Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Γιατί τα βάζουμε με το ΔΝΤ και όχι με την Ε.Ε;;;


Στις καθημερινές συζητήσεις, στις διαδηλώσεις, στα συνθήματα εδώ και ένα χρόνο και κάτι, το ΔΝΤ τρώει όλο το ανάθεμα και βγαίνει εμμέσως λάδι η Ευρωπαική Ένωση.
Για να δούμε όμως. Ποιος και τι μας "δανείζει" για την 5η δόση;



Έχουμε και λέμε λοιπόν: ο δανεισμός αφορά σε 12 δις ευρώ.
Εκ των οποίων τα 8,7 δις προέρχονται από την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα (εκγρίθηκαν).
Και τα 3,3 δις προέρχονται από το ΔΝΤ (θα εγκριθούν στις 8 Ιουλίου).

Μαθαίνουμε από το Υπουργείο Οικονομικών ότι: «Η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και του εφαρμοστικού νόμου λειτουργεί διεθνώς υπέρ της αξιοπιστίας της χώρας και αποτελεί τη βάση για τη σημερινή συζήτηση στο Eurogroup».

Και εκτός αυτού γνωρίζουμε ότι ως επί το πλείστον οι πιέσεις που ασκούνται στην Ελλάδα προέρχονται κυρίως από την Ευρωπαική Ένωση, η οποία δίνει και το μεγαλύτερο ποσοστό του δανείου.
Και ο περίφημος "μόνιμος μηχανισμός στήριξης" της Ευρωπαικής Ένωσης είναι.

Και οι πιέσεις προέρχονται κυρίως από το Eurogroup, την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), τους Ευρωπαίους ηγέτες.
Οι αποφάσεις λαμβάνονται από το συμβούλιο των Υπουργών της Ε.Ε. και από το Συμβούλιο Αρχηγών της Ε.Ε.
Την οικονομική και νομισματική πολιτική την ορίζει η ΕΚΤ.

Παρόλα αυτά όλοι έχουμε πέσει με τα μούτρα να βρίζουμε το ΔΝΤ, "ξεχνώντας" ότι για όσα ζούμε κυρίως υπεύθυνη είναι η Ευρωπαική Ένωση και οι υπηρεσίες της, με κυριότερη την ΕΚΤ.

Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι το ΔΝΤ δε συμμετέχει στις πιέσεις.
Η περίφημη Τρόικα αποτελείται από ανώτερους υπαλλήλους και αξιωματούχους της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και της Ευρωπαικής Επιτροπής.
Οι εκπρόσωποι των τριων αυτών οργανισμών έρχονται και ελέγχουν την εφαρμογή των μέτρων που επιβάλλουν παρέα με την Κυβέρνηση, προτείνουν νέα μέτρα και γενικώς ελέγχουν τα πάντα...

Οπότε διαπιστώνουμε ότι συγκεντρώνοντας τα βέλη μας στο ΔΝΤ στην ουσία δικαιολογούμε ή αθωώνουμε τους άλλους δύο οργανισμούς ή στην καλύτερη περίπτωση τους εξαιρούμε.

Γιατί όμως γίνεται αυτό;
Ποιοι μας υπαγορεύουν την εστίασή μας στο ΔΝΤ;
Ή μήπως από μόνοι μας;

Η αλήθεια είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων πολιτών αλλά και των κομμάτων, οργανώσεων κλπ δεν έχουν ακόμη πειστεί για τις εξαιρετικά δυσχερείς συνέπειες των ευρωπαικών πολιτικών που μας επιβάλλονται.
Ή και όσοι έχουν πειστεί τις θωρούν πλέον... δεδομένες!
Όπως αντίστοιχα και αρκετά κόμματα-οργανώσεις δεν έχουν ακόμη απογαλακτιστεί από τον φιλο-ευρωπαικό προσανατολισμό τους.

Εδώ που τα λέμε, δεν είναι και εύκολο.
Κάτι τέτοιο θα άλλαζε άρδην τα πολιτικά αιτήματα, τις επιδιώξεις, την πρακτική, τους στόχους.
Και τα κόμματα, οργανώσεις κλπ που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα έχουν το χαρακτηριστικό να κινούνται με ρυθμούς χελώνας, να τα ξεπερνά η ιστορία και να περιμένουν απλώς η ιστορία να κάνει ένα γύεο και να ... τα ξανασυναντήσει.
Αλλά και πάλι η κεκτημένη ταχύτητα της Ιστορίας είναι τέτοια που τα ξαναξεπερνά.
Αφήστε που υπάρχουν και οι επιδοτήσεις της Ευρωπαικής Ένωσης σε οργανισμούς, έρευνες, ΜΚΟ και άλλες απάτες, οπότε οι ευρω-χρηματοδοτούμενοι είναι δύσκολο έως απίθανο να βγουν σε ανοιχτή κόντρα με την Ευρωπαικη΄Ένωση. Ούτε καν το ΚΚΕ, το οποίο θεωρητικώς είναι εναντίον της Ε.Ε., αλλά μόλις τέθηκε το θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη, η Αλέκα χαρακτήρισε το σενάριο αυτό... καταστροφικό!

Οι πολίτες πάλι έχουμε πειστεί όλα αυτά τα χρόνια από τα υπόλοιπα κόμματα, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ που θεωρητικώς είναι υπέρ της Ε.Ε. (σε αντίθεση με το... ΚΚΕ) ότι η παραμονή μας στην Ευρωπαική Ένωση και όλους τους οργανισμούς της δεν είναι μόνο αναπόφευκτη αλλά και ... ευτυχία!

Ως προς την ευτυχία, δεν το συζητώ καν! Κοιτάζω γύρω μου και βλέπω χαρούμενα ευρωπαικά πρόσωπα! Όλη η Ευρωπαική Ένωση μια... ευχάριστη ατμόσφαιρα (που έλεγε κι ο Ηλιόπουλος). Το βλέπω στους Έλληνες, στους Ισπανούς, στους Ιρλανδούς, στους Πορτογάλους, στους Βρετανούς, στους Ιταλούς...

Ως προς το μονόδρομο της παραμονής στην Ευρωπαική Ένωση, δεν αντιλέγω ότι είναι ένα σημαντικό θέμα και δεν έχει δοθεί μια επαρκής εναλλακτική λύση. Και ούτε εγώ την έχω...

Αλλά ακόμη και εντός Ευρωπαικής Ένωσης, μπορούμε κάλλιστα να βγούμε εκτός Ευρωζώνης. Και ως προς αυτό το θέμα έχουν δοθεί επαρκή πλάνα επιιβίωσης και ανάπτυξης από οικονομολόγους.
Αλλά και πάλι αν ρωτηθεί η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών για έξοδο από την Ευρωζώνη, αμφιβάλλω αν θα την υπερψήφιζε πάνω από 30% των Ελλήνων πολιτών.
Διότι έχουμε πειστεί από τα ΜΜΕ, τα κόμματα και λοιπούς προπαγανδιστικούς φορείς ότι η έξοδος από την Ευρωζώνη ισοδυναμεί με κρατική απομόνωση, μοναξιά, μελαγχολία, κατάθλιψη και λοιπά.... κινηματογραφικά!
Λες και τα Κράτη παθαίνουν... ψυχολογικά!
Εγώ για τους πολίτες ήξερα...

Όσο όμως τα αναθέματα των πολιτών συγκεντρώνονται στο ΔΝΤ, τόσο εθελοτυφλούμε ενώπιον της πραγματικότητας που λέει πως οι παθογένειες της Ευρωζώνης, η μη συμβατότητα της ελληνικης οικονομίας με αυτήν, η επιβεβλημένη από την Ε.Ε. νεοφιλελεύθερη πολιτική και ασύδοτη (και όχι ελεύθερη) αγορά και οι ληστρικές επιδρομές της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνες και για τη χρεωκοπία της χώρας και για τη ληστεία που υφιστάμεθα επί ημερών Μνημονίου.

Θα πρέπει όμως να το πάρουμε απόφαση και στα πανώ του Συντάγματος να μπει μπροστά-μπροστά η σημαία της Ευρωπαικής Ένωσης με τα αστεράκια της σε σχήμα αγκυλωτού σταυρού, στηλιτεύοντας έτσι τον Οικονομικό και Πολιτικό Φασισμό που επιβάλλει στη χώρα μας και αλλού η Ευρωπαική Ένωση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου