Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

Και πώς να χάσει;



Παναθηναικός(1996-2011): Η μεγαλύτερη ελληνική ομάδα όλων των εποχών.
Ομπράντοβιτς: Ο μεγαλύτερος προπονητής όλων των εποχών στην Ευρώπη και ίσως στον κόσμο.
Διαμαντίδης: Ο μεγαλύτερος σύγχρονος Ευρωπαίος μπασκετμπολίστας και ένας εκ των κορυφαίων στην ιστορία του μπάσκετ.

Και πώς να χάσει;;;


         Ο ΑΘΛΟΣ ΜΕ ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ







Η... ΠΛΑΚΑ ΣΤΗ ΣΙΕΝΑ


ΚΑΙ.............................


Πρόχειρος απολογισμός του Final-4:
Διαμαντίδης: Αυτή τη φορά τρέλανε τον κόσμο με τις ασίστ του. Έκανε πλάκα στους αντιπάλους. Έκλεβε τη μπάλα σαν... ελαφροχέρης, έβηνε τους αντιπάλους στην άμυνα, έπαιρνε ριμπάουντ, ξυπνούσε την ομάδα όποτε χρειαζόταν.
Μπατίστ: Χαώδης η ποιοτική του διαφορά από τους αντιπάλους του. Όποτε έμπαινε στο παρκέ η διαφορά στο σκορ εκτοξευόταν. Συνεργάστηκε άψογα με το Διαμαντίδη σε ένα κρεσέντο ασίστ-κάρφωμα το οποίο επαναλαμβανόταν συνεχώς. Έσβησε το Σοφοκλή.
Φώτσης: Τα... κράτησε όλα για τον τελικό! Απίστευτο ματς από το Φώτση ενάντια στη Μακάμπι. Χάθηκε ο λογαριασμός με τα κοψίματα που έκανε σοτυς αντιπάλους (αυτός ο δύσμοιρος, αλλά συμπαθέστατος Σχορτσιανίτης πέρασε μαύρο απόγευμα). Και φυσικά κυριάρχησε μαζί με τον Μπατίστ κάτω απ τη ρακέτα.
Καλάθης: Η αποκάλυψη της σεζόν! Και εκεί που ήταν ένας.. βοηθητικός του ρόστερ, ξαφνικά από τα ματς με τη Μπαρτσελόνα και μετά μεταβλήθηκε σε πρωταγωνιστή της ομάδας, αναλαμβάνοντας την οργάνωση του παιχνιδιού, το κατέβασμα της μπάλας, ιδιαίτερα όταν ο Διαμαντίδης πήγαινε στον πάγκο να πάρει καμιά ανάσα. Ιδιαίτερα στον ημιτελικό μπορώ να πω πως κυριολεκτικά.... έσκισε! Ένα παιδί που μπορεί να εξελιχθεί σε πολύ μεγάλο παίκτη. Αρκεί να βελτιώσει το σουτ του...
Νίκολας: Στον ημιτελικό δε φάνηκε, αλλά στον τελικό όταν χρειάστηκε άρχισε τους βομβαρδισμούς και βοήθησε τα μέγιστα στην ανάπτυξη διαφοράς στο σκορ με τα αρκετά εύστοχα σουτ του (2π και 3π).
Σάτο: Ένας... οδοστρωτήρας που πραγματικά έδωσε λύση στη θέση "3" μετά από 3 χρόνια, που έφυγε από την ομάδα ο μεγάλος Σισκάουσκας. Πολύ καλός σουτέρ, που έδωσε λύσεις μαζί με το Νίκολας σε πολλά κρίσιμα σημεία του αγώνα αυξάνοντας τη διαφορά στο σκορ, πήρε πολλά ριμπάουντ, έβγαλε καλές άμυνες, μία μεστή απόδοση στο φάιναλ φορ, συνεχίζοντας τις πολύ καλές του εμφανίσεις από τα πλέι οφ με τη Μπαρτσελόνα.
Βουγιούκας, Τσαρτσαρής, Μάριτς εδωσαν επίσης πολλές βοήθειες όταν χρειάστηε  καθένας τους. Οι δύο πρώτοι στον ημιτελικό και ο τελευταίος στον τελικό.
Πολύτιμες μονάδες, ρολίστες πολυτελείας.

Και φυσικά... ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΖΕΛΙΚΟ ΟΜΠΡΑΝΤΟΒΙΤΣ!
Τι να πρωτοπεί κανείς γι αυτόν τον άνθρωπο;
Είναι απλά ο κορυφαίος!
Εκμεταλλέυτηκε στο έπακρο τις δυνατότητες του ρόστερ του, έστω κι αν αυτό υπολείπεται του περσινού και προπέρσινου σε ποιότητα.
Έβγαλε το 100% των αθλητών στο παρκέ και μάλιστα ακόμη και αυτών που ήρθαν σχεδόν... απ το πουθενά για την ομάδα: Βουγιούκας, Καλάθης...
Έξοχο rotation και συντήρηση δυνάμεων ούτως ώστε να διατηρούνται όσο το δυνατόν πιο φρέσκοι οι πολυτιμότεροι παίκτες της ομάδας: Διαμαντίδης, Μπατίστ.
Κάλυψε αριστοτεχνικά την απουσία τους από το παρκέ όποτε χρειαζόταν να πάρουν ανάσες.
Και το κυριότερο; Συνεχίζει να δημιουργεί κίνητρο για την ομάδα, τον κόσμο, τους παίκτες και τον εαυτό του!
Δε συνεχίζει απλώς για να διατηρήσει τα σκήπτρα του Πρώτου.
Συνεχίζει, πωρώνει και πωρώνεται για να γραφτεί μαζί με τους παίκτες του στην ιστορία του μπάσκετ ως η αδιαμφισβήτητη μεγαλύτερη ομάδα όλων των εποχών στην Ευρώπη.
Πώς; Μα περνώντας σε τρόπαια τη Ρεάλ Μαρδίτης που έχει οχτώ!
Οπότε πωρώνει τους παίκτες του με ένα κίνητρο σχεδόν... εξωπραγματικό για τα ελληνικά δεδομένα. Τους καλεί να γραφτούν με τα χρυσά, με τα λαμπρότερα γράμματα στην ιστορία του ευρωπαικού μπάσκετ.
Όχι πως ήδη δεν έχουν γραφτεί, αλλά γιατί θέλει ακόμη περισσότερα!
Γιατί εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, του άριστου το τέλειο, του τέλειου το θεικό.
Και επειδή με τον Ομπράντοβιτς στον πάγκο θεωρώ βέβαιο ότι και ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί... αναρωτιέμαι και μετά το ένατο αστέρι.... τι θα κάνουμε;
Τι στόχος θα υπάρχει; Τι κίνητρο;
Μα να ξεπεράσουν την Ιστορία!
Δηλαδή... τους εαυτούς τους!



  • Πρωταθλητής Ελλάδος: 1946, 1947, 1950, 1951, 1954, 1961, 1962, 1967, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1982, 1984, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010
  • Κύπελλο Ελλάδος: 1979, 1982, 1983, 1986, 1993, 1996, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009
  • Ευρωλίγκα: 1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011
  • Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1996

2 σχόλια:

  1. Και του χρόνου!

    Υ.Γ: Με το διηπειρωτικό τι γίνεται Μαζεστίξ; Πάνε 15 χρόνια. Πολλά δεν είναι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άντε να δούμε και του χρόνου!
    Φέτος μας ανησύχησε στο πρώτο μισό της χρονιάς η ομάδα, αλλά μας την... έσκασε μετά!
    Πάντως όλη η αγωνια φέτος ήταν στα πλέι οφ με την Μπαρτσελόνα.
    Το final-4 το πήραμε χωρίς πολύ αγωνία.
    Να πω την ααρτία μου, ήθελα τα ματς να γίνουν λίγο περισσότερο θρίλερ για να χτυπήσει κι η αδρεναλίνη κόκκινο!

    ΥΓ.:Νομίζω πως δε γίνεται πια διηπειρωτικό.
    Αν και θυμάμαι ότι πριν 3-4 χρόνια είχαμε παίξει με τους Spurs και τους Rockets, αλλά δε θυμάμαι αν ήταν τουρνουά στα πλαίσια διηπειρωτικού ή απλό φιλικό τουρνουά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή