Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Περί φοιτητικών παρατάξεων...



Με αφορμή τις σημερινές φοιτητικές εκλογές, οι οποίες φυσικά θα είναι μια απ τα ίδια, αναδημοσιεύω το παρακάτω κείμενο που είχα γράψει και αναρτήσει μερικούς μήνες πριν.
Δεν έχω τίποτα να προσθέσω σε αυτό έτσι κι αλλιώς...




   Στα Πανεπιστήμια όπως όλοι γνωρίζουν, οι φοιτητές έχουν κερδίσει το δικαίωμα της εκπροσώπησής τους στα όργανα αποφάσεων και διοίκησης του Πανεπιστημίου. Αυτό το δικαίωμα αποκτήθηκε οριστικά στη μεταπολίτευση. Ένα πολύ θετικό μέτρο, διότι οι φοιτητές είναι ενήλικες και πρέπει να έχουν και αυτοί λόγο στις αποφάσεις που λαμβάνονται γι αυτούς. Όπως όμως και καθετί άλλο στη μεταπολίτευση, έτσι και αυτό λειτούργησε στραβά, ή μάλλον θεόστραβα. Οι παρατάξεις έγιναν όχημα προσωπικής ανάδειξης φαύλων με παλαιοσυνδικαλιστικές  και εργατοπατερικές μεθόδους και μέσο εκβιασμού σε καθηγητές (άαααλλοι κι αυτοί) για να παίρνουν πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά- με αποτέλεσμα να βλέπουμε τους σημρινούς εθνοπατέρες μας με 15 πτυχία και να λέμε "τι μορφωμένος είναι αυτός!"- φοιτητοπατέρες του χθες ήταν!
   Η δικαιολογημένη αγανάκτηση του κόσμου απέναντι σε αυτήν την κατάσταση διολισθαίνει σ ένα λάθος όμως: ζητά την κατάργηση της εκπροσώπησης των φοιτητών ή την πλήρη αποπολιτικοποίηση των παρατάξεων. Το πρώτο απ τα δύο είναι εγκληματικό, διότι με τους καθηγητές-λαμόγια-διορισμένους-καρεκλοκένταυρους που έχουμε, είναι προφανές ότι η μη εκπροσώπηση των φοιτητών θα έχει ως αποτέλεσμα να λαμβάνονται αποφάσεις γι αυτούς χωρίς αυτούς, χωρίς να μαθαίνουν τι έγινε και γιατί. Εδώ που τα λέμε, οι παρατάξεις, μες στην όλη σαπίλα τους, λόγω της αντιπαλότητας μεταξύ τους, προσφέρουν και κάτι καλό: αφού, όπως και να χει χρειάζονται την ψήφο των φοιτητών, μερικές φορές παρεμβαινουν αποτελεσματικά στη διοίκηση του Πανεπιστημίου για αιτήματα των φοιτητών. Για ίδιον όφελος φυσικά, αλλά παρεμβαίνουν.
  Ως προς την αποπολιτικοποίηση των παρατάξεων λοιπόν, έχω να πω ότι είμαι σύμφωνος με την αποκομματικοποίησή τους. Το κόψιμο δηλαδή του ομφάλιου λώρου που τις συνδέει με τα κόματα. Που φυσικά σημαίνει ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ των παρατάξεων ΠΑΣΠ, ΔΑΠ, ΠΚΣ που ΑΝΗΚΟΥΝ σε ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ.



  Το θέμα όμως είναι τι παρατάξεις θα φτιαχτούν στη θέση τους. Και ας δεχτούμε ότι δημιουργούνται οι φοιτητικές ομάδες Χ, Ψ και Ω. Και ας πούμε ότι για κάποια θέματα περί παρακολουθήσεων, σημειώσεων κλπ., καθημερινά θέματα, τα λύνουν και χωρίς ιδιαίτερο πολιτικό στίγμα. Όταν όμως θα έρθει στο προσκήνιο για παράδειγμα ένα θέμα όπως αυτό της αναθεώρησης του άρθρου 16, τότε αναγκαστικά η θέση που θα πάρει η κάθε φοιτητική ομάδα, θα έχει σαφέστατο πολιτικό (και όχι απαραίτητα κομματικό) στίγμα. Έτσι ο φοιτητής που ιδεολογικά πρόσκειται στη δεξιά, θα ταχθεί με την ομάδα Χ που θα στηρίζει την ύπαρξη ιδιωτικών Πανεπιστημίν, ο αριστερός με την ομάδα Ψ που θα τίθεται υπέρ της ύπαρξης μόνο δημοσίων Πανεπιστημίων κι ο "κεντρώος" στην ομάδα Ω που θα βρίσκεται κάπου ανάεσα στις δύο απόψεις. Έτσι, λογικά η ομάδα Χ θα πάρει ένα χρωματάκι δεξιό, η Ψ αριστερό κι η Ω "κεντρώο". Αφού η ελληνική - και οι περισσότερες άλλες- κοινωνία είναι έτσι, πώς είναι δυνατόν να μην είναι και τα Πανεπιστήμια έτσι; Αυτή η πολιτικοποίηση δεν είναι επιλήψιμη- αντιθέτως είναι παραγωγική. Εάν φυσικά αυτές οι ομάδες-παρατάξεις δε λαμβάνουν ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ από κόμματα. Και όταν φυσικά είναι υποχρεωτική η ψήφος των φοιτητών και όχι να αποφασίζουν 1.000 φοιτητές για 10.000 φοιτητές (όπως συμβαίνει συνήθως). Αυτή είναι η αρχή του κακού: η απουσία της μεγάλης πλειοψηφίας των φοιτητών από το θέμα της εκπροσώπησής τους. Μ αυτόν τον τρόπο οι φαύλοι επιβάλλονται μέσω της εκλογικής πελατείας τους και μαζεύουν όσες ψήφους χρειάζονται με΄σω κομματόκυλων, γνωστών και φίλων.
   Όταν μαζευτούν φοιτητές και αποφασίσουν να φτιάξουν μια παράταξη ακομμάτιστη με συγκεκριμένα αιτήματα περί Πανεπιστημίου (κι όχι για τον πόλεμο του Ιράκ) και ακτέβουν στις φοιτητικές εκλογές, να είναι σίγουροι ότι θα έχουν μεγάλη τύχη. Εγώ δυστυχώς άργησα να το καταλάβω. Φίλοι φοιτητές (κυρίως πρωτοετείς και δευτεροετείς) ΜΗΝ ΑΡΓΗΣΕΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ- ΠΑΡΤΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ!


ΥΓ.: Είδαμε και τα καλά της ΜΗ πολιτικοποίησης της εκπροσώπησης στα σχολεία. Και εκεί τα δεκαπενταμελή υπάρχουν μόνο για να οργανλωουν καταλήψεις είτε έχουν αιτήματα είτε δεν έχουν, για να παίρνουν μίζες από ταξιδιωτικούς πράκτορες για την πενθήμερη εκδρομή των μαθητών της Γ Λυκείου και για να βάζουν χέρι στα έσοδα από τις εκδηλώσεις για την εκδρομή.
    Γι αυτό επιμένω ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο η παρουσία των κομμάτων. Η παρουσία τους είναι το αποτέλεσμα της πραγματικότητας: ότι δηλαδή στην Ελλάδα οτιδήποτε φτιάχνουμε, το κάνουμε σάπιο κι απ τα ολοπράσινα χωράφια μας στο τέλος βγάζουμε μόνο κάρβουνο.

7 σχόλια:

  1. Θέλω να αναφέρω την φασιστικη και ρατσιστική συμπεριφορά της εφορευτικής επιτροπής της Φιλοσοφικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α των εκλογων 2011 όπου χωρίς κανένα λόγο και με πλήρη άγνοια των κανονισμων μου απαγόρευσαν να ψηφίσω γιατί άκουσον -άκουσον είμαι Αξιωματικός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδος ,ιδιότητα που δεν στάθηκε εμπόδιο να αγωνιστώ και να κατορθώσω να επιτύχω σε μία από τις καλύτερες σχολές της Φιλοσοφικής!Θα ήθελα να δηλώσω ότι ειμαι υπερήφανος που αφιέρωσα τη ζωή μου στις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδος μου και νοιώθω τιμή που είμαι φοιτητής,λυπάμαι μόνο που έχω κάποιους συμφοιτητές που ζουν με τις παρωπίδες των καθοδηγητών τους όπως τα συμπαθή μουλάρια οδηγούνται από τους μουλαράδες ,βέβαια μάλλον δεν αξίζει τελικά σαυτήν την επόχη να προσπαθούμε για κάτι καλύτερο όχι τουλάχιστον όσο υπάρχουν τέτοια ΝΕΟΡΑΤΣΙΣΤΙΚΑ και ΝΕΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ μυαλά!
    υ.γ κάποια άτομα ανάφεραν ότι έχουν μνήμες και γιαυτό εμποδίζουν τη συμμετοχή !Διευκρύνιση έχουν ακούσματα ! μνήμες να μου αναγνωριστεί να έχω εγώ στην ηλικία των 49 ετων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα Αντώνη.
    Έχεις φοιτητική ιδιότητα και σου απαγόρευσαν να ψηφίσεις;
    Αν ναι, τότε είναι αντικανονικό νομίζω.
    Υπήρξε συγκεκριμένη παράταξη που σε εμπόδισε ή σύσσωμη η εφορευτική επιτροπή;
    Το κατήγγειλες κάπου; Στην Πρυτανεία ίσως;
    Μπορεί κάποιος να επέμβει για τέτοια θέματα πλην της εφορευτικής επιτροπής;


    ΥΓ.:Και εδώ που τα λέμε, Φιλοσοφική είναι αυτή, με τόσες γυναίκες, καλύτερα που δεν ψήφισες και βρήκες χρόνο να πας στο κυλικείο της σχολής! Σίγουρα θα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον.... :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το μέγιστο πρόβλημά που επικρατεί στα πανεπιστήμια ειναι το γεγονός οτι πολλές οικογένειές εχουν πολιτικοποιημενο υποβαθρο. Τα κελεπουρια φυσικα που εχουν για παιδια, που μεχρι μια ορισμενη ηλικια επιτρεπεται να ακολουθουν τι γνώμες των γονιων του, συνεχιζουν την 'αξιεπαινη' πορεια των γονιων του σ.

    Οποτε, εαν αυριο μου έλεγες οτι οι παρατάξεις δε θα περνουν εντολές απο τα καρναβαλια στη βουλη, τοτε εγω θα σου απανταγα, 'δωστουσ χρονο'. Γιατι όπως πολυ σωστα έγραψες, οταν μια μερα θα πρεπει να ενωθει η νεολαια και φοιτητικός κόσμος εναντια σε κάποιες μεταρρυθμίσεις, το καθε γιδι θα αναπαραγει τις αηδίες που εχει παρει απο το σπιτι του.

    Δυστυχώς για αλλη μια φορα, η Ελλαδα δειχνει το κακο της προσωπο, οπου εναντια σε κοινο κακο, ο καθείς κοιτα τη παρτη του..ΟΚ..κριμα όμως..Οι κρυοκωλοι εγγλεζοι όμως, που ειναι και 'αδερφές και 'αλκοολικοι' και 'τσιρακια της Αμερικασ', οταν χρειαστηκε να δειξουν οτι ειναι εναντια στα νεα μετρα για τα πανεπιστημια τους, κατεβασαν ολοκληρη λαοθαλασσα. Οχι μονο αυτο, αλλα καταφεραν να μπουκαρουν και στα κεντρικα των conservatives.

    Τεσπα..Ουσιαστηκη παιδεια χρειαζεται αυτός ο τόπος..:/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έτσι είναι. Όλοι μας στα 15 μας πιστεύαμε για την πολιτική αυτά που πίστευαν οι γονείς μας.
    Αλλά μετά τα 18 που βγήκαμε στο κουρμπέτι κανονικά έπρεπε να πάρουμε ο καθένας το δικό του ανεξάρτητο δρόμο και να πιστεύουμε ό,τι βλέπουμε και καταλαβαίνουμε εμείς.
    Αλλά δυστυχώς οι περισσότεροι λειτουργούν με βάση την.... παράδοση.
    ΠΑΣΟΚ ο μπαμπάς; ΠΑΣΠίτης εγώ!
    ΝΔ ο μπαμπάς; ΔΑΠίτης εγώ;
    ΚΚΕ ο μπαμπάς; ΠΚΣίτης εγώ!
    (και πάει λέγοντας...)

    Ο τόπος χρειάζεται ουσιαστική παιδεία.
    Αλλά χρειάζεται να έχεις ουσιαστική παιδεία για να φτιάξεις ουσιαστική παιδεία. (φαύλος κύκλος...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ζήτημα των φοιτητικών εκλογών είναι τεράστιο ζήτημα Μαζεστίξ. Αυτό το τσίρκο έτσι όπως εξελίσσεται ένα και μόνο σκοπό έχει
    την προβατοποίηση και την αποβλάκωση.Η απόλυτη αλήθεια είναι ότι οι ευνοούμενοι των κομμάτων είναι και οι ευνοούμενοι των καθηγητών, ανάλογα με το που πρόσκειται ο κάθε ένας από αυτούς.Εννοώ ποιό κόμμα δλδ.τους έχει βολέψει τόσο τον καθηγητή όσο και τον φοιτητή.Επί της ουσίας δεν υπάρχει φοιτητικό κίνημα το μόνο που υπάρχει είναι η δεξαμενή κομματικών στελεχών και προσεχώς κομματαρχών,γραμματέων,ακαδημαϊκών και ότι και όπως βολεύεται ο καθένας αρκεί να υπηρετεί το κόμμα όποιο κι αν είναι αυτό.Εδώ θέλω να αναφέρω περιστατικό που εζησα σε γραφείο καθηγητού,όπου έρχονται δύο φοιτητές και ούτε λίγο ούτε πολύ ζήτησαν τα θέματα του μαθήματος που δίναμε την μεθεπομένη.Προφανώς είχε προϋπάρξει συνεννόηση γιατί τα θέματα
    ήταν ήδη έτοιμα.Περιττό να αναφέρω την θέση του καθηγητή και την αντίδρασή του. Πάντως εγώ και ο συνάδελφος που ήταν μαζί μου δεν επωφεληθήκαμε.Βουλιάξαμε σαν χώρα είδες πουθενα κάποια αντίδραση φοιτητική;;;Αντιδρούν έτσι ακριβώς όπως αντιδρούν και τα κόμματα τα οποία υπηρετούν παίζοντας τον ρόλο του πρωίμου εργατοπατέρα.Τα ΑΕΙ είναι από τους πιο ευαίσθητοι κοινωνικούς χώρους αλλά και τους πιο δυναμικούς προκειμένου λοιπόν να τον αποδυναμώσει η εκάστοτε εξουσία τι κάνει;;;;;Και δεν της κοστίζει καθόλου,τον κάνει χειραγωγούμενο οπαδό και κομματόσκυλο με αποτέλεσμα να περιθωριοποιεί ένα πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό το περιστατικό που αναφέρεις έρχεται να προστεθεί σε δάφορα άλλα περιστατικά τα οποία γνωρίζω και έχουν να κάνουν με συναλλαγές καθηγητών-φοιτητών-γραμματείας.
    Άλλοτε καθηγητές δίνουν τα θέματα στους ευνοουμένους τους, όπως το περιστατικό που αναφέρεις.
    Άλλοτε οι φοιτητοπατέρες περνούν μαθήματα που δεν έχουν δώσει καν.
    Άλλοτε εγκρίνονται αιτήσεις για μεταπτυχιακά και διδακτορικά για τους φοιτητοπατέρες ανεξαρτήτως βαθμού πτυχίου και μένουν απ' έξω οι φοιτητές που το αξίζουν βάσει βαθμού.

    Ξέρεις κατι; Θεωρώ ότι έχει εκφυλιστεί το "φοιτητικό κίνημα" (Εντός πολλών εισαγωγικών).
    Απ τη μια είναι οι απολιτίκ φοιτητές, οι οποίοι είναι... "μαμ κακά και μάθημα".
    Απ την άλλη είναι οι κομματικοί. Αυτοί το παίζουν επαναστάτες, αν είναι της αριστεράς, αλλά στην ουσία επιδίδονται σε ενδοσυστημικές αντιδράσεις, οι άλλοι που το παίζουν γιάπηδες (δαπίτες), οι οποίοι είναι μόνο για πάρτυ και σημειώσεις και οι πασπίτες οι οποίοι ανάλγα με το αν το κόμμα είναι στην κυβέρνηση το παίζουν πότε επαναστάτες και πότε γιάπηδες και "υπεύθυνοι"...
    Επίσης οι αριστεροί βγάζουν το καθεστωτικό άχτι τους στα πανεπιστήμια. Όπως φέρεται στην κοινωνία το καπιταλιστικό σύστημα διακυβέρνησης μεσω της Αστυνομίας, που ξυλοφορτώνει τους αντιφρονούντες και δεν αφήνει την αντισυστημική άποψη να ακουτεί, έτσι και η Αριστερά στα Πανεπιστήμια.... "παίρει το αίμα της πίσω".
    Επιδίδεται σε παρόμοιες τακτικές φίμωσης άλλων φωνών (όπου άυτό είναι δυνατό, διότι είναι και οι Δαπίτες πολλοί) οπότ καθίσταται αντιπαθής στον απλό φοιτητή.
    Και ακόμη περισσότερο καθίσταται αντιπαθής με τις συνεχείς καταλήψεις για κάθε σοβαρό ή μη λόγο.
    Έτσι στα Πανεπιστήμια επιβιώνουν πολιτικά μόνο οι φανατικοί.
    Διότι κάθε πολιτικοποιημένο άτομο που δεν είναι φανατικό ξεβράζεται από το σύστημα, καθως είναι αναγκασμένο είτε να επιδίδεται σε τραμπουκισμούς είτε να τους υπόκειται.

    Και με αυτόν τον τρόπο ωθειται ο φοιτητής στην α-πολιτικοποίηση.
    Οι παρατάξεις "σφάζονται" σαν τα κόμματα της βουλη΄ς με ανόητες ρητορείες
    Και μερικές ώρες μετά τη συνέλευση του Συλλ΄γοου βλέπεις ένα Δαπίτη, ένα Πασπίτη, ένα ΠΚΣίτη και έναν ΕΑΑΚίτη σε μια ουζερί να πίνουν το ουζάκι τους στην υγεια του κορόιδου...

    Είχα χαρεί την περίοδο της φοιτητικής έκρηξης κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16, όπου οι φοιτητές κατάφεραν μια τεράστια νίκη.Νίκη κυρίως γοήτρου και ελπίδας, καθώς τα μέτρα αργά η γρήγορα θα περάσουν.

    Αλλά μετά τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 08, το ξύλο των αντιμνημονιακών διαδηλώσεων και την ανάληψη της διακυβέρνησης από το Πασόκ, οι φοιτητικοί αγώνες έριξαν πολύ τους τόνους.

    Θα έπρεπε τα Πανεπιστήμια να γίνουν κέντρο πολιτικής εξεγερσιακής ζύμωσης -αλά Ισπανία- και τελικά παραμένουν παράκεντρα εξουσίας για πολιτική αυτοικανοποίηση των κομματόσκυλων, των μπάχαλων κλπ.

    Όταν η αντίδραση των φοιτητών εξαντλείται σε επετειακές καταλήψεις που δεν εκφράζουν σχεδόν κανέναν, παρά μόνο τα μέλη κάποιων παραταξεων, ή σε κανένα "πολιτικοποιημένο" βρωμόξυλο... τότε τι να περιμένεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Συμφωνώ απολύτως Μαζεστίξ και θα ήθελα να θυμίσω ότι μέχρι και την μεταπολίτευση υπήρχε ένα πολύ ισχυρό φοιτητικό κίνημα που δεν είχε άμεση σχέση με τα κόμματα της εποχής.Αυτή ήταν η ιστορική ΕΦΕΕ.και που περιέκλειε όλα τα αριστερά και κεντροαριστερά κόμματα της εποχής
    καθώς επίσης η ΕΚΟΦ που ήταν αμιγώς δεξιά και ακροδεξιά παράταξη.
    Άνθρωποι από την οικογένειά μου που φοιτούσαν την δεκαετία του¨60 στο Πολυτεχνείο με διαβεβαιώνουν ότι το φοιτητικό κίνημα ήταν ισχυρό και υπολογίσιμο μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ¨70
    όπου και διασπάστηκε,Φρόντισαν κάποιοι να το διασπάσουν.Τα κόμματα στρογγυλοκάθισαν αρχές της δεκαετίας ¨του 80 μαζί με το πασοκ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή