Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

Φοβού τους (παρα-)μορφωμένους


Αποτέλεσμα εικόνας για μορφωση ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
Λέμε συχνά ότι "όλα είναι θέμα παιδείας".
Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει πως όσο πιο μορφωμένος είναι κανείς, τόσο πιο εύκολο θύμα προπαγάνδας είναι.
Γιατί;
Θα σας εξηγήσω αμέσως.

Κατ' αρχάς να πούμε ότι γενικώς η γνώση και η άποψή μας διαμορφώνεται από τρεις παράγοντες: τη λογική μας, τις πληροφορίες που δεχόμαστε και την εμπειρία μας.

Και γιατί τότε οι μορφωμένοι είναι τα μεγαλύτερα "πρόβατα";
Μα γιατί οι υπόλοιποι, οι "απαίδευτοι" καταλαβαίνουν από πιο απλά λογικά σχήματα και σκέφτονται και εκφράζονται απλά (ή και απλοϊκά). Καθώς η σκέψη και ο λόγος είναι μεγέθη ανάλογα. 
Όταν η σκέψη τους είναι δική τους, τότε αυτή βασίζεται είτε σε μια απλή λογική (χωρίς δύσκολες λέξεις) είτε -κυρίως- στην εμπειρία τους. 
Όσο λιγότερη μόρφωση έχει κανείς, τόσο πιο πολύ εμπιστεύεται την εμπειρία του.

Εμείς όμως, οι (παρα-)μορφωμένοι, ακριβώς επειδή έχουμε λάβει αρκετή εκπαίδευση, δεν εμπιστευόμαστε την εμπειρία (και πολλές φορές δεν την έχουμε κιόλας συγκριτικά με τους αμόρφωτους, οι οποίοι μάχονται στο πεζοδρόμιο απ' τα 18) και εμπιστευόμαστε τις πλείστες πληροφορίες που έχουμε και δυνάμεθα να λαμβάνουμε, αλλά και τη σκέψη μας που βασίζεται στη γνώση που έχουμε λάβει.
Έτσι, είμαστε ευκολότερα θύματα της χειραγωγημένης πληροφορίας, καθώς μπορούμε να πιστέψουμε ευκολότερα σε παράλογα και μη εφαρμόσιμα σχήματα, αφού δεν ελέγχουμε αυτά διά της εμπειρίας αλλά βάσει της γνωστικής μας συνείδησης.

Η γνωστική μας συνείδηση όμως πού και πώς διαμορφώθηκε;
Μα απ' το μεγαλύτερο και ολοκληρωτικότερο φορέα προπαγάνδας: την Εκπαίδευση!
Το σχολείο και το πανεπιστήμιο αυτό που κάνουν είναι να διαμορφώνουν πολίτες με τη συνείδηση που εκείνα θέλουν.
Καλλιεργούν στο άτομο ένα συγκεκριμένο μοντέλο σκέψης, βασισμένο σε συγκεκριμένες, κατευθυνόμενες και συχνά μονομερείς πληροφορίες.
Δηλαδή κάνουν κατήχηση στον άνθρωπο. ώστε να αποδεχθεί ένα μοντέλο σκέψης και κάποια δεδομένα και του δημιουργούν ενοχές, ντροπή για την περίπτωση που απομακρυνθεί από αυτό.
Δηλαδή, το άτομο στην ηλικία που διαμορφώνει συνείδηση και χαρακτήρα, επί 12 χρόνια (σχολείο) και άλλα 4,5,6 χρόνια (πανεπιστήμιο) γίνεται δέκτης συστηματικής προώθησης πληροφοριών που έχει στόχο τη διαμόρφωση συγκεκριμένου τύπου συνείδησης και σκέψης.

Αποτέλεσμα εικόνας για μορφωση ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Κι όσοι μάλιστα υπήρξαμε και πιο "καλοί μαθητές", τα είχαμε εμπεδώσει καλύτερα κιόλας όλα αυτά.
Επομένως ήμασταν και οι καλύτεροι μαθητές της προπαγάνδας.
Έτσι, όταν ενηλικιωνόμαστε και πλέον είμαστε σε θέση να εκφέρουμε ολοκληρωμένη άποψη, να ψηφίσουμε και να ενταχθούμε σε ιδεολογικούς, κοινωνικούς ή πολιτικούς μηχανισμούς, τότε το πράττουμε φέροντας όλη την στερεοτυπική σκέψη του σχολείου και του πανεπιστημίου.
Και επειδή αυτή είναι βαθιά ριζωμένη μέσα μας, είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτούμε την ανατροπή της.

Κι όταν αυτά που πιστεύαμε γίνεται φανερό στην εμπειρία ότι ήταν εκτός τόπου και χρόνου τελικά, τότε η μόρφωσή μας μάς καθιστά ακόμη πιο γελοίους.
Διότι έχουμε τη δυνατότητα να βρούμε επιχειρήματα και λογικοφανείς κρίσεις οι οποίες μπορούν να κάνουν το άσπρο μαύρο και να βαφτίζουν το κρέας ψάρι.
Μπορούμε και τσαμπουνάμε και 2-3 δύσκολες ή πολυσύλλαβες λέξεις να ψαρώνουμε το συνομιλητή μας με τη γνώση μας και να επιχειρηματολογούμε με το τεκμήριο της γνώσης μας.
Χάρη στις πολλές πληροφορίες που διαθέτουμε, μπορούμε και να χρησιμοποιούμε και (παραποιημένα) παραδείγματα που αποδεικνύουμε του λόγου μας το "αληθές".

Κι όταν μια άποψή μας έχει καταφανώς καταρριφθεί από την εμπειρία, είμαστε σε θέση να εξηγούμε γιατί τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται και πώς είναι πραγματικά.

Δηλαδή, είμαστε πιο γελοία θύματα της προπαγάνδας από τους αμόρφωτους για έναν απλό λόγο:
οι αμόρφωτοι αναπαράγουν αυτούσια την προπαγάνδα γνωρίζοντας ότι δεν είναι δική τους σκέψη και γι' αυτό είναι και πιο δεκτικοί να την απορρίψουν όταν και αν αποδειχθεί η σαθρότητά της.
Εμείς, ωστόσο, δεχόμαστε την προπαγάνδα και έχουμε τη δυνατότητα να την αναμασήσουμε με το δικό μας τρόπο. Να την προσαρμόσουμε στο λόγο μας και στο συνομιλητή μας, να την αναδομήσουμε με δικές μας λέξεις και πληροφορίες και να την "δέσουμε" καλύτερα. Και τη "σερβίρουμε" σαν να είναι δική μας άποψη, διαμορφωμένη με πολλή γνώση, σκέψη και πληροφορία.
Έτσι, έχουμε την εντύπωση πως αυτή είναι η άποψή μας και δεν αντιλαμβανόμαστε πως απλώς αναπαράγουμε μια φτιασιδωμένη προπαγάνδα.
Ή θέλουμε να μην το αντιλαμβανόμαστε...
Ο μορφωμένο θεωρεί πως -αντίθετα με τον αμόρφωτο- δεν αποτελεί "μάζα". Γι' αυτό είναι πιο ευάλωτος στη μαζοποίηση. Καθώς την έρα που μαζοποιείται αυτός νομίζει πως αντιστέκεται στη μαζοποίηση.

Αποτέλεσμα εικόνας για μορφωση ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Και μάλιστα η γνώση και η εκπαίδευσή μας μάς κάνει πιο εγωιστές, ώστε είναι σχεδόν αδύνατο να παραδεχθούμε πως απλώς την πατήσαμε, μας δούλεψαν, είχαμε κάνει λάθος, βρε αδερφέ!
Πιστεύαμε σε μπούρδες!
Πως όλη η σκέψη μας ήταν βασισμένη σε στερεοτυπικά σχήματα δοσμένα έξωθεν.
Αυτό ο μορφωμένος άνθρωπος δε θα το παραδεχθεί ποτέ!
Πάντα θα βρει χίλια δυο επιχειρήματα για να καλύψει το λάθος του και θα (επιχειρήσει να) το γυρίσει ώστε να σου δείξει πως καθόλου λάθος δεν είχε αλλά πίστευε και έκανε το σωστό!

Ο αμόρφωτος, όμως, τουλάχιστον είναι πιο πιθανό να απορρίψει την προηγούμενη θέση του, όταν καταρριφθεί η προπαγάνδα.
Γιατί η εμπειρία υπερισχύει σ' αυτόν.

Και τελικά, ποια είναι ασφαλέστερη μέθοδος για την προσέγγιση της πραγματικότητας;
Η θεωρητική γνώση ή η εμπειρία;
Για να το απαντήσετε, καλύτερα ρωτήστε τον εαυτό σας:
αν επρόκειτο για μια σημαντική απόφαση στη ζωή σας, από ποιον θα παίρνατε συμβουλή; 
Από έναν νέο με τρία μεταπτυχιακά και δυο διδακτορικά ή από έναν σοφό και νηφάλιο γέροντα του χωριού;



ΥΓ.:  «Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που έχουν αποφοιτήσει από πανεπιστήμια είναι ζωντανές εγκυκλοπαίδειες, αλλά λίγοι μπορούν να σκεφτούν δημιουργικά. Ανεξάρτητα από το πόσα έμαθαν, τέτοιοι άνθρωποι χρησιμοποιούνται από το διαφημιστικό μας σύστημα, από την προπαγάνδα ή από τους ζηλωτές ή τους δημαγωγούς που παρουσιάζουν θρησκευτικά, οικονομικά ή πολιτικά δόγματα. Η μόρφωσή τους δεν τους βοηθά να αποφεύγουν να είναι πρόβατα. Ακολουθούν τα βήματα εκείνων που έχουν επιρροή και που τους εντυπωσιάζουν. 
  Αν οι μαθητές του σύγχρονου κόσμου δεν μπορούν να σταθούν πάνω από το μυαλό τους, γίνονται οι δούλοι των γνώσεων, των πληροφοριών και των απόψεών τους, οι οποίες κρυσταλλώνουν και διαιωνίζουν τη δουλεία. Πρέπει να εκπαιδευτούμε στο πώς να σταθούμε πάνω από τις πληροφορίες, τις γνώσεις και τις απόψεις μας στη νοητική μας αποθήκη. Αυτό μάς φαίνεται αδύνατο, αλλά με ιδιαίτερη προσπάθεια, ένα άτομο μπορεί να αποστασιοποιηθεί από τις γνώσεις, τις πληροφορίες και τις απόψεις του και να τις εξετάσει ως αντικείμενα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, να αλλάξουν ή να πεταχτούν.» 

Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2018

Τελικά είπαμε "ΟΧΙ στο φασισμό" ή "ΟΧΙ" στους Ιταλούς & Γερμανούς εισβολείς;

Σχετική εικόνα
Όταν ήμουν μικρός, στις εθνικές εορτές αλλά και σε κάθε άλλη περίσταση που προκαλούσε συζήτηση για το 1940-41, πάντοτε άκουγα πως πολεμήσαμε τους Ιταλούς και μετά τους Γερμανούς.
Και οι ιστορίες των παππούδων μου που πολέμησαν έτσι έλεγαν: για τον "ιταλικό πόλεμο" και για τους "Γερμαναράδες"!
Εδώ και μερικά χρόνια, όμως, όλο και συχνότερα ακούω είτε σε ομιλίες είτε σε συζητήσεις είτε διαβάζω σε άρθρα για "το 1940 που πολεμήσαμε το φασισμό" ή που "είπαμε όχι στο φασισμό".

Από τότε που πρωτοάκουσα τη φράση αυτή, με ενοχλούσε.
Όχι βέβαια ότι με ενοχλεί κάποιος να πολεμάει το φασισμό.
Κάθε άλλο, φυσικά.
Αλλά με ενοχλούσε ως τελείως ανιστόρητη φράση.

Γιατί όταν λες "το 1940-41 πολεμήσαμε το φασισμό", ουσιαστικά εννοείς πως αντισταθήκαμε και πολεμήσαμε τον εισβολέα όχι επειδή και μόνο ήταν μια ξένη χώρα εισβολέας στη χώρα μας, αλλά λόγω του... πολιτεύματός της!
Δηλαδή, αυτό υπονοεί ότι αν η Ιταλία και η Γερμανία είχαν άλλο πολίτευμα, τότε ίσως θα... άλλαζε η στάση μας απέναντι στον εισβολέα!

Αυτό καταρχάς είναι ανιστόρητο διότι η Ελλάδα όταν αποφάσισε να πει το μεγάλο όχι στους Ιταλούς εισβολείς, είχε κι αυτή φασιστικό καθεστώς!
Κυβερνήτης της Ελλάδας ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς, ο οποίος είχε επιβάλει δικτατορία, η οποία εμπνεόταν ιδεολογικά και πολιτικά κυρίως από το φασιστικό καθεστώς Μουσολίνι.
Ο φασίστας Μεταξάς κήρυξε την αντίσταση στους Ιταλούς.
Άρα πώς γίνεται να πολεμήσαμε το φασισμό;

Είναι προφανές το παράλογο του πράγματος, νομίζω.

Αποτέλεσμα εικόνας για σχολική γιορτή 28ης οκτωβρίου

Αυτό δε σημαίνει, βέβαια, ότι οι Έλληνες ήταν φασίστες ή ότι πολέμησαν για χάρη του Μεταξά ή του επικρατούντος τότε ελληνικού φασισμού.
Οι Έλληνες πολέμησαν για τη χώρα τους.
Ανεξάρτητα απ΄το πολίτευμα που είχαν οι ίδιοι και απ' το πολίτευμα των εισβολέων.

Εκείνη την ώρα η Ιταλία εισέβαλε στην Ελλάδα.
Όλα τ' άλλα είναι τρίχες.

Οι Έλληνες θα πολεμούσαν με τον ίδιο ζήλο είτε απέναντί τους είχαν φιλελεύθερους δημοκράτες είτε κομμουνιστές είτε απολυταρχία είτε αυτοκρατορικό καθεστώς είτε βασιλεία.
Την ώρα του πολέμου, την ώρα του έσχατου κινδύνου για την ίδια την υπόσταση της χώρας, οι Έλληνες (ευτυχώς) δεν κοιτούν ιδεολογίες και κουραφέξαλα.
Εκείνη την ώρα υπάρχει η Πατρίδα ΜΑΣ και η πατρίδα ΤΟΥΣ!

(πλην μερικών εξαιρέσεων βέβαια που ακόμη κι εκείνη την ώρα σκέφτονταν τα ιδεολογικά...)



Αποτέλεσμα εικόνας για β παγκοσμιος χαρτης
Ο χάρτης του πολέμου έχει χώρες, όχι ιδεολογίες


Και τώρα θα μου πείτε: αφού όλα αυτά είναι τόσο προφανή, τότε γιατί ο κυρίαρχος λόγος, ο λόγος της εξουσίας, όπως εκφράζεται από τους πολιτικούς, από τα ΜΜΕ, από τους διανοούμενους και από την Εκπαίδευση επιμένει να λέει για "το 40 που πολεμήσαμε το φασισμό";


Αν και κάθε απάντηση είναι παρακινδυνευμένη, καθώς ερμηνεύει προθέσεις, θα αποτολμήσω να δώσω μια ερμηνεία.
Και αν δε σας λύνει καλύπτει, αν δεν σας λύνει κάποιες απορίες, πετάξτε τη στα σκουπίδια.
Πάταξον μεν, άκουσον δε.


Ξέρετε, ο κυρίαρχος λόγος στη χώρα μας εδώ και 30-40 χρόνια έχει αριστερόστροφη κατεύθυνση.
Από την κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ κι έπειτα (ως και σήμερα με τον ΣΥΡΙΖΑ) επικρατούν οι αριστερόστροφες ιδέες στα "think tanks" της κοινωνίας μας και ουσιαστικά κατευθύνουν τον κυρίαρχο λόγο.
"Και τι σχέση έχει αυτό;" θα μου πείτε.
"Έχει και παραέχει", θα σας απαντήσω.

Κοιτάξτε, το πρόβλημα έγκειται κυρίως στην ιστορική διαχείριση της περίπτωσης Μεταξά.
Ο Μεταξάς, όπως προείπαμε, υπήρξε δικτάτορας που εμπνεόταν από τις μοδάτες τότε φασιστικές ιδέες του ιταλικού φασισμού τότε.
Και, όπως επίσης γνωρίζουμε, κατεδίωξε σκληρά (πολύ σκληρότερα από το "γατάκι" Παπαδόπουλο αργότερα) τους κομμουνιστές, με φυλακίσεις, βασανιστήρια κλπ.
Ωστόσο για τον υπόλοιπο λαό, θα λέγαμε ότι ήταν -τουλάχιστον- ανεκτός. Δεδομένου ότι η Ελλάδα προήρχετο από μια περίοδο ανωμαλίας (πτώχευση 1932 και απανωτά πραξικοπήματα βενιζελικών-βασιλικών, συνεπεία και του Εθνικού Διχασμού), η ανάληψη της εξουσίας απ' το Μεταξά παρείχε ηρεμία και τάξη σε μια ταλαιπωρημένη κοινωνία που την αποζητούσε, λίγα μόλις χρόνια από την απόλυτη τραγωδία, αυτήν του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Και ο ελληνικός λαός δεν αντέδρασε καθόλου -στην πλειονόητά του- απέναντι στο καθεστώς Μεταξά. Ίσως πίστευε ότι ένα απολυταρχικό καθεστώς θα γιάτρευε τις πληγές του Διχασμού. Ή ίσως να είχε πια κουραστεί από την παρατεταμένη ανωμαλία που είχε προηγηθεί. Πάντως έδειξε -αν όχι υποστήριξη- τουλάχιστον ανοχή στο μεταξικό καθεστώς.
Προφανώς, όμως για τους κομμουνιστές -δικαίως- ο Μεταξάς ήταν και είναι το κόκκινο πανί, αφού άνοιξε την ιστορία με τις εξορίες, τα ξερονήσια και τα λοιπά μαρτύρια του 1936-1955 (περίπου).


Αποτέλεσμα εικόνας για μεταξας μακρονησος

Και τα 'φερε ο διάολος έτσι (η "τσούλα" η Ιστορία) να πέσει στα χέρια του Μεταξά μια από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία της Ελλάδας: το ιταλικό τελεσίγραφο.
Και ο Μεταξάς, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και τα ρέστα, λειτούργησε εθνικά και είπε το μεγάλο ΟΧΙ που έμεινε στην ιστορία.
(εδώ να σημειωθεί ότι ευτυχώς ο Μεταξάς δεν έλαβε υπ' όψιν του την ιδεολογική του συγγένεια με τον Μουσολίνι, αλλά το εθνικό συμφέρον που επέβαλε τη στρατηγική συμμαχία με τη Μεγάλη Βρετανία που ήταν πάντοτε κυρίαρχη ναυτική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο. Είχε και τη βασιλική παραίνεση γι' αυτό. Και εξάλλου η Ελλάδα υπήρξε πάντοτε και με ελάχιστες- τραγικές βλ. Κριμαϊκός Πόλεμος- εξαιρέσεις στο άρμα της Βρετανίας ως προστάτιδος χώρας. Δηλαδή ο Μεταξάς, αν έπραττε ιδεολογικώς, θα εγκληματούσε κατά της χώρας. Ευτυχώς έπραξε εθνικά.)
Αυτή βέβαια η στάση του Μεταξά στο συγκεκριμένο ζήτημα τις επόμενες δεκαετίες έφερνε πάντοτε αμηχανία στην αριστερά.
Διότι θα έπρεπε σε κάθε 28η Οκτωβρίου να αναγνωρίζει τη μεγαλειώδη στιγμή του Μεταξά, του ίδιου όμως που... κυνηγούσε τους ίδιους!

Ε, κάτι τέτοιο τους ήταν πολύ δύσκολο, καθώς -ανόητα πίστευαν και πιστεύουν- πως θα ισοδυναμούσε με "ξέπλυμα" του σκληρού τους διώκτη.
Οπότε έψαχναν πάντοτε τρόπο να αποδυναμώσουν αυτήν τη μεγάλη στιγμή.
Βιβλία και αναλύσεις γράφονταν και γράφονται για να υποβαθμίσουν το μεταξικό όχι (το οποίο όμως αποτελεί και ελληνικό όχι).
Θυμάμαι ότι στις σχολικές γιορτές όταν ήμουν μαθητής (με παντοδύναμο το ΠΑΣΟΚ τότε) ο ομιλητής -συνήθως Πασόκ ή αριστερός- προσπαθούσε στη μισή διάρκεια της ομιλίας του να αποδείξει γιατί το όχι δεν το είπε ο Μεταξάς, αλλά το είπε ο ελληνικός λαός.


Αποτέλεσμα εικόνας για γιατι γιορταζουμε την εναρξη του πολεμου την 28η οκτωβριου

Αυτό βέβαια παραβλέπει το εξής: το ότι ο ελληνικός λαός είπε το δικό του όχι δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο Μεταξάς είπε το επίσημο όχι.
Και πως, ό,τι κι αν έλεγε ο λαός,, αν δεν το έλεγε ο Μεταξάς, τότε τίποτα απ' όλα αυτά για τα οποία υπερηφανευόμαστε σήμερα, δε θα είχε συμβεί. Αφού η Ιταλία θα είχε εισβάλει ωραία και ήσυχα και θα έκανε τη δουλειά της- και άντε το πολύ-πολύ να κάναμε καμιά αντιστασιακή δολιοφθορά.
Ο μεγάλος νικηφόρος πόλεμος της Πίνδου όμως έγινε με απόφαση Μεταξά.
Ίσως η πιο επιτυχημένη καμπάνια της αριστεράς σε αυτό το θέμα αποτελεί η σταδιακή κυριαρχία της ατάκας ότι "το 40 πολεμήσαμε το φασισμό".
Έτσι "αφαιρείται" κατά κάποιο τρόπο από τον Μεταξά το "όχι" και αποδίδεται στις "αντιφασιστικές δυνάμεις", όπου αφού έχει αναγάγει όλες τις άλλες παρατάξεις ως φασιστικές ή κρυπτοφασιστικές, ουσιαστικά κυρίαρχη μένει η ίδια και άρα την κληρονομιά του όχι την διεκδικεί η ίδια!
Έτσι, μοιάζει σαν το έπος του 40 να μην είναι έργο του επίσημου ελληνικού στρατού υπό το καθεστώς που είχαμε τότε, αλλά έργο των...αντιφασιστών!


Αποτέλεσμα εικόνας για γιατι γιορταζουμε την εναρξη του πολεμου την 28η οκτωβριου

Δηλαδή μιλάμε για ένα ενοχικό σύνδρομο μιας ολόκληρης παράταξης (Πασόκ-Σύριζα-Κκε) που επειδή το ιστορικό γεγονός δεν βολεύει το (σωστό κατά βάση) αφήγημά της για τον φασίστα Μεταξά, προσπαθεί να αλλοιώσει την πραγματικότητα και να φέρει την ιστορία στα μέτρα της ιδεολογίας.
Είναι η "εργαλειακή χρήση της ιστορίας" που λέμε συχνά.
Δηλαδή η χειραγώγηση της ιστορίας για πολιτικούς, ιδεολογικούς, κομματικούς λόγους.


Αυτή είναι η λεγόμενη τεχνική της "προδιόρθωσης".
Δηλαδή λέμε κάτι που δεν ισχύει, αλλά το λέμε με τέτοιο τρόπο και χρησιμοποιώντας τέτοιες λέξεις, ώστε αν τολμήσεις και προβάλλεις αντίλογο, κινδυνεύεις να ταυτιστείς με τις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν!
Αυτή βέβαια είναι μια τεχνική που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι σοφιστές, για να πείθουν εγκλωβίζοντας το συνομιλητή τους στην αδυναμία διατύπωσης διαφωνίας, μην τυχόν και ταυτιστούν με το άλλο άκρο του ψευδεπίγραφου διπόλου.
Δηλαδή, χρησιμοποιείται ψευδεπίγραφα η φράση "το 40 πολεμήσαμε το φασισμό" (με δεδομένο ότι ο φασισμός είναι κάτι κακό για όλους μας).
Αν τολμήσεις και πεις ότι δεν ισχύει η αρχική θέση, ότι δηλαδή "το 40 πολεμήσαμε το φασισμό", έχεις προ-χαρακτηριστεί από τον φασισμό!

Είναι βέβαια παγίδα στην πραγματικότητα, αφού το ότι λες "δεν πολεμήσαμε το φασισμό, αλλά τις χώρες-εισβολείς" δε σημαίνει πως είσαι φυσικά υπέρ του... φασισμού!

Εξάλλου, για να δούμε το αστείο του πράγματος, αν το τραβήξουμε αυτό το σκεπτικό, θα λέγαμε ότι με την ίδια λογική και ο Μουσολίνι πολέμησε το... φασισμό (!!!), εφόσον επετέθη στην Ελλάδα του φασίστα Μεταξά!
Τον παραλογισμό τον βλέπετε, έτσι;

Αποτέλεσμα εικόνας για γιατι γιορταζουμε την εναρξη του πολεμου την 28η οκτωβριου

Παιδιά, μην αγχώνεστε!
Απαλλαχτείτε πια από τα ενοχικά σας σύνδρομα!
όλος ο ελληνικός λαός τα έχει ξεπεράσει αυτά, αλλά εσείς... εκεί!

Όλοι το ξέρουμε πως ο Μεταξάς ήταν φασίστας και δικτάτορας.
Δε θα γίνουμε φασίστες και χουντικοί, αν αναγνωρίσουμε το ιστορικό γεγονός.
Αν του αναγνωρίσουμε μια μεγάλη πράξη.
Το όχι το είπε ο Μεταξάς και μπράβο του.
Κατά τ' άλλα τον απορρίπτουμε φυσικά ως φασίστα.
Αλλά δε θα αλλοιώσουμε την ιστορία για να βολέψει το κόμμα μας.
Θυμηθείτε το μεγάλο Θουκυδίδη και το πώς χειρίστηκε την ιστορία της δικής του πατρίδας!

(βέβαια, απ' αυτά που βλέπουμε να κάνετε στα σχολεία, που καταργείτε και υποβαθμίζετε σταδιακά τα αρχαία -και τον Θουκυδίδη- είναι προφανές ότι όχι μόνο δεν τον θυμάστε, αλλά ότι θέλετε να μην τον μάθουν και οι υπόλοιποι)


Σχετική εικόνα

Ο ελληνικός λαός πολέμησε για τη χώρα του.
Για την πάρτη του. Για το κούτελό του το καθαρό.
Για την υστεροφημία του και την κληρονομιά των προγόνων του.
Για κανένα Μεταξά, για κανέναν Τσώρτσιλ, για κανέναν Στάλιν.
Το ίδιο θα έκανε και αν μας ήθελε να μας υποτάξει οποιαδήποτε άλλη χώρα με οποιαδήποτε άλλη καθεστώς ή ιδεολογία (καπιταλιστική ή κομμουνιστική).

Εκτός αν όλα αυτά δείχνουν ότι κάποιοι ίσως θα αντιδρούσαν αλλιώς σε τέτοιο ενδεχόμενο
(πιστεύω πως όχι και ότι τους πολιτικούς ταγούς που θα ήθελαν να λειτουργήσουμε αλλιώς, δε θα τους άκουγαν οι Έλληνες οποιασδήποτε ιδεολογίας, γιατί οι Έλληνες είναι "τρελοί" και έχουν αρχίδια σαν λαός, για να το πούμε απλά.)



ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Στις 28 Οκτωβρίου ο ελληνικός λαός δεν πολέμησε λοιπόν το φασισμό και το ναζισμό.
Είπε όχι και συγκρούστηκε με την Ιταλία που εισέβαλε απ' τα βουνά της Πίνδου και την κατατρόπωσε, σε μια από τις μεγαλύτερες "εκπλήξεις" στην ιστορία των πολέμων, όπου ένας "Δαυίδ" κατατροπώνει έναν "Γολιάθ" και ύστερα πολέμησε με όσες δυνάμεις του είχαν απομείνει το Γερμανικό στρατό και έχασε με αξιοπρέπεια από τον παντοδύναμο αντίπαλο, ο οποίος αναγνώρισε μάλιστα τον ηρωισμό του "μικρού".


Η μεγαλοσύνη των λαών 
δε μετριέται με το στρέμμα
Με της καρδιάς το πύρωμα
μετριέται και το αίμα
Κωστής Παλαμάς


Αποτέλεσμα εικόνας για σχολική γιορτή 28ης οκτωβρίου


ΥΓ.: Βέβαια όλα αυτά σχετίζονται και με την άλλη... "τρέντυ" συζήτηση σχετικά με το αν πρέπει να γιορτάζουμε την έναρξη ή τη λήξη του πολέμου.
Το σώμα των οργανικών -και μη- διανοουμένων και διαμορφωτών γνώμης της αριστεράς εδώ και λίγα χρόνια διαμαρτύρονται που γιορτάζουμε το όχι της 28 Οκτωβρίου του 40 και όχι την απελευθέρωση της 12ης Οκτωβρίου του 44.
Θεωρούν ότι πίσω απ' αυτό βρίσκεται η θέληση να κρυφτεί ο ρόλος του ΕΑΜ που "απελευθέρωσε τη χώρα" από τον κατακτητή και να ξεπλυθούν οι ευθύνες όσων συμμάχησαν αργότερα στον εμφύλιο με τα τάγματα που είχαν συνεργαστεί με τους Γερμανούς, κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Στην πραγματικότητα, πίσω απ' αυτήν τη νεότευκτη συζήτηση κρύβεται το ενοχικό σύνδρομο που λέγαμε και παραπάνω απέναντι στο όχι επειδή το είπε ο Μεταξάς.
Η προσπάθεια να υποτιμηθεί εκείνη η στιγμή και να υπερτιμηθεί ο ρόλος της αντίστασης.
Και ο εορτασμός ως εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου αναγάγει σε μέγιστο γεγονός της συμμετοχής της Ελλάδας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το ΟΧΙ στους Ιταλούς.
Και αυτό στους μικρόνοες δημιουργεί την λανθασμένη εντύπωση (κατάλοιπο της εποχής του μετεμφυλιακού σκληρού δεξιού κράτους, όταν πράγματι συνέβαινε αυτό) πως υποβαθμίζει το μεγαλείο της αντίστασης που ακολούθησε την ήττα από τους Γερμανούς.
Με δυο λόγια μόνο να πούμε ότι ήταν μεγαλειώδης η αντίσταση του ελληνικού λαού και αναμφισβήτητος ο ρόλος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ σε αυτήν.
Προκάλεσε το θαυμασμό όλης της υφηλίου η αντιστασιακή δράση των Ελλήνων.
Και σε κάποιες περιπτώσεις έπαιξε και ρόλο στη συνολική έκβαση του πολέμου, αν όχι πρακτικά (Γοργοπόταμος) έστω ως ηθική ενίσχυση όσων έπαιρναν κουράγιο από την παροιμιώδη ηρωική στάση των Ελλήνων.


Σχετική εικόνα

Ο αντίλογος της αριστεράς υπερτονίζει τον ρόλο του ΕΑΜ ως απελευθερωτή της χώρας.
Ωστόσο η αλήθεια είναι πως η Ελλάδα δεν απελευθερώθηκε από το ΕΑΜ, αλλά επειδή ο Γερμανικός στρατός οικειοθελώς αποχώρησε, διότι ο Χίτλερ ήταν σε δύσκολη θέση, επειδή έχανε σε άλλα μέτωπα του πολέμου, και χρειαζόταν ενισχύσεις. Και γι' αυτό εκκένωσε την Αθήνα, αφού δεν τη χρειαζόταν πια και μετέφερε το στρατό του στα άλλα μέτωπα.
Εξάλλου, το 1944-45 ο γερμανικός στρατός είχε αποδυναμωθεί πολύ λόγω της διαφαινόμενης ήττας αλλά και λόγω της αυτομόλησης της Ιταλίας.
Από το μόνο μέρος της Ελλάδας που χρειαζόταν, την Κρήτη λόγω της στρατηγικής θέσης του νησιού, η Γερμανία δεν αποχώρησε παρά μόνο στο τέλος του πολέμου, τον Μάιο του 1945, όταν και πάλι οι δυνάμεις του αποχώρησαν οικειοθελώς.
Οι γερμανικές δυνάμεις δεν ηττήθηκαν από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. 
Ηττήθηκαν από τη συμμαχία της Βρετανίας με τις ΗΠΑ, τη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες χώρες που (μαζί με την Ελλάδα) πολέμησαν και νίκησαν τις δυνάμεις του Άξονα στη Μέση Ανατολή, στη Ρωσία, στη Νορμανδία, στην Ιαπωνία κλπ.
Άξιος αιώνιας τιμής ο ελληνικός λαός και εθνική αντίσταση και ο ελληνικός στρατός, αλλά δε νίκησε αυτός τον Άξονα. 
Ούτε ο Μεταξάς ούτε ο Βελουχιώτης ούτε ο Ζέρβας.
Ο Τσώρτσιλ, ο Στάλιν κι ο Ρούσβελτ τον νίκησαν.
Αυτά, για να μη λέμε ό,τι θέλουμε.


Αποτέλεσμα εικόνας για γιατι γιορταζουμε την εναρξη του πολεμου την 28η οκτωβριου

ΥΓ.2: Και σε τελική ανάλυση, ξέρετε γιατί είμαστε η μόνη χώρα που γιορτάζει την έναρξη του πολέμου και όχι τη λήξη του;
Γιατί είμαστε ένας λαός που στο αίμα του κυλάει ο πόλεμος, η αντίσταση, η τιμή.
Γιατί είμαστε τρελοί και δεν καταλαβαίνουμε από συσχετισμούς δυνάμεων.
Γιατί όλες οι χώρες -μεγάλες και μικρές- κάποια στιγμή απελευθερώθηκαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Ωστόσο, ΟΧΙ δεν είπαν όλοι!
Ελάχιστοι είχαν το σθένος να πολεμήσουν μέχρις εσχάτων. Για να μην πω, κανείς απ' τους "μικρούς".
Όταν οι χώρες του "πολιτισμένου" Βορρά (που μας κάνουν και μαθήματα πολιτισμού τώρα) παραδίδονταν ακόμη και στο... νεύμα Γερμανού λοχία (βλ. Δανία, Σουηδία και λοιποί "προοδευτικοί" και "πολιτισμένοι"), η μικρή το δέμας Ελλάδα ύψωσε το πελώριο εθνικό ανάστημά της απέναντι στους φαινομενικά παντοδύναμους κατακτητές και έγραψε ιστορία.
Ιστορία γράψαμε στις 28 Οκτωβρίου του 1940, όταν κάναμε αυτό που δεν έκανε κανείς!
Γι' αυτό γιορτάζουμε και θα γιορτάζουμε πάντα αυτήν την ημέρα.


Αποτέλεσμα εικόνας για γιατι γιορταζουμε την εναρξη του πολεμου την 28η οκτωβριου

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Η ζωή μου όλη: μια... φωτό προφίλ!

Οδηγούσα προ ημερών στην εθνική οδό, ενώ δίπλα μου είχα τη φουρτουνιασμένη θάλασσα.
Ένα θέαμα άγριας ομορφιάς, θα έλεγα.
Κι εκεί στην άκρη του δρόμου που 'χε ένα πλάτωμα, να σου βλέπω καμιά δεκαριά αυτοκίνητα σταματημένα.
Από μέσα μου κάτι φτερούγισε- το ηθικό μου θα ήταν που αναπτερώθηκε.
Νόμισα αίφνης πως δεν έχει χαθεί η ανάγκη των ανθρώπων για ομορφιά, η θέλησή τους να απολαύσουν με τη γυναίκα ή τον άντρα (ή και την παρέα) τους ένα όμορφο παιχνίδισμα της φύσης και να απολαύσουν τη στιγμή.

Κόβω ταχύτητα και τι να δω;
Έχουνε στηθεί οι κυρίες με πόζα ανθυπομοντέλας σε κάθε είδους στάση (πρηνηδόν, οκλαδόν, τουρλοκωληδόν, κουλτουρηδόν, μελαγχοληδόν, "ρόμπε ντι κάππα" κλπ) και οι κύριοι (κατά κανόνα) ή οι φίλες τους έχουν αρπάξει από 'να κινητό και δωσ' του φωτογραφίες και ρίξ' του φωτογραφίες!
Με λίγα λόγια, η αρχική μου αναπτέρωση τσακίστηκε στα βράχια σαν πληγωμένο γεράκι, καθώς διαπίστωνα πως στην πραγματικότητα καρφάκι δεν τους έκαιγε όλους αυτούς για την ομορφιά της φύσης, γι' αυτές τις λίγες στιγμές έκστασης ή και αγαλλίασης που μπορείς να νιώσεις κοντά της, παρά μόνο καίγονταν και τσουρουφλίζονταν για ένα... "insta story"!
Για μια φωτογραφία που θα πάρει πολλά like, θα "ρίξει" το instagram, που λένε.

Επειδή ήμουν στο δρόμο, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι έγινε λίγα δευτερόλεπτα μετά, αλλά μαντεύω τη συνέχεια διότι την έχω ζήσει αρκετές φορές σε άλλες περιστάσεις.
Μόλις βρήκαν ποια είναι η "καλή" λήψη για "φωτό προφίλ", άρχισαν την επεξεργασία της εικόνας, το photoshop που λένε και στο χωριό μου, και αμέσως μετά είπαν στους κυρίους "άντε πάμε να φύγουμε τώρα" και εκείνοι προφανώς είπαν "αμέσως αγάπη μου".
Στιγμή δεν είδαν με τα μάτια τους το άγριο και παράξενο θέαμα της φύσης.
Ό,τι είδαν, το είδαν μέσα από το φακό.
Γιατί γι' αυτό το φακό ζουν όλοι.
Γι' αυτόν τον "Καθρέφτη" που τραγουδούσε με παράπονο κι ο Δεληβοριάς.



Και μπορώ να σας πω ότι αυτό το πράγμα με τη συνεχή λήψη βίντεο και φωτογραφιών, με τα ίνστα στόρυ και τα λοιπά, με έχει ξενερώσει και δεν μπορώ να απολαύσω πολλές ωραίες κατά τ' άλλα στιγμές, διότι με εκνευρίζουν οι γύρω μου.

Πάω την άλλη φορά στο γήπεδο και κερδίζουμε πέναλτι.
Λαχτάρα για να δούμε τη μπάλα να κουνάει το πλεχτό (σ.σ. το δίχτυ) έχουμε όλοι.
Και να 'σου η μισή κερκίδα να βγάζει το κωλοκινητό (το ονομάζω έτσι, διότι το 'χαν στην κωλότσεπη- όχι ότι έχω τίποτα με την %^&$#!!?τεχνολογία) και παρακολουθεί το πέναλτι μέσα απ' τη μικρή οθόνη του κινητού!!!
"Καλά ρε μαλάκες" τους φωνάζω "άμα ήταν να το δείτε απ' την οθόνη, γιατί δε καθόσασταν σπίτια σας να το δείτε;"
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω, προφανώς, καθώς οι περισσότεροι δεν πήγαν στο γήπεδο για να απολαύσουν τη στιγμή, να ζήσουν τις συγκινήσεις που προσφέρει ο αγώνας κλπ, αλλά πήγαν για να κοινοποιήσουν την παρουσία τους στο γήπεδο στα social media.

Σε συναυλία τις προάλλες και πάνω στο καλύτερο, με το Θανάση να ρίχνει την εισαγωγή του "Πεχλιβάνη", να 'σου σηκώνονται κάτι εκατοντάδες οθόνες (ήταν και αντικαπιταλιστικές παρεμπιπτόντως, καθώς μετά είπαν και σύνθημα για τη συντρόφισσα Ηριάννα) και να παίρνουν λήψη.
Αντί να διασκεδάσουν, να τραγουδήσουν, να κατεβάσουν καμιά τσικουδιά στο λαρύγγι τους..!
Και να σηκώνουν τις οθόνες ("με το νερό το κρύσταλλο")... "πανηγυρίζοντας" στο άκουσμα του τραγουδιού που θέλει να σπάσει τις οθόνες!!!

ΡΕΕΕΕ ΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΕΤΕ ΓΙΝΕΙ;;;

Αποτέλεσμα εικόνας για συναυλια κινητο

Μια μέρα περπατούσα στον παραλιακό δρόμο, με το ηλιοβασίλεμα, τα βραχάκια και τα σχετικά. Ό,τι πρέπει δηλαδή για ρομαντζάδα, χούφτωμα και τα συμπαρομαρτούντα.
Και βλέπω ένα ζευγαράκι να περπατά, έχοντας απλώσει το... σελφομπάστουνο και να τραβούν βίντεο τον περίπατό τους! Αντί ο μαντράχαλος να 'χει το χέρι του στο χέρι, στη μέση, στον κώλο ή ξέρω 'γω πού αλλού της κοπέλας, αυτός βαστούσε το ματσούκι για να απαθανατίσει τη στιγμή!
Βρε δε γαμιέστε λέω γω;

Πάτε να πιείτε έναν καφέ, ένα ποτό και τη μισή ώρα "σκρολλάρετε" την οθόνη της γαμημένης συσκευής σας μηχανικά σαν ρομποτάκια κουρδισμένα.
Δε μιλάτε μεταξύ σας ρεεε! Το 'χετε καταλάβει;
Έχετε γίνει πρεζάκια!



Πάμε την άλλη φορά σε bar restaurant και μια φίλη παραγγέλνει μια κοκτελο-αηδία που δεν της άρεσε, απλά γιατί ήταν εντυπωσιακή στην όψη για να την ανεβάσει στο ίνσταγκραμ!
Παραγγέλνετε φαΐ βρε χάπατα όχι με κριτήριο το πόσο θα χαρεί η κοιλίτσα σας, αλλά το πόσο θα εντυπωσιαστούν οι followers!
Ματαιόδοξα πρόβατα!

Το άλλο το 18χρονο σκοτώθηκε πέφτοντας από βράχια το καλοκαίρι, ενώ προσπαθούσε να βγάλει εντυπωσιακή φωτο προφίλ!
Ένα άλλο 16χρονο μισερώθηκε πέφτοντας από ταράτσα, καθώς επιχειρούσε να βγάλει επικίνδυνο "ίνστα στόρυ"...


Ρε μαλάκες την παλεύετε;

Συνέλθετε πριν να είναι αργά!
Η ζωή είναι εκεί έξω.
Έξω απ' τις γαμημένες τις οθόνες σας.

Απολαύστε τις στιγμές σας.
Και δεν είναι ανάγκη να το ανακοινώσετε στους followers σας!
Περάστε όμορφα, τραγουδήστε, γλεντήστε, πανηγυρίστε, μελαγχολήστε, χορέψτε, πηδηχτείτε χωρίς like, follow και share!

Ζόμπι! Νεκροζώντανοι κυκλοφορείτε μες στους δρόμους, υπνωτισμένοι από την τεχνο-μαστούρα και νομίζετε πως ζείτε αλλά δε ζείτε.
Απλώς "φωτογραφίζεστε για να υπάρχετε" (παραφράζοντας τον Ντεκάρτ).

Ένα όχι "ίνστα" αλλά... "νύστα στόρυ" στην πραγματικότητα είναι η ζωή σας.
Κάποτε κοροϊδεύαμε τα Κινεζάκια και τα Αμερικανάκια, τους μεν για τη μανία τους να φωτογραφίζουν και τους δε που βγάζανε βίντεο και που 'χεζε ο σκύλος τους..
Ή το άλλο το δίποδο ζώο (στο Μπαλί) που ερχόταν το τσουνάμι κατά πάνω του και αυτός τράβαγε βίντεο.
Και θυμάστε πώς τους αποκαλούσαμε;
Ναι, ηλίθιους!
Μαντέψτε, λοιπόν, πώς γίνατε!
Ηλίθιοι!
Και μάλιστα κακέκτυπα ηλιθίων...

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2018

Αποφασίζομεν και διορίζομεν

Αποτέλεσμα εικόνας για διαγγελμα σκιτσο

Ακολουθεί έκτακτον ανακοινωθέν της Εθνοσωτηρίου Κυβερνήσεως της Αριστεράς:


Ελληνίδες, Έλληνες και λοιποί διαμένοντες εν τη χώρα,

Η χώρα διήρχετο μίαν κρίσιν παρατεταμένην ένεκα των σκανδάλων, της διαφθοράς και της αδιαφανείας που διείπε τάς προηγουμένας διακυβερνήσεις του τόπου.
Επειδή, όμως, ημείς οι Κυβερνώντες και Αριστεροί είμεθα προοδευτικοί και δεν αρεσκόμεθα να λειτουργούμε με οικογενειοκρατικάς αντιλήψεις, καταγγέλουμε την αντιπολίτευσιν (άλλως, "το παλαιό") διά τας σχέσεις της μετά της διαπλοκής και διά τήν κτητικήν της αντίληψιν επί του κράτους, το οποίον είχαν καταστήσει φέουδο των οικογενειών των.

Ο σωτήρ τε και πρωθυπουργός ημών εδήλωσεν εν παρρησία και απεριφράστως:
Αποτέλεσμα εικόνας για οικογενειοκρατια συριζα

Διά τούτο, αποφασίζομεν να διορίσομεν:
  • τον εξάδελφον του πρωθυπουργού, γραμματέα των οικονομικών του Υπουργείου Εξωτερικών
  • την σύζυγον του εξαδέλφου μετακλητήν υπάλληλον εις το Υπουργείον Μεταφορών
  • την νύφην του πρωθυπουργού εις το γραφείον του υφυπουργού Κοινωνικών Ασφαλίσεων
  • τον πατέρα του Υπουργού Ψηφιακής πολιτικής, διοικητή του ΟΑΣΘ
  • την κόρη της συμβίας του διοικητή του ΟΑΣΘ, αρχικώς Διευθύντριαν Γραφείου Πρωθυπυοργού εις Θεσσαλονίκην και ύστερον Υπουργό Μακεδονίας Θράκης
  • την αδελφή της προαναφερθείσης στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
  • την συμβία του διοικητή του ΟΑΣΘ και μητέρα της νυν Υπουργού Μακεδονίας, στο Δήμο Θεσσαλονίκης
  • τον σύντροφο (sic) της Περιφερειάρχου Αττικής διοικητήν της ΕΥΔΑΠ
  • τον αδελφόν της προαναφερθείσης μετακλητόν υπάλληλον εν τω Υπουργείω Πολιτισμού
  • τον ανεψιόν του Προέδρου της Βουλής διευθυντήν του διπλωματικού γραφείου του αξιαγαπήτου Πρωθυπουργού
  • τον αδελφόν του ως άνω επικεφαλής εις το γραφείον αντιπροέδρου της εθνοσωτηρίου κυβερνήσεως
  • τον αδελφόν της Υπουργού Τουρισμού εις το Υπουργείον Τουρισμού
  • την σύζυγον του γραμματέα Διαφανείας και Δικαιοσύνης, σύμβουλον εις το Υπουργείο Δικαιοσύνης
  • την σύζυγον του μόλις αποπεμφθέντος Υπουργού Ναυτιλίας υπάλληλον του υπουργείου
  • τους πέντε ανεψιούς του υπαλλήλους εις το αυτόν Υπουργείον
  • την σύζυγον του πρ. υφυπουργού Αμύνης γενικήν γραμματέαν Δημοσίας Περισουσίας του ΥπΟικ
  • την θυγατέραν της Υφυπουργού Εσωτερικών εδικήν συνεργάτιδα του Υπουργού Αμύνης
  • τον υιόν του αναπληρωτού Υπουργού Δικαιοσύνης, αρμοδίου διά θέματα Διαφθοράς (χαχα- ζητώ την υμετέραν συγγνώμην, διότι μου εξέφυγεν ο γέλως) υψηλόμισθον υπάλληλον των Ελληνικών Πετρελαίων
  • την τροφόν και "δευτέραν μητέραν" του Εκπροσώπου τύπου της Κυβερνήσεως, επικεφαλής της Εισαγγελίας Διαφθοράς, διά να ερευνήση αμερολήπτως και ακομματίστως το σκάνδαλον Νοβάρτις
  • την σύζυγον του πρ. Διευθυντού του ημετέρου Κομματικού ραδιοφώνου και νυν δημοσιογράφου της Κρατικής Τηλεοράσεως, στο Υπουργείο Εργασίας
  • τον γαμβρόν του Υπουργού Εξωτερικών υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, διά να προσέχη τον διεφθαρμένον διοκητήν της και προϊστάμενό του.
  • την σύζυγον του Σωτήρος του Έθνους και του Λαού μας προάγομεν από παστρικώς, καθαρώς και νομίμως διορισθείσαν μόνιμον εκπαιδευτικόν Πληροφορικής στα σχολειά (sic) μας εις καθηγήτριαν Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και την αποσπώμεν δικαιωματικώς εις το Μετσόβειον Πολυτεχνείον, διά να κλαίη με την ησυχία της και εις τον τόπον του εγκλήματος καθ' εκάστην πέμπτην Ιουλίου.

Ζητούμεν ταπεινώς την συγγνώμην του ζεύγους του πρ. Υπουργού Ναυτιλίας και της πρ. Υπουργού Μεταναστεύσεως, αλλά και του ζεύγους του πρ. Υπουργού Οικονομίας και Αναπτύξεως και της πρ. Υφυπουργού Εργασίας, διά την αναγκαστικήν αποπομπήν των εκ των θέσεών, άστινας δικαιωματικώς κατείχον, κατόπιν λυσσαλέας επιθέσεως που εδέχθημεν υπό του συστήματος της διαπλοκής και της οικογενειοκρατίας.

Αποτέλεσμα εικόνας για διαγγελμα σκιτσο

Ημείς, όμως, λάβροι όντες κατά της οικογενειοκρατίας και του νεποτισμού, αναλαμβάνομεν την ευθύνην έναντι του αλανθάστου και σοφωτάτου ελληνικού λαού να αποδομήσομεν το κράτος-φέουδο που ωρισμένοι εθεώρουν τσιφλίκι των, με συνέπεια την καταστροφήν και την χρεωκοπίαν της ημετέρας πολιτείας.

Ημείς παλεύομεν, ως δυνάμεθα, διά την σωτηρίαν του τόπου.
Δεν είμεθα, δα, σαν και αυτούς.

Τουλάχιστον ημείς είμεθα καθαροί.
Ίσως τα χέρια ταύτα να υπογράφωσιν μερικούς ατύπους διορισμούς και τα μνημόνια δύο-δύο ως τους Χιώτας, αλλά τουλάχιστον... είναι καθαρά!
Οι άλλοι επί σαράκοντα έτη κατέστρεφον την χώραν.

Ή ημείς ή αυτοί (θα διορίζομεν το σόι μας)

Εκ της Εθνοσωτηρίου Κυβερνήσεως, 
ο Άτυπος Εκπρόσωπος
(διά την ακρίβειαν, ο εξάδελφος του μπατζανάκη της θυγατέρας του γείτονος της συμβίας του πρωθυπουργού)


ΥΓ.: Αν επιθυμείτε και υμείς διορισμόν, έχετε τας εξής επιλογάς:
α. Ψηφίσατέ μας, ώστε να έχετε ελπίδας καλάς επ' αυτού
β. Ισχυρισθείτε ότι ο πάππος σας επολέμει μετά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ εις τα όρη, όπως αποκτήσετε κληρονομικώ δικαίω το ηθικόν πλεονέκτημα του υμετέρου διορισμού έναντι του φαύλου παρελθόντος
γ. Δώστε εις τη θυγατέραν ή τον υιόν σας την άδειαν να νυμφευθώσι όποιον Συριζαίον μετά καρέκλας επιθυμούν
δ. Καθίσατε να σας γαμήσομεν, διά να σας διορίσομεν ως συμβία ή σύντροφον.
ε. Σας διορίσομεν ή δε σας διορίσομεν,
εμείς θα σας γαμήσομεν

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Μακάρι να ήταν αλλιώς...


Σχετική εικόνα
Υπό άλλες συνθήκες, σήμερα θα ήταν μια ημέρα γιορτής για την Ελλάδα.
Τα "Μνημόνια" για τα οποία τόσος λόγος έγινε, τόσο μελάνι χύθηκε, τόσα πληκτρολόγια πήραν φωτιά, τόσοι δρόμοι μάτωσαν, αυτά τα καταραμένα τυπικώς λαμβάνουν τέλος από σήμερα.
Μια από τις πλέον δραματικές περιόδους για τη μεταπολεμική Ελλάδα τυπικώς περνά στην ιστορία.

Γιατί δε βγαίνουμε στους δρόμους να το γιορτάσουμε λοιπόν, ρε παιδιά;
Γιατί δεν ξαμολιώμαστε στις ταβέρνες και στα ξενυχτάδικα να γιορτάσουμε το θάνατο του μπαμπούλα;
Δε θα ήταν υπέροχο να γιορτάζαμε όλοι μαζί την ημέρα της απελευθέρωσής μας;

Μα απλούστατα γιατί του παραμυθιού ο δράκος ψόφησε πια.
Γιατί επιτέλους πήραν όλοι(;) οι Έλληνες χαμπάρι πως πρόκειται για ένα ακόμη επικοινωνιακό τέχνασμα της παρέας που κυβερνά τον τόπο σχεδόν τέσσερα χρόνια τώρα.
Γιατί χορτάσαμε από ψέματα, ψέματα, ψέματα από τον μεγαλύτερο ψεύτη που γνώρισε ποτέ η πολιτική σκηνή όχι μόνο της χώρας μας, αλλά και διεθνώς τουλάχιστον τα τελευταία 50 χρόνια.
Γιατί πόσες φορές πια να την πατήσει κανείς με τις απάτες και τις αυταπάτες του;

Δε γιορτάζουμε σήμερα, γιατί ξέρουμε καλά όλοι μας πως σήμερα δε βγαίνουμε απ' τα μνημόνια.
Αλλά ότι απλώς αλλάζουν μορφή.
Μέχρι σήμερα μας έδιναν λεφτά με τίμημα τα μέτρα.
Από σήμερα και στο εξής, κόβονται τα λεφτά, αλλά.... συνεχίζονται τα μέτρα!
Δηλαδή δε βγαίνει η Ελλάδα απ' τα μνημόνια.
Οι... δανειστές της βγαίνουν!

Ο παμπόνηρος (ή κουτοπόνηρος;) Αλέξης των ψεμάτων, προσβλέποντας στη μέρα αυτή, για την οποία σχεδίαζε μεγαλοπρεπείς φιέστες και παράτες, πρόκαμε και υπέγραψε σε συμφωνία με τους Ευρωπαίους (και ψήφισε προ-νομοθετώντας και στη Βουλή) ήδη από τον περασμένο Μάιο τα μνημονιακά μέτρα προκαταβολικά για το 2019 και το 2020, ώστε να μη φανεί ο ίδιος και η κυβέρνησή του να υπογράφουν και να ψηφίζουν μέτρα μετά τον Αύγουστο του 18.
Έτσι ώστε να γίνει πιστευτή απ' τα χάπατα η περιβόητη έξοδος απ' τα μνημόνια.

Σχετική εικόνα


Τη φιέστα του τη χάλασαν οι νεκροί στο Μάτι.
Ήταν ο αστάθμητος παράγοντας που δεν είχε υπολογίσει.
Μια του ψεύτη, δυο του ψεύτη όμως, τρεις και... του χάλασε!
Γι' αυτό και έκανε τόση προσπάθεια την πρώτη ημέρα της καταστροφής να υποβαθμίσει το γεγονός με τα γελοία εμπάργκο του στα ΜΜΕ και την αναίσχυντη προπαγάνδα του.
Ωστόσο μια τόσο μεγάλη καταστροφή δεν μπορούσε να την κρύψει πίσω απ' το δάχτυλό του.
Και σήμερα χτυπιέται που δεν μπορεί να κάνει το πανηγύρι της ψευτο-εξόδου, όπως θα ήθελε.

Τελοσπάντων, σημασία έχει ότι από σήμερα θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως πολίτες την επικοινωνιακή κυβερνητική χυδαιότητα και πλύση εγκεφάλου περί δήθεν εξόδου απ' τα μνημόνια.
Ένα πράγμα δεν πρέπει να ξεχάσουμε για τον Τσίπρα:
πόσες φορές τον πιστέψαμε και πόσες φορές αποδείχτηκε ότι μας δούλευε
πόσες φορές τον τιμήσαμε με την εμπιστοσύνη μας και πόσες φορές την πρόδωσε
πόσες φορές στηριχτήκαμε πάνω του και πόσες γκρεμιστήκαμε.

Τώρα γιατί να τον πιστέψουμε;
Τι άλλαξε;
Όλα είναι ίδια, όπως η αλαζονεία του, το ψέμα του, η ανικανότητά του, η απάτη του.
Μόνον εμείς πρέπει να αλλάξουμε.
Να πάψουμε να είμαστε χρήσιμοι ηλίθιοι, βολικά θύματα των αποδεδειγμένα απατεώνων.

Αποτέλεσμα εικόνας για καθαρη εξοδος απο τα μνημονια

Μακάρι να ήταν αλλιώς σήμερα τα πράγματα
και να γιορτάζαμε πράγματι το τέλος των μνημονίων.

Δυστυχώς όμως έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, πρέπει να ελπίσουμε απλώς πως θα ζούμε το 2060 που τελειώνουν οι υπογεγραμμένες υποχρεώσεις μας για μέτρα, πλεονάσματα, ασφαλιστικό, ιδιωτικοποιήσεις, δημόσια περιουσία κλπ...

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Ο ραψωδός με το "μαράζι δίχως αφορμή"


Αποτέλεσμα εικόνας για μαλαματενια λογια
Σήμερα πέθανε άλλος ένας της γενιάς των σπουδαίων.
(λέω πέθανε και όχι "έσβησε, πήγε ταξείδι, κοιμήθηκε" και άλλα τέτοια γραφικά. Οι άνθρωποι δεν ξυπνούν και κοιμούνται. Γεννιούνται και πεθαίνουν απλώς)
Πέθανε ένα εκλεκτό μέλος του Χρυσού Γένους των Ελλήνων του εικοστού αιώνος, ένα απ' τα τελευταία απομεινάρια που θυμίζουν πως εδώ κάποτε είχαμε πολιτισμό, γράμματα, τέχνες, αξίες δικές μας και όχι πιθηκισμούς των δυτικών.

Πέθανε ένας εκφραστής μιας τέχνης, ενός πολιτισμού με τις ρίζες τους στον αρχαιοελληνικό, την καρδιά τους στον βυζαντινό και το μυαλό τους στον δυτικό πολιτισμό.
Αυτό που είναι διαχρονικά η Ελλάδα δηλαδή.

Ο Μάνος Ελευθερίου υπήρξε μια απ' αυτές τις φωνές της Ελλάδας που αξίζει κανείς να αγαπήσει.
Της βαθειάς Ελλάδας.

Θα έλεγα πως πρόκειται για ένα σύγχρονο ραψωδό, ο οποίος ιδιαίτερα σε κάποιες ξεχωριστές στιχουργικές στιγμές του ενδύθηκε ομηρικό μανδύα και εξιστόρησε τα πάθη του Ελληνισμού.

Ξεχωρίζω δύο ύμνους που έχει γράψει.

Τον έναν θα τον έλεγα τη σύγχρονη "Ιλιάδα" μας.
Και τον άλλο τη σύγχρονη "Οδύσσειά" μας.

Το γιατί μπορείτε να το σκεφτείτε και μόνοι σας διαβάζοντας τους εκπληκτικούς στίχους που ακολουθούν (αν και θα πρότεινα να τα ακούσετε συνοδείᾳ της μουσικής του μελωδού Γιάννη Μαρκόπουλου)

Μαλαματένια Λόγια 
(η ιστορία του ελληνισμού με λίγα λόγια: απ' τη χαμένη γενιά της Τροίας, το μαράζι δίχως αφορμή και την φλόγα που δεν τρέμει... ως τα χρόνια που γύρισε καπάκι η ζωή, ώστε να παίζουν στα υπόγεια οι αργυραμοιβοί ζάρια τους αιώνες)



Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές τ' αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι σου μάθαινε το αύριο και το χθες μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη με του καιρού δεμένος τις κλωστές Τ' αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία που στράγγιξες χαμένα μια γενιά καλύτερα να σ' έλεγαν Μαρία και να `σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά κι όχι να ζεις μ' αυτή την κομπανία και να μην ξέρεις τ' άστρο του φονιά Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι απ' του καιρού την άγρια πληρωμή στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει και το μαράζι δίχως αφορμή Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά κι απ' το παλιό μαρτύριο να `χει μείνει ένα σκυλί τη νύχτα που διψά γυναίκες στη γωνιά μ' ασετυλίνη παραμιλούν στην ακροθαλασσιά Και στ' ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή πώς έγινε με τούτο τον αιώνα και γύρισε καπάκι η ζωή πώς το `φεραν η μοίρα και τα χρόνια να μην ακούσεις έναν ποιητή Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά μαλαματένια λόγια στο χορτάρι ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες και ξημερώνοντας μέρα κακή τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες με πήραν και με βάλαν σε κλουβί και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής περνούσα τα δικά σου δικαστήρια αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια και σαν κακούργο να με τιμωρείς



Τα λόγια και τα χρόνια
(η ιστορία ενός σύγχρονου Οδυσσέα που πολεμά το αντίξοο πεπρωμένο που όμως... επέλεξε έχοντας το κακό στ' όνομά του κεντημένο, με μαύρα πουλιά να του δείχνουνε το δρόμο)



Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα και τους καημούς που σκέπασε καπνός η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα Και σου μιλώ σ' αυλές και σε μπαλκόνια και σε χαμένους κήπους του Θεού κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ' αηδόνια με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια εκεί που πρώτα ήσουνα παντού και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια Η μοίρα κι ο καιρός το `χαν ορίσει στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει αυτός που δεν εγνώρισε γενιά και του καημού την πόρτα να χτυπήσει και του καημού την πόρτα να χτυπήσει και του καημού την πόρτα να χτυπήσει Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω με τους ανθρώπους που `δαν το κακό και το `χουν στ' όνομά τους κεντημένο Αυτός που σπέρνει δάκρυα και πόνο θερίζει την αυγή ωκεανό μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο Κι έχει τη ζωγραφιά κοντά στον ώμο, σημάδι μυστικό και ριζικό πως ξέφυγε απ' τον Άδη κι απ' τον κόσμο Η μοίρα κι ο καιρός...



ΥΓ.1: Από καιρό ήθελα να κάνω αυτήν την ανάρτηση με αυτά τα δυο τραγούδια-ύμνους και σταθμούς για μένα και τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της αισθητικής μου και ανησυχούσα μήπως με προλάβει ο θάνατος του μεγάλου μας ποιητού. Δυστυχώς, γι' άλλη μια φορά καθυστέρησα.
Ελπίζω να προλάβω με τον Μίκη, τουλάχιστον...


ΥΓ.2: Ανέβασα τους λογοκριμένους στίχους, διότι τους βρίσκω πιο δυνατούς ακόμη κι από τους αλογόκριτους. Η προσπάθεια του ποιητού να αντικαταστήσει τις συγκεκριμένες αναφορές με αφηρημένες, κατέστησε τους στίχους του αιώνιους.

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2018

Μια ερώτηση προς τους εναπομείναντες υποστηρικτές του Τσίπρα


Αποτέλεσμα εικόνας για ψηφοφοροι συριζα
Έχω μια ερώτηση προς αυτούς που ακόμη και σήμερα στηρίζουν τον Τσίπρα.
Ένα ερώτημα που δεν είναι απαραίτητο να το απαντήσουν σε μένα (σιγά μην το κάνουν άλλωστε σ' εμένα τον πουλημένο) αλλά στον εαυτό τους.

Λοιπόν, παιδιά, οι περισσότεροι από σας από το 2010 έως το 2015 παλέψατε για την κατάργηση των μνημονίων, γεμίσατε τις πλατείες, κατεβήκατε σε απεργίες, τσακωθήκατε με φίλους και συγγενείς και, όταν έγινε το δημοψήφισμα, στηρίξατε με πάθος το Όχι.
Όταν ο Τσίπρας το γύρισε στο Ναι, τον κατηγορούσατε με βαρύτατους χαρακτηρισμούς, με πιο συνήθη αυτόν του "προδότη" που "ξεπούλησε το Όχι του λαού".
Το τι έλεγε το στόμα σας τότε... δε λέγεται!
(θυμάμαι πολύ καλά τι είχα ακούσει και εδώ μέσα αλλά και εκεί έξω, όταν εκείνες τις μέρες εξηγούσα γιατί καλώς υπέγραψε στη Σύνοδο Κορυφής εφόσον δεν υπήρχε άλλος δρόμος- Σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς που τότε μιλούσαν για "προδότες και πουλημένους", βλέπω ότι και πάλι στηρίζουν... Τσίπρα!)

Από μια στιγμή, ωστόσο, και έπειτα, αρχίσατε να.... στρίβετε!
Και αφήσατε στην άκρη τα αναθέματα και αρχίσατε δειλά-δειλά να στηρίζετε και πάλι Τσίπρα- τονίζοντας βέβαια πως δεν του το συγχωρείτε αυτό που σας έκανε στο δημοψήφισμα. Όμως, μπρος στο να ξαναπάρει την εξουσία η ΝΔ, ταχτήκατε και πάλι στο πλευρό του Τσίπρα.

Και ρωτώ εγώ: μα είναι δυνατόν να στηρίζετε και να ψηφίσετε κάποιον που τον λέτε προδότη;

Κάτι δεν πάει καλά εδώ!

Δεν μπορεί να εξηγηθεί...

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζα ναι σε ολα

Δύο ενδεχόμενα υπάρχουν.

Το πρώτο:
Τελικά δεν είναι "προδότης του λαού που έκανε το όχι ναι" και άρα αναγνωρίζετε την αναγκαιότητα των μνημονίων- οπότε παραδέχεστε και πως όσα πιστεύατε(με) και λέγατε(με) απ' το 2010 έως το 2015 ήταν χαζομάρες. Τότε πρέπει να παραδεχθείτε πως  τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αδίκως προδότες τους ανεβάζατε(με) και πουλημένους τους κατεβάζατε(με) που το 2010-11 αντιλήφθηκαν την αναγκαιότητα των μνημονίων και δεν επέτρεψαν στη χώρα -παράλληλα με τη χρεωκοπία της- να ερημοποιηθεί με μια ενδεχόμενη έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, διασώζοντας όσο γινόταν το βιοτικό μας επίπεδο, που έτσι κι αλλιώς θα επλήττετο λόγω της πτώχευσης.

Σ' αυτήν την περίπτωση παραδέχεστε (όπως έκανα κι εγώ τον Ιούνιο του 15) πως την περίοδο 2010-15 παρασυρθήκατε από την "αντιμνημονιακή" προπαγάνδα του Σύριζα, των Καμμένων κλπ και υποστηρίξατε πλήθος ανυπόστατων θεωριών και σχεδίων που εκπορεύονταν από περίεργους κύκλους της αριστεράς ή και της "αντιμνημονιακής" δεξιάς, όποιους σκοπούς κι αν είχαν όλοι αυτοί (είτε την κατάληψη της εξουσίας μέσω εξαπάτησης είτε κάτι άλλο).
Θέλει γενναιότητα η παραδοχή αυτή.
Γιατί, αν στηρίζετε τον Τσίπρα, τότε λογικά δεν τον θεωρείτε "προδότη" (ποιος άλλωστε εχέφρων άνθρωπος στηρίζει/ψηφίζει κάποιον που θεωρεί προδότη;), και άρα αυτομάτως παραδέχεστε τα παραπάνω.

Τα οποία βέβαια οδηγούν -εκτός των άλλων- στην παραδοχή ότι μιλάμε για ψεύτη πρώτου μεγέθους, τέτοιον που δεν έχει ξαναβγάλει η χώρα μας, αφού κάνει τα ακριβώς -μα ακριβώς!- αντίθετα με αυτά που ευαγγελιζόταν πριν πάρει την εξουσία.
Άρα παραδέχεστε πως υποστηρίζετε έναν αναξιοπρεπή, ξεδιάντροπο ψεύτη!

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζαιοιΑποτέλεσμα εικόνας για προγραμμα θεσσαλονικης


Τώρα βέβαια υπάρχει και το δεύτερο ενδεχόμενο:
Να μην παραδέχεστε τα παραπάνω (σ.σ. ότι τα μνημόνια ήταν αναγκαίο κακό και ότι όσα μας τσαμπούναγε η αντιμνημονιακή αριστερά και δεξιά ήταν μαλακίες στο τετράγωνο) και να θεωρείτε πράγματι τον Τσίπρα πουλημένο που πρόδωσε το γενναίο Όχι και το έκανε Ναι και παρ' όλα αυτά -για όποιον λόγο κι αν το κάνετε- να συνεχίζετε να τον στηρίζετε (έστω και ως το λιγότερο κακό σε σχέση με τη Νδ/Πασόκ).
Σ' αυτήν την περίπτωση, η επιστήμη σηκώνει τα χέρια της ψηλά, καθώς παραδέχεστε ότι στηρίζετε (ακόμη και ως "λιγότερο κακό") έναν... "προδότη"!!!

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζαιοι

Καταλαβαίνετε πως αυτό δεν είναι λογικό.
Ή παραδέχεστε πως το 2010-15 λέγαμε μαλακίες που μας υπαγόρευε η αντιμνημονιακή προπαγάνδα, τώρα το καταλάβετε και στηρίζετε Τσίπρα (ο οποίος ήταν ο βασικός μοχλός της προπαγάνδας αυτής).
Βέβαια στην περίπτωση αυτή ισχύει το παράδοξο ότι παραδέχεστε πως στηρίζετε αυτόν που είναι ο βασικός υπεύθυνος για το ψέμα που φάγατε τόσα χρόνια, αλλά και για τον κίνδυνο στον οποίο παραδέχεστε πλέον πως βρέθηκε η χώρα το καλοκαίρι του 2015!
Είναι κομματάκι παράδοξο, λοιπόν, να στηρίζει κανείς κάποιον, ο οποίος παραδέχεται ότι τον εξαπάτησε επί μακρόν και έπαιξε την τύχη της χώρας στο ζάρι.

Οπότε αγαπητοί μου φίλοι που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στηρίζετε ακόμη τον Τσίπρα ή προτίθεστε να τον ψηφίσετε (έστω και ως το "λιγότερο κακό" σε σχέση με το Πασόκ/Νδ) έχετε φτάσει στα εξής παράδοξα ενδεχόμενα:
α) είτε, ΜΗ παραδεχόμενοι την αναγκαιότητα των μνημονίων, ψηφίζετε αυτόν που παραδέχεστε ότι σας πρόδωσε και σας πούλησε εν μία νυκτί χωρίς κανένα ενδοιασμό (και συνεχίζει αναίσχυντα τα "ναι σε όλα", ενώ πουλάει ευρωπαϊσμό)
β) είτε, παραδεχόμενοι την αναγκαιότητα των μνημονίων, ψηφίζετε αυτόν που παραδέχεστε ότι σας εξαπατούσε ξεδιάντροπα και επικίνδυνα επί 5 χρόνια (σύνδρομο της Στοκχόλμης)

Δε λέω να μην τον στηρίξετε αφού το τραβάει η ψυχούλα σας.
Αλλά τουλάχιστον να παραδεχτείτε τα δεδομένα της στήριξής σας.