Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Το ερώτημα για τη Λιβύη κι ο ζητούμενος τρίτος δρόμος.





Ή αλλιώς... "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα"!



  Από την ημέρα που ξεκίνησε το αιματοκύλισμα στη Λιβύη από τον αιμοσταγή δολοφόνο Καντάφι, ομολογώ πως μέσα μου γεννήθηκε το αφελές ερώτημα περί της χρησιμότητας κάποιας επέμβασης της Διεθνούς Κοινότητας στη Λιβύη, για να εμποδιστεί ο Καντάφι να σκοτώνει σωρό χιλιάδες πολίτες της χώρας του επειδή τόλμησαν να εξεγερθούν.
  Βέβαια, το αφελές αυτό ερώτημα που έκανα στον εαυτό μου αλλά και στους γύρω μου δεν άργησε να απαντηθεί από όλους με μια φωνή: ΟΧΙ, να μην επέμβει η Διεθνής Κοινότητα, διότι ο τρόπος της επέμβασής της είναι πιο δολοφονικός και πιο καταστροφικός και από τα φασιστικά καθεστώτα για τα οποία υποτίθεται πως επεμβαίνει.
  Διότι, όποιος συμφωνεί με την επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, αυτομάτως συναινεί και με τα κατά καιρούς εγκλήματά του, αυτομάτως βάφει τα νοητά του χέρια με το αίμα των στρατιωτών και των αμάχων του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Γιουγκοσλαβίας κλπ.
Κάθε επέμβαση του ΝΑΤΟ δημιουργεί πολλή περισσότερη δυστυχία από όση βρίσκει όταν εισβάλλει, πολλά περισσότερα προβλήματα, πολύ πόνο και πολύ θάνατο.
  Και αφού σκορπίσει τυφλά το θάνατο, μετατρέπει τη χώρα σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ. αιωνίως εξαρτώμενο οικονομικά και στρατιωτικά και το ξεπληρώνει αυτό με την άνευ όρων παραχώρηση των φυσικών πόρων της χώρας, που συνήθως έχει να κάνει με την ενέργεια και δη το πετρέλαιο και σπανιότερα με άλλους γωστρατηγικούς σχεδιασμούς.
  Από την άλλη όμως υπάρχει ένας αιμοσταγής ηγεμόνας που δε διστάζει να βομβαρδίζει την ίδια του τη χώρα και τους πολίτες της, προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία.
  Μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή.
Ό,τι και να επιλέξεις απ τα δύο, αυτομάτως νομιμοποιείς χιλιάδες άδικους θανάτους.
Όπως και τότε με το Μιλόσεβιτς. Το ίδιο πρόβλημα.
Ξεκινάς να κατηγορήσεις την εισβολή του ΝΑΤΟ, και βρίσκεσαι να απολογείσαι ως υποστηρικτής του αιμοσταγούς δικτάτορα.
Ξεκινάς να κατηγορήσεις τον Καντάφι, βρίσκεσαι να απολογείσαι ως υποστηρικτής του ΝΑΤΟικού αιματοκυλίσματος.
Μας έχουν φέρει λοιπόν ενώπιον ενός ψευτοδιλήμματος.
Κι όποιος έχει μία απάντηση ελαφρά τη καρδία, ας την ξανασκεφτεί.
  Και όλα αυτά επειδή δεν υπάρχει τρίτος δρόμος. Ή τουλαχιστον δε μας παρουσιάζεται, αφού οι φονιάδες των λαών πασχίζουν να μας βάζουν στο δίλημμα: "πόλεμος ή πόλεμος"!
  Στη ουσία το ίδιο πράγμα δηλαδή με.... άλλο χτένισμα!
Και πραγματικά όσο φαντάζομαι ότι τις επόμενες μέρες θα ξαναδώ στην τηλεόραση τα πλάνα του Ιράκ, του Αφγανιστάν και της Γιουγκοσλαβίας σε νέα... βερσιόν, ανατριχιάζω, αγανακτώ, λυπάμαι και εξοργίζομαι.
  Χόρτασα από πολέμους που γίνονταν... για την ειρήνη (αλησμόνητη αυτή η εμετική δήλωση του Κλίντον για τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία).
  Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ άλλαξε κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς, απλά φτιάχνοντας καλαίσθητο συνδυασμό των νέων "ρούχων" με το νέγρικο χρώμα του, ούτως ώστε να ξεγελάει στο μάτι. Έτσι, ξεκίνησε την αναγραφή και του δικού του ονόματος στο hall of fame των κατά συρροή Φονιάδων.
  Με συμπαραστάτη φυσικά... ποιον; Αυτόν που κατέσφαζε στα προάστια του Παρισιού του αντιφρονούντες. Τον Σαρκοζί, σημερινό πρόεδρο της Γαλλίας, τότε υπουργό Εσωτερικών. Αλλά εκεί το ΝΑΤΟ δεν είχε ανάλογες ευαισθησίες...
  Αφού λοιπόν καταλήγω στην αντίθεση μου στην εισβολή του ΝΑΤΟ, έρχομαι στο άλλο ερώτημα: αν επιτυγχανόταν η μη επίθεση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, εμείς τι θα θέλαμε να γίνει; Να συνεχίζει ο Καντάφι ανενόχλητος τις σφαγές των αντιφρονούντων;
  Και σε αυτό το ερώτημα πρέπει να δοθεί σαφής απάντηση. Διότι είναι και το επιχείρημα των επιτιθέμενων. Και πρέπει να βρεθεί μια πλήρης πολιτική και αποτελεσματική απάντηση σε αυτό. Αλλιώς θα είμαστε κι εμείς με την πλάτη στον τοίχο, ως συναινούντες ενός φονιά, εναντιούμενοι στους άλλους φονιάδες.
  Γενικώς, πέραν των δύο εγκληματικών δρόμων ( 1- σφαγή των Λιβύων απ το ΝΑΤΟ 2-σφαγή των Λιβύων απ τον Καντάφι) πρέπει να βρεθεί και ένας τρίτος δρόμος.
  Ένας τρίτος δρόμος που θα εξασφαλίζει την επέμβαση της διεθνούς κοινότητας χωρίς αιματοκύλισμα. Διότι, ναι, το ΝΑΤΟ θα σκοτώσει χιλιάδες Λιβύους. Αλλά και χωρίς μτο ΝΑΤΟ, και μόνος του ο Καντάφι τους σκοτώνει. Οπότε κάτι πρέπει να γίνει.
  Αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα ξέφυγαν και η κρατική αντίδραση ήταν άνευ προηγουμένου, σε αντίθεση με Τυνησία και Αίγυπτο, όπου οι εξεγέρσεις πέτυχαν πολλά με λίγα θύματα, θα πρέπει να εισακούσουμε και τη φωνή των Λιβύων, αφού κατά κάποιο τρόπο μιλάμε εξ ονόματός τους. Διότι καλή η αυτοδιάθεση των λαών, αλλά όταν η εσωτερική μάχη είναι τόσο άνιση, όσο στη Λιβύη, η απαίτηση για Αυτοδιάθεση καταντά απλώς συντήρηση των κατεστημένων. Και οι Λιβύοι επαναστάτες, μες στην απελπισία τους από τις σφαγές του Καντάφι, ζητούν μια βοήθεια απ' εξω να τους σώσει.
  Επειδή βέβαια η απελπισία δεν είναι και ο καλύτερος σύμβουλος, ίσως δεν αντιλαμβάνονται τι ακριβώς σημαίνει αυτή η "βοήθεια απ' έξω". Εμείς ψύχραιμα αντιλαμβανόμαστε ποια είναι η βοήθεια απ' 'εξω και τι θάνατο κουβαλάει.
  Αλλά επίσης θα πρέπει να βασανίσουμε το μυαλό μας για να απαντήσουμε τελικά μστο ερώτημα "κι αν δεν επενέβαινε το ΝΑΤΟ, θα έπρεπε να αφεθούν οι Λιβύοι στην τύχη τους;"
  Προσωπικά, δεν έχω βρει μία πλήρη απάντηση σε αυτό. Αλλά καλό είναι να σκεφτούμε λίγο παραπάνω πάνω σε αυτό το ερώτημα, για να μην κατηγορηθούμε στο τέλος και ως υποστηρικτές του Καντάφι επειδή είμαστε εναντίον της ΝΑΤΟικής λαίλαπας...
  Δεν αισθάνομαι ικανός αυτή τη στιγμή να δώσω την απάντηση, αλλά νιώθω πως το συγκεκριμένο ερώτημα δεν έχει τεθεί και περιμένω από αυτούς που ίσως κατέχουν την απάντηση, να τη δώσουν.



ΥΓ.:Το τελευταίο αποτελεί προσωπική μου εμπειρία. Η αντίθεσή μου στο ΝΑΤΟ με έβγαλε στη σέντρα ως... σχεδόν φιλοκανταφικό.
Και εδώ που τα λέμε είναι κάπως περίεργη η υπόθεση, γι αυτό και θα πρέπει να βρεθεί αυτός ο "τρίτος δρόμος" που θα εναντιώνεται στους Καντάφι αυτού του κόσμου και παράλληλα θα παρακάμπτει τους φονιάδες του ΝΑΤΟ...

8 σχόλια:

  1. Η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί κάποιος να δώσει
    κατά την γνώμη μου σ´αυτόν τον παραλογισμό είναι η φράση του Πούτιν περί Σταυροφοριών. Έχει τούς λόγους του βέβαια κι αυτός.
    Για άλλη μια φορά επαναλαμβάνεται η εικόνα φρίκης στο μυαλό μου.Το ´99 ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας, με την δικαιολογία, την προστασία των καταπιεσμένων Κοσοβάρων και άλλων μειονοτήτων από τον κακό Μιλόσεβιτς.
    Χιλιάδες τα θύματα και οι πρόσφυγες, με την υπογραφή
    και του ΓΑΠ υπουργού εξωτερικών τότε και κολλητού της
    Ωλμπράϊτ.Το 2001 η επέμβαση στο Αφγανιστάν, με την υπογραφή του ΓΑΠ.Η δικαιολογία,πάταξη της τρομοκρατίας και σύλληψη του Μπίν Λάντεν. Στην συνέχεια το 2003 η σφαγή του Ιράκ, η δικαιολογία, τα χημικά του Σαντάμ.Σήμερα η εξόντωση των Λυβίων.
    Η δικαιολογία, η διάσωση του πληθυσμού από τον αιμοσταγή Καντάφι, με την υπογραφή του ΓΑΠ κι αυτό.
    Συμπέρασμα:Ποιος θα μας σώσει από τους ''φίλους'' και ''συμμάχους'' μας...
    Έχω μια απορία, άραγε πότε είναι καλύτερα όταν σε σκοτώνει ο δικός σου αφέντης ή οι αφεντάδες των πέντε ηπείρων;;;;; Οι Λύβιοι γνωρίζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ειλικρινά δεν έχω απάντηση στο τελευταίο.
    Είμαι πολύ μπερδεμένος με τη φύση της εξέγερσης στη Λιβύη, με το αν είναι καλύτερο να τους αφήσουμε να σφαχτούνε από τον Καντάφι ή να πάνε οι Αμερικάνοι να τους βομβαρδιζουν.
    Δεν ξέρω, έχω μπερδευτεί πάρα πολύ.
    Κι όσο περνούν οι μέρες μπερδεύομαι όλο και περισσότερο...
    Δεν ξέρω πια, ποια από αυτά που ακούω και μαθαίνω είναι αλήθεια και ποια προπαγάνδα;

    Τουλάχιστον τότε με το Μιλόσεβιτς τα πράγματα ήταν πιο απλά. Όπως και με το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Τώρα έχουν μπλεχτεί πολύ.
    Δεν είναι τυχαίο που σε αντίθεση με τότε που γίνονταν μεγαλειώδεις αυθόρμητες αντιπολεμικές διαδηλώσεις, σήμερα δε γίνεται τίποτα. Όχι γιατί όλοι οι λαοί ξαφνικά γίναμε φιλοπόλεμοι. Αλλά γιατί τελικά δεν ξέρουμε ποιον να πιστέψουμε και ποιον να υποστηρίξουμε, με ποιον να πάμε και ποιον να αφήσουμε.

    Όσο για την υπογραφή του ΓΑΠ, μπορώ να πω ότι όσο περνούν τα χρόνια όλο κι ευκολότερα αποσπούν την υπογραφή του. Το 99 θυμάμαι έγιναν διαπργματεύσεις επί διαπραγματεύσεων και πιέσεις επί πιέσεων για να υπογράψει τελικά και η Ελλάδα και τελικά απλώς επέτρεψε τη διέλευση των ΝΑΤΟικών (θυμάμαι σαν σήμερα την απόβαση του ΝΑΤΟ στο Λιτόχωρο, όπου είχα ανατριχιάσει)
    Στο Αφγανιστάν μετά κάμφθηκε πιο γρήγορα η όποια "επιφύλαξη" της Ελλάδας, στο Ιράκ ακόμη πιο εύκολα και τλωρα πάμε με τα μπούνια στο πλάι του ΝΑΤΟ να σφάξουμε αμάχους. Γαμάτο;
    Και μάλιστα όταν ούτε καν το ΝΑΤΟ σαν σώμα δεν έχει αποφασίσει την επίθεση και την εξαπολύουν απλώς τα μέλη του ΝΑΤΟ κατά μόνας. Άρα ο "εξαναγκασμός" της συμμετοχής μας λόγω ΝΑΤΟ, που ήταν και το μόνιμο επιχείρημα παλιά, αυτή τη φορά είναι τελείως αβάσιμος. Θέλει ο ΓΑΠ και ακολουθεί. Δεν τον αναγκάζει κανείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. http://www.ramnousia.com/2011/03/blog-post_45.html
    Mαζεστίξ μπορείς σε παρακαλώ να δεις αυτήν την
    ανάρτηση;; Αν ναι όταν θα έχεις χρόνο και διάθεση
    θα ήθελα να γράψεις την γνώμη σου.
    Σ´ευχαριστώ εκ των προτέρων.

    Υ.Γ.
    Ο τίτλος της ανάρτησης είναι ''Πετρέλαιο και αίμα''.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ ωραίο άρθρο Selana.
    Ο χαρακτηρισμός "ωραίο" βέβαια αναφέρεται στην επιχειρηματολογία του συντάκτη. Γιατί το περιεχόμενο είναι... μαύρο κι άραχνο.
    Και δυστυχώς ως προς το δεύτερο κυρίως μέρος του, συμφωνώ. Πιστεύω κι εγώ πως μεθοδεύεται εδώ και μερικά χρόνια η σύγκρουση Ανατολής- Δύσης. Εξ ου και η Ισλαμοφοβία εδώ, η Χριστιανοφοβία εκεί και η ανάδειξη εθνικιστικών κομμάτων στην εξουσία σε πολλές χώρες.
    "Ο πόλεμος είναι μπίζνες"...
    Όσο για το πρώτο μέρος του άρθρου, σχετικά με τη Λιβύη, με βάζει σε πολλές σκέψεις και ίσως εκεί που αρχίζει να ξετυλίγεται στο μυαλό μου το κουβάρι των πραγματικών γεγονότων σχετικά με τη Λιβύη, τελικά να μπερδεύεται όλο και περισσότερο.
    Λες τελικά ο Καντάφι να μην είναι και τόσο παλαβός σφαγέας; Ειλικρινά δεν ξέρω.
    Λες πράγματι να πολεμήθηκε από μέσα από πράκτορες των ΗΠΑ και της Αγγλίας, οι οποίοι παρέσυραν πολύ κόσμο να κινηθεί εναντίνον του καθεστώτος του;
    Έχω αηδιάσει τόοοσο μα τόο πολύ με όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο που ειλικρινά μου' ρχεται να πάρω τα βουνά και να ανέβω σε κάνα δέντρο να βρω την αλήθεια. Πού έχουμε μπλέξει γαμώτο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΡΟΥΣΣΟΣ ΒΡΑΝΑΣ , rvranas@dolnet.gr
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 22 Μαρτίου 2011
    [Εκτύπωση] [Αποστολή με Email] [Μικρότερη Γραμματοσειρά] [Μεγαλύτερη Γραμματοσειρά]

    Από το περασµένο...
    ... Σαββατοκύριακο, µετά την επέµβαση στη Λιβύη, ο κόσµος δεν είναι πια ο ίδιος. οχι πάντως επειδή έγινε πιο ανθρωπιστικός. «ο κόσµος άλλαξε» λέει σε συνέντευξή της η οικονοµική αναλύτρια τρίλµπι Λούντµπεργκ, που παρακολουθεί τις διεθνείς τιµές των καυσίµων. «αντί να αρχίσουν να µειώνονται λόγω της ιαπωνικής κρίσης, θα τις ξαναδούµε να ανεβαίνουν». Στην Ευρώπη, η βενζίνη είναι ήδη 5% ακριβότερη από όσο ήταν πριν από δύο εβδοµάδες. Γι’ αυτό άραγε η διεθνής κοινότητα «στέκεται στο πλευρό του λιβυκού λαού που διεκδικεί τα ανθρώπινα δικαιώµατά του», όπως αναφέρει το ψήφισµα 1973 του ΟΗΕ;

    Η Ιστορία...
    ... ίσως γράψει κάποτε ποια ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και που έκανε τους ∆υτικούς να επιτεθούν στον Καντάφι, ενώ µέχρι τότε τον παρακολουθούσαν απαθείς να σφάζει τον λαό του. Ηταν την περασµένη τρίτη, υποστηρίζουν οι «τάιµς της ασίας» όταν, σε συνέντευξή του στη γερµανική τηλεόραση, ο Καντάφι ξεκαθάρισε πως οι δυτικές πετρελαϊκές εταιρείες θα πρέπει να ξεχάσουν τα λιβυκά πετρέλαια. Είπε:

    «∆εν εµπιστευόµαστε τις εταιρείες τους που συνωµότησαν εναντίον µας. τα πετρελαϊκά µαςσυµβόλαια θα πάνε σε ρωσικές, κινεζικές και ινδικές εταιρείες». ∆ηλαδή σε χώρες - µέλη της BRIC. ∆εν είναι λοιπόν τυχαίο που οι τέσσερις από τις πέντε αποχές στο ψήφισµα 1973 του ΟΗΕ προήλθαν από αυτές τις χώρες (Βραζιλία, ρωσία, ίνδία, Κίνα). Επιβεβαιώνονται έτσι οι «κυνικοί» οι οποίοι, πίσω από κάθε πόλεµο των µεγάλων δυνάµεων που µπορούµε να θυµηθούµε, βλέπουν πάντα το πετρέλαιο. Και απογυµνώνονται ηθικά όσοι επικαλούνται ανθρωπιστικά ιδεολογήµατα.

    Η Λιβύη...
    ... είναι η µεγαλύτερη πετρελαϊκή οικονοµία της αφρικής, πιο µεγάλη ακόµη και από τη Νιγηρία και την αλγερία. ∆ιαθέτει αποδεδειγµένα αποθέµατα πετρελαίου 46,5 δισ. βαρελιών (δεκαπλάσια από τα αιγυπτιακά), που αντιστοιχούν στο 3,5% των παγκόσµιων αποθεµάτων. Πριν ξεσπάσει ο πόλεµος παρήγε 1,5 εκατοµµύρια βαρέλια ηµερησίως, µε στόχο να φτάσει στα διπλάσια. το πετρέλαιό της είναι εξαιρετικής ποιότητας και πολύ χαµηλού κόστους παραγωγής (µόλις ένα δολάριο το βαρέλι). οταν ο Καντάφι απείλησε τις µεγάλες δυτικές εταιρείες, κατέστησε σαφές πως το παιχνίδι σύντοµα θα τελείωνε για τη γαλλική Total, την ιταλική ENI, τη βρετανική BP, την ισπανική Repsol, την ExxonMobil, τη Chevron, την Occidental Petroleum, την Hess και την Conoco Phillips. οχι όµως και για την κινεζική CNPC, η οποία απορροφά το 11% των λιβυκών εξαγωγών πετρελαίου. το 85% του λιβυκού πετρελαίου καταλήγει σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. υστερα από αυτό το «Who is who» γίνεται κατανοητό γιατί τα µεγάλα ευρωπαϊκά και αγγλοαµερικανικά πετρελαϊκά συµφέροντα έπρεπε να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στην «ανθρωπιστική επέµβαση».

    Καθεµιά...
    ... από τις χώρες που αντιπροσωπεύουν αυτά τα συµφέροντα έσπευσε να εξασφαλίσει µια θέση στη µετά Καντάφι εποχή. Με τεράστιες οικονοµικές επιπτώσεις για τους λαούς τους σε καιρό κρίσης, που θα τις αντιληφθούν σύντοµα µπροστά στις σόµπες τους, στις αντλίες βενζίνης και στους πάγκους των σούπερ µάρκετ.

    Νομίζω Μαζεστίξ ότι αυτό το άρθρο είναι αρκετά κατατοπιστικό.Πολύ καλά κάνεις και αηδιάζεις και εγώ μια από τα ίδια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στην ιστοσελίδα redplanet ανακάλυψα τα ονόματα
    ελληνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Λυβίη.
    Μεταξύ άλλων είναι του Λάτση, του Κὀκκαλη κ.α.
    για να καταλάβουμε γιατί έσπευσε η ξεφτιλισμένη κυβέρνηση του ξεφτιλισμένου Γιωργάκη να τα δώσει όλα στο σφαγείο της Λιβύης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Mαζεστίξ συγγνώμη έχω κάνει λάθος την ιστοσελίδα με τα ονόματα των επιχειρηματιών,
    δεν είναι redplanet αλλά redflay planet.
    Να ξέρεις πάντως δεν είναι προβοκάτσια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μα λέω κι εγώ...
    To Red Planet είναι οπαδικό σάιτ του Ολυμπιακού.
    Άρχισαν και τις αναλύσεις για τη Λιβύη τώρα; Πολύ μπροστά.... :-)

    Λοιπόν... ας γράψω τα ονόματα για να τα δει κι όποιος διαβάσει το κείμενο.
    J&P Άβαξ- μεγάλη κατασκευαστική. Ιωάννου-Παρασκευαίδης (καμιά συγγένεια με το Χριστόδουλο;)
    Ελληνικά Πετρελαια Α.Ε.. Λάτσης (τα λόγια περιττά)
    ΟΤΕ Globe, θυγατρική του ΟΤΕ "μας".
    Elitherm SA και Εuroaxxes SA (εταιρείς που ασχολούνται με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας)
    Και φυσικά ο... λατρευτός μας Κόκαλης με την Intracom του!
    ΕΤΕΜ ΑΕ- κοινοπραξία ελληνικών εταιρειών. Αλουμινάδες.
    Διυλιστήρια Χερσονήσου του Αίμου ΑΕΒΕ - Όμιλος Intemaco. Τα λέει όλα το όνομα της εταιρείας.
    ΑΡΧΙΡΟΔΟΝ. Εταιρεία στο χώρο των λιμενικών έργων. Ανδρόπουλος.
    ΕΤΕΠ ή Tageco. Η εταιρεία που συνδέθηκε με το κατασκευαστικό «δίδυμο» Αρφάνη – Χιώνη δεν σταμάτησε ουσιαστικά τη λειτουργία της, αναμένοντας ακόμα την εξόφληση των εκατομμυρίων χρωστούμενων από τα έργα του ’80! Μάλιστα, ήταν η πρώτη ελληνική εταιρεία που είχε στήσει dealing room πετρελαίου, μιας και είχαν κάνει διακανονισμό με τον Καντάφι να λαμβάνουν τα χρωστούμενα σε πετρέλαιο!

    Και ρωτώ εγώ: μήπως να ρωτάγαμε τους αραπάνω για τα εγκλήματα του Καντάφι;
    Κάτι θα ξέρουν παραπάνω από εμάς.
    Διότι η δική μας ενημέρωση για τέτοια θέματα προέρχεται από το CNN κυρίως. Άντε κι από το Al Jazeera και αυτά που μαθαίνουμε κάθε φορά είναι κατευθυνόμενες ειδήσεις.
    Στην αρχή έλεγαν για 50.000 νεκρούς Λιβύους από τα πυρά του Καντάφι. Μετά από μέρες είδα να λένε για 10.000 νεκρούς. Τι διάολο γίνεται;

    Τα παραπάνω είναι απλώς η απόδειξη ότι οι μεγαλοκαρχαρίες δεν έχουν χρώμα και πατρίδα.
    Για αυτό δεν έχει νόημα να βρίζουμε τους "Αμερικάνους". Αλλά τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω τους.
    Και είναι και ελληνικά αυτά τα συμφέροντα.
    Κι ο Γιωργάκης, ο Κωστάκης κλπ πάντα υπηρέτες τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή