Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Νέοι της Σιδῶνος

Νέοι της Σιδῶνος 1970

Κανονικὰ δὲν πρέπει νἄχουμε παράπονο
Καλὴ κι ἐγκάρδια ἡ συντροφιά σας, ὅλο νιάτα,
Κορίτσια δροσερά- ἀρτιμελῆ ἀγόρια
Γεμάτα πάθος κι ἔρωτα γιὰ τὴ ζωὴ καὶ γιὰ τὴ δράση.
Καλά, μὲ νόημα καὶ ζουμὶ καὶ τὰ τραγούδια σας
Τόσο, μὰ τόσο ἀνθρώπινα, συγκινημένα,
Γιὰ τὰ παιδάκια ποὺ πεθαίνουν σ᾿ ἄλλην Ἤπειρο
Γιὰ ἥρωες ποὺ σκοτωθῆκαν σ᾿ ἄλλα χρόνια,
Γιὰ ἐπαναστάτες Μαύρους, Πράσινους, Κιτρινωπούς,
Γιὰ τὸν καημὸ τοῦ ἐν γένει πάσχοντος Ἀνθρώπου.
Ἰδιαιτέρως σᾶς τιμᾷ τούτη ἡ συμμετοχὴ
Στὴν προβληματικὴ καὶ στοὺς ἀγῶνες τοῦ καιροῦ μας
Δίνετε ἕνα ἄμεσο παρὼν καὶ δραστικό- κατόπιν τούτου
Νομίζω δικαιοῦσθε μὲ τὸ παραπάνω
Δυὸ δυό, τρεῖς τρεῖς, νὰ παίξετε, νὰ ἐρωτευθεῖτε,
Καὶ νὰ ξεσκάσετε, ἀδελφέ, μετὰ ἀπὸ τόση κούραση.
(Μᾶς γέρασαν προώρως Γιῶργο, τὸ κατάλαβες;)


Οι "Νέοι της Σιδώνος 1970" όπως δηλώνει και ο τίτλος συνεγράφησαν κατά την περίοδο της Δικτατορίας από το Μανώλη Αναγνωστάκη (όχι αυτόν του mega...).
Το ποίημα αποτελεί απάντηση του ποιητή στο προγενέστερο ομώνυμό του ποίημα του Καβάφη, που παρουσίαζε νέους που δεν έχουν κάποια αίσθηση εθνικής ταυτότητας, ούτε κάποια διάθεση να εναντιωθούν στην κατάσταση που επικρατεί. Η βασική τους μέριμνα είναι η απόλαυση της ζωής και η πνευματική τους καλλιέργεια.

Ο Μανώλης Αναγνωστάκης, για όσους τον αγνοούν, υπήρξε μεγάλη μορφή της μεταπολεμικής ποίησης, τα ποιήματά του μυρίζουν εμφύλιο, μετακατοχική Ελλάδα, διώξεις κλπ. Βασικό στοιχείο της ποίησής του είναι το πρόβλημα της ηθικής στάσης του πολίτη απέναντι στα δημόσια πράγματα, μέσα σ’ αυτήν την ταραγμένη εποχή. Τα προσωπικά βιώματα αποκτούν συλλογική σημασία και διάχυτο είναι ένα αίσθημα απαισιοδοξίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την περίοδο του Εμφυλίου καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο από το καθεστώς.
Το ποίημα έχει έντονο πολιτικό περιεχόμενο και αποδέκτες του ποιητικού μηνύματος είναι κυρίως οι νέοι της εποχής του που ανήκαν στο λεγόμενο προοδευτικό χώρο, οι οποίοι όπως αναφέρει κι ο ποιητής μιλούν και τραγουδούν για... "επαναστάτες μαύρους πράσινους, κιτρινωπούς" ενώ η πατρίδα βρίσκεται υπό το ζυγό της δικτατορίας.

Αυτός ο προβληματισμός είναι αρκετά διαχρονικός. Χρησιμοποιώ για πρωτη φορά το δημοσιογραφικό κλισέ ότι "είναι πιο επίκαιρος από ποτέ" και το εννοώ!
Θα μπορούσε να απευθύνεται σε πολλούς από τους νέους της ελληνικής αριστεράς, οι οποίοι όταν δουν Ζαπατίστα, Παλαιστίνιο, Τσετσένο, Κούρδο, Βιετναμέζο, Κουβανό, Ιβοριανό, Κογκολέζο, Αιγύπτιο επαναστάτη... τον αποδέχονται άνευ όρων. Και όχι απλώς τον αποδέχονται! Τον εξυμνούν, τον ειδωλοποιούν, τον κάνουν αφίσα, μπλουζάκι, σώβρακο και γραβάτα.
"Άλλος" να 'ναι... κι ό,τι να 'ναι!

Τότε βέβαια δε ζητούν πιστοποιητικό πολιτικών φρονημάτων για να υποστηρίξουν μια επανάσταση ως δίκαιη.
Ο Παλαιστινιακός, ο Τσετσενικός εθνικισμός, το εθνικό φρόνημα των Ζαπάτα είναι αποδεκτά.
Όπως βέβαια είναι must για την αριστερά ο ύμνος τους, η σημαία τους, η γλώσσα τους!
Αρκεί να είναι "τους"!
Να μην είναι "μας"!

Ο ελληνικός πατριωτικός αγώνας είναι εθνικισμός βέβαια γι αυτούς, ενώ ο παλαιστινιακός, ο ινδιάνικος κλπ πατριωτικός αγώνας δεν είναι εθνικισμός!
Γιατί;
Γιατί έτσι!

Και πηγή όλων αυτών δεν είναι η τάχα ιδεολογική αντίθεση του διεθνισμού και του πατριωτισμού, αλλά η έλλειψη φλόγας, οράματος, θέλησης και επαναστατικής έκαστασης από μεγάλο τμήμα της ελληνικης αριστεράς που είναι βολεμένο στο ρόλο του κομπάρσου και του ελεύθερου σκοπευτή χωρίς κόστος.

Να το πω και ποιητικά...
"μακριά απ' τον κώλο μας
κι ας ειν' τρεις σπιθαμές"!

Όταν μπεις στον αγώνα θα χάσεις πολλά.
Θα χάσεις πρώτα απ' όλα ανθρώπους. Ενδεχομένως...
Θα χασεις από την "ιδεολογική σου καθαρότητα" συμμετέχοντας σε μία συλλογική ενέργεια, όπως είναι η κάθε επανάσταση.
Θα κάνεις συμβιβασμούς, υποχωρήσεις, θα κάνεις σωστά και λάθη, θα θέσεις κάποια βέτο, θα κάνεις συμμαχίες, αντιμαχίες, θα δράσεις και θα αντιδράσεις!

Όλα αυτά θέλουν όμως ελεύθερο και επαναστάτικό πνεύμα και όχι γραφειοκράτες που δίνουν και παίρνουν γραμμή από το κόμμα.
Θέλουν ρεαλιστές και φιλόδοξους ανθρώπους και όχι μίζερα ανθρωπάκια που κρύβονται πίσω από ΜΚΟ της κονόμας και της ευρωπαικής επιδότησης.

Αλλά πού...;
Αυτοί αφού διαδηλώσουν την...  ανέξοδη αλληλεγγύη τους σε Παλαιστίνιους, Ινδιάνους Κουβανούς και Τυνησίους ....
"Δικαιοῦνται μὲ τὸ παραπάνω
Δυὸ δυό, τρεῖς τρεῖς, νὰ παίξουν, νὰ ἐρωτευθούν,
Καὶ νὰ ξεσκάσουν, ἀδελφέ, μετὰ ἀπὸ τόση κούραση"!

Καλά μυαλά Νέοι της Σιδώνος 2011...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου