Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2011

Όλη η Ελλάδα σε ένα δάκρυ...



Εχθές έκλεισε και επίσημα ο κύκλος της Ελληνικής "Δημοκρατίας" που με αγώνες κερδήθηκε το 1974 από σχεδόν τους ίδιους ανθρώπους που την κατέλυσαν 37 χρόνια αργότερα.
Τελικά η Δημοκρατία μας απέτυχε και μάλιστα η υπογραφή μπήκε επί των ημερών της λεγόμενης προοδευτικής παράταξης.
Τι να πει κανείς για το Μεσοπρόθεσμο-ταφόπλακα ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας;
Έχουμε αναφερθεί όλοι επαρκώς!
Νομιμοποίηση στη μετατροπή της Ελλάδας σε αποικιακό κρατίδιο.
Τι άλλο χρειάζεται να πει κανείς;

Όλη η Ελλάδα ζωγραφίζεται στα δακρυσμένα μάτια του τσολιά του Συντάγματος.
Όλη η Ελλάδα στα δάκρυά του!
Στα δάκρυα που συμπυκνώνουν τον πόνο για την κατάντια της πανέμορφης χώρας μας και τον πόνο που προκαλούν τα δολοφονικά ασφυξιογόνα χημικά των μπάτσων.

Η Δημοκρατία (παρα)βιάστηκε χθες από τους δήθεν δημοσίους λειτουργούς τους.
Η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου (που το όνομά του θα συνδεθεί στην Ελληνική Ιστορία με τις μελανότερες σελίδες της) χρησιμοποίησε τις πιο ακραίες μορφές βίας στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Αναζητούμε προηγούμενη γενικευμένη βία αυτήν της μαύρης νύχτας του Πολυτεχνείου. Τότε δεν είχαν ακόμη τα σημερινά ασφυξιογόνα. Τότε είχαν σφαίρες και πρωτόγονα δακρυγόνα.
Τότε μας σκότωναν με σφαίρες. Τώρα μας σκοτώνουν μέσω καρκινογόνων αερίων.

Κοσμογωνία! Και όταν μάλιστα αρμόδιος Υπουργός είναι ο Χρήστος Παπουτσής, πρωτοπαλλήκαρο του Πολυτεχνείου. Ο ίδιος άνθρωπος μετεξελίχθηκε από απόλυτο θύμα σε απόλυτο θύτη μέσα σε 37 χρόνια.
Αυτό και μόνο δείχνει συμβολικά την σήψη του χώρου του ΠΑΣΟΚ μέσα στα χρόνια αυτά της εξουσίας του εξελίχθηκε σε εγχώριο... Καντάφι!

Τι ειρωνεία! Ο αγωνιστής του Πολυτεχνείου Παπουτσής βιαιοπραγώντας συνέλαβε έναν παλιό συναγωνιστή του, τον Σήφη Καυκαλά.
Γιατί; Γιατί ο ένας εξαργύρωσε τον αγώνα του με εξουσία ενώ ο άλλος όχι!
Έτσι ο ένας είναι απ τη μια μεριά των καγέλων και ο άλλος από την άλλη.
Πριν 38 χρόνια ήταν ο ένας πλάι στον άλλον από την ίδαι μεριά των καγκέλων προτασσοντας τα στήθη τους μπ΄ροστά στο στρατό που κατέβασε τότε η Χούντα ενάντια στους εξεγερμένους Έλληνες.
Το στρατό που εξετάζει η σημερινή Κυβέρνηση να κατεβάσει στους δρόμους.

Πώς άλλαξε το ΠΑΣΟΚ! Χθες ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Σάμου Πυθαγόρας Βαρδίκος χαρακτήρισε "σαχλό και ασήμαντο" το αριστούργμα του Μάνου Λοίζου "Καλημέρα ήλιε" , το οποίο προχθές με επιστολή της η Μυρσίνη Λοίζου, κόρη του Μάνου, απαγόρευσε στο ΠΑΣΟΚ να το χρησιμποιεί στις κομματικές του εκδηλώσεις.
Γιατί; Γιατί τώρα πια δεν τους εκφράζει κανένας Ήλιος της Δημοκρατίας και της Ελπίδας, παρά μόνο το Σκοτάδι της Φαυλοκρατίας και της Ολιγαρχίας.

Αυτό είναι το τέλος της Μεταπολίτευσης. Τα προσχήματα δεν κρατιούνται πλέον.
Το Κράτος αποφάσισε πια να σιωπήσει κάθε αντίθετη φωνή ανεξαρτήτως κόστους.
Ακόμη κι αν το κόστος αυτό είναι ανθρώπινε ζωές. Οι ζωές μας. 

Τέλειωσαν πια οι μεσοβέζικες λύσεις και τα σούξου-μούξου.
Τώρα πια υπάρχει το δίπολο: Χουντικό Κράτος- Ελεύθεροι Πολίτες
Ή είμαστε μαζί τους ή είμαστε εναντίον τους.
Με κάθε κόστος.
Ακόμη κι αν κατεβάσουν τα τανκς που εμμέσως μας προανήγγειλε (εκφόβισε) εκ μέρους της Κυβέρνησης ο Πάγκαλος!

Τώρα δικαιώνεται το παλιό φοιτητικό σύνθημα:
Εμπρός για της Γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!!!

Και βεβεαίως να έχουν καλύτερη εξέλιξη αυτά τα "Πολυτεχνεία" και όχι αυτή τη θλιβερή εξέλιξη που είχε το προηγούμενο... με την υποκριτική Μεταπολίτευση της Δικομματικής Κοινοβουλευτικής Δικτατορίας.

Δεν είναι τυχαίο που το κεντρικό σύνθημα στις κινητοποιήσεις μας είναι το:
ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ 73!!!

Όλοι στο Σύνταγμα και σήμερα στην καθιστική διαμαρτυρία!
Δε θα τους αφήσουμε να μας σιωπήσουν!
Όταν είμαστε πολλοί δεν φοβόμαστε τίποτα! 
UNITED WE STAND -  DIVIDED WE FALL
(όπως έγραψαν και οι Pink Floyd μερικά χρόνια πριν)


HEY YOU

Hey you, out there in the cold
Getting lonely, getting old
Can you feel me?
Hey you, standing in the aisles
With itchy feet and fading smiles
Can you feel me?
Hey you, dont help them to bury the light
Don't give in without a fight.

Hey you, out there on your own
Sitting naked by the phone
Would you touch me?
Hey you, with you ear against the wall
Waiting for someone to call out
Would you touch me?
Hey you, would you help me to carry the stone?
Open your heart, I'm coming home.

But it was only fantasy.
The wall was too high,
As you can see.
No matter how he tried,
He could not break free.
And the worms ate into his brain.

Hey you, out there on the road
always doing what you're told,
Can you help me?
Hey you, out there beyond the wall,
Breaking bottles in the hall,
Can you help me?
Hey you, don't tell me there's no hope at all
Together we stand, divided we fall.

4 σχόλια:

  1. Μαζεστίξ φοβάμαι πως κάνεις και εσύ το ίδιο λάθος που κάνουν και αρκετοί άλλοι. Ποιο είναι αυτό;;Μα η συμμετοχή του Παπουτσή, του Λαλιώτη,της Δαμανάκη και άλλων ''αγωνιστών'' στο Πολυτεχνείο.
    Τελευταίοι και καταϊδρωμένοι γιατί δεν τους έπαιρνε αλλιώς βρέθηκαν στο Πολυτεχνείο λίγο πριν ξεσπάσουν τα γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας.Αυτοί που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο και ήταν αποφασισμένοι για τον Αγώνα που έδιναν ήταν αυτοί που αγωνίστηκαν κατ` αρχήν στο Χημείο και προδόθηκαν απ`τους Κνίτες, στην συνέχεια στην Νομική (και εκεί φρόντισαν κάποιοι όψιμοι δημοκράτες τὐπου Τζουμάκα, Παπουτσή και άλλων να προβοκάρουν
    τον αγώνα τους).Αυτοί ήταν Αναρχικοί και διάφορες ομάδες της Εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς.Ήταν αυτοί που ξεκίνησαν τον αγώνα μέσα από το Πολυτεχνείο.Φαντάσου ότι το παραδέχεται και το
    ΚΚΕ δεν σου λέω τίποτα άλλο.
    Τελικά για μία ακόμη φορά επιβεβαιώνεται το γεγονός ότι:
    Οι λίγοι γράφουν ιστορία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για συγκεκριμένα άτομα απ το ΠΑΣΟΚ το γνωρίζω με κάθε βεβαιότητα ότι ήταν από την πρώτη μερα στο Πολυτεχνείο και ότι έκαναν και εξορμήσεις για να ξεσηκώσουν και τους υπόλοιπους φοιτητές στη Νομική, όπου συστεγάζονταν τότε η Νομική και η Φιλοσοφική και μάλιστα κατάφεραν να ξεσηκώσουν αρκετό κόσμο από εκεί.
    Ο Τζουμάκας 100% ήταν εκεί και ήταν από τους πρωτεργάτες του εγχειρήματος και μάλιστα ήταν αυτός που φώναζε απ τη ντουντούκα και παρακινούσε τους φοιτητές να ξεσηκωθούν και καθύβριζε όσους κάθονταν άπραγοι.
    Ήταν ακόμα κι αυτός ο γελοίος ο Χριστοδουλάκης (μετέπειτα υπ. οικονομίας επί Σημίτη).
    Ήταν κι ο Μπίστης.
    Κι ο Βερνίκος, ο οποίος μετέπειτα έγινε.... εφοπλιστής! "Σώσον Κύριε", που λεν κι οι Χριστιανοί!
    Για το Λαλιώτη δεν έχω ιδέα αν ήταν ή όχι. Δεν εχω μάθει κάτι γι αυτόν.
    Για τη Δαμανάκη δε θυμάμαι αν ήταν από την πρώτη μέρα, αλλά και απ τη δεύτερη να ήταν τίποτα δεν αφαιρεί από την ηρωική της πράξη τότε, ανεξαρτήτου πολιτικής εξέλιξής της.
    Όσο για τον Παπουτσή το έμαθα σχετικά πρόσφατα, από ανθρώπους του αριστερού χώρου ότι ήταν κι αυτός μέσα στους πρωτεργάτες του εγχειρήματος.

    Απ ό,τι εχω καταλάβει, στο Πολυτεχνείο είχαν συγκεντρωθεί αριστεροί (πλην οργανωμένων του ΚΚΕ- για τους οποίους πολύ σωστά αναφέρεις τους τραμπουκισμούς και τις ρουφιανιές στο Χημείο) και αναρχικοί.
    Υπάρχουν μάλιστα οι μαρτυρίες από το υπόγειο του Πολυτεχνείου όπου λενινιστές, μαρξιστές, μαοιστές, τροτσκιστές, αναρχικοί και κάμποσοι απλώς προοδευτικοί δημοκράτες πλακώνονταν (λεκτικώς) για το πολιτικό σύστημα που θα ακολουθήσει μετά τη νίκη της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
    Μάλιστα την ώρα που το τανκ έριχνε την πύλη, ακόμη βρίσκονταν σε συνέλευση εκεί απ όπου έφυγαν όταν άρχισαν να ακούγονται οι σφαίρες από τους μπάτσους.

    Και ας μην ξεχνάμε ότι τότε οι οργανωμένοι του ΠΑΚ (προαγγέλλου του ΠΑΣΟΚ) ανήκαν ιδεολογικά στην αριστερά, με τάση προς τον Τροτσκισμό.
    Και ήταν ιδαιτέρως δυσδιάκριτες οι διαφορές ΠΑΚ και εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

    Γι αυτό και στους φακέλλους τα μέλη του ΠΑΚ και τα πρώτα μέλη του ΠΑΣΟΚ στη Μεταπολίτευση (υπήρχαν ακόμη οι φάκελλοι) αναγράφονταν ως "ημιακραίοι κομμουνιστές".

    Άλλαξε άρδην ο χαρακτήρας του ΠΑΣΟΚ οταν διαλύθηκε στα τέλη του 70 η Ένωση Κέντρου και οι περισσότεροι προσχώρησαν τότε στο ΠΑΣΟΚ, συντηρητικοποιώντας το. Και φυσικά όσο πλησίαζε η εξουσία.... τόσο το ΠΑΣΟΚ γινόταν όλο και πιο βαθιά συστημικό.

    Δεν μπορώ να πω με σιγουριά για το ποιοι υπερείχαν τελικα στο Πολυτεχνείο.
    Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεξιοί δεν υπήρχαν, ούτε σκληροπυρηνικοί ΚΚΕδες (υπήρξαν αρκετοί που παρέβησαν την κομματική γραμμή και κατέληξαν οι περισσότεροι είτε στο ΚΚΕ Εσωτερικού-Συνασπισμό-Ρήγα Φερραίο είτε στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά).

    Τα όσα αναφέρω παραπάνω είναι εξακριβωμένα.

    Όσο για το ποιοι ξεκίνησαν την Εξέγερση, έχω την ίδια εντύπωση με σένα. Νομίζω κι εγώ ότι ήταν αναρχικοί και ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (με σημερινούς όρους, αφού τότε δεν υπήρχε ούτε... κοινοβουλευτική).

    Πολλές φορές κι εγώ αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι που αγωνίστηκαν τότε με τόσο προφανή και σοβαρό κίνδυνο της ζωής τους και της σωματικης τους ακεραιότητας να είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πήραν υπουργεία επί Σημιτη και έπαιζαν τζόγο στα Χρηματιστήρια ή ψήφισαν τα Μνημόνια σήμερα και αναζητώ το... λάκκο που πρέπει να χει η φάβα.

    Αλλά δυστυχώς είναι εξακριβωμένο για τους παραπάνω ότι βρίσκονταν εκεί.
    Και λέω δυστυχώς διότι θα ήθελα να είναι ψέμα.
    Αλλά δυστυχώς δεν είναι.
    Θα ήθελα να μην απομυθοποιηθεί τόσο το πρόσωπο ορισμένων εξεγερθέντων.
    Αλλά ίσως πάλι και να είναι καλυτερα έτσι. Για να ξέρουμε την επόμενη φορά ότι η συμμετοχή σε μια ηρωική πράξη δεν προδικάζει το μέλλον.
    Σα να θέλει η ιστορία αυτή να μας δείξει το... ευμετάβλητο του ανθρώπου.
    Και να επιβεβαιώσει φυσικά την παροιμία που λέει "που 'σουνα νιότη που λεγες πως θα γινόμουν άλλος"...

    Και φυσικά και πάλι αυτοί ήταν οι λίγοι.

    Για να επιβεβαιωθεί ότι οι λίγοι γράφουν ιστορία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν πιστεύω στο ''ευμετάβλητο''των ανθρώπων Μαζεστίξ.
    Πιστεύω μόνο, στη μεταβολή της θερμοκρασίας τήξης των συνειδήσεων όλης της παρέας που προανέφερες και του τζουμάκα φυσικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όπως το είπες: "τήξη"!
    Ήτοι... λιώσιμο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή