Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Αγρύπνια, αψηλάφητο ζώο!



Φεύγει κι αυτή η μέρα. Ειν' η πρώτη μέρα της βδομάδας, μα είναι βροχερή σαν Κυριακή!
Κοιτώντας από το παράθυρο δεν βλέπω ούτε ορίζοντες, ούτε κάμπους, ούτε θάλασσες ούτε ποτάμια.
Ορίζοντας για τα μάτια μου είναι το απέναντι μπαλκόνι.
Ορίζοντας για τα αυτιά μου το τραγούδι του Θανάση.
Ορίζοντας για το νου μου οι εικόνες της αγαλλίασης, που μου δημιουργεί αυτός ο μπαγάσας κάθε φορά που τον ακούω.

Οι πιο όμορφες αγρύπνιες, τα πιο όμορφα τσιγάρα με θέα το απέναντι μπαλκόνι, οι πιο όμορφες νύχτες. Αυτές που δεν ξέρεις γιατί σ' αρέσουν. Απλά σ' αρέσουν.
Αυτές που αύριο δε θα τις θυμάσαι. Ούτε σαν φωτογραφία στο μυαλό.
Αλλά είναι αυτό το συναίσθημα της στιγμής που σε κάνει να νιώθεις όμορφα.
Όμορφα και χωρίς να 'χεις τίποτα.
Πλούσιος μ' ένα τραγούδι, ένα τσιγάρο και τον ακάλυπτο για θέα...


Αγρύπνια
                                                      (Θανάσης Παπακωνσταντίνου)

Αγρύπνια, αψηλάφητο ζώο!
Δίχως, μια στάλα στοργή,
σ' όσους διψάν για χίμαιρες, γέρνεις
την κούπα σου που 'ναι πάντα αδειανή.

Κι ενώ περνά η νύχτα κατάλευκη,
βροχερή σαν Κυριακή,
ξέρω γιατί, στ' αυτί που σπαράζει,
χιμάς και γλείφεις σαν το σκυλί.
Δεν αγαπάς!Αφήνεις τους ψύλλους σου,
τους ήχους που φτάνουν από μακριά,
αγρύπνια, κακόφωνο όργανο,
που αλέθεις των εκλεκτών το "ωσαννά".

Αγρύπνια της κόλασης κήτος,
είναι το φιλί σου φωτιά.
Αφήνει μια γεύση από σίδερο,
που 'χουν ξηλώσει από καράβια παλιά.





Απόψε

Απόψε το τραγούδι θα'ναι σαν προσευχή
θα είναι ελαιώνας σε ξεχασμένη γή
απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει και σένα κι ας είσαι μακριά.

Απόψε τη σελήνη δεν τη γελάει κανείς
βασιλικό χαιδεύει με τό'να χέρι της
και'γώ που δεν κοιμάμαι και γώ που ξαγρυπνώ
δεν ξέρω αν θα πεθάνω ή αν θα γεννηθώ

Απόψε η καρδιά μου θα γίνει ένα παλιό
ποδήλατο που θέλει να βγεί στον ουρανό
τον Μάσιμο Τροίζι να βρεί και να του πεί
πως μέσα σε μιά νύχτα αλλάζει η ζωή.

Απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει και σένα κι ας είσαι μακριά...



Αγία Νοσταλγία

Αγία νοσταλγία πέλαγο ανοιχτό
πόσα σκαριά έχεις πάρει για πάντα στο βυθό

Αγία νοσταλγία φιλώ την εικόνα σου
δεν έχω απόψε πού να πάω δέξου με στο δώμα σου

Αγία νοσταλγία τις αγάπες μου καλώ
μέσα από καθρέφτη παραμορφωτικό

Αγία νοσταλγία της μνήμης αδερφή
είσαι αγκάθι βάλσαμο τραγούδι και στριγκλιά μαζί

Αγία νοσταλγία ανίκητο θεριό
έχεις κλείσει την καρδιά μου σε λαβύρινθο



Αυτά...
Καληνύχτα!

5 σχόλια:

  1. Τι να πω τώρα;

    Όταν μιλάει η ποίηση, η μουσική, η ψυχή, απλώς απολαμβάνουμε και μοιραζόμαστε.

    Oρίστε, συγκινήθηκα μεσημεριάτικο!

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Α δε φταίω εγώ!
    Βραδιάτικα τα ανέβασα!
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να βάζεις και συνιστώμενες ώρες ανάγνωσης, ακατάλληλον δια ημερησίαν ανάγνωσην, κατάλληλον δια μεταμεσονύχτιαν, απαραίτητα χαρτομάντηλα κ.λ.π.

    Φυσικά αστειεύομαι!

    Να μας γράφεις κι άλλα τέτοια αληθινά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στο γκατζετάκι θα ψηφίσω τις εκλογές γιατί πιστεύω αυτός πρέπει να είναι ο άμεσος πολιτικός στόχος τώρα και συγκεκριμένα. Εξέγερση για μένα είναι η πάλη σε όλα τα μέτωπα που γίνεται από τα κάτω, και πρέπει να εξαπλωθεί έτσι κι αλλιώς. Αλλά από τα πάνω είναι η μεγάλη προδοσία αυτή τη στιγμή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το πρόβλημα είναι ότι ούτε εγώ δεν ξέρω τι να ψηφίσω στο γκατζετάκι!

    Το βαλα έτσι, για να κόψω κίνηση!

    Και πρέπει να βάλω συνιστώμενες ώρες και στην ψηφοφορία, καθώς ανάλογα με την ώρα διαφορετικά ψηφίζει ο καθένας.
    (αλλιώς μετά τη δουλειά,, μετά την περιήγηση σε υπηρεσίες, μετά την πληρωμή λογαριασμών κι αλλιώς μετά τις ειδήσεις των 8...)

    Να κανονίσουμε η εξεγερση να γίνει πρωί, πριν προλάβουν οι ειδήσεις των 8 και μας ξαναβάλουν μέσα! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή