Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2011

Πορτογαλία, όπως λέμε... Ελλάδα



  Παραιτήθηκε χθες των καθηκόντων του ο Ζοσέ Σόκρατες, πρωθυπουργός της Πορτογαλίας. Κι αυτό γιατί η Βουλή κατεψήφισε το σχέδιο λιτότητας που κατέθεσε στη Βουλή.
  Η Πορτογαλία βρίσκεται όπως γνωρίζουμε στο χείλος του ΔΝΤ-γκρεμού. Και ο Ζοσέ Σόκρατες, ο σοσιαλδημοκράτης ηγέτης της κυβερνητικής μειοψηφίας (είναι κυβέρνηση συνεργασίας) παρουσίασε ένα σχέδιο -τι πρωτότυπο!- για να σωθούν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας, λαικιστί οι τράπεζες.
Ήταν το τέταρτο σχέδιο λιτότητας που έφερε φέτος στη Βουλή. Αλλά κάπου και η υπομονή εξαντλείται.
  Βέβαια οι καταψηφίσαντες το Νομοσχέδιο Λιτότητας δεν έχουν όλοι τα ίδια κίνητρα.
Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η Δεξιά και η Ακροδεξιά παράταξη της Πορτογαλικης Βουλής κόπτονται ξαφνικά για το λαό που θα υποστεί τη λιτότητα.
  Μάλλον αυτοί σχεδιάζουν να κάνουν το ίδιο που έγινε στην Ελλάδα από την ανάποδη.
Δηλαδή, να αναλάβουν την διακυβέρνηση της χώρας, να μπουν στο ΔΝΤ με επιχείρημα ότι δε φταίνε οι ίδιοι γι αυτό, αλλά οι προηγούμενοι -τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει!
  Ο Σόκρατες αποκαλεί τους καταψηφίσαντες "αρνητική συμμαχία", όπως έκανε πριν ο Καραμανλής και σήμερα ο Παπανδρέου με τον Καρατζαφέρη. Κουκλοθέατρο παίζουν Σοσιαλδημοκράτες, Δεξιοί και Ακροδεξιοί. Σε Ελλάδα και Πορτογαλία.
Κι επειδή πάντα το ΔΤΝ χρειάζεται καινούρια, άφθαρτη Κυβέρνηση, που να φορτώσει την ευθύνη στους προηγούμενους. Και πάντα θα υπάρξουν πολλοί ποντικοί που θα τσιμπήσουν αυτό το τυράκι...
   Η Αριστερά πάλι... δε πα να λέει... ποιος την ακούει! Η Πορτογαλία κάνει τα ίδια που έκανε η Ελλάδα πριν ενάμιση περίπου χρόνο.
Μία Κυβέρνηση Λιτότητας που αφού περάσει όσα νομοσχέδια προλάβει, πέφτει για να αποτελειώσει τη δουλειά η επόμενη Κυβέρνηση του δικομματικού διπόλου.
  Και όποιος αντιδρά... δεν έχει προτάσεις, είναι γραφικός ανεύθυνος ή... Συριζαίος κατά το Παγκαλικότερον!
  Τα ΜΜΕ τρομοκρατούν, παρουσιάζουν τα επιχειρήματα μόνο της μίας πλευράς, αυτής των τραπεζών και των πολιτικών μαριονετών τους.
  Και ο λαός παρακολουθεί αποσβολωμένος το κουκλοθέατρο αυτό. Δεν αντιδρά γιατί δε γνωρίζει. Δεν αντιδρά γιατί του έχουν πιπιλίσει το μυαλό ότι όλα αυτά είναι αναγκαία και αναπόφευκτα.
  Και ο πιο ακίνδυνος λαός είναι αυτός που δε γνωρίζει.
Πορτογαλία καλώς ήρθες στον σκληρό κόσμο του ΔΝΤ, της εξαθλίωσης και της φτώχειας. 

2 σχόλια:

  1. Έχεις πολύ δίκιο Μαζεστίξ.Έχουμε καταντήσει αξιοθρήνητοι
    λες και δεν πρόκειται για τις δικές μας ζωές. Λες κι έχουμε χαζέψει.Παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα λες και δεν μας αφορούν.Δεν μπορώ να ξέρω αν θα αντιδράσουν και πως
    οι Πορτογάλοι εκείνο όμως που ξέρω είναι ότι το κουκλοθέατρο όπως λες, πράγματι βρίσκεται στο φόρτε του.Τέρμα οι ιδεολογίες,τώρα έχουμε τις χοντροτσεπαρίες Κυκλοφορεί ένα καταπληκτικό βιβλίο που λέγεται το''δόγμα του σοκ''της Ναόμι Κλάϊν είναι εκπληκτικό
    πραγματικά και εξηγεί γιατί οι άνθρωποι παθαίνουν
    αγκύλωση στο μυαλό και δεν αντιδρούν στην ενοχοποίηση ακόμα και της ύπαρξής τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το "σοκ" που δημιουργούν είναι το πρόβλημα.
    Σου δημιουργούν το πρόβλημα και σου δημιουργούν και τη λύση.
    Κι εμείς υπό την επήρεια του "σοκ" στέκουμε αποχαυνωμενοι...
    Αυτή ακριβώς η ενοχοποίηση που αναφέρεις είναι ένα απ τα κόλπα τους.
    Αυτή η προπαγάνδα του "μαζί ταφάγαμε" δεν είναι τυχαία ούτε είναι απλώς απότοκο ενός ελεεινού τύπου (Πάγκαλος). Είναι κεντρική πολιτική στάση του συστήματος για την (αυτο;-)ενοχοποίησή μας.

    Να σου πω την αλήθεια, δεν τους βλέπω τους Πορτογάλους να αντισρούν. Εμείς του ευρωπαικού Νότου, αν και είμαστε πιο ωραία τυπάκια από τους βόρειους, είμαστε πολύ συντηρητικότεροι. Και δύσκολα αντιδρούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή