Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

Κάφροι - Ελλάδα 4-0 ο αγώνας διεκόπη το 2011 λόγω επεισοδίων




Ο αγώνας ξεκίνησε απ τη δεκαετία του 60 χωρίς να σημειώσει "γκολ" κανεις απ τους δύο αντιπάλους.
Το 1996 οι Κάφροι άνοιξαν το σκορ.
Το 2003 εδραίωσαν τη νίκη τους.
Το 2011 στις καθυστερήσεις μπήκαν άλλα δύο γκολ: ένα στο Καραισκάκη και άλλο ένα στο ΟΑΚΑ.
Τα τέσσερα ήταν πολλά.
Ήρθε η ώρα μια για πάντα να διακοπεί αυτός ο ανόητος αγώνας.

(ο τίτλος αποτελεί ευχή και όχι ακόμη πραγματικότητα)

Δυστυχώς μέσα σε 15 χρόνια η κατάσταση έχει ξεφύγει τελείως.
Όλα βέβαια άρχισαν το μαύρο 1996 με τη νομιμοποίηση της καφρίλας και της -με κάθε τρόπο- επικράτησης. Τότε ήταν η "Ερυθρόλευκη Στρατιά", σύνδεσμος της Θύρας 7 που ανέλαβε τη "βρώμικη δουλειά". (Μετά ακολούθησαν και οι υπόλοιποι).
Η επισημοποίηση της οργάνωσης οπαδικού στρατού τότε από τον Κόκκαλη ήταν ο "κύβος που ερρίφθη"...
Μέχρι πριν 7-8 χρόνια όμως όλο και κάπως βολευόταν το πράγμα και ήταν δυνατή η διεξαγωγή αγώνων με οπαδούς και των δύο ομάδων.
Επεισόδια γίνονταν μεν μερικές φορές, αλλά στην πλειοψηφία τους οι αγώνες διεξάγονταν χωρίς πολλά προβλήματα.
Και η τεράστια ζημιά έγινε το 2003 στη Ριζούπολη.
Τότε η αποθέωση του "μάγκα προέδρου" που γαμάει τις "κότες-πελάτες" και ο αγώνας-σύμβολο της ιδεολογίας "αν δε νικήσουμε δε φεύγετε από δω ζωντανοί" ήταν η Κερκόπορτα του Ελληνικού ποδοσφαίρου που άνοιξε μια για πάντα.
Έτσι νομιμοποιήθηκε δια παντός και με τις ευχές των ΜΜΕ και την αποδοχή του ευρύτερου κοινού του εκάστοτε "επιβήτορα" η καφρίλα και η βαρβαρότητα.
Μετά ακολούθησαν και οι κάφροι των άλλων ομάδων είτε πατώντας στο δεδικασμένο του "γαμάω και δέρνω" κόσμου είτε επιχειρώντας την εκδίκηση στους εκάστοτε προηγηθέντες κάφρους.
Σ αυτά βέβαια συμπεριλαμβάνονται οι κάφροι που πρόσκεινται σε όλες τις ομάδες και στη δική μας.
Και οσο επικροτούμε τα "Σας τρέχαμε στο αεροδρόμιο" και "τρέχατε στην εθνική" και να ζητωκραυγάζουμε πάνω από κλεμένα πανώ και κασκόλ οπαδών άλλων ομάδων, τα οποία έχουν  αρπαχθεί μετά από συμπλοκές κάφρων εκατέρωθεν αυτά θα συμβαίνουν.
Τώρα λουζόμαστε τον ωχαδερφισμό μας και την αδράνειά μας.
Γιατί ρε κάφροι πριν 10 χρόνια μπορούσα να δω ντέρμπι με τους αντίπαλους οπαδούς απέναντι και τώρα δεν μπορώ;
Γιατί ρε αλήτες πριν 10 χρόνια μπορούσε ο Παναθηναικός να δηλώσει έδρα τη Φιλαδέλφεια για να παίξει αγώνα Τσ.Λ., η ΑΕΚ μπορούσε να δηλώσει έδρα το Καραισκάκη (είχαν τότε προκληθεί ζημιές στο Ν.Γκούμας) για να παίξει αγώνα πρωταθλήματος ενάντια στον Παναθηναικό και τώρα δεν το διανοούμαστε καν;
Γιατί ρε γίνονταν τελικοί κυπέλλου στο Καραισκάκη ΠΑΟ-ΑΕΚ, ΠΑΟ-Πανιώνιος και τώρα δεν μπορούν να γίνουν;
Όλοι οι παραπάνω αγώνες διεξήχθησαν κανονικότατα με ελάχιστα προβλήματα.
Και όχι το.... 1960!
Μιλάμε για 1997, 1998, 1999...
Αλλά μόλις στέριωσε για τα καλά η θεωρία του "γαμάω και δέρνω" οπαδού, τέλειωσε και το όποιο ποδόσφαιρο είχε απομείνει μετά τη θεσμοθέτηση του άλλου μεγάλου πυλώνα της βίας, της "Παράγκας".
Γιατί το μόνο που ενδιαφέρει τους ιθύνοντες είναι να έχουν 30.000 κορόιδα στο γήπεδο να πανηγυρίζουν φιέστες που μοιάζουν με εγκαίνια μπουρδέλου.
Το μόνο που ενδιαφέρει το Κράτος είναι να μη στενοχωρήσει τους αληταράδες.
Και αφού δεν το έπραξε με τους αληταράδες του Πειραιά στην αρχή, μετά παγιδεύτηκε και δε μπορούσε να το πράξει και με τους αληταράδες της Τούμπας, της Φιλαδέλφειας, του ΟΑΚΑ, του Χαριλάου και πάει λέγοντας.
Η αρρώστια έχει εισχωρήσει πολύ βαθιά.
Πλέον υπάρχουν ισχυροί πυρήνες χούλιγκαν και στις μικρότερες ομάδες "υπεράνω πάσης υποψίας": ΟΦΗ, Παναιτωλικός, ΠΑΣ Γιάννινα, Ατρόμητος, Ηρακλής, Άρης, Ηλιούπολη, Λάρισα , Παναχαική είναι ομάδες-έρμαια των κάφρων που χρησιμοποιούν και χρησιμοποιούνται για την επίτευξη των εκάστοτε στόχων, της ομάδας ή των ίδιων.
Στους αγώνες τους, ιδιαίτερα όταν υπάρχει και μια κοντρίτσα ανάμεσα στις ομάδες γίνεται κόλαση το γήπεδο και όταν χρειαστεί να πάνε σε άλλη πόλη, φεύγοντας αφήνουν πίσω τους μια πόλη μπουρδέλο, με σπασμένα αυτοκίνητα, μαγαζιά, τραυματισμένους πολίτες και πάνε γι άλλα. Γι άλλες περιπέτειες...

Γιατί αυτή είναι η Ελλάδα.
Μια χώρα που δε σέβεται τον πολίτη της σε κανέναν τομέα.
Μια χώρα όπου σου επιβάλλουν με το έτσι θέλω Μνημόνια, Χρεωκοπίες, μειώσεις μισθών, υπέρογκες και παράλογες χρεώσεις σε δημοτικά τέλη, διόδια, παραβάσεις του ΚΟΚ, ΔΕΗ, ΟΤΕ, πετρέλαιο, φυσικό αέριο.
Μια χώρα όπου το να βγεις να πιεις ένα κρασάκι σου στοιχίζει όσο ένα μεροκάματο.
Το ποδόσφαιρο θα γλίτωνε;
Α ναι, ξέχασα, μας σέβονται. Φτιάξανε αντικαπνιστικό νόμο...

Σ αυτή τη χώρα είμαστε καταδικασμένοι να ανεχόμαστε την καφρίλα.
Και δε με νοιάζει αν η καφρίλα προέρχεται από τους "οπαδούς" της δικής μου ομάδας ή της αντίπαλης.
Με ενδιαφέρει να τελειώσει ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ αυτό το καραγκιοζιλίκι των ελληνικών γηπέδων.
Με ενδιαφέρει να πηγαίνω στο γήπεδο να βλέπω τον Παναθηναικό, με οποιονδήποτε αντίπαλο εντός ή εκτός έδρας και να γνωρίζω ότι το βράδυ θα γυρίσω σώος και αβλαβής σπίτι μου και δε θα διανυκτερεύσω στο ΚΑΤ, στο κρατητήριο ή στα.... θυμαράκια.
Με ενδιαφέρει να ξαναγίνει κεντρικό θέμα το ποδόσφαιρο και όχι οι καφρίλες.
Γιατί τελικά ΝΑΙ, "μας τρέχουν".
Αλλά όχι οι αντίπαλοι οπαδοί.
"Μας τρέχει" η καφρίλα και των δικών μας και των αντιπάλων και του καθε άσχετου που θα βρεθεί μπροστά μας (γιατί μη μου πει κανείς πως υπάρχει προαιώνια κόντρα ΑΕΚ-Ατρόμητου. Αυτό ούτε ο Σπανός δεν το πιστεύει...)
Χαριετίσματα λοιπόν σε όλους και ραντεβού στην επόμενη Ριζούπολη.
Εκεί που με τη "μαγκιά" μας θα γαμήσουμε τον πούστη τον -Τάδε- γιατί.... γιατί....γιατί....ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!
Τη "Ριζούπολη" θα ακολουθήσει φιέστα.
Όλοι εκεί να αποθεώσουμε και τον επόμενο μάγκα Πρόεδρο να δείχνει πόσο μεγάλη την έχει τη... μαγκιά του Μαφιόζου!


Αφιερωμένο σε όλους το τραγούδι του Χάρρυ Κλυνν που εν έτει 1984 μίλησε για την Ελλάδα του τότε και δυστυχώς και για την Ελλάδα του 2011...


Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου
του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς,
πατρίδα θρησκεία, σουβλάκι με πίτα,
του Datsun, Adidas και χάνι της Γραβιάς.

Τσαρούχι, Rolex, Νακμπάρ,
ρεπόρτερς και Τζέι Αρ,
με Honda η Ελλάδα προς την δόξα τραβά,
με Marx, Ορθοδοξία και με μια ζεϊμπεκιά
να την η Ελλάδα ανάσκελα...

Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου
του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς,
πατρίδα θρησκεία, σουβλάκι με πίτα,
του Datsun, Adidas και χάνι της Γραβιάς.

Ξεσηκωθείτε Έλληνες, ξεσηκωθείτε πατριώτες!
Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους
με Rolex στα χέρια με γούνες στους ώμους.
Ίτε παίδες Ελλήνων υπέρ βωμών και εστιών,
υπέρ πατρίδος και θεών, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών ημών.

Υπέρ αγοράς Super Market Electric,
υπέρ Prisunic Μαρινόπουλος.
Αναφωνήσατε λοιπόν μετ' εμού: "Ζητάω-ζητώ"!
Ζήτω!
Πάντα ζει, ζήτω!
Πάντα ζει με τον Πανταζή. Ζήτω!

Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου
του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς,
πατρίδα θρησκεία, σουβλάκι με πίτα,
του Datsun, Adidas και χάνι της Γραβιάς.

Αυτή η χώρα δεν σώζεται με τίποτις
άμα λάχει να ούμε...


ΥΓ.: Προτείνω επίσης το πολύ καλό άρθρο του Χρήστου Κοντού "Η Ελλάδα ανήκει στους κάφρους" http://www.leoforos.gr/blog/20286/e-ellada-anekei-stous-kaphrous

2 σχόλια:

  1. συμφωνω με ολα αδελφε..
    ξεφτιλισμενο 'ποδοσφαιρο' σε μια ξεφτιλισμενη χωρα..
    καλη εβδομαδα κ καλο μηνα αδελφε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σωστός Laplace!
    Καλή βδομάδα
    (τον "καλό μήνα" τον ξαναείπαμε...) :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή