Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Οι δρόμοι μπορούν να νικούν... μπάτσους και κουκουλοφόρους!



Μόλις γύρισα από το Σύνταγμα, μετά από πολλές ώρες παραμονής εκεί και μπορώ να πω ότι είμαι έως και συγκινημένος.
Ναι λοιπόν, οι δρόμοι μπορούν να κερδίζουν!
Εμείς δώσαμε το παρόν ως πολίτες που σεβόμαστε τους εαυτούς μας.
Όσοι δεν ήταν, δεν πειράζει...
Πρέπει απλά να καταλάβουν κάποια στιγμή ότι η ζωή τους αξίζει περισσότερο από την κομματική τους προτίμηση...
Κερδίσαμε ουσιαστικά την πτώση μιας κυβέρνησης.
Ο Παπανδρέου το παραδέχτηκε ανοιχτά πλέον ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει.
Την Κυριακή θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης.
Ίσως την πάρει ίσως και όχι.
Αλλά ο λαός μίλησε και σήμερα και του έκανε μια πρόταση μομφής.... άλλο πράγμα!
Αλλά δεν τελειώνουμε εδώ!
Έχουμε μια... δουλειά να κάνουμε την Κυριακή, την ημέρα της ψήφου εμπιστοσύνης!
Και μετά; Αν πάει να μας κατσικωθεί κανένας Σαμαράς, θα μας αντιμετωπίσει κι αυτός! Και θα 'μαστε τόσοι κι άλλοι τόσοι!

Θέλω να πω πως χάρηκα ιδιαιτέρως διότι είδα ότι άνθρωποι που δεν είχαν συγκρουσιακή πείρα σε διαδηλώσεις, σημερα την απέκτησαν.
Χάρηκα πάρα πολύ βλέποντας τον κύριο όγκο της διαδήλωσης να μην πτοείται από το θανατηφόρο κουκλοθέατρο με τις μολότωφ και τα χημικά και κάθε φορά που γινόταν μπάχαλο έκανε λίγα μέτρα για να καθαρίσει λίγο η ατμόσφαιρα και αμέσως μετά επέστρεφε απτόητος...

Είναι πολύ μεγάλη αυτή η νίκη.
Διότι δείξαμε ότι δε φοβόμαστε ούτε τους μπάτσους ούτε τους κουκουλοφόρους συνεργάτες τους.
Και θεωρώ τιμή μου που, όντας άοπλος, κυνήγησα τους κουκουλοφόρους-ασφαλίτες μαζί με τον κύριο όγκο των διαδηλωτών και τους δείξαμε ότι δεν καταλαβαίνουμε Χριστό!
Και όχι δεν τους κυνήγησαν οι Χρυσαυγίτες όπως μετέδωσαν κάποια κανάλια απ ότι έμαθα. Τους αποδοκιμάσαμε αρχικά και τους κυνηγήσαμε στη συνέχεια εμείς, η μεγάλη πλειονότητα των διαδηλωτών.
Και δε νομίζω να μπορεί κανείς να με χαρακτηρίσει ως Χρυσαυγίτη ή Ακροδεξιό γιατί θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι.
Όλοι εμείς που διαδηλώναμε τους κυνηγήσαμε τους πρακτοράκους του παρακράτους της Κυβέρνησης και δείξαμε σε όλο τον κόσμο ότι αυτά πλέον ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΝΕ!
Τους βγάλαμε τις μάσκες και τις... (αστυνομικές) ταυτότητες!
Και ο αγώνας μας δικαιώθηκε καθώς δε διαλυθήκαμε!
Υποχωρήσαμε για λίγο και μετά τους διώξαμε. Και πήγαν να παίξουν τις κουμπάρες με τους μπάτσους στο Πολυτεχνείο...
Και ανακαταλάβαμε την Πλατεία Συντάγματος και ξαναπύκνωσε ο κόσμος που διαδηλώνει πραγματικά.

Και αφού ανακαταλάβαμε την Πλατεία, σημαίνει ότι νικήσαμε.
Και γι αυτό ακολούθησαν και οι πολιτικές εξελίξεις.
Γιατί είδαν ότι εμείς δεν υποχωρούμε!

Και το βράδυ όποιος ήταν παρών εκεί που άλλαζαν φρουρά τα ΜΑΤ θα ανατρίχιαζε νιώθοντας μια ολόκληρη πλατεία να δονείται από το σύνθημα "τρεις κι εξήντα παίρνετε και τον κόσμο δέρνετε"!
Όπως και με κάθε σύνθημα που δονούσε την ατμόσφαιρα...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι βρέθηκαν εκεί, γιατί παρέα ζήσαμε μεγάλες στιγμές!
Δε βαριέστε! Μερικά χρόνια μετά, θα έχουμε νικήσει και θα τα θυμόμαστε αυτά και θα γελάμε! :-)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου