Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

Προς ΚΚΕ επιστολή

Στις ομιλίες τους στην βουλή, ο Α. Τσίπρας και Π. Λαφαζάνης εκτός των άλλων απηύθυναν ανοιχτό κάλεσμα στο ΚΚΕ για συνεργασία.
Πιο αναλυτικά ο Π. Λαφαζάνης τόνισε ότι αυτή την στιγμή υπάρχει ανάγκη για μια μεγάλη συμπαράταξη των αριστερών δυνάμεων.
«Οι αριστερές δυνάμεις μπορεί να έχουν διαφορές σε τέτοιες όμως στιγμές που κινδυνεύει κυριολεκτικά η επιβίωση της χώρας και του ελληνικού λαού αυτό που χρειάζεται από την αριστερά σε όλες τις εκφράσεις της είναι να προτάξει τα κοινά και τα μεγάλα ανοίγοντας ένα διάλογο για σύγκλιση για να δώσει διέξοδο στον τόπο. Αυτή την ώρα Σύριζα και ΚΚΕ μπορούν να βρουν ένα κοινό τόπο για να απαλλάξουν την χώρα από τον βραχνά της ευρωκηδεμονίας για να απαλλάξουν την Ελλάδα από την τρόικα και τα μνημόνια».

Αναλυτικότερα μπορείτε να παρακολουθήσετε τα λεγόμενα τους στα βίντεο που παραθέτουμε.

Οταν ο βουλευτής του ΚΚΕ, Σ. Χαλβατζής διαδέχτηκε στον Α. Τσίπρα στο βήμα της βουλής απέφυγε να σχολιάσει την πρόταση συνεργασίας που δέχτηκε το κόμμα του από τους βουλευτές του Σύριζα.



 
Τα παραπάνω βρέθηκαν στο http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/11/3.html
 
Τοποθετούμαι παρακάτω απευθυνόμενος στο δέκτη της ενωτικής πρότασης, το ΚΚΕ:
 
 
Προς ΚΚΕ επιστολή
 
Αγαπητό ΚΚΕ, σε έχω κατακρίνει πολλές φορές για πολλά πράγματα.
Άλλες φορές δικαίως και άλλες, ίσως, όχι.
Αλλά δεν έχει σημασία πια.
Την ώρα της μεγάλης Κρίσης, οι μεγάλες αποφάσεις παίζουν τον έναν και αποκλειστικό ρόλο.
 
Και η ώρα για τη μεγάλη σου απόφαση φαίνεται πως έφτασε.
Σου έτεινε πιο αποφασιστικά από ποτέ το χέρι της συμμαχίας ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Ήρθε η ώρα να πορευτεί επιτέλους η Αριστερά ενωμένη και να παίξει επιτέλους καθοριστικό και ενδεχομένως και ηγεμονικό ρόλο στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα.
Ένα ΝΑΙ πες και η ώρα της Ανατροπής θα είναι κοντά.
Εφόσον την επιθυμείς την Ανατροπή, είσαι υποχρεωμένο από την ιστορικη συγκυρία να το πράξεις.
 
Ναι, έχεις διαφορές με το ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ναι είναι το κόμμα της Αριστεράς που υπήρξε φιλικό προς την ευρωπαική προοπτική της χώρας, αλλά καλώς ή κακώς, είστε οι δύο κραταιές δυνάμεις της Αριστεράς και μπορείτε με ένα minimum προγραμματικής συμφωνίας να κάνετε την Αριστερά και το Λαό ξανά προς τη Δόξα να τραβήξουν!
 
Και εκλογικά να το δείτε, το 20% είναι σίγουρο αν ενωθείτε, γιτί αθ συγκεντρωθούν γύρω σας και όλες οι άλλες αριστερές δυνάμεις.
Μια ματιά στα αποτελέσματα των τελευταίων περιφερειακών εκλογών φτάνει για να διαπιστώσουμε ότι τα αθροίσματα της Αριστεράς είναι παραπάνω από ενθαρρυντικά σ' αυτήν την κατεύθυνση.
Ουσιαστικά τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν από μόνα τους τον δρόμο της συμμαχίας!
 
Δεν κάνω έκκληση στον ΣΥΡΙΖΑ καθότι αυτός έκανε το βήμα, παρακάμπτοντας τις επιμέρους ιδεολογικές διαφορές σας.
ΚΚΕ, σκέψου πόσοι είμαστε εμείς που κινούμαστε στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και δεν συμφωνούμε 100% ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον ούτε με κάποιον άλλο, και στηρίζουμε πότε τον έναν, πότε τον άλλον και πότε τον παράλλον, περιμένοντας μια ζωή αυτήν την πολυπόθητη ένωση των δυνάμεων της Αριστεράς για να ενεργοποιηθούμε και περισσότερο, μέσω της ελπίδας της Ανατροπής που θα ανατείλει.
 
Τούτη την ώρα τα κόμματα, οι πολιτικές, οικονομικές και δημοσιογραφικές δυνάμεις που υπηρετούν το Μεγάλο Κεφάλαιο συμπτύσσονται, συνενώνονται, συμπαρατάσσονται για να εξαπολύσουν την τελικη επίθεση στα λαικά στρώματα.
 
Κι η Αριστερά τι θα κάνει;
Θα τους κοιτάζει να συνενώνουν τις δυνάμεις τους και αυτή θα στέκεται πολυδιασπασμένη και ακτακερματισμένη για λόγους ιδεολογικής καθαρότητας;
Ο αντίπαλος δεν ασχολείται με τέτοιου είδους διαφορές και έχει συγκεντρώσει σοσιαλδημοκράτες, νεοφιλελευθέρους, λαικοδεξιούς, ακροδεξιούς κλπ στην κοινή συνισταμένη των δολοφονικών μνημονιακών πολιτικών.
 
Η Αριστερά πρέπει να απαντήσει ακόμη πιο δυναμικά και να κάνει αυτό που φοβάται ο αντίπαλος:
να ενωσει τις δυνάμεις της και να σηκώσει το λάβαρο της Ανατροπής!
 Το λάβαρο του Σοσιαλισμού, παρά τις διαφορετικές οπτικές του καθενός.
 
Όπως τότε, στο ΕΑΜ!!!
Γιατί μπήκαν στην Πόλη οι οχτροί... κι εμείς τρωγόμαστε σαν τα παιδιά...
 
Αγαπητό ΚΚΕ, δεν είναι δικαίωμά σου να δώσεις το χέρι στις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς.
Είναι υποχρέωσή σου!
Είναι υποχρέωσή σου απέναντι στους εργάτες, στους φοιτητές, στους αγρότες, στους μισθωτούς, στους αυτοαπασχολούμενους, στους ανέργους που αγωνίζονται χρόνια τώρα στις τάξεις σου αλλά και στις τάξεις των υπόλοιπων αριστερών σχημάτων.
 
Αυτοί τώρα βρίσκονται εκτεθειμένοι στον κίνδυνο της εξολόθρευσής τους από τους μισάνθρωπους μηχανισμούς της Ε.Ε και του ΔΝΤ.
Αυτοί τώρα χρειάζονται την άμεση αντεπίθεση της Αριστεράς.
Και η άμεση αντεπίθεση δεν πρόκειται να έρθει αν δεν ενωθεί.
Κινδυνεύουν ζωές πλέον και δεν είναι ώρα για ιδεολογικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών.
 
Κάντε αυτό που προτάσσει το συμφέρον της εργατουπαλληλικής τάξης και το συμφέρον της πατρίδας.
Η Ιστορία θα κρίνει την απόφασή σας.
Και μακάρι να μη χρειαστεί να αναγνωρίσετε πάλι εκ των υστέρων κάποιο λάθος.
Μακάρι να κάνετε το σωστό και να μνημονεύεται αυτό ως η απαρχή της σωτηρίας του Ελληνικού Λαού.
 
Ο Λαός σας έχει ανάγκη τώρα περισσότερο από ποτέ!
Μην τον αφήσετε ξεκρέμαστο εκτεθειμένο στα νύχια των γερακιών της Πλουτοκρατίας.
 

4 σχόλια:

  1. Ήμουν από αυτούς που χαιρέτησαν την ενότητα της Αριστεράς με ηγεσίες Φλωράκη-Κύρκου. Ήταν απερίγραπτη η χαρά μου που είδα επιτέλους να πραγματοποιείται το σημαντικότερο πολιτικό μου όνειρο.
    Όνειρο ήταν.
    Ενότητα στη πράξη δεν ήρθε ποτέ.
    Αποδείχθηκε κίνηση καιροσκοπισμού.
    Μια προσπάθεια να μπει φυλακή ο Ανδρέας και να γίνει πρωθυπουργός η μεγαλύτερη πολιτική ξεφτίλα.
    Από τότε έπαψα να κάνω όνειρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ήταν μια ανίερη συμμαχία με τη Δεξιά (και δη του Δράκουλα) και γι' αυτό καλύτερα είναι να το ξεχάσουμε το 89. Ήταν απλά ντροπή...


    Τα λάθη και η αποτυχία βέβαια του χθες δεν προεξοφλούν την αποτυχία του σήμερα ή του αύριο.

    Δεν παύω να ελπίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κάπου γύρω στο 1988, έρχονταν κάθε Κυριακή στο σπίτι μας δυο παππούληδες, που έφερναν τον Ριζοσπάστη. Αντιστασιακοί, πολλάκις εξορισθέντες και φυλακισθέντες, αξιοπρεπείς και μειλίχιοι. Γείτονες.

    Μια Κυριακή του 1989, όταν άναυδοι ακούγαμε από το ραδίοφωνο για τη συνεργασία της Αριστεράς με τον Μητσοτάκη, τους υποδεχτήκαμε αποδοκιμάζοντας το εγχείρημα. Προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ισχυριζόμενοι ότι "μια νέα εποχή ξημερώνει" και στο τέλος είπαν ντροπαλά: "Αν εσείς μπερδευτήκατε, εμείς τι να πούμε;"

    Μετά το μπάχαλο, οι παππούληδες έπαψαν να μας φέρνουν τον Ριζοσπάστη. Αργότερα πέθαναν. Πικραμένοι.
    Χρόνια τώρα, δεν ελπίζω πλέον ότι κάποτε το ΚΚΕ θα βγάλει τις παρωπίδες και θα ακούσει τον έντιμο αριστερό! Η ηγεσία του έχει νοημοσύνη κάτω του μετρίου.
    "Θωρακισμένο ανθρωπάκι" είχε αποκαλέσει το είδος αυτό ο Βίλελμ Ράιχ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γι αυτά τα γεροντάκια ελπίζω.
    Γιατί κι αυτοί κάποτε ήταν σε ηλικία μάχιμη και η Αριστερά είχε και τότε προβλήματα και φράξιες, αλλά τις προσπέρασε (αν και δεν τις ξεπέρασε οριστικά) μπροστά στην ώρα του κινδύνου και του αγώνα.
    Θέλω να πιστεύω πως όπως η ιστορία κάνει κύκλους σ' όλα τ' άλλα, έτσι μπορεί να κάνει και σ' αυτό.
    Θέλω να πιστεύω πως θα επικρατήσουν οι φωνές των εντίμων ΄και ετοίμων εντός του κόμματος επί των "θωρακισμένων" που προανέφερες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή