Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

"Διαίρει και βασίλευε..."

   Οι αρχαίοι... αλλωνών πρόγονοι είχαν προειδοποιήσει: Divide et impera! Σε απλά ελληνικά: "Διαίρει και βασίλευε"!
   Οι νόθοι απόγονοί τους λοιπόν (Έλληνες και Λατίνοι) το ακολουθούν κατά γράμμα.

   Μιλώντας για τη χώρα που έχω ζήσει όοοολα αυτά τα χρόνια, την Ελλάδα (για Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία κλπ. έχω μόνο διαβάσει) παρατηρώ εδώ και δέκα χρόνια (που έχω και την πλήρη αντίληψη των όσων συμβαίνουν γύρω μου) ότι οι εκάστοτε κυβερνώντες μέσω των πρωτοπαλήκαρών τους, των ΜΜΕ, έχουν ενορχηστρώσει και δυστυχώς έχουν καταφέρει να φέρουν αντιμέτωπους δημοσίους και ιδωτικούς υπαλλήλους, συνταξιούχους και εργαζομένους, ένστολους και "άστολους", Ελληναράδες και λαθρομετανάστες, απεργούς και απεργοσπάστες, γιατρούς και ασθενείς, καπνιστές και αντικαπνιστές, δασκάλους και κηδεμόνες, οικογενειάρχες και εργένηδες, straight και gay, ολυμπιακούς και παναθηναικούς, βισσικούς και βανδικούς, emo και κάγκουρες, αυτοκινητάκηδες και μηχανόβιους, κοπανατζήδες και σπασικλάκια, καληνυχτάκηδες και καζανόβες, φαν της τυρόπιτας και φαν της μπουγάτσας, και όποια άλλη ομάδα πληθυσμού μπορεί να φανταστεί κανείς εναντίον της άλλης.
    Έτσι, οποιοδήποτε μέτρο κι αν διατίθεται η εκάστοτε κυβέρνηση να περάσει, φροντίζει έτσι ώστε να έχει προετοιμάσει το έδαφος μέσω των αδελφών ΜΜΕ , στοχοποιώντας μια ή και περισσότερες ομάδες πληθυσμού, προκαλώντας την "αυθόρμητη" οργή των δημοσιογράφων-σχολιαστών των παραθύρων, η οποία φυσικά καταλήγει σε οργή των αγανακτισμέων τηλεθεατών-πολιτών. Διότι αυτός πο έστω και μια φορά στη ζωή του έχει σιχτιρίσει περιμένοντας σε μια ουρά στο ΙΚΑ, γελάει χαιρέκακα όταν βλέπει να βιάζονται βάναυσα οι ζωές των "κακών" υπαλλήλων που τόσο τον ταλαιπώρησαν. Χωρίς να προσέξει βέβαια ποτέ αυτός ο "αγανακτισμένος", ότι ο υπάλληλος που έχει μπροστά του και τον βρίζει βγάζει τη δουλειά ενός άλλου που κάπου λύνει σταυρόλεξα ή λιμάρει τα νύχια του. Τώρα γιατί να πληρώσει αυτός που δουλέυει για δύο την ανυπαρξία του "συναδέλφου" του, που κωλοβαρούσε με την πλήρη ανοχή αυτών που ο προαναφερθείς "αγανακτισμένος" ψήφισε για ακόμη μια φορά, αυτό είναι ακατανόητο και πέρα ως πέρα άδικο.
   Αλλά είπαμε, αυτός είναι ο στόχος: να βιάζουν το διπλανό σου κι εσύ να γελάς χαιρέκακα επειδή βάζει δυνατά τη μουσική και σου τη δίνει.
   Θα ρθει όμως και η δική σου η σειρά και θα βιάζουν εσένα, και τότε ο διπλανός σου θα γελάει με σένα που γέλαγες μ αυτόν, και πάει λέγοντας...
   Η φωτιά απ το διπλανό χωράφι θα έρθει δεδομένα και στο χωράφι σου, αν εσύ αδιαφορήσεις. Ο συρματένιος φράχτης που έφτιαξες δε θα σε βοηθήσει. Τουναντίον μάλιστα, θα κάνει τη φωτιά να μυρίζει και πιο άσχημα...
   Το μόνο όπλο των λαών είναι η αλληλεγγύη. Όταν αυτή χαθεί στο όνομα των προσωπικών συμπλεγμάτων του καθενός και της κατευθυνόμενης αγανάκτισης την οποία έχει υποστεί ο ψυχισμός του, τότε βρίσκουν χώρο δράσης τα σχέδια αυτών που δε βρίσκονται δίπλα του απέναντί του και δεν τον "ενοχλούν" καθημερινα με την παρουσία τους, αφού λειτουργούν σε σκοτεινά δωμάτια και κάθε τέσσερα χρόναι περνούν μια βόλτα απ τη γειτονιά του για να του σφίξουν χαμογελαστοί και αχρείοι το χέρι του. Κι αυτός το δίνει το χέρι του σ αυτούς. Στο γείτονά του δε θα το δώσει ποτέ: γιατί ο σκύλος του κατουρά στο δέντρο.

   Ένα να θυμόμαστε όλοι: ποτέ κανένα λιοντάρι δεν επιτέθηκε σε αγέλη σκύλων. Όταν τα σκυλιά διασκορπίζονται, γίνονται εύκολος στόχος για το λιοντάρι.
                                                                      
   Ευχαριστώ για την υπομονή. Είναι  πρώτη μου ανάρτηση, καταθέτω τις σκέψεις μου δίχως ίχνος διδακτισμού και θα χαρώ πολύ να δω και τις δικές σας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου