Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Σκόρπιες και ασυνάρτητες σκέψεις απ' το καλοκαίρι



Καλησπέρα και καλώς σας βρήκα!
Πάει κι αυτό το καλοκαίρι, τέλειωσαν οι διακοπές και τώρα τα κεφάλια μέσα!
Summer 's almost gone που τραγουδούσαν και οι Doors στο ειδυλλιακό τραγούδι του βίντεο παραπάνω.
Η αλήθεια είναι ότι έχω γυρίσει δυο-τρεις μέρες αλλά δεν είχα όρεξη να γράψω.
Κι αυτό αποδεικνύει το πόσο ψυχοσωτήριο είναι το καλοκαίρι!
Είναι το καλύτερο εμβόλιο, το οποίο όταν πάρεις στην κατάλληλη δόση, μετά για λίγο καιρό δε σε πιάνει τίποτα.
Να ναι καλά και οι εργοδότες που δίνουν υποχρεωτική άδεια ανευ αποδοχών για πολλές ημέρες το καλοκαίρι και είχα άπλετο χρόνο να κάνω διακοπές...

Αυτές τις ημέρες δεν είδα καθόλου τηλεόραση, ειδήσεις, δε διάβασα εφημερίδες, δεν είχα ίντερνετ και μπορώ να πω πως η έλλειψη αυτών, τελικά μόνο καλό κάνει!
Δεν ακούς, δε μαθαίνεις τίποτα, είσαι στην κοσμάρα σου, κάνοντας ατέλειωτα μπάνια στη θάλασσα κάτω απ τον ήλιο του Αιγαίου και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να σε απασχολήσει, να σου επηρεάσει την ψυχολογία.

Πήρε, που λέτε, το μάτι μου κάποια στιγμή ότι Γαλλία και Γερμανία μας σώζουν και πάλι!
Από τι μας σώζουν; Από την προηγούμενη φορά που μας έσωσαν στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουλίου.
Που τότε μας έσωσαν από το Μεσοπρόθεσμο που οι ίδιοι επέβαλαν τον Ιούνιο.
Και ούτω καθεξής...

Να ασχοληθώ; Για ποιο λόγο; Να ασχοληθώ με το τι ακριβώς σχεδιάζουν αυτή τη φορά;
Αφού θα ασχοληθώ, θα προβληματιστώ, θα σιφιλιαστώ και τελικά όλα θα είναι μάταια, αφού σε είκοσι μέρες θα το ακυρώσουν κι αυτό και θα πάρουν άλλα μέτρα.

Οπότε δεν ασχολούμαι με τα επιμέρους, που έρχονται στα άρρωστα μυαλά των, εντός και εκτός συνόρων, εξουσιαστών.
Το ζήτημα είναι η ανατροπή του όλου συστήματος εξουσίας, το οποίο υφιστάμεθα.
Αλλιώς θα μας τρελάνουν.
Ανά είκοσι μέρες κάτι σκέφτονται και μας γ**άνε τα μυαλά, εμείς οργιζόμαστε, τσακωνόμαστε, σκεφτόμαστε και αμέσως μετά μας δείχνουν ότι όλα αυτά ηταν μάταια, αφού ακυρώνουν τα μέτρα και παίρνουν άλλα, χειρότερα.
Θα μπορούσε αυτό να είναι ακόμη και μέρος του γενικότερου σχεδίου υποταγής των λαών.
Να αποδείξουν τη ματαιότητα των αγώνων μας.
Να μας κάνουν συνεχώς σκωτσέζικα ντους (τι κλισέ!), ούτως ώστε να ελέγχουν την... "ψυχοσύνθεση" της λαικής αντίδρασης.
Συνωμοσιολογία; Ίσως. Αλλά μου πέρασε από το μυαλό και ήθελα να το εκφράσω.
Δεν το έχω δέσει ακόμη επιστημονικά, ούτε έχω ολοκληρωμένη εικόνα γι αυτό, αλλά θεωρώ ότι ως πρώιμη σκέψη έχει κάποια βάση.

Το δεύτερο θέμα που μου έκανε εντύπωση ήταν ο χαμός στην Αγγλία.
Το ονομάζω χαμό, διότι δεν ξέρω αν μπορεί να χαρακτηριστεί εξέγερση, επανάσταση ή ξεκάβλωμα (συγνώμη για τη λέξη) κάποιων περιθωριοποιημένων κοινωνικών ομάδων.

Αρχικα μπορώ να πω ότι αισθάνθηκα μια ανακούφιση από το γεγονός ότι οι Άγγλοι ενεργοποιούνται και αρχίζουν να αντιδρούν δυναμικά.
Αλλά να πω την αλήθεια, όταν είδα τη δυναμική αυτή αντίδραση να εξελίσσεται σε πλιάτσικο, δε χάρηκα καθόλου.
Δεν μπορώ να χαρώ με την ταύτιση του όποιου λαικού κινήματος με πρακτικές ποινικού εγκλήματος.
Άλλο να χτυπάς στοχευμένα κάποια σύμβολα της εξουσίας και του κεφαλαίου (αυτή είναι άλλη συζήτηση) και άλλο να μπουκάρεις σε ό,τι μεγάλο ή μικρό μαγαζί δεις και να παίρνεις laptop και i-pod για τα... γεράματα!

Είδα όμως και την Κυβέρνηση της Αγγλίας να ακολουθεί και αυτή με τη σειρά της τις τακτικές που σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό έχουν εφαρμόσει τα καθεστώτα Συρίας, Αιγύπτου, Λιβύης, Τυνησίας, Ισπανίας και Ελλάδας προκειμένου να καταπνίξουν και να καταστείλουν την όποια λαική, μικρότερη ή μεγαλύτερη αντίδραση.
Τα αθεστώτα είναι πλέον αποφασισμένα και δεν υπολογίζουν το πολιτικό κόστος.
Χτυπούν πλέον στο ψαχνό και δε λογαριάζουν τίποτα.
Έχουν διαχωρίσει οριστικά τον εαυτό τους από το λαό και του συμπεριφέρονται πλέον όχι ως άσπονδοι φίλοι, όπως συνήθιζαν εν πολλοίς μέχρι πρότινος, αλλά ως θανάσιμοι εχθροί.

<Γενικώς έχω κάνει κάποιες σκέψεις για τις εξεγερσιακές πρακτικές που ξεφυτρώνουν σα τα μανιτάρια εδώ κι εκεί και για την κατασταλτική κρατική αντίδραση, αλλά δε θέλω να κάνω απλώς μια αναφορά. Θα αναφερθώ πολύ σύντομα ολοκληρωμένα σε κείμενο, διότι αυτό το θέμα με έχει απασχολήσει πολύ.>

Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής δεν γνωρίζω καλά την υπόθεση της Αγγλίας, διότι όπως προείπα δεν παρακολουθούσα ειδήσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες κλπ και γι αυτό σχημάτισα άποψη από φευγαλέες ματιές σε τυχαίες συναντήσεις μου με ΜΜΕ σε ταβερνάκια, σπίτια φίλων κλπ.
Επομένως η άποψή μου για τα γεγονότα δεν είναι ασφαλής λόγω ελλιπούς πληφορόρησης.

Οι διακοπές τελικά είναι ψυχοφάρμακο.
Ανακαλύπτεις εκ νέου το νόημα της ζωής, τις απολαύσεις της και διαπιστώνεις τελικά πόση ζωή χάνεις κάθε χρόνο με τη ζωή που κάνεις.
Ανακαλύπτεις το πραγματικό μέγεθος του εγκλήματος που συντελείταισ τη ζωή σου από τους εξουσιαστές.
Ανακαλύπτεις το μέγεθος της Ύβρεως που διαπράττει το ανθρώπινο γένος ενάντια στη φύση του.
Ανακαλύπτεις πολλούς ακόμη λόγους για να αντισταθείς στο βιασμό της ζωής σου.
Ανακαλύπτεις το στόχο για τον οποίο αξίζει να αγωνιστείς.
Για μια ζωή καλύτερη.
Για μια ζωή ελεύθερη.
Με χαμόγελο, αισιοδοξία, δημιουργικότητα, θετική ενέργεια.

Θεωρητικά είναι όλα αυτά, αλλά καλό είναι να κοιτάμε στον απέραντο ορίζοντα αν θέλουμε να φτάσουμε κάπου στο πέλαγος.

Τα παραπάνω είναι σκόρπιες και ασυνάρτητες σκέψεις χωρίς αρχή, μέση και τέλος.
Αλλά εκφράζουν το μυαλό μου μετά τις διακοπές, που είναι πάντα σκόρπιο και ασυνάρτητο χωρίς αρχή, μέση και τέλος...

ΥΓ. Τζίγγερ πούλα!!!   :-)

2 σχόλια:

  1. Καλώς ήρθες.
    Και επειδή αντιπαθώ το χειμώνα ... καλό καλοκαίρι !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι ρε γαμώτο... τι ναι αυτό το πράγμα κάθε χρόνο;
    Ας πάει διακοπές κι ο χειμώνας μια χρονιά... κι ας μας αφήσει στις παραλίες επί δωδεκάμηνο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή