Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Το εφιαλτικό ψηφιακό μας μέλλον δοσμένο με χιούμορ...



Ο Τζίμης Πανούσης με το μοναδικό χιουμοριστικό του τρόπο, σχολιάζει καυστικότατα την ψηφιοποίηση του ανθρώπινου γένους.
Πραγματικά, μέσα σε τρία μόλις λεπτά λέει όσα πολλοί χρειάζονται χιλιάδες βιβλία και τόνους χαρτιού για να εξηγήσουν, να περιγράψουν, να αναλύσουν.

Μια παραγγελία πίτσας απ' το μέλλον λοιπόν...


Και για... επιδόρπιο νυχτερινό, ένα τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου σχετικά με το θέμα από το 1992.
Προφητικό αν μη τι άλλο.
Αν και είχε ήδη φανεί προς τα πού πάει το πράγμα...
Μάαστριχτ, Σένγκεν και πάει λέγοντας (για να μην πω "πάει γαμιώντας"...)

"Ταυτότητα" λοιπόν από το Βασίλη:


Στίχοι: Χαρά Αργυροπούλου
Μουσική: Χαρά Αργυροπούλου


Έξι δέκα τρία μηδέν τριάντα εννιά
ταυτότητα μου δίνουν και ήτα έχει μπροστά
το νούμερό μου είναι- το νούμερό μου είναι
το νούμερό μου είναι σ' όλα τα χαρτιά.

Ταυτότητα λεφτά κλειδιά και άδεια
η έξοδος μου προβληματική
τα μάτια μου σε ντίτζιταλ σκοτάδια
κι' η λογική μου αναλογική.

Ύψιλον άλφα βήτα σαράντα εξήντα οκτώ
το νούμερο στ' αμάξι κοιτάω να μη μπλεχτώ
το σπίτι είναι το τρίτο στο τέταρτο στενό
διαμέρισμα δεκάξι και όροφος οκτώ.

Με νούμερο στολίζομαι και πάω,
παπούτσια παντελόνι και μακό
τις ώρες στο ρολόι κυνηγάω
στο πάρκινγκ μπρος τα κέρματα μετρώ.

Τις μνήμες μία μία στο μόνιτορ κοιτάω
καινούργιες παραμέτρους στο πρόγραμμα περνάω
στραβώνουν οι επαφές μου δε ξέρω τι πατάω
γρήγορα βρες και πες μου τον κωδικό του σ' αγαπάω.

Δος μου κλειδί το πρόγραμμα να σπάσω
να φτάσω στης αγάπης τα νερά
τα' αστέρια θά 'ναι πάντα από πάνω
κι' η γη μου θα γυρνάει κανονικά.     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου