Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Το Εμπόριο του Γελοίου




  Κάποτε υπήρχαν οι παλιάτσοι, και οι γελωτοποιοί, οι οποίοι υποδύονταν γελοίους ρόλους για να προκαλέσουν το γέλιο στους θεατές τους, είτε βαριεστημένους βασιλιάδες είτε παιδάκια.
  Προσωπικά ποτέ δε συμπάθησα αυτό το είδος διασκέδασης. Ποτέ δε γέλασα με κλόουν κλπ. Πρώτα απ' όλα μου έβγαζαν κάτι μυστηριωδώς τρομακτικό, το οποίο δε μπόρεσα ποτέ να εξηγήσω.
  Τα χρόνια πέρασαν λοιπόν, οι παλιάτσοι πλέον δε'ιγμα προς εξαφάνισιν.
Το γελοίο όμως όχι. Το γελοίο παραμένει και μαλιστα με μια μορφή αισχρή. Οι σύγχρονοι παλιάτσοι λοιπόν δεν υποδύονται κωμικούς ρόλους για να προκαλέσουν θυμηδία. Επιχειρούν να την προκαλέσουν προβάλλοντας την ίδια τους τη ζωή, την πρσωπικότητά τους. Παρουσιάζονται αυτοβούλως ως γελοίοι για να κερδίσουν κάτι. Έτσι κι αλλιώς η κοινωνία μας έχει γίνει τόσο απρόσωπη που δεν ενδιαφέρει κανέναν πλέον η έξωθεν καλή μαρτυρία. Ακόμη περισσότερο η έσωθεν...
  Εδώ και χρόνια κάθε εβδομάδα ,μαζεύονται διάφορα νούμερα από κάθε γειτονιά της Αθήνας, της Πάτρας και του Πύργου (είναι οι συχνότεροι επισκέπτες) και πουλούν το γελοίο στοιχείο της προσωπικότητάς τους ή των βιωμάτων τους, γίνονται εθελουσίως ρεζίλι από την τετραπέρατη παρουσιάστρια Αννίτα Πάνια, για να διεκδικήσουν 1000 ευρώ, κερδίζοντας τη συμπάθεια των τηλεθεατών.
  Όποιος παρακολουθήσει έστω και μια φορά την εκπομπή διαπιστώνει ότι υπάρχουν οικογένειες πολύ κοντά μας, όπου ο άντρας πηδάει την αδερφή της συζύγου, η οποία πριν τον παντρευτεί τα είχε με τον σημερινό μπατζανάκη της και είχαν κάνει ένα παιδί, το οποίο αυτός δεν αναγνώριζε και μεγαλώνει στους παππούδες του σε άλλη πόλη και η μάνα του έχει να το δει εδω και πέντε χρόνια. Στο μεταξύ όμως και η σύζυγος δεν κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια! Τα φτιάχνει με το αφεντικό του συζύγου της, ο οποίος τον στέλνει συνεχώς για δουλειές για να πασπατεύει τη γυναίκα του και στο μεταξύ του έχει καταχραστεί λεφτά, από τότε που τον είχε δανείσει για να βγει με εγγύηση απ τη φυλακή! Επειδή όμως αυτός μεγάλωσε σε αναμορφωτήριο, δε μάσησε απ αυτά κι έπιασε τη ζωή απ τα μαλλιά, ώσπου η πολυετής χρήση ψυχοφαρμάκων και ναρκωτικών ουσιών του παρέλυσε το χέρι, για αυτό και πήγε στην εκπομπή για να ζητήσει μια βοήθεια, κυρα-Αννίτα, να 'ούμε!
  Τα παραπάνω αποτελούν προιόν μυθοπλασίας, αλλά είναι ένα δείγμα του τι ζωές παρουσιάζονται κάθε εβδομάδα στο γυαλί από τη συγκεκριμένη εκπομπή, εν μέσω τηλεφωνημάτων για δωρεάν κουρτίνες και απορροφητήρες, που συνοδεύονται πάντα από τα "συγχαρητήρια για την εκπομπή σας" και από την στομφώδη παραδοχή "είμαι ο Κύριος Γιώργος"!  (η αυτοανακήρυξη των ανθρώπων σε κυρίους πάντα με γοήτευε...)
  Μερικές φορές το γελοίον του πράγματος είναι τόσο αφοπλιστικά γαργαλιστικό που οι διαγωνιζόμενοι για το μυθικό έπαθλο της εκπομπής, γίνονται διάσημοι και βγάζουν μέχρι και... δίσκο! Και ακόμη χειρότερα: δημιουργούν και σουξέ! Όπως το αλησμόνητο "Βας-Βας-βας ο Παρασκευάς Βας- Βας"... Αχ ρε Καρβέλα, τι διαμάντια πετάς!
  Η μόδα αυτου του είδους γελοίου έχει ευτυχώς περάσει τα τελευταία δύο-τρία χρόνια.
Και φέτος εξαπλώνεται μια άλλη μορφή Γελοίου: αυτή του δημοσιογραφικού Γελοίου.
Όταν δηλαδή οι Ειδήσεις γίνονται τα Παρατράγουδα Νο2 και μετατρέπονται σε one man show ενός παρουσιαστή με έμφυτη βλακεία, επίκτητη γελοιότητα και επιτηδευμένη χυδαιότητα, προκιμένου να τραβήξει την προσοχή.
   Φυσικά δε θα μπορούσε να μην είναι ναυαρχίδα του γελοίου ένα κανάλι του Κουρή, του πρωτομάστορα της ελληνικής trash tv, ενδόξου καθοδηγητή της νεοελληνικής σάχλας, της μικροκομματικής προπαγάνδας και του λαικιστικού καιροσκοπισμού.
Και παρουσιαστής του Δελτίου Ειδήσεων ο Τέρενς Κουίκ τις καθημερινές και ο Στέφανος Χίος τα Σαββατοκύριακα. Μιλάμε για μίξη του θρυλικού πλέον Ερωτοδικείου, των Παρατράγουδων, του Λιακόπουλου και του Αυτιά σε μία εκπομπή.
  Ο Τέρενς Κουίκ επιδίδεται σε γελοιότητες, αλλά ο δείκτης νοημοσύνης του τον προστατεύει πολλές φορές και δεν τον αφήνει να 'περάσει το Ρουβίκωνα'.
  Ο Στέφανος Χίος πάλι, πουλάει μία επιτηδευμένη γελοιότητα και το κάνει τόσο άγαρμπα που αποδεικνύεται γελοιωδέστερος των προθέσεών του. Διότι πιστεύει ότι δεν είναι γελοίος, αλλά "το παίζει". Τι γίνεται όμως όταν κάποιος και είναι και "το παίζει";
  Αυτή μετατροπή της ειδησεογραφίας σε κακόγουστο ριάλιτυ, έχει κουράσει. Είναι προφανές ότι το γελοίο πουλάει. Και γι αυτό κρεμάνε τον εαυτό τους στο μπαλκόνι πιασμένο απ τα μανταλάκια της αυτογελοιοποίησης.
  Όλοι αυτοί οι γελοίοι τύποι πουλούν κάτι από τον εαυτό τους για να γίνουν πλουσιότεροι. και αυτή είναι και η αιτία που δε βρίσκονται άνθρωποι σοβαροί, αξιοπρεπείς και καλλιεργημένοι στις θέσεις του δημοσίου λόγου. Διότι χρειάζονται χαμένα κορμιά, έτοιμα για το καθετί έναντι λίγης δημοσιότητας.
"There room at the top they' re telling you still
 But first, you must learn to smile as you kill"
όπως έγραφε σαρκαστικά και ο John Lennon.
   Γι' αυτό χρειάζονται ανθρώπους έτοιμους για όλα! Ανθρώπους που είναι διατεθειμένοι να κάνουν καθε δυνατή θυσία για λίγο στρας. Θα θυσίαζαν προθύμως την Ιφιγένειά τους. και χωρίς το χρησμό του Κάλχα, προκειμένου να πετύχουν αυτό για το οποίο ζουν.
  Και αν αυτό περνάει από το γελοίο, κανένα πρόβλημα!
Κάθε τους κίνηση είναι μία πρόκληση στη συντακτική ομάδα του Ράδιο Αρβύλα, του Λαζόπουλου και του ΟΛΑ μπας και συμπεριληφθούν στα αστεία βίντεο και πάρουν λίγη διαφήμιση. Έχουν πάψει πια να προσβάλλονται. Και η ντροπη είναι το πρωταρχικό διαφοροποιόν στοιχείο του ανθρώπου από τα ζώα.
Δόξα τω Θεώ υπάρχουν οι έμποροι του Γελοίου, με πρώτα φυσικά τα κανάλια του Κουρή (alter, extra, kontra) που ζουν χάρη σ αυτό το ιδιότυπο εμπόριο.
Εμπορεύονται την ανθρώπινη ψυχή, τα προβλήματα ψυχικής ή σωματικής υγείας, για να οικονομήσουν τα τσακάλια που ζουν από την εκμετάλλευση των απροστάτευτων.
  Και όταν δεν έχουν άλλο εμπορεύσιμο υλικό, εμπορεύονται τον εαυτό τους και το γελοίο στοιχείο του χωρίς να έχουν πρόβλημα αν θεωρηθούν καραγκιόζηδες, αφού φυσικά θα είναι σελέμπριτι καραγκιόζηδες. Και όταν είσαι σελέμπριτι δεν είσαι καραγκιόζης. Είσαι απλά "εκκεντρικός"...

  Αλλά το ΕΣΡ ανησυχεί μόνο μην ακουστεί στον αέρα η λέξη "μαλάκας". Η προσβολή της ζωής και της προσωπικότητας των ανθρώπων ουδόλως το ενδιαφέρει...
Αλλά αυτή είναι η Ελλάδα του 2011. Η Ελλάδα της σάχλας και του σαχλού εξυπνακισμού, καθώς αντιμετωπίζουμε τα χάλια μας γελώντας εις βάρος του κάθε είδους "Τρελαντώνη"...
Συμμετέχοντας έτσι στο εμπόριο του Γελοίου, θεατές στη Αρένα όπου μονομαχούν και θυσιάζονται αξιοπρέπειες που περιμένουν από μας την ιαχή της επιβράβευσης για να πάρουν χάρη από τον εκάστοτε αυτοκράτορα-τηλεμαιντανό.
  Οι μονομάχοι αυτοί τσαλακώνουν την προσωπικότητά τους και σαν παλιάτσοι σκοντάφτουν πάνω στο ίδιο θηρίο...
  Το χάρτινο τσίρκο-medrano των ΜΜΕ δουλεύει μόνο με μαστίγιο και ταίζει τα τέρατά του με τα αδέσποτα του δρόμου.


Τρύπες- Χάρτινο Τσίρκο

Χάρτινο τσίρκο μόλις σε βρίσκω
Γέλια σκεπάζουν κάθε αστείο μου λυγμό
Μέσα σου θέλω για πάντα να ζήσω
Σαν τη σκιά στο πανηγύρι των σκιών

Οτι σκοτώνει τη δική μου χαρά
Είναι μια φάρσα που με κόβει στα δύο
Με πιάνει απ' το χέρι και με λόγια γλυκά
Σα παιδί μ' οδηγάει στ' όμορφό σου σφαγείο

Και να 'μαι ξανά
Σ' ένα πλήθος που θυμίζει κάποιον άγνωστο φίλο
Κλωτσάω στα τυφλά
Σα παλιάτσος σκοντάφτω πάνω στο ίδιο θηρίο
Που όλο μου λέει
Πως η δικιά μου σκλαβιά ειν' ένα χάρτινο τσίρκο
Με κάνει να κλαίω
Και φαίνομαι αστείος, γίνομαι αστείος

Χάρτινο τσίρκο μόλις σε βρίσκω
Κλαίω σαν άντρας σαν παιδάκι γελώ
Μέσα σου θέλω μια μέρα να σβήσω
Σαν τον τρελό στο πανηγύρι των τρελών

Οτι ξυπνάει τη δική μου χαρά
Ειν' ένα όνειρο σπασμένο στα δύο
Ψηλά με κρατάει στη ζεστή του αγκαλιά
Με πετάει ξαφνικά στο σκοτεινό σου ψυγείο
                                              Γιάννης Αγγελάκας

5 σχόλια:

  1. Ξέρεις κάτι Μαζεστίξ θα αυθαιρετήσω και θα κάνω ένα διαχωρισμό,θα αφήσω στην άκρη τα σκουπίδια της τv δηλ.
    θύτες Πάνια,Χίο και άλλα τέτοια και θύματα ανθρώπους ασθενείς,με ψυχικές διαταραχές ή πνευματικά ανεπαρκείς.
    Θα μείνω στον στίχο του Γιάννη Αγγελάκα.
    Τελικά η ζωή είναι μεγάλη!!!!!!!!!!
    Είναι φορές που νοιώθεις σαν να πέρασε το τραίνο πάνω από το κορμί σου και ψάχνεσαι να δεις αν σου λείπει κάνα χέρι ή κάνα πόδι, όλα είναι στην θέση τους, την ψυχή σου
    μόνο νοιώθεις κουρελιασμένη...
    Είναι όμως και φορές που νοιώθεις ανάλαφρα σαν να πετάς καβάλα στον Πήγασο χωρίς να μπορεί να σε φτάσει
    τίποτα που να σε βαρύνει...
    Τεράστιος για μένα ο στίχος του Αγγελάκα!!!!!!

    Είναι η Ζωή Μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή επίσης...
    Μ αρέσουν αυτές οι "αυθαιρεσίες"!

    Το θέμα είναι να μπορείς να έχεις πάντα πρόχειρη τη συνταγή για να φτιάχνεις τον Πήγασό σου.
    Και κατά πόσο μπορείς πάντα να βρίσκεις πρόχειρο ένα Πήγασο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν χρειάζεται καμιά συνταγή Μαζεστίξ,αρκεί να το θέλεις και τότε ο Πήγασος είναι δίπλα σου αν δεν με πιστεύεις δοκίμασε το...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καμιά φορά κατεβαίνεις στο γκαράζ που πάρκαρες χτες βράδυ τον Πήγασο και ξαφνικά βλέπεις στη θέση του ένα μουλάρι...
    Δεν αρκεί να το θέλεις.
    Πρέπει και να κοροιδεύεις τον εαυτό σου πολλές φορές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αν θες να ξέρεις ούτε μια φορά δεν κορόιδεψα τον εαυτό μου,
    αυτός όμως το έχει κάνει πολλές φορές, είναι παλιοχαρακτήρας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή