Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Φουντώνουν οι εργατικές κινητοποιήσεις στις ΗΠΑ

Οι αγανακτισμένοι των ΗΠΑ

video

Επιτέλους, οι Αμερικανοί ξύπνησαν!
Μετά από 10 χρόνια μιας σχεδόν....εκκωφαντικής σιωπής (από τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις στο Σηάτλ ενάντια στους G8), ο Αμερικανικός λαός, επιχειρεί να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.
Προφανώς, αν η επιτυχία του εγχειρήματος είναι μια φορά δύσκολη στην Ελλάδα, είναι δέκα φορές δύσκολη στις ΗΠΑ, που είναι το κράτος της παγκόσμιας οικονομικής κυριαρχίας και παίζονται τα συμφέροντα όλων των πλουτοκρατών του κόσμου.

Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι οι ΗΠΑ έχουν και πληθυσμό που υπερβαίνει τα 300 εκατομμύρια κατοίκους.
Και αν ξεσηκωθεί ένα πολύ μεγάλο μέρος από αυτούς, τότε τίποτα δεν είναι δεδομένο!

Οι Αμερικανοί διαδηλωτές λοιπόν, υπερτονίζουν το ζήτημα του 99% των μη προνομιούχων και του 1% των υπερπρονομιούχων.
Είναι κάτι για το οποίο φωνάζει εδώ και καιρό ο Richard Wolff, ένας από τους πλέον έγκριτους οικονομολόγους στις ΗΠΑ.
http://toixo-toixo.blogspot.com/2011/01/10-richard-d-wolff.html
#...λεφτά υπάρχουν! (μια 10λεπτη διάλεξη με τον Richard D. Wolff), καθηγητή του Γ.Α.Π., που ξεμπροστιάζει τον πρώην φοιτητή του#
Αυτό το 1% που ζει και υπερπλουτίζει χάρη στον ιδρώτα του 99% του λαού των ΗΠΑ (και των υπόλοιπων χωρών-δορυφόρων φυσικά).
Αυτό το 1% που έρχεται τώρα και επιβάλλει στο 99% τα Μνημόνια, τις Χρεωκοπίες, τις Λιτότητες και τα Πακέτα Μέτρων για να ξεχρεώσει το 99% τη χασούρα από τη ληστεία που του έκανε...ποιος; Μα το 1% φυσικά!

Αξίζει να τονιστεί ότι τα Αμερικανικά συνδικάτα στην αρχή αντιμετώπισαν με δυσπιστία αυτό το ανεξάρτητο αναδυόμενο λαικό κίνημα, αλλά όσο περνούν οι μέρες, όλο και το "αγκαλιάζουν", για να μπορέσει να συγκορτηθεί ένα ενιαίο και μαζικό λαικό μέτωπο ενάντια στα δολοφονικά μέτρα που επιβάλλει η πλουτοκρατία μέσω των Κυβερνήσεων-μαριονετών της.

Φαίνεται πως ακόμη και οι γενικώς φιλήσυχοι Αμερικανοί άρχισαν να... "παίρνουν τα βουνά", να αντιστέκονται και να προτάσσουν τη δύναμη του αυτονόητου!
Ότι δηλαδή την Κρίση θα την πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν και κερδοσκόπησαν πάνω σε αυτή και όχι οι μισθωτοί, οι εργάτες, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι.
Η δύναμη του αυτονόητου λοιπόν είναι αυτή που κινεί τα νήματα της ιστορίας σε αυτή τη φάση στα παγκόσμια λαικά κινήματα.
Το αυτονόητο δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωή, στη δουλειά, στη στέγη, στη θέρμανση, στην παιδεία, στην ασφάλιση, στην υγεία.
Οι Αμερικανοί που είναι ήρεμοι γενικώς, αλλά όταν τα πάρουν γίνονται... "Τούρκοι", κάνουν στοχευμένες ενέργειες, με τις οποίες επιδιώκουν να ταρακουνήσουν για τα καλά το πολιτικο-οικονομικό σύστημα στη χώρα.
Και πρώτος στόχος του κινήματος είναι η κατάληψη της Wall Street, της πηγής του κακού δηλαδή.
Και πράγματι κατέλαβαν τη μια μεριά του Χρηματιστηρίου, χωρίς όμως να καταφέρουν ακόμη να εμποδίσουν τη λειτουργία του, που είναι και ο μεγάλος στόχος.
Βέβαια γνωρίζουν ότι εάν το επιχειρήσουν αυτό, η Κυβέρνηση των ΗΠΑ θα κατεβάσει άρματα μάχης, αντιαεροπορικά, τανκς, μυδραλιοβόλα, μπαζούκας, ούζι και ό,τι άλλο χρησιμοποιούσε ο... Ράμπο!
Αρκεί να μη χαθεί.. δολλάριο από τις τσέπες των αφεντικών του Παγκόσμιου Πλούτου.
Δε θα διστάσουν να πυροβολήσουν στο ψαχνό τους πολίτες της χώρας, αρκεί να διαφυλάξουν τις τσέπες των Αμερικανών "νταβατζήδων".
Εμφανίστηκαν λοιπόν στις διαδηλώσεις πλακάτ με συνθήματα όπως “φάτε την ελίτ” και “υπάρχει καλύτερο μέλλον από τον καπιταλισμό”.
Ναι, στις ΗΠΑ όλα αυτά!
Στην Μέκκα του Καπιταλισμού!

Φυσικά ακόμη βρισκόμαστε στην αρχή του κινήματος αυτού, καθώς αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας, θα πρέπει να κατέβουν εκατομμύρια πολίτες στο δρόμο για να μπορούμε να μιλήσουμε για μαζικό κίνημα.
Αλλά αν συνυπολογίσουμε το... φιλήσυχο των Αμερικανών πολιτών και την ανελέητη προπαγάνδα, στην οποία υπόκεινται επί δεκαετίες, περί... μονοδρόμου, τότε σίγουρα βρίσκονται στο σωστό δρόμο!

Και φυσικά, μου έκανε εντύπωση η αντίδραση του Ομπάμα σχετικά με τους διαδηλωτές.
Δήλωσε πρώτα επισήμως ότι "τους καταλαβαίνει" και μετά τους ξυλοφόρτωσε μέσω των μπάτσων του.
ΓΑΠίζεις πολύ σύντροφε Μπάρακ!
Μόνο μην πεις πως αν δεν ήσουν Πρόεδρος, θα κατέβαινες κι εσύ με την κόρη σου πλάι στους αγανακτισμένους πολίτες, γιατί τότε θα θεωρήσω τη ΓΑΠοταύτισή σου γραφική στα όρια του επικίνδυνου!
Μόνο μην εμφανιστούν στις διαδηλώσεις τίποτα περίεργοι skinhead τύποι με κουκούλες και καδρόνια και μάθουμε μετά ότι ήταν τίποτα οδηγοί της ... Αμερικανικής ΕΘΕΛ γιατί δε θα το αντέξω...

Όπως θα έλεγε και το γνωστό νούμερο από τους Δέκα Μικρούς Μήτσους, "αν υποψιαστώ ότι ο Γιωργάκης κι ο Μπάρακ μας δουλεύον ψιλό γάζι κι είναι ίδιοι κι απαράλλαχτοι, θα πεθάααανω"!

2 σχόλια:

  1. Φίλε Μαζεστίξ, μην ξεχνάς την μακρά παράδοση του (αναρχο)συνδικαλιστικού κινήματος στις Η.Π.Α. από τον 19ο αιώνα, με μια από τις κορυφαίες του στιγμές το Σικάγο του 1886, αλλά και την πρώτη κινητοποίηση γυναικών εργατριών στις 8 Μάρτη του 1857(γεγονός στο οποίο δεν δόθηκε ποτέ μεγάλη δημοσιότητα). Όλα αυτά βέβαια πριν τα συνδικάτα περάσουν προπολεμικά στα χέρια των υποχειρίων της πολιτικο-οικονομικής μαφίας και ελίτ και αποδυναμωθούν. Βέβαια σε αυτό συνετέλεσε και η κατά μεγάλο βαθμό αλλοτρίωση και αποβλάκωση της εργατικής τάξης μεταπολεμικά με τα διάφορα καταναλωτικά σκουπίδια του "πλαστικού" αμερικανικού ονείρου σε συνδυασμό με την σχετική πλύση εγκεφάλου από τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Επίσης, ας μην ξεχνάμε και τα μεγάλα μεταπολεμικά κινήματα(φοιτητικό, χίππις, αντιπολεμικό, αντιρατσιστικό, φεμινιστικό, Νέα Αριστερά, Μαύροι Πάνθηρες, Weathermen κ.λ.π.) απ'το '60 κυρίως και μετά που συντάραξαν τον κόσμο και ενέπνευσαν και τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά κ.λ.π. Και τέλος τις μεγάλες προ Σηάτλ ταραχές που έζησε όλη η χώρα το 1992. Εξάλλου όπως πιστεύουν πολλοί, τα μεγάλα αφεντικά και το καπιταλιστικό Κτήνος θα βρουν τον μάστορή τους εκ των έσω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα φίλε.
    Δεν ξέχασα εγώ το Σικάγο (αν και μια αναφορά θα μπορούσα να έχω κάνει στο κείμενο).
    Ο αμερικανικός λαός το είχε ξεχάσει για καιρό.

    Όπως περίπου λες κι εσύ, ο αμερικανικός λαός, υπνωτισμένος από το εύκολο φαί, το σπίτι με κήπο, τα παχύσαρκα παιδιά στα φαστφουντάδικα, το σκύλο να βολοδέρνει στο σαλόνι και το station-wagon να περιμένει στο ιδιόκτητο γκαράζ για την κυραικάτικη βόλτα.

    Ναι, δεν ζουσαν όλοι οι ΑΜερικανοί έτσι.
    Υπήρχαν κι αυτοί που ζούσαν στα block της Νέας Υόρκης.
    Αλλά κι αυτοί είχαν "μάθει" να δικαιολογούν αυτή τη διαφορά τους από τους άλλους. Είχαν μάθει να τα ρίχνουν στο Θεό, στην ατυχία, στην ανικανότητα και ποτέ στις ταξικές διαφορές.
    Είχαν μάθει να κοιμούνται αποχαυνωμένοι και να ονειρεύονται το "Αμερικάνικο όνειρο", για να ξεχνιούνται τις ώρες που γύριζαν απ τη δουλειά κι ας τους είχαν προσβάλει, ταπεινώσει, ξεφτιλίσει ή οτιδήποτε άλλο τα αφεντικά τους.

    Αλλά φαίνεται πως όπως και στην Ελλάδα, έτσι και στις ΗΠΑ -πολύ νωρίτερα- η κάννουλα έκλεισε, τα "έτοιμα" τέλειωσαν και τελικά διαπίστωσαν ότι το station wagon, το σπίτι με κήπο, ο σκύλος κλπ είναι μακρινό όνειρο, και ακατόρθωτο όσο ο πλούτος που παράγουν παραμένει στα χέρια μιας μικρής οικονομικής νομενκλατούρας.

    Θεωρώ ότι και ιστορικά , με βάση το μέγεθος, τις ιδιομορφίες, τη σημασία αλλά και τα προβλήματα που έχει βιώσει αυτή η χώρα, πολύ λίγα πράγματα έχουν γίνει, που να μπορούμε να τα χαρακτηρίσουμε "αντίσταση" ή "μαζικό αγώνα".

    Οι χίππυς και κυρίως το κίνημα των μάυρων ήταν σημαντικά κινήματα, αλλά κώλωσαν μπροστά στις δυσκολίες.
    Ένας... Μάνσον αρκούσε για να διαλυθούν οι χίππυς στα εξ ων συνετέθησαν και ένας πυροβολισμός στον Πάστορα αρκούσε για να λουφάξουν κι οι νέγροι.

    Φυσικά το Σικάγο παραμένει το σημαντικότερο εργατικό κίνημα στην ιστορία, κατά τη γνω΄μη μου, καθώς επέδρασε καταλυτικά στα εργατικά κινήματα και άλλων χωρών όπως η Ελλάδα, όπου μετά από μερικά χρόνια ιδρύθηκαν τα Εργατικά Κέντρα, το ΣΕΚΕ κλπ που έφεραν τις πρωτες εργατικές κατακτήσεις στη χώρα.

    Ας μην ξεχνάμε το Σικάγο λοιπόν ούτε εμείς, ούτε αυτοί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή