του "δεν γουστάρω να χάσω την ελευθερία μου για να κάνω παιδιά", του "δεν έχω αρκετά λεφτά για να αγοράζω για τον κανακάρη μου όλο το Jumbo" κλπ.

    Σ αυτό το πρότυπο εναντιώθηκα και όχι στις γυναίκες που αναφέρεις.
    Ειδικά το θέμα των εκτρώσεων έχει πάρει φοβερές διαστάσεις.
    Πρέπει να μπει φρένο οπωσδήποτε.
    Και πρώτα απ' όλα απ' τις ίδιες.
    Γιατί ο άντρας μπορεί ελαφρά τη καρδία να λέει στη γυναίκα "δε γουστάρω παιδί, να το ρίξουμε", αλλά η γυναίκα βάζει σε μεγάλο κίνδυνο τις οργανικές λειτουργίες της και μετά από 2-3 εκτρώσεις πλέον καθίσταται αμφίβολη η δυατότητα τεκνοποιίας της.
    Γιατί ο άντρας μπορεί αύριο-μευαύριο να πει "αντίο" στη γυναίκα.
    Η γυναίκα όμως δεν μπορεί να πει "αντίο" στον οργανισμό της.
    Πρώτα απ' όλα οι ίδιες οι γυναίκες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό.


    ΥΓ.: Ως προς το θέμα κοινωνικού κράτους, εντάξει δεν είμαστε και Σκανδιναβία, αλλά δεν είμαστε και η Ελλάδα του 1950.
    Οι νόμοι υπάρχουν και σε μεγάλο βαθμό εφαρμόζονται σ' αυτά τα θέματα.
    Γυναίκες του κύκλου μου που γέννησαν, πήραν πάνω από χρόνο άδεια μετ' αποδοχών για το παιδί.
    Και επιπλέον εδώ και ένα χρόνο εφαρμόζεται και η κρατική χρηματοδότηση βρεφονηπιακών σταθμών από το Κράτος (χρηματοδοτουνται και τα παιδια που πανε σε ιδιωτικούς σταθμούς, αφού οι δημόσιοι δε φτάνουν), ώστε να μη μένει κανενα παιδάκι εκτός σταθμών.
    Οπότε υπάρχουν πλέον οι δυνατότητες που παλιά δεν υπήρχαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Πρώτα απ' όλα οι ίδιες οι γυναίκες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό".

    Πολύ λάθος και πολύ διαδεδομένη οπτική, αλλά πρέπει να κάνω ανάρτηση για να την απαντήσω. Πάντως μόνη σου έγκυος δε μένεις... Άρα γιατί δεν είναι από κοινού η ευθύνη; Και μόνο αυτό που λες δηλώνει οτι δεν υφίσταται ψυχικός δεσμός, τότε όμως γιατί να υφίσταται σωματικός;;;;

    Τέσπα, οι περιπτώσεις που αναφέρεσαι είναι μάλλον πολυτελείας και χαζομάρας, οπότε τι να πούμε, ας πρόσεχαν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πείραξες ευαίσθητες χορδές μου.

    Για μένα δεν υπάρχει ιερότερο πλάσμα στον κόσμο από την έγκυο γυναίκα. Σέβομαι απεριόριστα τη διάθεση μιας γυναίκας να υποφέρει τους απίστευτους πόνους της γέννας, και να «χαλάσει» το σώμα της, και να «χαλαρώσει» το στήθος της και να χάσει μερικές δεκάδες εξόδους, καφέδες, ρεβεγιόν, εκδρομές.

    Δεν είμαι γυναίκα, δεν μπορώ να μπω στη ψυχοσύνθεση των γυναικών. Όπως το βλέπω όμως, από απόσταση αν θες, δεν μπορώ να βάλω στη ζυγαριά από τη μια τη γέννηση ενός παιδιού και από την άλλη τις διακοπές, ή την καριέρα. Αδιανόητη η σύγκριση.

    Μπορώ να καταλάβω και να συμπονέσω τις γυναίκες που για οργανικούς λόγους ή λόγους υγείας δεν μπορούν να γίνουν μητέρες.

    Ας καταλάβουν οι υπόλοιπες που μπορούν, πως είναι ευλογημένες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κ.Κ., σαφέστατα δε μένει καμία έγκυος μόνη (Εκτός απ' την Παναγία...) :-)
    Αλλά επειδή δεν ζούμε και σε έναν ονειρικο κόσμο αγγελικά πλασμένο, οι γυναίκες που είναι τα θύματα των εκτρώσεων (εκτός του εμβρύου εννοείται) έχουν παραπάνω ευθύνη απέναντι στον εαυτό τους.
    Διότι ο άντρας μπορεί απλά να... "έκανε τη δουλειά του" και να φύγει, αλλά οι πιθανές επιπλοκές ανήκουν στη γυναίκα και μόνο.
    Και γι' αυτό η γυναίκα όντας θύμα της κατάστασης οφείλει να είναι δυο φορές προσεκτική.

    Δεν την αντιμετωπίζω μόνο ως θύτη (απέναντι στο έμβρυο) αλλά και ως θύμα σ' αυτήν την περίπτωση.

    Και πάγια θέση μου για όλα τα θέματα είναι ότι το χρόνιο θυ΄μα έχει κι αυτό ευθύνη των πράξεων που υφίσταται.
    Είτε πρόκειται για πολίτη είτε για εργαζόμενο είτε για λαό και πάει λέγοντας.

    Βέβαια, εγώ δεν αρνούμαι ότι το κοτιάζω από την αντρική πλευρά το πράγμα και αντιλαμβάνομαι τις ενστάσεις σου.
    Πάντως δεν το λέω ούτε κατά διάνοια φαλλοκρατικά.
    Αντιθέτως, θωρώ τις γυναίκες θύματα αυτής της κατάστασης και πρέπει να σηκώσουν κεφάλι σ' αυτό το θέμα.


    Συμφωνώ απολύτως με την οπτική του Πέτρου στο θέμα.
    Είναι τέτοια ευλογία η εγκυμοσύνη που αδυνατώ να καταλάβω τις γυναίκες που -από επιλογή τους- αρνούνται να τεκνοποιήσουν.
    Αυτή τη νοοτροπία και μόνο στηλιτεύω στο κείμενο.
    Και γι' αυτό είμαι εναντίον και των εκτρώσεων, εκτός κάποιων εξαιρέσεων (π.χ. βιασμός).
    Δεν είμαι νομικά αντίθετος, αλλά ηθικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Για αυτά που λέει ο Πέτρος, δεν είναι θέμα πιστεύω για καμιά γυναίκα - που έχει σώας τας φρένας - η σιλουέτα και όλα αυτά. Αλλού είναι τα σοβαρά προβλήματα. Συνοπτικά, όταν οι σχέσεις είναι αυτό το χάλι που είναι, μπορεί η μητρότητα να μένει αλώβητη; Όχι βέβαια. Για την έκτρωση είμαι πολύ εναντίον, πρώτα γιατί καταστρέφεται η υγεία της γυναίκας, είναι τρομερή βία για το σώμα της καθώς ο οργανισμός έχει μπει σε διαδικασία να φτιάχνει ορμόνες κ.λ.π. Αλλά πάντα οι γυναίκες την πληρώνουν και οι άντρες απλά κάνουν τη δουλειά τους όπως λες συχνά. Δε γίνεται όμως έτσι, να το δεχόμαστε αυτό ως φυσικό, γιατί δεν είναι φυσικό, είναι κοινωνικό. Τέσπα τώρα, μην επεκταθώ, θα πρέπει να λέω πολλά. Θα τα πω δηλαδή απαντητικά με ανάρτηση, όχι τίποτ' άλλο αλλά χρειάζεται πολύ χώρο.

    Μια ερωτησούλα Μαζεστίξ μου αλλά μη γελάσεις please! Εκεί που φαίνεται το avatar μου πως έχω γίνει μέλος, βγάζει πάνω ένα χρωματιστό, τετράγωνο μαραφέτι που δεν το έχουν οι άλλοι. Γιατί;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ως προς το τελευταίο, κι εγώ το χω δει, αλλά δεν ξέρω τι είναι.
    Δεν το βγάζει μόνο σ' εσένα πάντως.
    Το χει και σε μερικούς ακόμη.
    Πάντως το σημάδι μοιάζει με το σημάδι της ενημέρωσης των windows...

    Κι ένα σχολιάκι για τα υπόλοιπα.
    Συμφωνώ ότι δεν είναι φυσικό, αλλά κοινωνικό.
    Αλλά και αφού υπάρχει -έστω ως κακό- στην κοινωνία, οφείλουν τα θύματα να παίρνουν τα μέτρα τους για να προστατεύονται.

    Επομένως νομίζω πως στην ουσία συμφωνούμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. “Ο άντρας έκανε την δουλειά του και φεύγει” Δεν ξέρω αλλά αυτό είναι ένα στερεότυπο που εμπεριέχει το δικαίωμα του άνδρα να κάνει το κομμάτι του και φύγει ελεύθερος και ωραίος σαν να μην είναι υπεύθυνος για το τι θα γίνει μετά. Τελικά αγαπητοί μου φίλοι ο άντρας έχει το πρόβλημα και όχι η γυναίκα. Ο άντρας είναι αυτός που δεν μπορεί να δεχτεί και συνήθως δεν παίζει το ρόλο του πατέρα. Αυτός είναι που το αποφεύγει, δικαιολογώντας τον εαυτό του σαν κρετίνος, που δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα ούτε του παιδιού, ούτε της γυναίκας, αλλά και του ίδιου του του εαυτού. Θα μου επιτρέψεις να πω ότι η ανάρτησή σου έχει και λίγο μισογυνισμό. Βγάζει τον άντρα λάδι, όμως η υπόθεση του παιδιού είναι υπόθεση των δύο. Διότι πολύ ωραία μπορούμε να αναρωτηθούμε για την μητρότητα, αν είναι ένστικτο κ.λ.π. Για την πατρότητα έχετε αναρωτηθεί ποτέ. Τι στο διάολο είναι αυτή η πατρότητα που ο άντρας της αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι. Τι μπορείτε να πείτε για την πατρότητα; Αν δεν ξέρετε ρωτήστε τις μητέρες, θα χαρείτε πολύ με αυτά που θα ακούσετε. Ευχαριστώ για την φιλοξενία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλωσήρθες Λάμπρο!

    Να κάνω μια διευκρίνιση αρχικά, την οποία κρίνω απαραίτητη διότι μάλλον παρεξηγήθηκε μια κουβέντα μου.
    Όταν λέω "ο άντρας έκανε τη δουλειά του και φεύγει" δεν το αναφέρω ως θετικό.
    Τουναντίον το στηλιτεύω.
    Αλλά καλώς ή κακώς αποτελεί μια -δυσάρεστη έστω- πραγματικότητα.
    Και γι' αυτό οι γυναίκες ως θύματα της κατάστασης θεωρώ πως πρέπει να παίρνουν τα μέτρα τους για να προστατεύονται από αυτήν τη δυσάρεστη πραγματικότητα.

    Πάντα πιστεύω πως τα θύματα μιας χρόνιας κατάστασης, ώσπου να αλλάξουν την κατάσταση, πρέπει να παίρνουν μέτρα "επιβίωσης" μέσα στην πραγματικότητα της κατεστημένης κατάστασης.

    Ειλικρινά δεν έχω καμία μισογυνική τάση.
    Αντιθέτως, αυτά που έγραψα έχουν ως βάση τη θέση μου για προστασία των γυναικών από την κυρίαρχη κοινωνική πραγματικότητα.
    Ένας... μισογύνης δε νομίζω ότι ενδιαφέρεται για τις επιπτώσεις στην υγεία της γυναίκας μετά από εκτρώσεις.

    Ναι, έχεις δίκιο. Δεν αναφέρθηκα στην πατρότητα.
    Απλά το κείμενο είχε ως θέμα τη μητρότητα.
    Θεωρώ ετσι κι αλλιώς τη μητέρα σημαντικότερη για το παιδί απ' ό,τι τον πατέρα. Τη θεωρώ "βασική πρωταγωνίστρια" στο θέμα της τεκνοποίησης.

    Συμφωνώ απολύτως ότι οι άντρες αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι την πατρότητα.
    Δεν έχω κάνει εκτενείς σκέψεις επί του θέματος, για να είμαι ειλικρινής, και γι αυτό δεν είμαι έτοιμος να γράψω ακόμη κάποιο αντίστοιχο κείμενο-αναφορά στην πατρότητα.

    Απλά έχω συζητήσει το θέμα πολύ περισσότερο με γυναίκες (για τους άντρες είναι πιο... ταμπού) και γι αυτό έχω εισχωρήσει περισσότερο στη σκέψη τους σ' αυτό το θέμα, σε σχέση με την αντρική σκέψη σ αυτό το θέμα, όπου έχω ως σαφές δείγμα μόνο τον εαυτό μου!


    Επειδή κάποτε ήμουν σε πανεπιστήμιο, στο οποίο το 90% ήταν γυναίκες, αναγκαστικά έμαθα σε καλό βαθμό και τη γυναικεία ψυχοσύνθεση και ορισμένες φορές επιστρατεύομαι ως... "ερασιτέχνης ψυχολόγος" για να αναλύω στους άντρες τις γυναικείες συμπεριφορές και δεύτερες σκέψεις!

    Και ίσως και γι' αυτό είμαι κάπως επικριτικός προς τις γυναίκες σε μερικα θέματα, όπως το θέμα της μητρότητας.
    Επειδή τις γνώρισα αρκετά καλά και ως άντρας αλλά και ως φίλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δύο άλλες πολύ ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις με παρεμφερή θεματολογία:

    (από το blog της φίλης κ.κ.):
    http://kerasiakrinoi.blogspot.com/2012/01/blog-post_03.html

    (από το blog των Σχολιαστών Χωρίς Σύνορα):
    wp.me/pPn6Y-c8S

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. To became a mother is not hard,
    Τo Βe a mother is" είχε σχολιάσει στο μπλογκ μου προ 2,5 περίπου ετών ένας φίλος.

    "ξεχάσαμε να αγαπάμε!" λες εσυ και συμφωνώ πως γίναμε υπερατομιστές


    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!


    KAΛH XΡONIA!!!!!
    ΑΓAΠH, ΥΓΕΙΑ, προσωπική ΓΑΛΗΝΗ, EIΡHNH, και ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ!!!
    KAΛH XΡONIA!!!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όταν το μυαλό μας έχει γίνει πολτός από τη συνεχή προπαγάνδα κέντρων εξουσίας με συγκεκριμένους στόχους, εσύ ζητάς από τις γυναίκες να δέχονται με ευχαρίστηση τη μητρότητα, φίλε μου;
    Ζούμε σε μια σχιζοφρενική εποχή, κι εσύ ζητάς λογικές επιλογές!
    Έχεις ακούσει τι μαλακίες λένε διάφοροι φλώροι στις κοπέλες;
    Πρόσφατα, μια φίλη της κόρης μου -μορφωμένη και πολύ όμορφη- άκουσε το εξής απίθανο από υποψήφιο εραστή: "Συγγνώμη, αλλά έχω εγκλωβιστεί στον εαυτό μου!" Πού πήγε και το βρήκε, ο άτιμος; Πιστεύεις ότι θα ωριμάσει ποτέ, για να γίνει πατέρας;
    Όμως, κι αυτόν μια γυναίκα τον γέννησε και τον ανέθρεψε. Της γενιάς μου. Πεπεισμένη πως ΟΦΕΙΛΕ να γίνει μητέρα. Και τον ευνούχισε.
    Όπως έλεγε κι ένας φίλος μου (παθών), "ο γιος είναι για τη μάνα του, ο εραστής που δεν υπήρξε ο πατέρας του".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φίρδην-Μίγδην, ο Αγγλόφωνος φίλος σου σοφά μίλησε!
    "Γλαρένιες αγκαλιές";; Πρωτότυπο!

    Ανταποδίδω αναλόγως τις ευχές συνοδευόμενες από καλή χρονιά και γαλατικές χαιρετούρες!


    Λωτοφάγε, νομίζω πως έχεις δίκιο περί αναζήτησης λογικών επιλογών μέσα σε σχιζοφρενικές εποχές, αλλά τι να κάνω κιόλας;

    Αν είναι μορφωμενη και πολύ όμορφη η φίλη της κόρης, κι εμείς... εδώ είμαστε κι είμαστε και... "απεγκλωβισμένοι"! χαχαχα
    Πλάκα-πλάκα, το τι λένε τα παιδιά σήμερα.. είναι απίστευτο!
    Ό,τι βλέπουν στο Χόλυγουντ, το αναμασούν χωρίς να ξέρουν τι λένε!
    Ανάθεμα κι αν κατάλαβε τι εννοούσε!

    Ο φίλος σου είπε μεγάλη ατάκα!
    Επεξέτεινε το οιδοπόδειο... κι ο Σοφοκλής μοιάζει νήπιο μπροστά του!


    Πολλές σοφές κουβέντες μαζεύτηκαν στο σχολιασμό του κειμένου!
    Θα μείνει συλλεκτικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μαζεστίξ χρόνια πολλά και καλή χρονιά.Διάβασα με πολύ προσοχή το άρθρο σου και συμφωνώ απολύτως με ότι γράφεις.Θέλω να εστιάσω σε δύο σημεία που θεωρώ ότι είναι οριακά και έχουν σαν χώρο αναφοράς τις ανθρώπινες σχέσεις και κυρίως τις σχέσεις των δύο φύλων.
    Το πρώτο είναι η διαπίστωση που κάνεις ως προς το τι χρειάζεται ένα παιδί προκειμένου να νοιώσει ασφαλές και ευτυχισμένο. Χρειάζεται αγάπη και ενδιαφέρον δηλ τα στοιχεία εκείνα που λειτουργούν σαν ασπίδα για τον ψυχισμό του μέχρι τα γεράματά του.
    Το δεύτερο έχει να κάνει με εσάς τους άνδρες,μπροστά στο θαύμα της Ζωής. Ότι πω έχει να κάνει με τον κανόνα και όχι με την εξαίρεσή του.
    Για άλλη μια φορά διαπιστώνω τόσο από το άρθρο σου όσο και από
    τα σχόλια που διάβασα, πόσο ευάλωτοι και ευαίσθητοι είσαστε απέναντι σε αυτό τον μηχανισμό αναπαραγωγής της Φύσης.
    Το ίδιο συμβαίνει σε όλα τα αρσενικά και δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός της προστασίας που παρέχουν στο θηλυκό πολύ δε περισσότερο όταν κυοφορεί.Έχει φροντίσει άλλωστε η ίδια η Φύση να μοιράσει κατά τέτοιο τρόπο τους ρόλους ώστε να προφυλάσσει όχι τον πιο αδύναμο αλλά τον πιο πολύτιμο γι αυτήν δηλ το θηλυκό, πχ
    ένα αρσενικό μπορεί να δώσει σπερματοζωάρια σε περισσότερα από ένα θηλυκά σε μία μέρα(αυτό βέβαια χωρίς το μνημόνιο),
    ενώ το θηλυκό αναλόγως με το είδος του χρειάζεται έως και δέκα μήνες κυοφορίας προκειμένου να φέρει στον κόσμο ένα καινούργιο πλασματάκι.και δεν είναι καθόλου τυχαίο που σας μαζεύουν στο στρατό και σας στέλνουν υποχρεωτικά στο πόλεμο...
    Δια μέσου των αιώνων και μέσα από τους δοτούς εξουσιαστικούς κοινωνικούς ρόλους η γυναίκα έχει υποφέρει πραγματικά και ακόμα υποφέρει για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά.
    Εκείνο όμως που κατά την γνώμη μου δεν μπορεί να καταλάβει η σημερινή γυναίκα είναι: Ότι όσο ανταγωνίζεται τον άνδρα και δεν του δίνει την δυνατότητα να είναι συνοδοιπόρος της θα ζει μισή Ζωή.
    Δεν είναι λίγες οι φορές που μόλις βγει θετικό το τεστ βλέπει σαν μέσον την εγκυμοσύνη και στην συνέχεια το παιδί της, προκειμένου να
    χειραγωγήσει τον σύντροφό της και βέβαια το επόμενο θύμα είναι
    το παιδί της.Πιστεύω ότι και οι δύο γονείς πρέπει να γνωρίζουν το λόγο που φέρνουν ένα παιδί στον κόσμο, αν όχι καλύτερα να μην γεννηθεί.Κλείνοντας να θυμίσω ότι ένας άνθρωπος που έχει δεχτεί αγάπη ξέρει πως να την πάρει και πως να την δώσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @selana

    "Για άλλη μια φορά διαπιστώνω τόσο από το άρθρο σου όσο και από
    τα σχόλια που διάβασα, πόσο ευάλωτοι και ευαίσθητοι είσαστε απέναντι σε αυτό τον μηχανισμό αναπαραγωγής της Φύσης."

    "Εκείνο όμως που κατά την γνώμη μου δεν μπορεί να καταλάβει η σημερινή γυναίκα είναι: Ότι όσο ανταγωνίζεται τον άνδρα και δεν του δίνει την δυνατότητα να είναι συνοδοιπόρος της θα ζει μισή Ζωή."

    Μήπως τότε γνωρίζεις γιατί γίνονται τόσες χιλιάδες εκτρώσεις στην Ελλάδα και γιατί η ενδοοικογενειακή βία έχει - με τεράστια διαφορά στα ποσοστά ανάμεσα στα δύο φύλα - θύτη τον άντρα και θύμα τη γυναίκα; Από την πολύ ευαισθησία ίσως, ποιος ξέρει!

    Επίσης φαίνεται πως η γυναίκα πρέπει να παριστάνει τον βλάκα - όταν δεν είναι - για να μην ανταγωνίζεται τον καημένο τον άντρα και νοιώθει εκείνος μειονεκτικά. Να γυρίσουμε και 100 χρόνια πίσω και όλα θα είναι μια χαρά και ωραία.

    Σου συστήνω να διαβάσεις έναν μεγάλο συγγραφέα που λάτρευε τις γυναίκες, τον Παπαδιαμάντη και ιδιαίτερα τη Φόνισσα. Λέει η Φόνισσα σε κάποια στιγμή περίπου τα εξής: Όταν ήμουν παιδί ήμουνα δούλα του πατέρα μου, όταν παντρέφτηκα έγινα δούλα του άντρα μου, και τώρα είμαι δούλα των παιδιών μου. Γι αυτό σκοτώνει όλα τα θηλυκά βρέφη, για να μην έχουν την ίδια τύχη με αυτήν. Αυτά έγραφε ο Παπαδιαμάντης 100 χρόνια πριν, αλλά εμείς μάλλον είμαστε 200 χρόνια πίσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Selana, καλή σου χρονιά και να σου 'ρθουν όλα όπως επιθυμείς!

    Παρενέβην στη συζήτηση μόνο για τις ευχές στη Selana που καιρό έχουμε να τα πούμε.

    Έχω μάθει όταν μιλούν δυο γυναίκες να μην διακόπτω.
    Όχι από ευγένεια, αλλά για να μην φάω καμιά... τσαντιά!
    :-)

    Συνεχίστε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αγαπητή μου ξεχνάς ότι και τους ''κακούς''άνδρες μανούλα τους
    γέννησε και τούς διαπαιδαγώγησε και ξέρεις φαντάζομαι ότι δεν είναι λίγες οι φορές που τους έστρεψε εναντίον του πατέρα αφέντη,έτσι για να πάρει την εκδίκησή της για κάτι που της είχε φορτώσει μια άλλη
    σύζυγος και μητέρα.Θεωρώ ότι δεν είμαστε τόσο ευάλωτες όσο θέλουμε να δείξουμε, ούτε τόσο ευαίσθητες όσο θέλουμε να πιστεύουμε ,απλά μας έχει διδάξει η μαμάκα μας και το περιβάλλον μας πως να πλασάρουμε καλύτερα στην αγορά τον εαυτό μας,τόσο για επαγγελματική αναρρίχηση και καριέρα όσο και για το τσίμπημα ενός κατ᾽αρχήν ευκατάστατου ''γαμβρού ''ανεξαρτήτου ηλικίας.
    Παρατήρησε αν μπορείς στον περίγυρό σου πως συμπεριφέρεται η μητέρα στο κοριτσάκι της και πως στο αγοράκι της και θα καταλάβεις τι εννοώ ακριβώς.
    Προσωπικά πιστεύω ότι και τα δύο φύλα είναι θύματα στρεβλών και ορισμένες φορές απάνθρωπων κοινωνικών και θρησκευτικών αντιλήψεων.Μην ξεχνάς επίσης ότι οι άνθρωποι είναι το ίδιο ευαίσθητοι και ευάλωτοι ανεξαρτήτως φύλου στην αγάπη,στον έρωτα, στην φιλία, στην αλήθεια και φυσικά στο ψέμα.
    Όσο για σένα Μαζεστίξ κάνεις άριστα που δεν παρεμβαίνεις γιατί έχω στην τσάντα μου μπουκαλάκια με στουπί και δεν ξέρεις καμιά φορά τι γίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Εγώ μπουκαλάκια με στουπί δεν κουβαλάω και δεν έχω σχέση και με τις τσούλες που περιγράφεις εδώ:
    "απλά μας έχει διδάξει η μαμάκα μας και το περιβάλλον μας πως να πλασάρουμε καλύτερα στην αγορά τον εαυτό μας,τόσο για επαγγελματική αναρρίχηση και καριέρα όσο και για το τσίμπημα ενός κατ᾽αρχήν ευκατάστατου ''γαμβρού ''ανεξαρτήτου ηλικίας."

    Ο καθένας κρίνει από τα βιώματα του και το περιβάλλον του προφανώς. Αλλά υπάρχουν και οι στατιστικές και οι επιστημονικές μελέτες για τεκμηρίωση. Αν μπεις στο blog μου θα δεις μια ενδιαφέρουσα αναδημοσίσευση για την πορνεία και μερικές δικές μου σκέψεις σε αναρτήσεις με ετικέτα Γυναίκα.

    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. @selana

    Αγαπητή selana ήθελα να σε ευχαριστήσω και από εδώ που έγινες φίλη στο blog μου και με τιμάς με την προτίμηση σου.

    Έτσι κι αλλιώς ήθελα να σου πω πως αυτά τα θέματα παιδεύουν όλους μας και είναι συχνά και έτσι όπως το λες, υπάρχουν πάντα οι ταξικές διαφορές - άλλο η κυρία Βαρδινογιάννη και άλλο η μετανάστρια - και γενικά είναι μια μεγάλη κουβέντα, γι αυτό και μόνο πρότεινα να ρίξεις μια ματιά σε ότι έχω σκεφτεί και γράψει γιατί σε σχόλια μπορεί να τσακωνόμαστε ακριβώς επειδή δεν υπάρχει ο χώρος να αναπτύξουμε τη σκέψη μας ολοκληρωμένα. Μπήκα στο πολύ ενδιαφέρον όπως διαπίστωσα blog σου, δυστυχώς είναι κάπως βαρύ και μου αργεί να ανοίξει τις αναρτήσεις σου, θα το κοιτάξω με προσοχή κάποια στιγμή.

    Καλή μας δύναμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή