Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Βάλτε να πιούμε!

Είναι κάποες φορές που διαπιστώνεις πως τα πάντα γύρω σου καταρρέουν.
Πράγματα που θεωρούσες δεδομένα χάνονται.
Μια γυναίκα, ένας άντρας, ένα αγαπημένο πρόσωπο... οτιδήποτε!
   Και τότε έρχονται οι τύψεις: Τι δεν έκανες καλά; Τι ξέχασες να πεις τόσα χρόνια;
Μήπως ξέχασες να εκφράσεις την αγάπη σου έγκαιρα;
Μήπως δεν είπες όλα όσα ένιωθες;
Και έρχεται κάποια στιγμή που καταλαβαίνεις πως ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω και όλα όσα ξέχασες να κάνεις χάθηκαν για πάντα.
Και έμειναν όσα έκανες μόνο. Και αν...
   Και τότε αυτομαστιγώνεσαι!
 Αρχίζεις και κατηγορείς -δακίως- τον εαυτό σου για την ολιγωρία του και την αφηρημάδα του τότε που έπρεπε.
Τώρα; Είναι αργά!
   Τώρα; Είναι ώρα να σκεφτείς τι έκανες και κυρίως τι ΔΕΝ έκανες και να μετανιώσεις πικρά.
   Ήρθε η ωρα που πλέον δε μιλούν οι πράξεις.
Μιλά μόνο το ουίσκυ....
Άντε γεια μας λοιπόν και κουράγιο σε όποιον για τον α ή β λόγο περνά κάποιου είδους ντέρτι, ζώντας κάποιου ειδους απώλεια...
Όλα περαστικά είναι.
Και " ο έρωτας με έρωτα περνάει"
Ζήστε και δε θα σας πειράζει τίποτα!

Αφιερωμένο σε όλους τους παθόντες...
"βάλτε να πιούμε" από τα εκπλητκικά Διάφανα Κρίνα
σε ένα απαύγασμα  ποίησης και ατμόσφαιρας...




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου