Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Σύμβασις αορίστου χρόνου

Όταν τα τραγούδια λένε όσα και οι σελίδες δοκιμίων και αναλύσεων...



Σύμβασις αορίστου χρόνου
                                    (Διονύσης Τσακνής)

Η σύμβαση υπογράφτηκε με μάρτυρες πολλούς
κι έχει καθαρά και την υπογραφή μου
δεμένος μέχρι κόκκαλο και όρους πονηρούς
θα έχω μιά ζωή οδηγό κι ερμηνευτή μου

Θυμάμαι ότι υπόγραφα πολύ,πολύ μικρός
με πέννα από φτερό νομίζω και μελάνι
μόνο από ανάγνωση δεν ήξερα ο φτωχός
κι έτσι τον χρόνο κυνηγώ που τρέχει και δεν φτάνει

Όσες φορές χρειάστηκε να την συμβουλευτώ
μονίμως είχα άδικο κι έπρεπε να πληρώνω
κι αν κάποτε αποφάσιζα μονάχος να σκεφτώ
η σύμβαση απαγόρευε να σκέφτομαι και μόνος

Κρατάω κι εγώ τη σύμβαση με χέρι χαλαρό
και ψάχνω νά'βρω κάποιον που να θέλει να την κλέψει
διότι εντός της γράφεται και μάλιστα ρητώς
ο κάτοχος της δεν μπορεί να τηνε καταστρέψει

Αλίμονο ο κακόμοιρος δεν πρόσεξα καλά
αντίγραφα οι μάρτυρες κρατούν και σημειώσεις
κι αν ίσως από αμέλεια χαθεί και τα λοιπά
προβλέπει το συμβόλαιο πολύ βαριές κυρώσεις


Κι ακούγοντάς το, μου' ρθε και με του ποιητή και προσέθεσα ένα τετράστιχο:

Η σύμβαση υπογράφτηκε με μάρτυρες εμάς
Εμάς που χαχανίζαμε εκούσια γελασμένοι
Πως το στυλό το δώσαμε σ' ανθρώπους σαν κι εμάς
Μα εκείνοι πάντα ήτανε λεροί και πουλημένοι


                                                             Αφιερωμένο στους αγωνιστές της Χαλυβουργίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου