Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Τιμούμε τους ήρωες! Αρκεί να μην επιζήσουν...



 Ώρες- ώρες φτάνω στο σημείο να ντρέπομαι που είμαι Έλληνας. Και δεν ντρέπομαι γιατί η μοίρα μου έδωσε την πιο δοξασμένη, ίσως, ανά τον κόσμο εθνικότητα για να βάλω κι εγώ το λιθαράκι μου στην ιστορία.
Ντρέπομαι που μοιράζομαι αυτήν την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη με τους σημερινούς Νεοέλληνες.
  Διότι, ΝΑΙ, υπάρχουν συμπατριώτες μας που επαινούν τον Γ. Παπανδρέου για τις προσπάθειές του, διότι "δεν υπήρχε άλλος δρόμος".
ΝΑΙ, υπάρχουν άλλοι που επαινούν τον Καραμανλή, διότι αυτός ήθελε να σώσει την Ελλάδα, αλλά οι κακοί υπουργοί φταίνε και φυσικά οι πολιτικοί του αντίπαλοι που "έκαψαν τη μισή Ελλάδα για να τον ρίξουν, επειδή ήταν δύσκολος αντίπαλος για τις ΗΠΑ"- εδώ γελάνε...
ΝΑΙ, υπάρχουν κάποιοι που επαινούν τον Πάγκαλο γι αυτά που λέει ενάντια στους κακούς πολίτες, που είναι διεφθαρμένοι και ήρθε αυτός να μας σώσει.
ΝΑΙ, υπάρχουν άλλοι που επαινούν τον Καρατζαφέρη για την υπευθυνότητά του και την πατριωτική του συνείδηση, παρότι έδωσε την υποστήριή του στο κατ'εξοχήν ανεύθυνο και προδοτικό κείμενο που έχει υπογραφεί ποτέ στην ιστορία μας, το Μνημόνιο.
ΝΑΙ, υπάρχουν πολλοί ακόμη που ακούν και επηρεάζονται από τα προπαγανδοκάναλα.
ΝΑΙ, υπάρχουν εκατομμύρια συμπολίτες μου που ψηφίζουν ακόμη τα κόμματα που μας καταστρέφουν και μας βιάζουν ακόμη τη ζωή.
Εκτός αν κατεβαίνουν κάθε τέσσερα χρόνια τίποτα εξωγήινοι, έρχονται ψηφίζουν και εξαφανίζονται πάλι στο Σείριο...

Και φυσικά την ίδια στιγμή οι ίδιοι Έλληνες λοιδωρούν τους Έλληνες που έχουν κάνει πράξεις μεγάλες, σπουδαίες. Αυτές τις πράξεις που τις καταγράφει η Ιστορία και φτάνουν σε εμάς εκπεφρασμένες με λίγα λόγια, τα οποία φυσικά και είναι αδύνατο να μας καταστήσουν κοινωνούς του κατορθώματός τους.
  Ποιες λέξεις μπορούν να περιγράψουν τη στιγμή που ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας ανεβαίνουν στην Ακρόπολη και κατεβάζουν τη ναζιστική σημαία, το συμβολο του κατακτητή; Φαίνεται τόσο μακρινό που δε μπορεί να το αγγίξει η ψυχή μας, το μυαλό μας, η συνείδησή μας.
  Κι όμως μετά τις σημερινές δηλώσεις του ενάντια στους κατακτητές του ΔΝΤ και τους Έλληνες υπηρέτες τους υπήρξαν πολλοί που στα blogs καθύβριζαν το Μανώλη Γλέζο, αυτοπροσδιοριζόμενοι μάλιστα ως "πατριώτες"! Οι "πατριώτες" λοιπόν βρίζουν ένα μεγάλο σύμβολο του Πατριωτισμού! Πλήρης παράνοια δηλαδή... Ή ακόμη χειρότερα υποκρισία!!!
  Τους ήρωες τους προτιμάμε νεκρούς: είναι προφανές!
Οι νεκροί ήρωες έχουν το προνόμιο να μη μιλούν, να μη μας θέτουν προ των ευθυνών μας, να μην ακούμε τη φωνή τους. 
Έχουν το προνόμιο να τους μεγενθύνουμε κατά το δοκούν, να υποθέτουμε τι θα έκαναν σήμερα, πάντα κατά το δοκούν και να τους επικαλούμαστε ως αλάνθαστους.
Οι ζωντανοί ήρωες, πάλι, πρέπει να αποδεικνύουν κάθε μέρα, σε κάθε περίπτωση πόσο ήρωες είναι.
Δεν μπορούν να απουσιάσουν από τα κοινά διότι τότε θα τους κατηγορήσουμε ως ριψάσπιδες.
Αν πάλι αποφασίσουν να συμμετέχουν στα κοινά (αν δε συμμετέχουν οι ήρωες άλλωστε, ποιοι πρέπει να συμμετέχουν;) τότε τους κατηγορούμε ότι εξαργυρώνουν το ηρωικό παρελθόν τους. Και μάλιστα όταν αποφασίσουν να ταχθούν με τη μία ή την άλλη παράταξη, τότε οι υπόλοιποι τους κατηγορούν, τους λοιδωρούν και τελικά συκοφαντούν και το ίδιο το ηρωικό παρελθόν τους! Τι αίσχος! Τι ντροπή!
Τα ίδια και χειρότερα πέρασε και ο μεγάλος αρχιστράτηγος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που φυλακίστηκε για.... εσχάτη προδοσία!!! Κι όμως!!!
  Και φυσικά αν υπήρχαν τα blogs στην Ελλάδα της Απελευθέρωσης, είμαι σίγουρος ότι ο Κολοκοτρώνης ότι θα αντιμετωπίζόταν με αυτόν τον τρόπο. όπως δεδομένα αντιμετωπίστηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Κι αυτοί τον κατηγορούσαν ως προδότη. Ποιοι ήταν αυτοί που τον κατηγορούσαν; Σίγουρα όχι αυτοί που ήταν στα βουνά με το καριοφίλι, αλλά έγλειφαν το Σουλτάνο στο Φανάρι για καμιά θεσούλα.
Και όταν επετεύχθη η Απελευθέρωση ήρθαν και καπηλεύτηκαν τον Αγώνα των ηρώων του Κλεφτοπολέμου και πήραν τις θέσεις και την επίκτητη ιδιότητα των Επαναστατών, που φυσικά και δεν τους ανήκε.

Αλλά ΟΧΙ! Δεν είναι μόνο αυτοί οι Έλληνες! Πάντα αυτοί ηταν οι περισσότεροι.
   Όπως οι περισσότεροι ήταν που λοιδώρησαν και συκοφάντησαν το Σωκράτη οδηγώντας τον στη φυλακή και στην εκτέλεση με το κώνειο.
   Οι περισσότεροι ήταν που ήταν σπιτάκι τους φοβισμένοι και μετά την Απελευθέρωση κατηγόρησαν τον Κολοκοτρώνη ως προδότη, σκότωσαν τον Καποδίστρια κλπ.
   Οι περισσότεροι ήταν που μετά την κατάκτησή μας από τους Γερμανούς Ναζί έκατσαν σπίτι τους, φοβισμένοι και μετά καηγορούσαν τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης ως... ανθέλληνες, και καπηλεύτηκαν τον αγώνα τους που έβαλε το λιθαράκι του στη νίκη πί του Ναζισμού.
   Οι περισσότεροι ήταν που στην περίοδο της Επταετίας βολεμένοι σιωπηλά αποδέχονταν το καθεστώς και όταν 10 με 15 χιλιάδες παιδιά προέταξαν τα στήθη τους και αψήφησαν τον κίνδυνο για τη ζωή τους για το ιδανικό της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας και παρόλα αυτά τα παιδιά αυτά χαρακτηρίστηκαν ως.. πράκτορες από κάποιους νοσταλγούς του καθεστώτος, με το... φοβερό επιχείρημα ότι καμιά εικοσαριά από αυτά τα παιδιά αργότερα εξαργύρωσαν αυτό το κατόρθωμα. Ξεχνώντας βέβαια ότι οι υπόλοιποι, που ήταν και το 99% των αγωνιστών, δεν εξαργύρωσαν τίποτα και πρφανώς ό,τι και να ακολούθησε, η πράξη δε μειώνεται με τίποτα.
  Όχι δε θα ντρέπομαι που είμαι Έλληνας, επειδή κάθε φορά θα υπάρχει ένα μέρος των Ελλήνων που είναι τόσο "λίγοι", τόσο "μικροί".
  Αισθάνομαι περήφανος που είμαι Έλληνας. Περήφανος γιατί κληρονομώ τα κατορθώματα των Θερμοπυλών, της Σαλαμίνας, των Δερβενακίων, του Μεσολογγίου, της Σμύρνης, της Εθνικής Αντίστασης, της Πίνδου, του Πολυτεχνείου.
  Είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας, απόγονος του Σωκράτη, του Αριστοτέλη, του Μιλτιάδη, του Λεωνίδα, του Ρήγα Φερραίου, του Κολοκοτρώνη, του Καποδίστρια, του Γλέζου, του Θεοδωράκη κλπ κλπ κλπ...

6 σχόλια:

  1. Δεν συμφωνώ με τον όρο ῾῾Νεοέλληνες῾῾και με ότι αυτό συνεπάγεται...
    Οι σημερινοί Νεοέλληνες ήταν και χθεσινοί και προχθεσινοί και πάει λέγοντας...Οι σημερινοί Έλληνες είμαστε το ίδιο απαίδευτοι με τους χθεσινούς,προχθεσινούς και το εννοώ αυτό.Πιστεύω ότι όσο λιγότερο
    πεπαιδευμένος είναι κάποιος, τόσο δυσκολότερα, (έως καθόλου),είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει έννοιες όπως, Ελευθερία, Ήθος , Αλληλεγγύη,Αξιοπρέπεια.
    Φυσικά οι ανάγκες του,ακόμα κι αυτές που θεωρούνται βασικές είναι εντελώς
    απλοποιημένες.Έτσι άλλωστε δημιουργείται το κατάλληλο υπόβαθρο για να καθίσουν
    επάνω του θεοί, θρησκείες και δαίμονες γενικώς.Επομένως θεωρώ ότι
    υπάρχει τεράστια σκοπιμότητα ως προς την διαχείριση (χειραγώγηση)
    των κοινωνιών σ᾽όλο τον πλανήτη.Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι
    αυτοί που αντιδρούσαν σε πρώτη φάση, προέρχονταν από τα πιο ευημερούντα κοινωνικά στρώματα και είχαν καλύτερη μόρφωση.
    Πιστεύω λοιπόν ότι η αντίδραση του μέσου ανθρώπου απἐναντι
    σ῾αυτούς που για τον ένα ή τον άλλο λόγο, έμειναν η θα μείνουν στην Ιστορία,είναι καθαρά θέμα παιδείας.
    Υ.Γ.
    (Το εντυπωσιακό είναι ότι η κάστα των εμπόρων αν και ευημερούσα έδωσε τους περισσότερους Εφιάλτες στην Ιστορία μας...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ diaskronos

    Selana, συμφωνώ ότι οι Έλληνες έχουν κάποια διαχρονικά κουσούρια.
    Αλλά για μένα ο χαρακτήρας της φυλής έχει μια μεγάλη διαχωριστική γραμμή: το Βυζάντιο.
    Άλλοι οι Έλληνες πριν ενστερνιστούν το Χριστιανισμό και άλλοι μετά Αλλοιώθηκε σε μεγάλο βαθμό η φυσιογνωμία τους. Και επίσης η ανάμειξη με Τούρκους, Σλάβους, Βλάχους κλπ. διαφοροποίησε πολύ τις συμπεριφορές της φυλής.
    Τώρα αν αυτή η διαφοροποίηση έκανε καλό ή όχι, είναι ένα θέμα που ο καθένας μας έχει μια δική του απάντηση πιθανότατα. Αλλά διαφοροποίηση βλέπω καθαρά...
    Η χειραγώγηση επιτυγχάνεται καλύτερα σε λαούς με "φόβο Θεού", κατά τη γνώμη μου, διότι έχουν την πίστη του αναπόφευκτου. Λαός με ουμανιστική φιλοσοφία δε νομίζω ότι χειραγωγείται τόσο εύκολα. Κατά τη γνώμη μου πάντα...
    Άρα δεν είναι μόνο θέμα μόρφωσης, με την ποσοτική έννοια. Αλλά και με την ποιοτική: τι είδους μόρφωση λαμβάνεις και τι είδους πλύση εγκεφάλου έχεις δεχτεί από μικρός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καταρχάς, καλησπέρα. Ως προς τα όσα γράφεις στην αρχή, περί όσων συνεχίζουν να ψηφίζουν και στηρίζουν τα άτομα για τα οποία η χώρα θα έπρεπε να ντρέπεται (βλ. Καρατζεφέρης κλπ) δε μπορώ παρά να συμφωνήσω, καθώς και για το γεγονός ότι οι ήρωες, ή έστω αυτοί τους οποίους αξίζει να επαινεί κανείς, εκθειάζονται ως "άγιοι" και "συνετοί" πέρα από κάθε αμφιβολία, αφού τινάξουν τα πέταλα, για τους λόγους που προανέφερες.
    Διαβάζοντας την ανάρτησή σου όμως, σκέφτομαι συνάμα τι πάει να πει "περήφανος ως Έλληνας"; Και δε θα στο φέρω στο "400 χρόνια σκλαβιάς μπλα μπλα μπλα, πού το ξέρεις αν είσαι αγνός απόγονος και τα συναφή", μα στο ότι η καταγωγή ειναι ένα στατιστικό γεγονός και στο ότι η περηφάνεια (για μένα προσωπικά) έρχεται με τον άνθρωπο που κρυβεις μέσα σου. Τότε που ο Γλέζος κατέβασε τη ναζιστική σημαία, νομίζω αν ζούσα, θα χαιρόμουν για το γεγονός ότι ένας άνθρωπος που πληττόταν ηθικά από τη χρήση κάποιων συμβόλων και από την όποια καταπίεση, κατόρθωσε ανερυθρίαστα να αντιδράσει και να διεκδικήσει τα κεκτημένα δικαιώματά του, του να ζει ελεύθερα χωρίς να υπομένει αυτόν τον κλοιό πάνω από το κεφάλι του, και αναγνωρίζοντας αυτό του το δικαίωμα, έπραξε αναλόγως. Θα χαιρόμουν αν κάτι ανάλογο έπραττε κάποιος, ανεξαρτήτως εθνικότητας, μόνο και μόνο επειδή ως άνθρωπος αυτού του κόσμου, θα έβγαινε μπροστά και θα αντιδρούσε για κάτι φυσιολογικό. Όπως είμαι περήφανη για τον Αριστοτέλη, το Δημόκριτο, το Σωκράτη κλπ, έτσι είμαι περήφανη για κάθε μικρό ή μεγάλο αυτού του κόσμου, που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο κατόρθωσε να προσφέρει κάτι ουσιαστικό, να αλλάξει τη ροή της ιστοριας προς το καλύτερο. Όποιας εθνικότητας και αν είναι.
    Φυσικά, η συμμετοχή σε μια ομάδα (εθνικά) σου προσφέρει ένα επιπλέον κίνητρο δράσης συλλογικά, μα ειλικρινά δε νομίζω ότι αυτό θα έπρεπε να υπερβαίνει τη φύση του ανθρώπου, αυτού καθ'αυτού.

    Συγγνώμη αν τα γράφω κάπως μπερδεμένα, απλώς διαβάζω συχνά περί "ελληνικής περηφάνειας" και αναρωτιέμαι, ποιος ο λόγος να περιορίζεται αυτή η περηφάνεια στα προφανή μόνο κίνητρα. Μπροστά θα βγούμε αν συνειδητοποιήσουμε ότι οι πράξεις κάποιων ανθρώπων μας πλήττουν κατάφωρα όχι μόνο ως Έλληνες μα ως άτομα-φορείς δικαιωμάτων, ότι μαζί με εμάς πληγώνονται τόσοι άλλοι που πιθανότατα να βρίσκονται στην ίδια κατάσταση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Eloy Μου άρεσε πολύ το σχόλιο σου.

    Συμφωνώ απολύτως με ότι γράφεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καθόλου μπερδεμένα δε τα λες.
    Τα λες αρκετά ξεκάθαρα και συμφωνώ μαζί σου.
    Και αν κοιτάξεις και άλλες αναρτήσεις μου, θα διαπιστώσεις ότι μόνο εθνικιστή δε με λες...
    Συμφωνώ ότι η καταγωγή είναι τυχαίο γεγονός και δεν εξασφαλίζει τίποτα και δε σημαίνει τίποτα ως προς το DNA και άλλα γραφικά.
    Και τιμώ εξίσου τον Ρουσώ, τον Τσε Γκεβάρα, τον Φρόυντ με τον Αριστοτέλη, το Θουκυδίδη, τον Ευριπίδη, το Δημόκριτο και τον Επίκουρο.
    Απλά, έστω και λόγω του τυχαίου της καταγωγής μου, έλαβα την ελληνική παιδεία, σπούδασα τα σχετικά με αυτήν και ανακάλυψα το πόσο με εκφράζει η αρχαιοαθηναική σκέψη και πρακτική.
    Η οποία σκέψη είναι ουμανιστική.
    Δεν έχει σχέση με αυτούς τους Ελληναράδες που κομπάζουν για το πόσο... μεγάλη την έχουν (την ιστορία!)
    Και αυτό που με ενδιαφέρει είναι οι άνθρωποι να έχουν φιλοσοφία ζωής. Τώρα αν ο χ προτιμά την κινεζική φιλοσοφία, ο ψ την αναγεννησιακή και ο Ζ την σοσιαλιστική. Ο καθένας ας υιοθετήσει ό,τι του ταιριάζει, ό,τι ανταποκρίνεται στα πιστεύω και στα θέλω του.
    Αλλά να χει μια φιλοσοφία ζωής γαμώτο, έστω και δικό του δημιούργημα. Εκνευρίζομαι όταν βλέπω ανθρώπους χωρίς ιδεολογία, χωρίς φιλοσοφία ζωής, χωρίς ένα δικό τους κώδικα αξιών, χωρίς προσωπικότητα εν τέλει.
    Και αυτοί είναι πάντα οι ασεβείς, τα θύματα της κάθε προπαγάνδας, που ,ως πλειοψηφία, καταλήγουν να είναι εμμέσως θύτες της δικής μας υποδούλωσης.
    Γι αυτό είμαι περήφανος και για το Σωκράτη και για το Γλέζο και για τον Κολοκοτρώνη και για τον Τσε και για τον Σαίξπηρ και... και.. και...
    Πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους σε ιδεολογία, αξίες κλπ. αλλά κάτι κάνανε γαμώτο! Ακολούθησε ο καθένας τους το δικό του ιδανικό και γράφτηκε στη ιστορία.
    Γι αυτό και τρελίνομαι όταν βλέπω ανθρώπους από τον καναπέ τους να λοιδωρούν το Γλέζο και τον κάθε Γλέζο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή