Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Σου γράφω 1η του Δεκέμβρη...



Σου γράφω 1η του Δεκέμβρη.
Ησυχία, Τάξη και Ασφάλεια!!!
Ουφ!
Ευτυχώς ήμασταν λίγοι σήμερα στην πανεργατική διαδήλωση και δεν προξενέσαμε κανένα πολιτικό ρήγμα στην κυρίαρχη οικονομική και πολιτική ελίτ.
Βόλτα κάναμε στους δρόμους της Αθήνας.
Τους έρημους -λόγω αδιαφορίας- δρόμους της Αθήνας.
Καμιά εικοσαριά χιλιάδες όλοι κι όλοι...
Μάλλον οι υπόλοιποι είναι καθησυχασμένοι ότι ο Τραπεζίτης θα τους σώσει απ' τους Τραπεζίτες.
Τι να πω;
Μακάρι να μαι εγώ ο μαλάκας που δεν το αντιλαμβάνομαι ακόμη.

Ευτυχώς, έλειπες εσύ και δεν χρειάστηκε να μείνουμε παραπάνω και το μεσημέρι φάγαμε στα σπίτια μας.
Όχι, μην αυταπατάσαι!
Δε θα παλέψουμε εμείς για σένα κι εσύ να μας κοιτάς απ' την τηλεόραση.
Όταν λείπεις εσύ, εμείς απλώς θα κόβουμε βόλτες στους έρημους δρόμους της Αθήνας.
Όχι, δεν είμαστε βιτσιόζοι και δε θα κάτσουμε να φάμε δακρυγόνα μόνοι μας και χωρίς αντίκρυσμα για να 'χει θέμα το βράδυ στις ειδήσεις το κάθε χουντοκάναλο.
Όπως έγραψε κι ο Άσιμος κάποτε: "Πώς θες να πάμε μαζί, άμα δεν έρθεις κι εσύ;"

Θα σου 'λεγα ότι ντρέπομαι για αυτήν την κατάντια.
Θα σου 'λεγα ότι μου πέρασε κάποια στιγμή απ' το μυαλό η φράση:
"Δε πα' να γαμηθούνε όλοι; Αφού δεν καταλαβαίνουν, δεν ξανακατεβαίνω, δεν ξανασχολούμαι!"
Αλλά ξέρεις τι σκέφτηκα;
Όχι δε θα σου κάνω τη χάρη!
Δε θα σου δώσω άλλοθι για τη δική σου ραστώνη.
Για τη δική σου αδράνεια, για τη δική σου υπακοή.
Θα είμαι εκεί για να με βλέπεις και να νιώθεις ενοχές που απουσιάζεις.
Θα είμαι εκεί για να με ζηλεύεις που δε βαριέμαι, δεν απογοητεύομαι, δε σκύβω το κεφάλι!
Θα είμαι εκεί όσο αντέχω! Και να ξέρεις, αντέχω πολύ!

Αντέχω από τότε που κατεβαίναμε στις πορείες τρεις κι ο κούκος, όταν εσύ καταβρόχθιζες το ψέμα του εκσυγχρονισμού.
Αντέχω από την εποχή του Κουρασμένου.
Σε είδα να πλησιάζεις αυτό το καλοκαίρι στους δρόμους και τις πλατείες.
Δε σε είδα καχύποπτα, γιατί τόσα χρόνια γι αυτό πάλευα: για να σε δω δίπλα μου!
Δε με ένοιαξε τι έκανες πριν!
Όλοι πριν κάναμε μαλακίες!
Όλοι κάποτε κάπου ίσως πιστέψαμε και κάποτε προδοθήκαμε.
Δεν είναι ντροπή να προδίδεσαι.
Ντροπή είναι να ξαναεμπιστεύεσαι αυτούς που σε προδώσανε.
Και όχι επειδή το πιστεύεις από μόνος σου.
Όχι γιατί σε έπεισαν ότι τώρα άλλαξαν.
Αλλά επειδή στο επέβαλαν τα χουντοκάναλα.
Τα οποία δήθεν βρίζεις συνεχώς, αλλά παραμένεις πιστός θεατής τους και προσφέρεσαι πάντα ως έτοιμος πηλός για να σε διαμορφώσουν όπως θέλουν κι όπως τους συμφέρει.
Δε βαριέσαι; Παρασκευή με Κυριακή θα 'ρθουν καινούριες υποσχέσεις...
Με γέμισες ελπίδα ότι επιτέλους ξύπνησες.
Και πραγματικά ξύπνησες.
Αλλά τώρα που ξύπνησες, φοβάσαι!
Άντεξα όταν ήμασταν λίγοι "γραφικοί", μετά γίναμε εκατοντάδες χιλιάδες λαού και ίσως ξαναγίνουμε λίγοι "γραφικοί".
Έχω τώρα πια γαιδουρινή υπομονή.
Θα περιμένω να ξανακατέβεις και να ξαναελπίζουμε μαζί.
Κι αν δεν έρθεις, μπορώ να ελπίζω και μόνος μου.
Πάντως δε θα φύγω.
΄
"Όπως και να ναι τούτη η Γη
 Θα μαι στην πρώτη τη γραμμή
 Όπως και τώρα, τώρα, ΤΩΡΑ
 Που είναι δίσεκτοι καιροί"!!!

Σου γράφω, φίλε, 1η του Δεκέμβρη και ξέρω ότι θα με προσπεράσεις μ' ένα κλικ.
Μ' ένα κλικ ίσως βουλώσεις τα μάτια και τα αυτιά σου.
Πάντως δε θα βουλώσεις τη φωνή μου.
Την τρεμάμενη φωνή που σου λέει "εξεγέρσου! μας πεθαίνουν!"
Κι αν έχεις κλειστά τα αυτιά σου, εγώ θα φωνάζω όλο και πιο δυνατά μέχρι να ακούσεις.

Μέχρι τότε καθησυχάσου με τους Τραπεζίτες που σε κυβερνούν.
Και τον ΔΟΛ. Θα έμαθες φαντάζομαι ότι τη μέρα της απεργίας των ΜΜΕ, ένας μεγαλοδημοσιογράφος του ΔΟΛ, ο Παντελής Καψής, ανέλαβε Υπουργός Επικρατείας της Κυβέρνησης της Εθνικής Καταστροφής.
Ούτε τώρα κατάλαβες ποιοι και γιατί σου επέβαλαν πραξικοπηματικά τον Παπαδήμο;
Ή μήπως τα δημοκρατικα αντανακλαστικά σου έχουν υποστεί τέτοια ζημιά που σκέφτεσαι "έστω και έτσι, μπορεί με #εθνική ενότητα# να γίνουν όσα πρέπει για να σωθεί η χώρα";
Ξέρω πως σκέφτεσαι μέσα σου:
"Να πάει να γαμηθεί η Δημοκρατία, η Ελευθερία, η Αξιοπρέπεια, η Ελπίδα για το μέλλον, το Δικαίωμα στην αξιοπρεπή Ζωή... μπρος στα δανεικά ψίχουλα της 4ης, της 5ης της 6ης, της 7ης δόσης!
Να πάνε να γαμηθούν όλες οι αξίες που μας χωρίζουν απ' τα παρασιτικά ζώα, αρκεί να μη χάσουμε τη βολή μας. Αρκεί να μη χρειαστεί να αγωνιστούμε εμείς για μας. Για μια καλύτερη ζωή."

Θα σου ανεβάσω αύριο βίντεο για αυτήν την "Εθνική Ενότητα" και τους αδιαπραγμάτευτους στόχους της, μπας και πάρεις χαμπάρι τι γίνεται και τι σχεδιάζουν όσοι παπαγαλίζουν τόσο καιρό τον "εθνικό στόχο -και κυρίως αυτοσκοπό- να παραμείνουμε εντός της Ευρωζώνης και να μην απομονωθούμε σαν την Αλβανία του Χότζα".
Αυτά για σήμερα.

Σου χαρίζω ένα τραγούδι παλιό, του Μάνου Ελευθερίου ακι του Γιάννη Σπανού, που τότε τραγουδούσε ο σύζυγος της κας Νταλάρα-Ραγκούση, πρώην Υφυπουργού του ΔΟΛ και των ΜΚΟ.


Σου γράφω πρώτη του Δεκέμβρη
είναι μεσάνυχτα βαθιά
κοιμάται ο κόσμος τώρα πια
μ' έναν καημό που να μη σε βρει

Σε λίγο αρχίζουν μεταθέσεις
κι ίσως με φέρουν προς τα κει
Παρασκευή με Κυριακή
θά 'χω καινούργιες υποσχέσεις

Μια κάρτα στέλνω στην παρέα
τη λίμνη του Αλή Πασά
εδώ σαν πιάνει να φυσά
θυμίζει Μάρτη στον Περαία

10 σχόλια:

  1. Δεν έχει,ίσως,σημασία...αλλά μοιράζομαι μαζί σου την κάθε γραμμή ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νομίζω πως έχει σημασία να μοιραζόμαστε ΤΙΣ γραμμές μας και όχι να μοιραζόμαστε ΣΤΙΣ γραμμές μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε Μαζεστίξ, όσο κι αν με αγγίζει το κείμενό σου πρέπει να πω πως: "στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα". Αυτός στον οποίο απυθύνεσαι είναι χαμένη υπόθεση. Στο λέω γιατί τον ξέρω, προσωπικά. Τον έχω δίπλα μου στο γραφείο. Στην καφετέρια στο δίπλα τραπέζι. Στην ουρά στην τράπεζα. Ξέρεις τι μου λέει;
    "Γιατί να χάσω το μεροκάματο;" "Τι θα γίνει με μια απεργία;" "Ποιος είσαι εσύ που με κρίνεις και με λες απεργοσπάστη;" "Άντε ρε γραφικέ που θ'αλλάξεις εσύ κι οι όμοιοί σου τον κόσμο".
    Γράφε βέβαια Μαζεστίξ. Αλλά μην ελπίζεις σ'αυτόν. Απέναντί σου θα τον βρίσκεις πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κι εγώ δίπλα μου τον έχω.
    Δε φαντάζεσαι πόσο δίπλα.
    Αυτά που λέω με το στόμα στους γύρω, τα γράφω κι εδώ μέσα για όλους.

    Αδιαφορώ για τους δοσμένους στους απέναντι και νοιάζομαι να τραβήξω αυτούς πυο ακροβατούν μεταξύ των δύο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πού σουν Μαζεστίξ μου και δε σε είδα; Έψαχνα έψαχνα κάποιον με το τριφύλλι στο πέτο αλλά πού :)
    20.000 ήταν από δω, από Ομόνοια μεριά είχε απίστευτο κόσμο το ΠΑΜΕ ΜΑΣ, έπαθα πλάκα. Το βλέπω το ΚΚΕ να χτυπάει καμιά 12αρα στις εκλογές.

    Τι να κάνουμε βρε παιδιά, έτσι έχουν τα πράγματα. Εμείς θα προσπαθούμε με τις δυνάμεις μας, μέχρι τελικής πτώσεως, αλλά ο κόσμος έχει απ' όλα κι απ' όλους.

    Ωραίο τραγουδάκι Μαζεστίξ, αν και τον Νταλάρα δεν τον πάω με τίποτα το μαλάκα, κι αυτόν και τη συμβία του, αποδείχτηκε τι λαμόγια είναι.
    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ...είσαι άρχοντας! Μπράβο για το κείμενό σου, σε καταλαβαίνω...
    Μάριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το 1980 πήγα στην πρώτη μου πορεία. 23 ετών. Υπουργός Συντονισμού ο Μητσοτάκης. Από τότε πήρα μέρος σε όλες τις απεργίες, σε πάμπολλες πορείες. Το πλήρωσα παντοιοτρόπως. Και στο Σύνταγμα ήμουν. Στην "κάτω πλατεία".
    Σήμερα δεν πήγα. Και δεν θα ξαναπάω, όσο οι πορείες είναι χωριστές. Έστω κι αν πολλοί φίλοι μου είναι στο ΠΑΜΕ και πηγαίνουν μετά για ούζα στο Θησείο.
    Να τη χέσω την επαναστατική γυμναστική! Δεν με αφορά.
    Κι ούτε δίνω λόγο σε κανέναν.
    Διαλύεται η χώρα, καταρρέουν οι άνθρωποι, και οι καρεκλοκένταυροι παλεύουν για μια μονάδα παραπάνω στις εκλογές.
    Ξεφτίλα! Μικροαστισμός!
    Όσο η Αριστερά δεν καταφέρνει να φτιάξει ένα αντιμνημονιακό μέτωπο, μέρες σαν κι αυτήν θα είμαι σπίτι μου και θα διαβάζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ Κ.Κ.
    Ήσουν κι εσύ εκεί;
    Ήμουν αυτός με το μαύρο μπουφάν! :-Ρ
    (χωρίς τριφύλλια... αυτά τα 'χω για το γήπεδο!)
    Την πορεία του ΠΑΜΕ δεν την είδα καθόλου και δεν εώ γνώμη, αλλά είμαι σίγουρος ότι το ΠΑΜΕ θα χε κόσμο.
    Έχω ένα θεματάκι με τις χωριστές πορείες του ΠΑΜΕ, αλλά τελοσπάντων...
    Μακάρι να πάρει -όχι 12 αλλά- 22% το ΚΚΕ.
    Πιστεύω πως ήρθε η ώρα μετά από σχεδόν 30 χρόνια να ξαναπιάσει διψήφιο. Αν όχι τώρα, τότε πότε;
    Θα είναι θετικό κάτι τέτοιο μεν, αλλά δεν είναι το μείζον φυσικά για ένα κόμμα που ευαγγελίζεται την λαική εξουσία μέσω επανάστασης.
    Δε τα λέω μόνο εγώ. Τα λέει κι η Αλέκα!


    @Mariosich
    Με καταλαβαίνεις, σε καταλαβαίνω που με καταλαβαίνεις.
    Καιρός να μας καταλάβουν περισσότεροι λοιπόν!
    Πριν μας καταλάβουν περαιτέρω οι Τραπεζίτες...


    @Λωτοφάγος
    Σαφέστατα η όποια επικριτική στάση του κειμένου προς τους απόντες δεν αφορούσε στους ανθρώπους σαν και σένα που χουν φάει τις πορείες με το κουτάλι και απλώς απέχουν όντας ενοχλημένοι (δικαίως ίσως) από κάποιες καταστάσεις.
    Κι εγώ -αν και νεαρότερος- ξεκίνησα από αρκετά μικρός να πηγαίνω στις πορείες και κάποια στιγμή είχα ξενερώσει και απείχα συνειδητά για κάποια χρόνια.
    Πέρασαν όμως τα χρόνια και θεώρησα πως απέοντας τελικά έκανα, άθελά μου, τη χάρη σε αυτούς που κατηγορούσα: στους εργατοπατέρες, στους υπευθύνους του κατακερματισμού της αριστεράς, στους παραγοντίσκους των γκρουπούσκουλων, στα μπαχαλάκια και πάνω απ' όλα στους εκάστοτε αποδέκτες των μηνυμάτων κάθε διαδήλωσης: στους φορείς πολιτικής και οικονομικής εξουσίας!
    Επομένως, αναθεώρησα όχι ως προς τις απόψεις μου για δαύτους, αλλά ως προς τη δική μου πρακτική.
    Αποφάσισα να κατεβαίνω, γιατί αυτό είναι το συμφέρον για το λαό και για μένα ως μέρος του.
    Ανεξαρτήτως των ενστάσεών μου.

    Σε καταλαβαίνω και προσυπογράφω τα περισσότερα απ' όσα λες.
    Αλλά ... τι να κάνουμε;
    Να τους αφήσουμε να μας ρημάζουν χωρίς να ανοίγει μύτη επειδή έχουμε δίκαιες ενστάσεις;

    Το κείμενο σαφώς απευθυνόταν σε αυτούς που δεν αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως μέρος του λαού και δεν ενεργοποιούνται με κανέναν τρόπο στη λαική αντίδραση απέναντι στην εξουσία.

    Για σένα είμαι σίγουρος ότι θα επιστρέψεις όταν δεις κάποιες θετικές κινήσεις.
    Είμαι σίγουρος ότι θα είσαι εκεί όταν θα 'ρθει ώρα.

    Και τέλος ως προς τη δημιουργία ενιαίου αντιμνημονιακού μετώπου από την αριστερά, θα συμφωνήσω απολύτως στην ανάγκη άυτήν.
    Πώς όμως θα δημιουργηθεί;
    Από τα "πάνω" σχεδόν αποκλείεται!
    Η ηγεσία του ΚΚΕ τουλάχιστον είναι τελείως αρνητική.
    Και οι ηγεσίες των υπολοίπων (ΣΥΡΙΖΑ, Αλαβάνος κλπ) αν και καλούν σε συνεργασία, δε γνωρίζω κατά πόσο έτοιμοι ή αποφασισμένοι είναι για ένα τέτοιο βήμα. Θέλω να πιστεύω πως είναι.

    Άρα θα πρέπει να πιεστούν οι ηγεσίες των αριστερών κομμάτων κινημάτων, οργανώσεων κλπ από τα "κάτω".
    Θα πρέπει να τους αναγκάσουμε εμείς να συστρατευτούν!
    Και για να γίνει αυτό πράξη, θα πρέπει να είμαστε όλοι εκεί, όσο μπορούμε ο ένας πλάι στον άλλον να δώσουμε το μήνυμα της συνεργασίας πρώτοι εμείς από τα "κάτω".

    Επαναλαμβάνω λοιπόν τον στίχο του Άσιμου:
    "Πώς θες να πάμε μαζί, άμα δεν έρθεις κι εσύ;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΛΙΑΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΜΕ. ΟΜΩΣ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΣΕΒΟΜΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΟΛΩΝ ΑΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΑΛΛΩΝ ΟΜΑΔΩΝ-ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ.
    ΕΠΕΙΔ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ (ΟΛΟΙ ΓΕΝΙΚΑ ΤΟ ΑΝΤΟΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ) ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΑΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΠΟΥ ΕΠΕΞΕΑΝ ΑΡΚΕΤΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΣΑΛΑΤΑΣ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΟΧΙ ΑΟΡΙΣΤΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΟΛΟΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν επιλέγω γενικά την ονοματολογία για να μην παρεκκλίνουμε από το στόχο: το σύστημα.
    Είναι προφανές ότι Διαμαντοπούλου, Ραγκούσης, Λοβέρδος και σύσσωμο το εκσυγχρονιστικό μπλοκ πρωτοστάτησε σ αυτή τη δουλειά.
    Όπως αντίστοιχα και το νεοφιλελεύθερο μπλοκ της ΝΔ (Χατζηδάκης, Μητσοτάκης κλπ.), παρέα με τη ΔΗ.ΣΥ της Ντόρας.
    Και φυσικά ο λαγός του συστήμτος ΛΑ.Ο.Σ
    Και οι ανεπίσημες δημοσιογραφικές φωνές που ανήκουν πολιτικά στη Δημ.Αρ. (αν ρίξει κανείς μια ματιά στο protagon.gr, θα το διαπιστώσει μεμιάς.
    Οι παραπάνω προμόταραν την επιβολή του Παπαδήμου.

    Απ την άλλη το Παπανδρεικό μπλοκ του ΠΑΣΟΚ και το Καραμανλικό-Σαμαρικό μπλοκ της ΝΔ , αν και συμφωνούν με αυτήν την πολιτική, απλώς δεν ήθελαν τη συγκυβέρνηση.
    Αλλά μπροστά στο κίνδυνο να υπάρξει ανωμαλία σε αυτήν την πολιτική, έτρεξαν να υπηρετήσουν το σέδιο τη συγκυβέρνησης... μην τυχόν και υπάρξει πρόβλημα στην εφαρμοζόμενη ληστρική πολιτική.

    Οπότε γιατί να εμμείνω σε κάποια πρόσωπα;
    Η πολιτική Παπαδήμου δεν διαφέρει από την πολιτική Παπανδρέου ή Σαμαρά.
    Έχει σημειολογική αξία: ότι είναι Τραπεζίτης, πειθήνιο όργανο των διεθνών και ντόπιων οργανισμών που προκάλεσαν τη χρεωκοπία και κερδοσκοπούν τώρα πάνω στη χρεωκοπία.
    Και επίσης έχει πολιτειακή αξία, αφού δεν εξελέγ, αλλά επιβλήθηκε.

    Από κει και περα, αδυνατώ να μιλήσω με στοιχεία-ντοκουμέντα για τον καθένα, καθώς δεν είμαι δημοσιογράφος και δεν έχω δυνατότητα στην πρόσβαση σε τέτοια ντοκουμέντα.
    Κρινω με βάση την πολιτική τους, αυτή που φαίνεται και αυτή που καταλαβαίνω.

    Δε με ενδιαφέρει τόσο το σκάνδαλο της υπόθεσης, όσο η εφαρμοζόμενη πολιτική.
    Και γι αυτήν νομίζω πως μιλώ αρκετά συγκεκριμένα σε πολλά κείμενα εδώ μέσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή