Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

Η Αλίκη στη χώρα των αλληλέγγυων


Αποτέλεσμα εικόνας για καταληψεις συριζα αλληλεγγυοι προσφυγες μεταναστες
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια κοπέλα που την έλεγαν Αλίκη.
Ήταν ανθρωπίστρια και αντιφασίστρια.
Ήθελε ανοιχτά σύνορα για να μην εμποδίζονται οι μετανάστες να πάνε να μείνουν σε όποια χώρα επιθυμούν.
Ήθελε κάθε άνθρωπος να είναι αλληλέγγυος στον αγώνα τους για μια καλύτερη ζωή.
Μοιραία, η Αλίκη υποστήριζε τα κινήματα των αλληλέγγυων στους μετανάστες.
Για να ανοίξει ο καθένας μας το σπίτι του να βάλει μέσα όσους μπορεί να φιλοξενήσει για όσο εκείνοι έχουν ανάγκη.
Προφανώς η Αλίκη ανήκε στην αριστερά.

Η Αλίκη είχε ισχυρή ιδεολογική αριστερή συγκρότηση.
Παρότι δεν προερχόταν από τα λαϊκά στρώματα, ένιωθε αλληλέγγυα με κάθε "της γης κολασμένο" που θα έφτανε στον τόπο μας.
Στήριζε τις ΜΚΟ που μετέφεραν μετανάστες και που οργάνωναν με θεμιτά ή αθέμιτα, νόμιμα ή παράνομα μέσα την εγκατάστασή τους σε διάφορους χώρους, δημόσιους ή ιδιωτικούς.

Αποτέλεσμα εικόνας για καταληψεις συριζα αλληλεγγυοι προσφυγες μεταναστες

Η Αλίκη είχε ένα ξενοδοχείο στην ιδιοκτησία της.
Δεν το λειτουργούσε πια, μα το είχε στην κατοχή της ως περιουσιακό στοιχείο.
Ίσως για να το ξανανοίξει αργότερα; Να το πουλήσει; Ποιος ξέρει;
Πάντως το είχε καλοδιατηρημένο, να δεσπόζει στο τοπίο μπροστά από μια κεντρική αθηναϊκή λεωφόρο.

Μια μέρα οι αλληλέγγυοι μιας ΜΚΟ ανθρωπιστών επέλεξαν ένα ξενοδοχείο για να στεγάσουν τους μετανάστες που είχαν υπό τον έλεγχό τους.
Δε ρώτησαν βέβαια τον... ξενοδόχο!
Παρόλα αυτά δημοσιοποίησαν τη θεάρεστη πράξη τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η Αλίκη μόλις το είδε, ενθουσιασμένη από την αλληλέγγυα πράξη των αλληλέγγυων συντρόφων έκανε like στη δημοσίευση, όπως και χιλιάδες άλλοι υποσηρικτές των αλληλέγγυων και ανθρωπιστικών διεθνιστικών θεωριών.

Αποτέλεσμα εικόνας για καταληψεις συριζα αλληλεγγυοι

Μετά από λίγες ώρες όμως κατάλαβε ότι το περί ου ο λόγος ξενοδοχείο ήταν το... δικό της!
Και έφριξε!
Της ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι!
Μα πώς; Πώς είναι δυνατόν;
Πώς δε με ρώτησαν πριν καταλάβουν το ξενοδοχείο ΜΟΥ;
Τόσο είχε νευριάσει. ώστε μπορεί να ξέχασε να αποσύρει και το... like!

Η Αλίκη κατακόκκινη απ' το θυμό της, ζητά ευγενικά από τους αλληλέγγυους συντρόφους της να σεβαστούν την περιουσία της και να αποχωρήσουν από το κτήριο.
Οι αλληλέγγυοι τίποτα.
Η Αλίκη το απαιτεί πιο δυναμικά.
Τίποτα.

Η Αλίκη τα 'χει πάρει στο κρανίο.
Για πρώτη φορά πάει -για καλό- στην Αστυνομία.
Όχι για να τους φωνάξει "μπάτσους γουρούνια δολοφόνους" μα για να ζητήσει την αυτονόητη βάσει νόμου συνδρομή της στην ανάκτηση της περιουσίας που της ανήκει από τους παράνομους σφετεριστές της.
Η αστυνομία της δείχνει κατανόηση και προσπαθεί να ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας με τους αλληλέγγυους, προκειμένου να τους ζητήσει ευγενικά να φύγουν.
Τίποτα.
Η Αλίκη απαιτεί πια από την Αστυνομία να πράξει το καθήκον της και να πάει να εκκενώσει, όπως οφείλει, την περιουσία της από τους αλληλέγγυους καταληψίες.
Η Αλίκη είχε διαβεί πια τον ιδεολογικό Ρουβίκωνα.
Τίποτα πια δε θα 'ταν ίδιο στη ζωή της. Για όσα πίστευε τόσα χρόνια...

Σχετική εικόνα

Παρά τις κινήσεις της Αλίκης, οι αλληλέγγυοι δηλώνουν ορθά-κοφτά πως δεν το κουνάνε από κει.
Και η Αστυνομία δηλώνει απρόθυμη να δράσει και να πράξει το καθήκον της, καθώς ισχυρίζεται πως δεν υπάρχει πολιτική εντολή για κάτι τέτοιο.
Δηλαδή; (αναρωτιέται φουρκισμένη η Αλίκη)
Ε να... δε θέλει το Κόμμα να στενοχωρήσει τους αλληλέγγυους. Άσε που 'ναι και μερικά δικά τους παιδιά μέσα εκεί...
Η Αλίκη χοροπηδά απ' τα νεύρα της και φωνάζει "μα καλά δεν υπάρχει κράτος; Σας λέει ένας άνθρωπος πως καταληψίες καταπατούν την ιδιοκτησία του κι εσείς μου λέτε πως δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα;"
Η αστυνομία απαντά πως πολύ θα ήθελε να πράξει τα δέοντα, μόνο που δεν μπορεί διότι δεν συμφωνεί η πολιτική προϊστάμενη ηγεσία της, δηλαδή το Υπουργείο. Δηλαδή η Υπουργός.

Η Αλίκη αρχίζει και δημοσιοποιεί το πρόβλημά της.
Καταγγέλλει τραμπούκους που υποδύονται τους αλληλέγγυους και τρομοκρατούν όποιον ζητά την επιβολή της τάξης και της νομιμότητας.
Καταγγέλλει στοχοποίησή της και στοχευμένη διαπόμπευσή της από τους αλληλέγγυους πρώην συντρόφους στο διαδίκτυο μέχρι και με μονταρισμένα ερωτικά βίντεο και φωτογραφίες.
Καταγγέλλει ότι έχει δει να μπαινοβγαίνουν πολυτελή(!) αυτοκίνητα μεταφέροντας ανθρώπους και αντικείμενα.
Καταγγέλλει ότι βάσει κάποιων φωτογραφιών που έφτασαν στα χέρια της, έχει καταστραφεί ο χώρος του ξενοδοχείου της.
Καταγγέλλει ότι οι αλληλέγγυοι ζητούν "20 ευρώ το κεφάλι" από κάθε μετανάστη που εξυπηρετούν στο ξενοδοχείο.

Η πολιτική ηγεσία του τόπου και η πολιτική ηγεσία των σωμάτων ασφαλείας σωπαίνουν και αδρανούν μπροστά στην κακοποίηση της περιουσίας της Αλίκης.
Για τρία χρόνια συνεχίζεται το ίδιο βιολί.

Αποτέλεσμα εικόνας για καταληψεις συριζα αλληλεγγυοι

Τελικά, μετά από μια Κυριακή του Ιουλίου, αλλάζουν τα πράγματα στη χώρα, αλλάζει η κυβέρνηση, φεύγουν οι πολιτικοί νονοί των αλληλέγγυων και φυσικά αλλάζει και η πολιτική ηγεσία του υπουργείου.
Ο νέος Υπουργός διαμηνύει ορθά-κοφτά και χωρίς περιστροφές πως θα πατάξει κάθε εστία ανομίας και ασυδοσίας στη χώρα.
Οι αλληλέγγυοι πρώην σύντροφοι της Αλίκης παίρνουν το μήνυμα.
Την επόμενη ημέρα οι ανθρωπιστές, φοβούμενοι τη σύλληψή τους, εκκενώνουν νύχτα τον κατειλημμένο χώρο μετά των πελατών τους.

Αποτέλεσμα εικόνας για τρεχατε ποδαρακια μου

Η Αλίκη, μετά από 3 χρόνια, έχει ξανά την περιουσία της (αν και κακοποιημένη) στα χέρια της.
Η Αλίκη ζει και πάλι σε μια χώρα που ισχύουν οι νόμοι.
Η Αλίκη κατάλαβε. Έζησε στην πράξη (στο πετσί της) την εφαρμογή των θεωριών που παλιά πίστευε.
Η Αλίκη κατάλαβε τι σημαίνει κατ' επάγγελμα ανθρωπισμός και αλληλεγγύη με τα χρήματα και της περιουσία των άλλων για να φτιάξουμε την τσέπη των δικών μας.

Η Αλίκη, η κάθε Αλίκη κατάλαβε τι σημαίνει αριστερά.



ΥΓ.: Το παραπάνω διήγημα αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Είναι μια ελαφρώς διασκευασμένη (για τις ανάγκες της αφήγησης) αποτύπωση μιας ζοφερής πραγματικότητας της 5ετίας που ζήσαμε. Τα πρόσωπα και τα γεγονότα που αναφέρονται ίσως να μοιάζουν κάπως στα πραγματικά, μα δεν έχουν καμία σχέση με αυτά, προφανώς...

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2019

Ένα κείμενο αφιερωμένο στους παλιούς συνοδοιπόρους του μπλογκοχωριού


Αποτέλεσμα εικόνας για γραμμα σε μια παλια αγαπη
Αγαπητοί παλιοί συνοδοιπόροι,
σας αφιερώνω αυτό το κείμενο.

Όχι για να τα ξαναβρούμε.
Αντιθέτως, για να τα χαλάσουμε διά παντός.
Για να θυμηθείτε και να εξοργιστείτε.
Με μένα πρώτα.
Και μετά με σας.
Και για να μη μου ξαναμιλήσετε ποτέ.
Για να με διαγράψετε για πάντα από τις λίστες σας.

Μπαίνω απευθείας στο ζουμί.

Λοιπόν, κατ' αρχάς

Θυμάστε τότε;
Τότε που κι εσείς κι εγώ μαζί λέγαμε ότι είναι πουλημένοι όσοι ψηφίζουν μνημόνια;
Κι ότι είναι προδότες όσοι ψηφίζουν τέτοια ανεκδιήγητα προγράμματα κατά του λαού;
Θυμάστε τότε που λέγαμε ότι είναι φασίστες αυτοί που καταστέλλουν διαδηλώσεις με ασύμμετρη βία κατά ειρηνικών διαδηλωτών;
Θυμάστε τότε που όποτε πέθαινε συμπολίτης μας από την αναλγησία ή την ολιγωρία του κρατικού μηχανισμού μαζί φωνάζαμε για την απάνθρωπη εξουσία που αφήνει τον κόσμο να πεθαίνει;
Θυμάστε τότε που λέγαμε πως το χρέος δεν πρέπει να πληρωθεί κι ότι είναι παράνομο και επαχθές κλπ κλπ κι ότι αυτοί που δέχονται τα μέτρα που επιβάλλουν οι Γερμανοί για να πληρωθεί το χρέος δεν είναι τίποτε άλλο παρά προδότες και σύγχρονοι γερμανοτσολιάδες;

Τα θυμάστε όλα αυτά ασφαλώς.
Όπως τα θυμάμαι κι εγώ.
5 ολόκληρα χρόνια ήταν αυτά. Απ' το 2010 ως το 2015.
Μάχες κι εδώ μέσα και στους δρόμους και στα καφενεία και στις μαζώξεις και παντού.

Και μετά;
Τι άλλαξε;

Τι άλλαξε και έκτοτε με κράζετε παλιοί μου συνοδοιπόροι (άλλοτε ευθέως και άλλοτε εμμέσως) ως "κωλοτούμπα", "φιλελέ" "ντεμέκ αριστερό που ξεπουλήθηκε" και άλλα τέτοια;

Θα σας θυμίσω εγώ τι άλλαξε και θα δούμε τελικά ποιος ξεπουλήθηκε.

Δεν ξέρω αν θυμάστε -μέρες που 'ναι- το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015.
(γιατί μπορεί και να θέλετε να το ξεχάσετε)

Όταν φτάσαμε εκεί, οι περισσότεροι εξ υμών ήσασταν ενθουσιασμένοι που θα ρίχναμε μια μούντζα και θα φεύγαμε απ την ΕΕ.
Όταν εγώ σας εξέφρασα πολλές επιφυλάξεις για το πού πάμε με ένα "όχι" στο δημοψήφισμα, κακοκαρδιστήκαμε, όπως θυμάστε.
Αφού βγήκε το όχι, όλοι ήσασταν στα κάγκελα να βγούμε από την ΕΕ και το ευρώ.
Εγώ εξέφραζα την ελπίδα να κάνει κωλοτούμπα ο Τσίπρας και να φέρει συμφωνία.

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζαιοι δημοψηφισμα

Όταν τελικά έκανε την κωλοτούμπα του αιώνα και έφερε τη συμφωνία, εγώ ήμουν (αν όχι ο μόνος) ένας από τους ελάχιστους που στηρίξαμε αυτήν την επιλογή.
Γιατί θεωρούσα ότι η έξοδος από την ΕΕ θα ήταν καταστροφική.

Τότε όλοι εσείς ωρυόσασταν κατά του Τσίπρα:

Προδότη τον ανεβάζατε ξεφτίλα τον κατεβάζατε.
Πουλημένο τον ανεβάζατε, ψεύτη τον κατεβάζατε.
Απατεώνα τον ανεβάζατε χέστη τον κατεβάζατε.
Μνημονιακό τον ανεβάζατε προσκυνημένο τον κατεβάζατε.
Τα θυμάστε;;;
Εγώ τα θυμάμαι.

Εγώ -σχεδόν- μόνος μου προσπαθούσα να σας εξηγήσω ότι δεν υπήρχε επιλογή του όχι.
Ότι θα ήταν καταστροφική.
Εσείς θέλατε τελική ρήξη και άμεση έξοδο από την ΕΕ και το ευρώ.

Τότε με βρίζατε πατόκορφα  που στήριζα την επιλογή του Τσίπρα.

Κι αφού κατέκατσε ο κουρνιαχτός από το δημοψήφισμα και το όχι που έγινε ναι και μόλις ησυχάσαμε ότι δε θα βγούμε από την Ε.Ε. και τον δυτικό κόσμο, τότε αρχίζω να τα λέω χύμα και τσουβαλάτα όλα όσα κρατούσα και μάζευα κατά τη διάρκεια του εξαμήνου του 2015 το οποίο στήριξα όσο κανείς σας (γιατί την ώρα της μάχης δεν χωράει αμφισβήτηση- έτσι πάντα πίστευα και πιστεύω).
Αρχίζω τότε λοιπόν, Ιούλιο του 15, να εκφράζω τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου, ότι αυτά που πιστεύαμε στην αριστερά αποδείχθηκαν -για άλλη μια φορά στην ιστορία- μπούρδες και ότι παύω να πιστεύω στην αριστερή αφήγηση που για άλλη μια φορά ήταν εκτός πραγματικότητας έως και καταστροφική.
Τα εξήγησα, τα ανέλυσα, άκουσα αντίλογο, όλα.

Με κοιτούσατε ήδη με μισό μάτι.
Αλλά κυρίως βρίζατε ακόμη τον Τσίπρα που πρόδωσε το όχι σας και το έκανε ναι.

Αποτέλεσμα εικόνας για τσιπρας κωλοτουμπα

Και φτάνουν οι εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 και τότε οι περισσότεροι εξ υμών -δηλώνατε ότι- θα ψηφίζατε ΛΑΕ (με Ζωίτσα), ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και κάθε λογής άλλο αριστερό κόμμα, ενώ ορκιζόσασταν στον Βαρουφάκη, που δεν κατέβηκε τότε.
Εγώ τότε βγαίνω και γράφω ότι, δεδομένης και αποδεδειγμένης της παταγώδους αποτυχίας -για άλλη μια φορά στον κόσμο- της αριστερής διακυβέρνησης και των αριστερών δοξασιών, ότι θα ψήφιζα Νέα Δημοκρατία για να συνέλθει ο κόσμος απ' όλα όσα ζήσαμε και να επέλθει ηρεμία στη χώρα, αφού η αριστερά απέτυχε.

Και τότε μου επιτεθήκατε ΟΛΟΙ -σχεδόν- γιατί λέει "πουλήθηκα στη δεξιά".
Ο ένας έλεγε ότι από κάπου τα παίρνω, ο άλλος άφηνε υπονοούμενα ότι εξαρχής είχα κάποιο σχέδιο, ότι με αγόρασαν, ότι πάντα ήμουνα πουλημένος και ότι είχα κάποια συμφέροντα... Ξέρετε τώρα τα γνωστά αριστερά, όταν διαφωνήσει κάποιος...
Κι από τότε, μετά τις συκοφαντίες και τις αισχρότητες που ακούστηκαν για το πρόσωπό μου, οι περισσότεροι μου κάνατε εμπάργκο.
Αλλά πριν πάρω χαμπάρι το εμπάργκο, εγώ ο ίδιος αποφάσισα να απόσχω για μεγάλο διάστημα από το μπλογκ, για να ανασυνταχθώ πνευματικά, ιδεολογικά, ψυχολογικά...

Όπως καταλαβαίνετε μου κόστισε πολύ όλο αυτό που συνέβη το 2015. Το είχα πάρει -πολύ κακώς- προσωπικά.
Ένιωσα ότι ήταν πολύ μεγάλο το σοκ που βίωσα το 2015, με όλες τις εσωτερικές μου συγκρούσεις (λογική εναντίον συναισθήματος, ορθολογισμός και αναστοχασμός εναντίον στερεοτύπων και ιδεοληψιών) να βγαίνουν στην επιφάνεια και, παράλληλα με ζητήματα της προσωπικής και επαγγελματικής μου ζωής που ήταν έντονα τότε.

Αποτέλεσμα εικόνας για περασε ο χρονος

Έχασα λοιπόν μερικά επεισόδια.
Στο μεταξύ γίνονταν χίλια δυο πράγματα που δεν έπαιρνα χαμπάρι.

Και γυρίζω μετά από σχεδόν ένα χρόνο και βλέπω τους παλιούς συνοδοιπόρους υπερεπαναστάτες είτε να μη βγάζουν κιχ είτε περί άλλα να τυρβάζουν.
Ε και λέω κι εγώ "πω πω απογοητεύτηκαν πολύ αυτοί".

Αλλά πού να φανταστώ;
Μετά από κάμποσους μήνες, βλέπω αυτούς τους ίδιους λοιπόν που έβριζαν τον Τσίπρα ως προδότη, γερμανοπροσκυνημένο, μνημονιακό, πουλημένο κλπ, ξαφνικά να αρχίζουν να λιβανίζουν τον Τσίπρα!!!

"Έλα μουνί στον τόπο σου" λέω...
"Δεν μπορεί, κάποιος λάθος θα έκανα" λέω...

Κι όμως δεν είχα κάνει λάθος.
Αυτό άρχισε να επαναλαμβάνεται όλο και πιο συχνά.

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζαιοι δημοψηφισμα γελοιοι

Και έβλεπα πλέον καθαρά: οι παλιοί επαναστάτες μπλογκοφίλοί μου που έσκιζαν τα ρούχα τους κατά του ΝΑΙ-μένουμε Ευρώπη, των μνημονίων, του ευρώ, του χρέους, των μέτρων, του ενφια, των φόρων, των διοδίων, των Γερμανών κλπ, πλέον αποθεώνουν τον Τσίπρα του 3ου μνημονίου, του Όχι που έγινε Ναι, του Ευρωπαϊστή, της επιμήκυνσης -και ουχί διαγραφής- του χρέους, των νέων μέτρων, των μειώσεων συντάξεων, των φόρων, του ένφια, της υπερφορολόγησης, της αύξησης των διοδίων, του καλύτερου φίλου και συμμάχου της (πρώην μαντάμ) Μέρκελ!!!

Ταυτόχρονα χασκογελάτε στη βία κατά των διαδηλώσεων που δεν σας αρέσουν (π.χ. για το Μακεδονικό) και δεν καταγγέλλετε πια τα "ληγμένα χημικά των μπάτσων" και δικαιολογείτε την καταστολή (που παλιά αποκαλούσατε "φασισμό").
Ενώ για το αίσχος στο Μάτι, δε βρήκατε μια κουβέντα συμπάθειας για τα θύματα αυτής της ανείπωτης τραγωδίας (με ευθύνη του απόντος, άστοχου και ανίκανου κρατικού μηχανισμού), παρά μόνο συνταχθήκατε πλήρως με την κυβερνητική προπαγάνδα που ενοχοποιούσε τα θύματα που κάηκαν. Όσο για τα μαγκάλια και τις αυτοκτονίες... σταματήσατε  να μετράτε νεκρούς...
Που παλιά -επί Σαμαρά και Παπανδρέου- για κάθε νεκρό στήνατε επαναστατικούς επικήδειους.

Και τότε αναρωτήθηκα.
ΜΑ ΚΑΛΑ, ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;; 
ΑΥΤΟΙ ΕΔΩ ΜΕ ΕΛΕΓΑΝ ΕΜΕΝΑ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑ;;;
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΕΣ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΜΑ ΚΑΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;
ΕΧΟΥΝ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΣΕ ΜΕΝΑ;

Ε όχι, λοιπόν!
Κωλοτούμπες είστε εσείς πρώην σύμμαχοί μου.
Κωλοτούμπες και πρόβατα είστε εσείς.


Για έναν απλό λόγο:
Όταν εγώ άλλαξα στάση και άποψη, το παραδέχτηκα, το αιτιολόγησα, απολογήθηκα γι' αυτό και προσπάθησα να εξηγήσω.
Είπα το 2015: "τώρα κατάλαβα πως αυτά που λέγαμε ήταν μαλακίες. Επομένως από δω και μπρος αναστοχάζομαι και οδηγούμαι στην τάδε άποψη."

Εσείς όμως;
Εσείς είστε τόσο δειλοί και ουτιδανοί, ώστε δεν τολμάτε να πείτε -πρώτα στον εαυτό σας και μετά στους άλλους- πως "ναι λέγαμε μαλακίες ως το 2015 ότι υπήρχε άλλος δρόμος, λέγαμε μαλακίες περί γερμανοτσολιάδων , προδοτών και πουλημένων, αλλά τώρα καταλάβαμε πως κάναμε λάθος, άρα πλέον στηρίζουμε τον μνημονιακό Τσίπρα που τώρα μένει Ευρώπη".

Και ξέρετε γιατί δεν τολμάτε;
Γιατί δεν έχετε το ηθικό ύψος, την πνευματική διαύγεια και το ψυχικό σθένος να πείτε "ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ".
Γιατί είστε οι κλασικοί εξυπνάκηδες που τάχα όλα τα ξέρετε, όλα "τα λέγατε" και σε όλα έχετε και είχατε πάντα δίκιο.

Αλλά ξέρετε και για ποιον άλλον λόγο;
Γιατί θέλετε να είστε πάντοτε από πάνω.
Γιατί αρνείστε να σκύψετε με αξιοπρέπεια το κεφάλι και να πείτε "Συγνώμη απ' όσους έβρισα και συκοφάντησα άδικα, όπως αποδείχτηκε"
Γιατί είστε και θρασείς, εκτός από δειλοί.
Είστε θρασύδειλοι.

Αποτέλεσμα εικόνας για συριζαιοι συγκεντρωση

Αλλά και για έναν άλλο - τον βασικότερο- λόγο.
Γιατί αν παραδεχτείτε (όπως εγώ) πως πιστέψατε, υποστηρίξατε και λέγατε μαλακίες ως το 2015, τότε θα υποχρεωθείτε σε αναστοχασμό και σε κατάρριψη των βεβαιοτήτων σας.
Ε αυτό λοιπόν δεν το αντέχετε με τίποτα.

Το εύκολο σχηματάκι που 'χετε φτιάξει στο μυαλό σας (αριστερά=καλό, δεξιά=κακό, κέντρο=πουλημένο) βολεύει την μωρουδιακή σκέψη σας.
Καλύπτει και εξηγεί τα πάντα επαρκώς και δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.
Και δε διανοείστε να αλλάξετε το παραμικρό σ' αυτό, γιατί έχετε βολευτεί.
Πού να μπλέκετε τώρα με αναθεώρηση των πάντων;


Γι' αυτό και διαλέγετε τον εύκολο δρόμο.
"Δεν αναθεωρώ για τίποτα. Επιμένω πως έχω δίκιο είτε λέω πως είναι μέρα είτε πως είναι νύχτα.
Έχω δίκιο και στο άσπρο, έχω δίκιο και στο μαύρο.
Είμαι πάντα αυτός που βρίζει τους πάντες, κρίνει τους πάντες, κράζει τους πάντες, αλλά δεν ανέχεται ποτέ να παραδεχτεί πως έκανε λάθος."

Είναι τέλειο! Είναι υπέροχο!
Ποιος θα το άφηνε αυτό το θαύμα;

Εσείς είστε λοιπόν αυτοι οι... ψυχοπαθείς που ταυτόχρονα υποστηρίζουν το αντιμνημόνιο, το όχι, τον Βαρουφάκη, τον αντιγερμανό Τσίπρα, τον αντιμνημονιακό Τσίπρα, το όχι που έγινε ναι, τον μνημονιακό Τσίπρα, το μνημόνιο, τον φιλογερμανό Τσίπρα.

Όλα αυτά τα υποστηρίζετε ταυτόχρονα!
Ανάλογα με το νεύμα που θα δώσει ο ηγέτης.
Ό,τι πει ο Αλέξης, εσείς ακολουθείτε:
Τη μια μέρα είστε αντιμνημονιακοί, την άλλη αντιευρωπαϊστές, την άλλη ευρωπαϊστές, την άλλη αριστεροί, την άλλη κομμουνιστές, την άλλη προοδευτική παράταξη, την άλλη κεντροαριστερά...
...τη μια με τον Ανδρέα, την άλλη βρίζετε για τα 40 χρόνια της μεταπολίτευσης, την μια είστε με τον Καραμανλή, την άλλη τον βρίζετε, τη μια ξεμπερδεύετε με το παλιό, την άλλη φτιάχνετε μαζί του αντιδεξιά μέτωπα. Τη μια είστε συνεχιστές του Βενιζέλου, την άλλη του Τρικούπη, την τρίτη του Βελουχιώτη, την τέταρτη του Ανδρέα, την πέμπτη του Κύρκου, την έκτη του Ζαχαριάδη και γενικώς..ό,τι θυμάται ο αρχηγός σας, χαίρεστε!

Αυτή είναι και η μεγάλη διαφορά μας λοιπόν.
γι αυτό εσείς είστε οι κωλοτούμπες και όχι εγώ.
Γι αυτό εσείς είστε τα πρόβατα και όχι εγώ.
Γι αυτό εσείς είστε οι συμφεροντολόγοι και όχι εγώ.

Γιατί με δυο λόγια:

ΕΣΕΙΣ ΑΛΛΑΖΕΤΕ ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΚΟΜΜΑ.

ΕΓΩ ΑΛΛΑΞΑ ΚΟΜΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΩ ΑΠΟΨΕΙΣ.



ΥΓ.1: Δεν περιμένω ούτε σχόλιά σας ούτε τίποτα.
(τι να πείτε άλλωστε;)
Απλά θέλω να τα διαβάσετε για να τα θυμάστε κάθε φορά που θα μιλάτε για κωλοτούμπες, φιλελέδες, πουλημένους και συμφεροντολόγους.


ΥΓ.2: Εσύ που νομίζεις πως σ' εσένα απευθύνεται το κείμενο, κάνεις λάθος.
Στους άλλους απευθύνεται.


ΥΓ.3: Καλή ψήφο


ΥΓ.4: Εδώ σας παραπέμπω στα κείμενα του Ιουλίου-Σεπτεμβρίου 2015 για να διαπιστώσετε τι συνέβη. Τι έλεγα τότε, τι λέγατε τότε, τι λέω τώρα, τι λέτε τώρα.

Κύριοι, χάσαμε

Όποιος βρίζει τον Τσίπρα, να βγει ΤΩΡΑ με επιχειρήματα να μας πείσει ότι οι (πολιτικές & οικονομικές) συνέπειες ενός GREXIT είναι μικρότερες από τις συνέπειες ενός Μνημονίου

Ασφάλεια μέσω ελευθερίας ή ελευθερία μέσω ασφάλειας;

Διασπάστηκα με τον εαυτό μου και αποχώρησα καταγγέλλοντας

Να γηράσκουμε "αεί διδασκόμενοι" και όχι... "αεί επιμένοντες"!

Το θέμα είναι: "σε ποια φάση βρισκόμαστε;"

Αφού δεν έχω νέα ευχάριστα να πω, καλύτερα να μη σας πω κανένα...

Ποτέ ξανά αριστερά!

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2019

Τι άλλο πρέπει να γίνει δηλαδή για να πεις "Φτάνει! Ως εδώ!" ;



Αποτέλεσμα εικόνας για κοκκινη γραμμη
("Κυβέρνηση 2015-2019: Μια Κριτική Αποτίμηση"- https://www.georgakopoulos.org/government-1519-review )


Πού βάζετε την κόκκινη γραμμή εσείς; Σε ποιο σημείο λέτε, “φτάνει”; “Ως εδώ”; Ποιο είναι το όριό σας, πολιτικά μιλώντας; Θα σας εξηγήσω γιατί ερωτώ. {...}

Tι ακριβώς πρέπει να κάνει αυτή η κυβέρνηση για να πάψει να την στηρίζει κάποιος ή κάποια από αυτούς τους 1,4 εκατομμύρια Έλληνες (σ.σ. που ακόμη ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ); Τι άλλο πρέπει να γίνει για να πει ο συριζαίος "Ώπα. Ως εδώ. Αυτό πάει πολύ. Σας μαυρίζω." Τι;

Τα ψέματα, προφανώς, δεν ήταν αρκετά. Το “προγράμμα Θεσσαλονίκης”, τα “go back, μαντάμ Μέρκελ”, τα “δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο να μην το δεχτούν”. Τα “θα παραιτηθώ αν το αφορολόγητο πέσει κάτω από τα 9 χιλιάρικα”, τα “θα καταργήσω τον ΕΝΦΙΑ” τα “κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη”. Αυτά απ’ ό,τι φαίνεται δεν πείραξαν και πολλούς. Κάποιος κακεντρεχής θα θεωρούσε πως πολλοί Έλληνες ψηφοφόροι είναι συνηθισμένοι στο να τους λένε γυμνά ψέματα στη μούρη τους και μάλιστα στη συνέχεια αρέσκονται να λένε και μπράβο στους ψεύτες, να τους επιβραβεύουν, να τους ξαναψηφίζουν. 

Το ίδιο έγινε κι εδώ, όπως γινόταν και παλιά.




Εντάξει τα ψέματα, λοιπόν. Να το δεχτώ. Το άλλο όμως; Το φρικτό εξάμηνο του 2015; Δεν ήταν αρκετό αυτό για να πουν “ως εδώ;” Μια περίοδος τόσο διαλυτική για την ελληνική οικονομία και για την κοινωνική συνοχή της χώρας μας, που μόνο με έναν πόλεμο ή μια φυσική καταστροφή μπορεί να συγκριθεί. Ήταν η περίοδος που όσοι την έζησαν δεν θα την ξεχάσουν ποτέ, η κορύφωση της ελληνικής κρίσης και μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές τραγωδίες από καταβολής ελληνικού κράτους. Εκείνο το αποκρουστικό τσίρκο ανικανότητας και αφέλειας, η απίστευτη, αδιανόητη γελοιότητα της “περήφανης διαπραγμάτευσης”, τότε που άσχετοι και απροετοίμαστοι άνθρωποι, καταφανώς ακατάλληλοι να εκπροσωπούν τα συμφέροντά μας, εξευτελίζονταν και μας εξευτέλιζαν, φυσιολογικά και αναμενόμενα αποτυγχάνοντας. Τα capital controls. Οι ουρές στα ΑΤΜ. Το διχαστικό, γελοίο δημοψήφισμα της μιας εβδομάδας. Η κωλοτούμπα της τελευταίας στιγμής, το τρίτο μνημόνιο. Συνέβησαν μπροστά στα μάτια μας όλα αυτά. Οι θύτες ήταν μπροστά μας, οι πράξεις τους μοιραίες και εμφανείς, τα λόγια τους καταγεγραμμένα και κρυστάλλινα. 

Ούτε αυτά δεν ήταν αρκετά; 
Ούτε. 




Το 2015 σαν ένας διακόπτης να κατέβηκε, και τότε πολλοί υποστηρικτές των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ αποκόπηκαν για πάντα από το κανονικό σύμπαν χρησιμοποιώντας την μαγική δύναμη της άρνησης και της αυθυποβολής. Μια σειρά απο εργαλεία επιστρατεύτηκαν για τον εξορθολογισμό της πλάνης τους. Φαντασιώσεις περί ηθικού πλεονεκτήματος και αγαθών κινήτρων, άσχετα ιδεολογικά φληναφήματα και το απόλυτο υπερόπλο: “Γιατί, οι άλλοι καλύτεροι ήταν;” Για πολύ μικρό χρονικό διάστημα αυτά τα εργαλεία αποδείχτηκαν αποτελεσματικά. Μα η πραγματικότητα ερχόταν κάθε μέρα, για τέσσερα χρόνια, και τα κοπάναγε με λύσσα, τα έφθειρε. Πάμε να δούμε μερικά παραδείγματα;

Θα μας πάρει λίγη ώρα.

Ας πούμε, πώς να αντέξουν οι φαντασιώσεις περί αγνότητας και ηθικής απέναντι στο τσουνάμι προσλήψεων συγγενών και φίλων, αυτό το αχόρταγο βεντούζωμα στον καρπερό μαστό του κράτους; Βεβαίως και οι προηγούμενοι έκαναν τέτοια. Αλλά υποτίθεται ότι ετούτοι δεν ήταν σαν τους προηγούμενους. Από ό,τι αποδείχτηκε, όπως μου μετέφεραν χαρακτηριστικά άνθρωποι που ξέρουν καλά πώς γίνονται οι δουλειές, αυτοί όχι απλά ήταν σαν τους προηγούμενους, αλλά ήταν και πολύ χειρότεροι από τους προηγούμενους. Ήταν, λέει, εφάμιλλοι των προ-προ-προηγούμενων. Έκαναν ρουσφέτια σε βιομηχανική κλίμακα, πήγαν τη δημόσια διοίκηση πίσω στο ’50 και το ’60, διορίζοντας στο δημόσιο τους πάντες και τα παιδιά των πάντων. Τον ξάδερφο Τσίπρα, τη σύζυγο του ξαδέρφου Τσίπρα, τον σύντροφο της Σβίγγου, τον σύντροφο της Καφαντάρη, το σύντροφο της κόρης του Κοτζιά, την ανιψιά της Αναγνωστοπούλου, την ανιψιά του Κουρουμπλή, τον μπαμπά του Παππά στον ΟΑΣΘ, την ανιψιά του Τόσκα στο Υπ.Εσ., το σύντροφο της Δούρου στην ΕΥΔΑΠ, τον κουμπάρο του Σταθάκη στον ΑΔΜΗΕ, τον κολλητό του Πολάκη (ιδιοκτήτη βουλκανιζατέρ) διευθυντή στο Νοσοκομείο Σαντορίνης, ολόκληρο το σόι του ράπερ-γραμματέα της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, τη σύζυγο βουλευτή και φίλη Τσίπρα στο Υπερταμείο και μετά στην ΤτΕ, την διορισμένη στα ΕΛΤΑ κόρη της Προέδρου της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής (!) στη Βουλή λίγες ημέρες πριν κλείσει για τις εκλογές, ανθρώπους που παίρνουν μηδέν στις γραπτές εξετάσεις και άριστα στην προφορική συνέντευξη ως προϊσταμένους διαχείρισης ΕΣΠΑ, έναν ατελείωτο συρφετό ρουσφετιών χωρίς σταματημό, τέσσερα χρόνια ρουσφέτια. Έναν άχρηστο κρατικό οργανισμό τακτοποίησης βυσμάτων έκλεινε η τρόικα, τέσσερις άνοιγαν αυτοί. Τα έκαναν και άλλες κυβερνήσεις αυτά; Φυσικά. Σε μια πρόσφατη ένας διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής για μία ημέρα και έσπευσε να διορίσει την κόρη του στη Βουλή. 


Φυσικά τα έκαναν και οι προηγούμενοι. Κι άλλα έκαναν οι προηγούμενοι. 
Αυτό που πρόσφατα η Περιφέρεια Αττικής της κυρίας Δούρου ασφαλτόστρωσε ένα χωματόδρομο της αρμοδιότητάς της ακριβώς μέχρι την είσοδο του εξοχικού του κ. Δραγασάκη (και όχι τον υπόλοιπο χωματόδρομο); Όπως και τα ρουσφέτια, είναι απόλυτα ενδεικτικό των γελοίων πραγμάτων που κάνουν κυβερνήσεις που θεωρούν ότι το κράτος είναι ένα βαζάκι με μέλι για να τρώνε. Κι ετούτη η κυβέρνηση ακριβώς έτσι το είδε. Μα οι 1,4 εκατομμύριο ψηφοφόροι προφανώς κι αυτό το προσπερνούν. 

Προφανώς δεν τους πτοεί. Το καταπίνουν και πάνε παρακάτω. Ίσως να μην το θεωρούν σημαντικό. Ίσως να πιστεύουν ότι, εντάξει, έφαγαν κι αυτοί όσο μπορούσαν, τι να κάνουν, όλο στην απ’ έξω ήταν μέχρι τώρα καίτοι, οι περισσότεροι, ευκατάστατα μέλη της οικονομικής ελίτ της χώρας. Ας το παραβλέψουμε. 




Το πώς όμως η κυβέρνηση αυτή εκμεταλλεύτηκε, υποβάθμισε, χειραγώγησε και τελικά εξευτέλισε τους θεσμούς του κράτους, δεν ήταν σημαντικό; Η απόλυτη εξαχρείωση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, που δεν έχει πρόηγούμενο στην ιστορία, δεν είναι κόκκινη γραμμή; Και οι προηγούμενες κυβερνήσεις πέρναγαν άσχετες και/ή εκπρόθεσμες τροπολογίες στα νομοσχέδια (πράγμα που τις καθιστά αυτόματα αντισυνταγματικές) κυρίως για να εξυπηρετήσουν ρουσφέτια στη ζούλα, χωρίς να τα πάρει χαμπάρι κανείς, αλλά ποτέ σε αυτό το βαθμό, ποτέ σε αυτή την κλίμακα. Τέσσερις τροπολογίες ανά νομοσχέδιο έβαζαν οι “σαμαροβενιζέλοι” στην κορύφωση της δικιάς τους εποποιίας, δώδεκα έβαζαν οι ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, σύμφωνα με έναν πρόσφατο υπολογισμό. Οι άνθρωποι έβαζαν τροπολογίες με ρουσφέτια ακόμα και σε κυρώσεις διεθνών συμφωνιών. Το αποκορύφωμα του εξευτελισμού ήταν η πρωτοφανής έγγραφη δέσμευση των βουλευτών των ακροδεξιών ΑΝΕΛ που δεσμεύονταν να υπερψηφίσουν ό,τι φέρει η κυβέρνηση, παρ' όλο που τυπικά εξακολουθούσαν να παραμένουν μέλη της αντιπολίτευσης για να μη χάσει τα προνόμιά του ο αρχηγός τους. 
Αυτά τα πράγματα δεν έχουν ξαναγίνει ποτέ
Δεν ήταν κόκκινη γραμμή αυτή; 

Ή, μήπως, οι καταγγελίες εισαγγελέων για την δράση ενός υπουργού-Ρασπούτιν που πίεζε για την στοχοποίηση πολιτικών αντιπάλων; Οι διαρκείς απόπειρες επιρροής και υπονόμευσης της δικαιοσύνης; Η περίπτωση της κ. Θάνου, που όταν έφυγε από την θέση της ως Πρόεδρος του Αρείου Πάγου πήγε καρφί σύμβουλος στο γραφείο του πρωθυπουργού, και μετά διορίστηκε πρόεδρος της υποτίθεται ανεξάρτητης Επιτροπής Ανταγωνισμού; Ένας διορισμός που, παρεμπιπτόντως, εγκρίθηκε από τη Βουλή μόνο χάρη στις ψήφους των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, που είναι όλοι υπόδικοι για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και σωρεία άλλων αδικημάτων.



Ή το άλλο; 

Η συστηματική και λυσσαλέα μάχη για τον έλεγχο των ΜΜΕ, για την εξαφάνιση όσων δεν ήταν φιλικά, για την δημιουργία νέων, πειθήνιων και πιστών. Η αντικατάσταση παλιών ολιγαρχών των media με νέους, φίλα προσκείμενους. Εκείνη η γελοία, εξευτελιστική -και αντισυνταγματική- διαδικασία δημοπρασίας των τεσσάρων (τόσες τις όριζε ένα Ινστιτούτο που βρήκε ο αρμόδιος υπουργός) τηλεοπτικών αδειών. Οι καταγγελίες του κ. Μαρινάκη ότι του ζητούσαν να πληρώσει την άδεια του κ. Καλογρίτσα. Ο έλεγχος της ΕΡΤ και του ΑΠΕ, ιστορικών εφημερίδων που απέκτησαν νέα, “φιλική” ιδιοκτησία και (χυδαίων ή μη) φυλλάδων των λίγων εκατοντάδων φύλλων σε κομματική αποστολή.

Τίποτε από αυτά δεν ήταν αρκετό; 

Ούτε ο εξευτελισμός της Βουλής, ούτε η χειραγώγηση της δικαιοσύνης, ούτε η επιχείρηση εγκατάστασης ενός νέου μιντιακού κατεστημένου; Καταπίνονται όλα αυτά; 
Από ό,τι φαίνεται, καταπίνονται.

Ο Πετσίτης όμως; Ο κολλητός του κ. Παππά που βρέθηκε ακριβοπληρωμένος σύμβουλος καταχρεωμένων επιχειρήσεων και περιφερόταν ως “εκπρόσωπος του Μαξίμου”; Η σχέση του κύπριου δικηγόρου Αρτέμη Αρτεμίου, η επίσκεψη του Ν. Παππά σε φυλακισμένο για εκβίαση πολιτικό στέλεχος στην Κύπρο, η υπόθεση της πώλησης βλημάτων στη Σαουδική Αραβία; Το ότι το έργο κατασκευής μιας εθνικής οδού κόπηκε σε κομμάτια ώστε να μπορεί να τα διεκδικήσει ο εργολάβος που ήταν κουμπάρος του Υπουργού; Ή και άλλα, πιο μικρά: το καταναλωτικό δάνειο 100.000 ευρώ του αναπληρωτή υπουργού Πολάκη από την Τράπεζα Αττικής; Το βαθύπλουτο ζεύγος υπουργών Παπαδημητρίου-Αντωνοπούλου, που έπαιρνε επίδομα ενοικίου 1000 ευρώ το μήνα; Εκείνο τον ανθυπαστυνόμο που βεβαίωσε τη μεταφορά μετοχών του κ. Φλαμπουράρη σε βολική ημερομηνία ώστε να μην έχει πρόβλημα με το πόθεν έσχες, ο οποίος (ανθυπαστυνόμος) μετά κατέβηκε υποψήφιος στις περιφερειακές εκλογές με την κ. Δούρου; Τον διοικητή του κρατικού Νικαίας με τα τέσσερα πλαστά πτυχία; Αυτή η κυβέρνηση είχε κάνει Γενική Γραμματέα για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς την πρώην διευθύντρια του γραφείου του κ. Παπαγγελόπουλου (τον οποίο κάποιοι ταυτοποποιούν ως το διαβόητο προαναφερθέντα "Ρασπούτιν") και πληρεξούσια δικηγόρο κυπριακής εταιρείας με έδρα τα γραφεία του προαναφερθέντος κ. Αρτεμίου, και μέλος ΔΣ εταιρείας που παίρνει δημόσια έργα.

Ούτε αυτά έχουν σημασία; 

Ασφαλώς, θρυλικές μορφές του πολιτικού προσωπικού προηγούμενων δεκαετιών έπαιρναν μίζες εκατομμυρίων και τα σκάνδαλα που μαθαίνονταν (πολλά χρόνια μετά) ήταν μεγαλύτερης κλίμακας καθώς υπήρχαν περισσότερα λεφτά για φάγωμα, αλλά τα παραπάνω δείγματα, όλο αυτό το κλίμα ηθικής χαλαρότητας και ροπής στη μάσα, στα προνόμια και τα δωράκια που έρχονται με την εξουσία, δεν είναι απολύτως ενδεικτικά μιας ολόιδιας ποιότητας, ακόμα και ελλείψει (μέχρι αποδείξεως του εναντίου) σκανδάλων μεγέθους υποβρυχίων; Ασφαλώς και είναι. 
Αλλά ούτε αυτό μοιάζει να επηρεάζει 1,4 εκατομμύρια φίλους μας (που σκέφτονται να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ).

Μήπως τότε η ασχετοσύνη και η ανικανότητα; Μια κυβέρνηση αναλαμβάνει να διοικήσει και να διαχειριστεί, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει. Είναι δουλειά. Δεν είναι μικρό πράγμα. Αυτή η κυβέρνηση τα έκανε θάλασσα σε τόσο πολλά πράγματα, τόσο πολύ και τόσο εξώφθαλμα, που είναι να απορεί κανείς πώς έχουμε ακόμα ηλεκτρικό ρεύμα. Αν και, έτσι που κατάντησαν τη ΔΕΗ, αν συνεχιστεί για λίγους μήνες (ίσως λίγες εβδομάδες) ακόμα αυτή η ιστορία, σχεδόν σίγουρα δεν θα έχουμε.

Τι έκαναν λάθος λοιπόν; Και τι δεν έκαναν. Από τα μεγάλα και τα σημαντικά μέχρι τα μικρά και τα ασήμαντα. Η φριχτή αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης. Οι αποκρουστικές εικόνες από το Αιγαίο, η νωθρή, νωχελική, παθητική στάση της κυβέρνησης που έβλεπε τα κύματα των δυστυχισμένων να περνούν και τις αποφάσεις να λαμβάνονται ερήμην της αλλού, την ώρα που ανεκδιήγητα στελέχη της αποφαίνονταν ότι "λιάζονται". Η αδιαφορία για το όνειδος της Μόριας, για τις αποκρουστικές συνθήκες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου στοιβάζονται οι πρόσφυγες, από μια κυβέρνηση που υποτίθεται ότι ενδιαφέρεται ιδιαίτερα γι' αυτό το θέμα. Η μυστική, επαναλαμβανόμενη και παράνομη επαναπροώθηση δεκάδων Τούρκων προσφύγων που προσπαθούν να δραπετεύσουν από το καθεστώς Ερντογάν μέσω Έβρου, από τις ελληνικές αρχές χωρίς να βγάζει κανείς κιχ.




Η ολοκληρωτική απαξίωση της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες, από την κατάργηση των Συμβουλίων των πανεπιστημίων για να μη διαταραχτεί ο χυλός της ακαδημαϊκής και διοικητικής μετριότητας, μέχρι τη διαιώνιση και την ενδυνάμωση της ανομίας και της εγκληματικότητας μέσα στα κτίρια-αχούρια των Πανεπιστημίων. Η απαξίωση των προτύπων και των πειραματικών σχολείων, τα δεκάδες χιλιάδες μικρά παιδιά που δεν βρίσκουν θέση κάθε χρόνο σε παιδικούς σταθμούς. Η πλήρης αδιαφορία για τις διεθνείς εξελίξεις, για τα εκπαιδευτικά συστήματα προηγμένων χωρών, για τις ανάγκες της αγοράς. Εδώ αυτοί ιδρύουν ακόμα περισσότερες Νομικές σχολές και μετονομάζουν τα ΤΕΙ σε ΑΕΙ. 

Τόσο μπορούν. 



Και όλα τα υπόλοιπα καταρρέουν επίσης. Η ΔΕΗ, ο μεγαλύτερος εργοδότης στην Ελλάδα, ένα μέχρι πρόσφατα γιγάντιο μονοπώλιο, διαλύεται υπό το βάρος των χρεών (και εξακολουθεί να καίει λιγνίτη και να πουλάει πανάκριβα το ρεύμα στις επιχειρήσεις, και η κυβέρνηση εξακολουθεί να προσθέτει άσχετες χρεώσεις στους λογαριασμούς των πολιτών). Οι συρμοί του μετρό περνάνε όλο και πιο σπάνια, οι συρμοί του ΗΣΑΠ είναι μονίμως μπογιατισμένοι με γκραφίτι, τα χαλασμένα λεωφορεία του ΟΑΣΑ και του ΟΑΣΘ στοιβάζονται στις μάντρες, τα ΕΛΤΑ διαλύονται κι αυτά. Στο Υπουργείο Εξωτερικών τους κάηκε ο σκληρός δίσκος και χάθηκαν τα email. Ο διαβόητος νόμος Παρασκευόπουλου, η πρωτοφανής ανοχή σε συγκεκριμένους τύπους βίας ανομίας, η απίστευτη πολιτική μεσολάβηση για να πάει ο τρομοκράτης σίριαλ-κίλερ σε πιο άνετη φυλακή για να περνάει καλύτερα, το παράδοξο φαινόμενο τρομοκράτες να επιτίθενται στην αντιπολίτευση και σε ΜΜΕ που κάνουν κριτική στην κυβέρνηση. 


Ούτε αυτά έχουν σημασία;

Και πού είναι τα άλματα στα θέματα των ανθρώπινων δικαιωμάτων, για τα οποία μόνο οι φιλελεύθεροι και οι αριστεροί ενδιαφέρονται; Πέρασε το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια (και ο κ. Μητσοτάκης το ψήφισε), αλλά δεν πέρασε ούτε ο πολιτικός γάμος, ούτε η τεκνοθεσία. Κάτι πήγαν να ψελλίσουν για χωρισμό εκκλησίας και κράτους, αλλά φυσικά ακολούθησε άλλη μια κωλοτούμπα και να τα χειροφιλήματα στην κραταιά ιεραρχία χωρίς περαιτέρω συζήτηση. Ο Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου παραιτήθηκε, επειδή η κυβέρνηση επιχείρησε να αλλοιώσει τη σύνθεση της Επιτροπής “για να την καταστήσει δυσλειτουργική έως πλήρως αδρανή”, όπως έγραψε. 



Και έχουμε φτάσει μέχρι εδώ κάτω και δεν έχουμε πει τίποτε για την οικονομία

Αλλά αυτά ίσως να τα ξέρετε καλύτερα. Η πιο μνημονιακή από τις μνημονιακές κυβερνήσεις πέρασε μέτρα σκληρής λιτότητας με συγκεκριμένο σκοπό και συγκεκριμένη φιλοσοφία: να εξαφανίσουν τη μεσαία, παραγωγική τάξη, να την γονατίσουν στους φόρους, ώστε να περάσει την κρίση όσο πιο ανώδυνα γίνεται η άμεσα εξαρτημένη από το κράτος εκλογική πελατεία. Κι έτσι η φορολογία εξακοντίστηκε στα ουράνια, η κοινωνική πολιτική περιορίστηκε μόνο σε ό,τι επέβαλε το μνημόνιο (πράγματα που σήμερα η κυβέρνηση ψευδώς διαφημίζει ως δικές της πρωτοβουλίες), προμηθευτές του δημοσίου αφήνονταν απλήρωτοι για να συσσωρευτούν πλασματικά πλεονάσματα για να δοθούν ως δωράκια στους ψηφοφόρους. Τίποτε δεν έγινε για να έρθουν επενδύσεις, αν και ό,τι συμφωνίες είχαν προετοιμαστεί από τους προηγούμενους (η COSCO, η Fraport, το Ελληνικό) υπογράφηκαν, έστω και με γκρίνιες και μουτράκια, από τους τωρινούς, που πριν τις πολεμούσαν λυσσαλέα. Αλλά τα γραφειοκρατικά εμπόδια παραμένουν, το φορολογικό βάρος και οι ιλιγγιώδεις εισφορές παραμένουν, οι τράπεζες είναι νεκροζώντανες και δεν χρηματοδοτούν τίποτε, επενδύσεις άλλες δεν έρχονται, καλές δουλειές δεν ανοίγουν, κι έτσι όσοι Έλληνες δεν βολεύονται στις λίγες κακοπληρωμένες και εποχικές δουλειές που ανοίγουν ή με τη σύνταξη της μαμάς και του μπαμπά, φεύγουν. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες φεύγουν. Δραπετεύουν.


Αλλά ούτε αυτό τους πτοεί τους ψηφοφόρους. 1,4 εκατομμύρια άνθρωποι. Όλα μαζί τα παραπάνω από ό,τι φαίνεται δεν είναι αρκετά για να κοιτάξουν μήπως υπάρχει κάποια καλύτερη επιλογή στο πολιτικό μας σύστημα.

Δεν τους ενόχλησε, άραγε, ότι όλα αυτά γίνονταν παράλληλα και σε ένα περιβάλλον χυδαιότητας, ξιπασιάς, απολίτιστου θυμού και διχαστικού μίσους; Τον συχνά ντροπιαστικό λόγο του ίδιου του πρωθυπουργού, ειδικά σε διεθνή κοινά; Αυτά δεν είχαν σημασία; Να σας θυμίσω τα χυδαία non-papers του Μαξίμου με το γηπεδικό λεξιλόγιο. Τα “στα τέσσερα”. Το ζόφο των στρατευμένων φυλλάδων που επιτίθενται εναντίον πολιτικών αντιπάλων και των οικογενειών τους με κατασκευασμένα σκάνδαλα και fake news. Την εργαλειοποίηση εκατοντάδων τρολ στα social media για να χύνουν χολή, μίσος και διχαστικό φθόνο. Να σας θυμίσω (όχι ότι μπορείτε να τον ξεχάσετε εύκολα, μολονότι τον έχουνε κλειδώσει κάπου αυτή την προεκλογική περίοδο) τον “αψύ” Παύλο Πολάκη, τον με τις τρεις πρωτόδικες καταδίκες για εξύβριση ή συκοφαντική δυσφήμιση, αυτόν που καπνίζει μέσα στο υπουργείο του κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου, αναπληρωτής υπουργός υγείας, που δεν δίστασε να επιτεθεί σε αντίπαλο υποψήφιο με αναπηρία, με τον πρωθυπουργό να τον σιγοντάρει από δίπλα και να τον καλύπτει, αποκαλώντας και ο ίδιος τον υποψήφιο “γλάστρα” που “τον περιφέρουν εδώ κι εκεί”.

Αλλά είπε κι άλλα αξέχαστα ο πρωθυπουργός μας, για τον “frozen war”, για τη συγγραφέα “Ναόμι Κάμπελ”, τη “στροφή 360 μοιρών”, για τα “έτη φωτός” ως μονάδα μέτρησης του χρόνου, ή την αξέχαστη παροιμία “we eat the camel and and we have the queue”. Θυμάστε τη συνέντευξή του με τον Μπιλ Κλίντον στα (αν τολμώ να τα αποκαλέσω έτσι) αγγλικά; Τα τέσσερα χρόνια που πέρασαν ήταν μια διαρκής υπενθύμιση ότι ο ηγέτης της κυβέρνησης της χώρας μας ήταν ένας άνθρωπος με στενούς ορίζοντες, περιορισμένες γνώσεις αλλά και προφανείς δυσκολίες σε πολλές περιπτώσεις να ηγηθεί με αξιοπρέπεια, σοβαρότητα, γνώση και ήθος.

Αλλά ούτε αυτό επηρέασε πολλούς. 


Και ξέρετε κάτι; 

Μπορεί να ήταν κάτι άλλο αυτό που επιτρέπει μέχρι και σήμερα σε 1,4 εκατομμύρια συμπολίτες μας να μην πτοούνται, να μην αλλάζουν γνώμη, να παραμένουν πιστοί. Το τελευταίο οχύρωμα, η φαντασίωση ότι αυτοί εδώ, αν και ψεύτες, ανίκανοι, άχρηστοι και διεφθαρμένοι, τουλάχιστον δεν εξυπηρετούν το “κατεστημένο” που προϋπήρχε, τους επιχειρηματίες και “αυτούς που μας έφεραν ως εδώ”. Ότι, τουλάχιστον, αυτοί εδώ δεν ήταν με την προϋπάρχουσα “διαπλοκή”.

Αυτό ήταν το τελευταίο ψέμα. 

Άντεξε για πολύ καιρό. Πολλοί ακόμη το πιστεύουν. “Πολεμάμε τη διαπλοκή και τα συμφέροντα των ολιγαρχών”, λένε. Εκτός από του Σαββίδη, του Βαρδινογιάννη, της Αγγελοπούλου, του Γιαννακόπουλου, του Κόκκαλη, του Λαυρεντιάδη, του Μπόμπολα, του Κοντομηνά, του Καλογρίτσα και άλλων.

“Καταψηφίζουμε αυτούς που μας έφεραν μέχρι εδώ”, λένε. Εκτός από τον Κουρουμπλή, το Σπίρτζη, τον Παπαγγελόπουλο, το Τζουμάκα, το Ραγκούση, την Κατσέλη, τη Τζάκρη, τον Κοτζιά, τον Κατρούγκαλο, τον Κοτσακά, το Μάρδα, τον Τόσκα, τον Τσουκαλά, το Μυλόπουλο, το Ρουμελιώτη, την Ξενογιαννακοπούλου, το Μπίστη, το δικηγόρο του Κοσκωτά, τον Άρη Σπηλιωτόπουλο και τόσους άλλους.

“Ήρθε η ώρα των πολλών”, λένε, αλλά εμείς μετά πηγαίνουμε για διακοπές με το κότερο του εφοπλιστή. 


Όπως αποδεικνύεται, ούτε αυτά αρκούν για να πει το 1/4 των ψηφοφόρων “φτάνει”. “Όχι άλλο”. “Δοκίμασαν και απέτυχαν, τόσο ολοκληρωτικά και οδυνηρά που αναρωτιέται κανείς πώς θα μπορούσαν να τα πάνε χειρότερα”.

Και δεν έχουμε καν αγγίξει ακόμα τις Πρέσπες.

Δεν θα πούμε πολλά λόγια γι’ αυτό το θέμα εδώ, καθώς είναι ένα θέμα που διχάζει. Η ουσία του έχει συζητηθεί καλύτερα αλλού. Αλλά εδώ πρέπει να πούμε ότι είναι μια σημαντική συμφωνία, η όμως οποία προέκυψε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Μια ευκαιρία για συναίνεση και εθνική σύμπνοια, την οποία αυτή η κυβέρνηση την πήρε και την εργαλειοποίησε όχι με σκοπό να λύσει ένα εθνικό θέμα, αλλά να διαλύσει την αντιπολίτευση. Και έτσι δεν πέτυχε καμία συναίνεση, καμία σύμπνοια. Ούτε και να διαλύσει την αντιπολίτευση. Με τον τρόπο που το χειρίστηκε γέννησε μόνο διχασμό, χολή, εθνικισμό και ένα απέραντο αίσθημα ντροπής και εξαπάτησης σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Ό,τι κι αν πιστεύει κανείς για το θέμα, το ότι πέρασε με μόλις 153 ψήφους από τη Βουλή είναι μια ήττα για τη χώρα μας και τον πολιτικό της πολιτισμό. 


Αλλά ούτε σε αυτό κολλάνε οι 1,4 εκατομμύριο συμπολίτες μας. 


Και, να σας πω κάτι; Εντάξει. Έστω ότι κάποια από τα παραπάνω δεν τα θεωρούν σημαντικά ή, έστω, χειρότερα από αυτά που έκαναν “οι προηγούμενοι”. Έστω ότι κάποια από τα πιο σημαντικά δεν τα διάβασαν, ή δεν έμαθαν ακριβώς τι συνέβη, ή μπόρεσαν να κάνουν ότι τα ξεχνάνε, ή τα ξέχασαν στ’ αλήθεια ή, τέλος πάντων, δεν τα έχουν δει ποτέ όλα μαζεμένα σε ένα μέρος έτσι με το νι και με το σίγμα, για να φαίνεται το πλήθος και το μέγεθος της ανικανότητας, της ανηθικότητας και της ασχετοσύνης. Έστω, σας λέω και το άλλο, που δεν το θεωρώ πιθανό, ότι κάποιοι από αυτούς τους πολίτες είναι κομμάτι του διεφθαρμένου πελατειακού πολιτικού μας πολιτισμού, και όλα αυτά που αναφέρθηκαν μέχρι τώρα δεν τους ενοχλούν, ίσα ίσα. 

Τα εγκρίνουν. Δεν το νομίζω. Αλλά έστω ότι κι αυτό ισχύει.

Πώς όμως ξεπέρασαν το Μάτι;

Πώς άντεξαν το Μάτι;

Γιατί έχω την εντύπωση ότι περισσότεροι φυλλορρόησαν βλέποντας τον πρωθυπουργό να ρεμβάζει στο κότερο του εφοπλιστή, από αυτούς που έβαλαν την κόκκινη γραμμή τους στο Μάτι;

Στο Μάτι κάηκαν 102 άνθρωποι, περιουσίες και αυτοκίνητα, αλλά εξατμίστηκε και κάθε προσωπείο ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας από αυτούς που το 2015 επιλέξαμε να μας εκπροσωπούν και να μας προστατεύουν. Πώς είναι δυνατόν ένας πολίτης να παρακολούθησε στην τηλεόραση τη γελοία “συσκεψη” το βράδυ της φρίκης, τη γελοία συνέντευξη τύπου, τους χάρτες με τους δήθεν εμπρησμούς, το ”ψάχνω να βρω λάθη και δε βρίσκω” του αρμόδιου Υπουργού, τον άλλο ακροδεξιό υπουργό να επιτίθεται στους "οικοπεδοφάγους" πυρόπληκτους, πώς γίνεται να τα κοιτάζει όλα αυτά και να μην λέει “ως εδώ”; Πώς ακούς τον πρωθυπουργό να λέει "και να 'παιρνες αυτά τα δύο χιλιάδες ευρώ θα τα 'χανες, θα τα σπατάλαγες" στους πυρόπληκτους και να μην λες “φτάνει”; Πώς αντέχεις το πόσο άργησαν να δημοσιεύσουν τα ονόματα των πυρόπληκτων. Το πόσο άργησαν να παραιτηθούν οι υπεύθυνοι. Το ότι λίγους μήνες μετά, κι αφού υποσχέθηκαν να κυνηγήσουν τους καταπατητές και θα φέρουν τις μπουλντόζες, αντ’ αυτού έφεραν άλλον ένα νόμο για να σώσουν οι καταπατητές τα αυθαίρετά τους και να τους πουλήσουν τους ψήφους τους. Το ότι ο Γενικός Γραμματέας πολιτικής προστασίας, ένα διορισμένο βύσμα, εντελώς ακατάλληλο για μια τόσο κρίσιμη θέση, χρειάστηκε 14 ημέρες να παραιτηθεί και μετά κατέβηκε υποψήφιος δήμαρχος στην Ανδρο. Με το ΣΥΡΙΖΑ. Τη Ρένα Δούρου σε προεκλογικό σποτάκι με φόντο τα καμμένα να υποστηρίζει ότι η ίδια είναι το πραγματικό θύμα της υπόθεσης.

Πώς το άντεξαν αυτό; 

Όλοι αυτοί οι Έλληνες πολίτες. 
Πώς το χώνεψαν; 

Και πώς το χώνεψαν όταν έρχεται επιπλέον όλων των άλλων προαναφερθέντων, ένα σάπιο κερασάκι σε μια τούρτα που ζέχνει; Πού βάζουν το όριο όλοι αυτοί οι συνάνθρωποί μας, τέλος πάντων; Τι θα έπρεπε να γίνει για να το πάρουν απόφαση ότι αυτή η ομάδα ανθρώπων μάλλον ήταν μια λανθασμένη επιλογή για τη διακυβέρνηση αυτού του (ή οποιουδήποτε άλλου) τόπου;

Οπωσδήποτε η διακυβέρνηση μιας χώρας είναι πολύ δύσκολο πράγμα. Δεν είναι μικρό ούτε απλό. Χίλιες δικαιολογίες υπάρχουν για πολλές από τις παραπάνω αποτυχίες, δεκάδες φωτεινές εξαιρέσεις στους κόλπους ακόμα και αυτής της κυβέρνησης. Σας διαβεβαιώ γι' αυτό. Αλλά δεν νομίζω ότι η αξιολόγηση που προκύπτει όταν κάποιος τα βάλει κάτω όλα αυτά -και ίσως και πάμπολλα ακόμα που ξεχνώ- είναι άδικη. Η κυβέρνηση αυτή απέτυχε στα περισσότερα από αυτά που κλήθηκε να υλοποιήσει, κατάφερε ελάχιστα πράγματα ουσίας από μόνη της (περισσότερα, αν αναλογιστεί κανείς αυτά που την υποχρέωσε η τρόικα να κάνει) και σε όλες τις κρίσιμες προκλήσεις αποδείχτηκε είτε κατώτερη των προσδοκιών (στην καλύτερη περίπτωση) είτε απόλυτα καταστροφική. Η επόμενη, όποια κι αν είναι, μπορεί να αποδειχτεί χειρότερη. Μπορεί σε τέσσερα χρόνια το αντίστοιχο κείμενο να είναι ακόμη μεγαλύτερο. Δεν το ξέρουμε αυτό. Τα παραπάνω όμως τα ξέρουμε. Όλοι μας.

Και καταλήγω λέγοντας το εξής.

Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου συμμετέχουν 20 κόμματα. Αυτοί οι άνθρωποι 1,4 εκατομμύρια Έλληνες περίπου, πραγματικά πιστεύουν πως ούτε ένα από τα υπόλοιπα δεν θα μπορούσε να καταφέρει κάτι καλύτερο; 


ΥΓ.: Το κείμενο αυτό δεν το έγραψα εγώ. Είναι αναδημοσίευση. Είναι αυτό που προσπαθούσα να γράψω, αλλά δεν μπόρεσα να το γράψω τόσο καλά.Είναι σαν να το έγραψα κι εγώ και τόσοι άλλοι.Στην πραγματικότητα, είναι γραμμένο από τον Θοδωρή Γεωργακόπουλο στο https://www.georgakopoulos.org/government-1519-review/ 
(τίτλος πρωτότυπου άρθρου: "Κυβέρνηση 2015-2019: Μια Κριτική Αποτίμηση")
και έχω κόψει κάποια μικρά αποσπάσματα χάριν (κάποιας) συντομίας.
Πατήστε στο link αν θέλετε, για να διαβάσετε και τα υπόλοιπα σημεία που έκοψα.

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Τι 'ναι αυτό που το λένε... Πατρίδα;


Σχετική εικόνα
Το σποτ του Τσίπρα, η επαιτεία του Νικηταρά και το... σπαθί του Λογοθετίδη!


Θα ήθελα να προσέξετε κάτι για μένα πάρα πολύ σημαντικό στην παρακάτω δήλωση.
Κάτι που σε λίγες λέξεις σημαίνει τόσα μα τόσα πολλά.
Είναι από το προεκλογικό σποτ του Σύριζα, όπου ο Τσίπρας λέει επί λέξη:

"Η πατρίδα δεν είναι οι κραυγές των πατριδοκάπηλων, πατρίδα είναι οι άνθρωποι που ζουν σε αυτή την πατρίδα.
Πατρίδα είναι εκεί που οι πολλοί μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια.
Πατρίδα είναι εκεί που οι εργαζόμενοι έχουν δικαιώματα, όχι εκεί που ξεζουμίζονται με δωδεκάωρα και 300 ευρώ.
Πατρίδα είναι εκεί που η Υγεία και η Παιδεία είναι καθολικό Δικαίωμα, όχι εκεί που είναι προνόμιο των λίγων, εκεί που η νέα γενιά έχει προοπτική μπορεί να ονειρεύεται μια καλύτερη ζωή.
Πατρίδα είναι εκεί όπου το μέλλον της μπορεί να το ορίζει ο ίδιος ο λαός, όχι εκεί που βασιλεύει το ψέμα, η προπαγάνδα, η οικογενειοκρατία.
Γι’ αυτήν την πατρίδα εμείς θα δώσουμε την μάχη."



Δεν ξέρω εσείς πώς νιώσατε διαβάζοντας ή ακούγοντας τα παραπάνω, πάντως εγώ νιώθω ότι είναι μια από τις πλέον εξοργιστικές, επικίνδυνες και αποκρουστικές δηλώσεις πρωθυπουργού.
Και εξηγώ γιατί.
Γιατί φανερώνει την τεράστια απόσταση σ' αυτό που εννοούν πατρίδα όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι και σ' αυτό που εννοούν οι τύποι σαν τον Τσίπρα.
Και αυτό δυστυχώς δε μένει μόνο στα λόγια, αλλά εφαρμόζεται και στην πολιτική τους.
(δεν αναφέρομαι στα περί πολλών-λίγων κλπ γιατί αυτή είναι μια άλλη πολύ μεγάλη κουβέντα)

Μας λέει λοιπόν πως "πατρίδα είναι εκεί που οι εργαζόμενοι έχουν δικαιώματα, όχι εκεί που ξεζουμίζονται με δωδεκάωρα και 300 ευρώ."


Να με συγχωρείτε, αλλά εγώ δεν γνώριζα αυτόν τον ορισμό της πατρίδας.
Δε γνώριζα ότι οι φουστανελάδες του 1821 πριν δώσουν την ψυχή και τη ζωή τους στον απελευθερωτικό Αγώνα της Πατρίδας μας από τους Τούρκος ρώτησαν πρώτα πόσες ώρες θα δουλεύουν μετά την απελευθέρωση. Δεν ήξερα ότι μετριέται με ώρες εργασίας.
Εγώ είχα την αίσθηση ότι ο Κολοκοτρώνης, ο Παπαφλέσσας, ο Καραϊσκάκης και τα παλληκάρια τους, οι έγκλειστοι "ελεύθεροι πολιορκημένοι" του Μεσολογγίου έκαναν και μερικές.... απλήρωτες υπερωρίες για την πατρίδα τους.
Δεν ήξερα ότι τα "παιδιά της Ελλάδος" καβαλήσαν τα βουνά της Πίνδου το '40 για να υπερασπιστούν το επίδομα τέκνων ή το δώρο χριστουγέννων.
Δώσανε το αίμα τους για αυτά τα χώματα χωρίς να λογαριάζουν τίποτε άλλο παρά την πατρίδα τους.
Χωρίς να 'χουν τίποτ' άλλο στο νου τους "πάρεξ ελευθερία και γλώσσα" που έγραφε κι ο Σολωμός.


Μας λέει ο Τσίπρας:
"Πατρίδα είναι εκεί όπου το μέλλον της μπορεί να το ορίζει ο ίδιος ο λαός, όχι εκεί που βασιλεύει το ψέμα, η προπαγάνδα, η οικογενειοκρατία."

Εγώ, δυστυχώς για τους Τσίπρες, φίλοι μου, νόμιζα ότι "η πατρίδα είναι εκεί" και μετά βάζω τελεία. Χωρίς υποσημειώσεις. 
Πατρίδα είναι με όποιο καθεστώς κι αν είναι. Πατρίδα είναι με όποιον πρωθυπουργό, πρόεδρο ή βασιλιά κι αν είναι. Κι αν μου ζητήσει ο Τσίπρας να πολεμήσω, παρότι τον σιχαίνομαι, εγώ θα πολεμήσω. Γιατί θα είναι όχι αγώνας για τον Τσίπρα, αλλά για την πατρίδα μου.
Έτσι κι οι Έλληνες το 40 δε ρώτησαν αν πολεμούν για το Μεταξά ή για τη δημοκρατία ή για το φιλελευθερισμό ή για τον κομμουνισμό. 
Στα βουνά της Πίνδου δεν "πολέμησαν τον φασισμό για τη λαοκρατία".
Πολέμησαν την Ιταλία για την Ελλάδα.
Χωρίς αστερίσκους.
(Εκτός ίσως από τους ιδεολογικούς ταγούς-προγόνους των Τσιπραίων -Ζαχαριάδης και σία- που έθεταν ζήτημα και αστερίσκους και το διαπραγματεύονταν μέσα τους και δημοσίως. Όλοι οι υπόλοιποι δεν αμφιταλαντεύτηκαν στιγμή...)
Είμαστε Έλληνες και με Τσίπρα και με Σαμαρά και με Παπανδρέου και με Μητσοτάκη και με Βενιζέλο και με Γούναρη και με Πλαστήρα και με Παπάγο και με Μεταξά και με Παπαδόπουλο και με Γλίξμπουργκ και με Όθωνα.
Τόσο απλά.
Κι ας μην μπορούν να το καταλάβουν αυτοί οι Τσίπρες που διαπραγματεύονται τον "πατριωτισμό" τους.


Αποτέλεσμα εικόνας για ελληνοιταλικοσ πολεμοσ

Λέει παρακάτω ο Τσίπρας:
"Πατρίδα είναι εκεί που η Υγεία και η Παιδεία είναι καθολικό Δικαίωμα, όχι εκεί που είναι προνόμιο των λίγων, εκεί που η νέα γενιά έχει προοπτική μπορεί να ονειρεύεται μια καλύτερη ζωή."

Μάλλον το 1821, το 1912, το 1922, το 1940 οι Έλληνες δεν είχαν δημόσιο και προσβάσιμο σε όλους σύστημα Υγείας και Παιδείας. Το ΕΣΥ δεν υπήρχε ούτε ως ιδέα, ως τη δεκαετία του 1930 δεν υπήρχε ούτε το ΙΚΑ και η ασφάλιση, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ήταν αναλφάβητο ή απλώς αγράμματο.
Και όμως πολέμησαν γι' αυτήν την πατρίδα και στον ύμνο της στέκονταν προσοχή και δάκρυζαν.
Ανατρίχιαζαν στη θέα της ιερής της σημαίας, που γι' αυτούς δεν ήταν "κωλόπανο" που "τι έγινε κι αν κάηκε".
Γιατί δεν ήταν "Τσίπρες" και "Φίληδες".
Γιατί ήταν Έλληνες όχι μόνο στο γένος, αλλά και στην ψυχή.

Γιατί κάθε φυσιολογικός άνθρωπος σ' αυτή τη Γη έχει ένα -ακατανόητο ίσως- εγγενές, ενστικτώδες, ευγενές, βαθύ αίσθημα αφοσίωσης, αγάπης, πίστης σ' αυτό το πράγμα που λέμε ΠΑΤΡΙΔΑ.
Και δεν το λογαριάζει με μισθούς, επιδόματα, ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία, voucher παιδικών σταθμών, τέλος επιτηδεύματος και ολοήμερα σχολεία.
Γιατί αυτό είναι ΑΓΑΠΗ.
Αγάπη για την πατρίδα είναι να προσκυνάς τους νεκρούς της.
Όχι να βγάζεις κομπιουτεράκια, για να δεις αν με βάση τα εισοδήματά σου αυτό το μήνα, την αγαπάς περισσότερο ή λιγότερο κι αν αξίζει να την υπηρετήσεις ή όχι.

Αυτή είναι η μεγάλη ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ διαφορά των Τσιπροσυριζαίων από τους κανονικούς ανθρώπους που πάνω από δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, στρέιτ, γκέι, ψηλοί, κοντοί, άντρες, γυναίκες, πλούσιοι, φτωχοί, νιώθουν πάνω απ' όλα ΕΛΛΗΝΕΣ.

Αποτέλεσμα εικόνας για εθνομηδενισμος

Αυτό είναι που δεν μπορούν να καταλάβουν κάθε φορά που κάνουν απαράδεκτες δηλώσεις ή απαράδεκτες κινήσεις στα εθνικά θέματα και συναντούν την αντίδραση των φυσιολογικών ανθρώπων.
Δεν μπορούν να καταλάβουν "τι μας έπιασε" και ενοχλούμαστε τόσο απ' την άρνησή τους για τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Αδυνατούν να αντιληφθούν γιατί μας εξοργίζει η ιδέα να φτιάξουμε μουσείο Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη.
Δεν μπορούν να διανοηθούν γιατί δεν τους εμπιστευόμαστε να αμυνθούν απέναντι στην υφαρπαγή του ονόματος της Μακεδονίας από τους Σλάβους.
Μας βλέπουν όλους ακροδεξιούς γιατί απλούστατα αυτοί δεν αγαπούν την πατρίδα όπως το εννοούμε όλοι εμείς οι φυσιολογικοί άνθρωποι.

Δεν μπορούν να νιώσουν αυτό που νιώθουμε εμείς όταν ακούγεται ο εθνικός μας Ύμνος.
Γι' αυτούς η Ελλάδα, όπως και κάθε πατρίδα, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας "τόπος".
Γι' αυτούς δεν είμαστε έθνος, παρά μόνο πληθυσμός.
Γι' αυτό και δεν έχουν κανένα πρόβλημα ούτε στα εθνικά ούτε στο δημογραφικό να πολιτεύονται αντίθετα από αυτό που όλοι οι υπόλοιποι αντιλαμβανόμαστε ως εθνικό.


ΥΓ.1: Ευτυχώς 200 περίπου χρόνια πριν τον Τσίπρα και τους "Τσίπρες", υπήρχαν Έλληνες σαν το Νικηταρά.
Ο μεγάλος οπλαρχηγός, χρόνια μετά την Επανάσταση, είχε μείνει παρατημένος απ' το ελληνικό κράτος να επαιτεί στον Πειραιά.
Ώσπου κάποιος πρέσβυς που τον αναγνώρισε, τον πλησίασε και του 'κανε κουβέντα για την αδικία που υπέστη.
Ο Νικηταράς όμως, επαίτης και σχεδόν τυφλός, υπερήφανα του αποκρίθηκε: "απολαμβάνω την ελεύθερη πατρίδα".
Κι όταν φεύγοντας ο πρέσβυς, άφησε να πέσει δήθεν τυχαία ένα πουγκί με χρήματα για να το μαζέψει ο επαίτης παλαιός αγωνιστής, τότε ο Νικηταράς τον φώναξε "ε, κύριε, σου 'πεσε το πουγκί σου, θα το χάσεις!"

Αποτέλεσμα εικόνας για νικηταρας απολαμβανω την ελευθερη πατριδα

Αυτό είναι που δε θα καταλάβουν ποτέ οι Τσίπρες.
Τι έκανε τον Νικηταρά ευτυχή και μόνο που ατένιζε ελεύθερη την πατρίδα του.
Τι έκανε τον Νικηταρά να αγαπά την πατρίδα του, παρότι φυλακισμένος πρώτα, παρατημένος από το κράτος, ζητιάνος και μισότυφλος από διαβήτη και χωρίς κρατική νοσηλεία.
Τι είναι αυτό που το λένε ΠΑΤΡΙΔΑ


ΥΓ.2: Προτείνω να δείτε και το "Ένας ήρως με παντούφλες".
Και να παρακολουθήσετε την παρακάτω σκηνή, όπου ο Λογοθετίδης στο κινηματογραφικό κύκνειο άσμα του, δίνει το πιο σύντομο και περιεκτικό μάθημα πατριωτισμού.
Μέσα σε ενάμισυ λεπτό. Πολύ καλύτερα απ',τις δικές μου πολυλογίες.
Δείτε το κι όποιος δεν ανατριχιάσει, καλύτερα ας ξανασκεφτεί ποιος είναι και τι είναι.


Παρασκευή, 17 Μαΐου 2019

Στο "Καφενείον η Ελλάς" μια συζητησούλα περί εκλογών...


Αποτέλεσμα εικόνας για καφενειο σκιτσο
Ο Γιάννης, ο Παύλος, ο Νίκος, ο Κώστας κι ο Γιώργος είναι παλιόφιλοι και βρέθηκαν στο καφενείο.
Κάθε εβδομάδα συναντιούνται και συζητούν περί ανέμων και υδάτων.

Σήμερα συναντήθηκαν και συζητούν -για τι άλλο;- για τις εκλογές που έρχονται την άλλην εβδομάδα.



-Καφετζής: Καλώς τα παιδιά! Τι να φέρω; Τα γνωστά;
-Γιάννης: Μπάρμπα, πιάσε μου ένα φρέντο εσπρέσσο
-Παύλος: Εμένα ένα καπουτσίνο. Ελαφρύ...
-Νίκος: Εμένα μη με ρωτάς! Φραπεδάκι...
-Κώστας: Όχι στους καφέδες! Φέρε μου τσαγάκι. Του βουνού!
-Γιώργος: Πιάσε ρε έναν ελληνικό πολλά βαρύ και όχι και χωρίς πολλές κουβέντες!
-Καλά, μη μας δείρεις κιόλας!
-Κανονικά θα 'πρεπε, αλλά έχε χάρη που 'στε φίλοι μου
-Να πας να εκτονωθείς αλλού!
-Θα πάω στις εκλογές και θα εκτονωθώ..
-Αχά! Χρόνια τα λέω ότι οι εκλογές είναι εκτόνωση του λαού για να χει την ψευδαίσθηση πως κάνει κουμάντο!
-Άσε μας ρε Κώστα! Και τι θες να κάνουμε δηλαδή; Δικτατορία του προλεταριάτου για να μην έχουμε καθόλου εκλογές και να ησυχάσουμε;
-Έλα τώρα ρε Παυλάκη που σε έπιασε ο πόνος για τη δικτατορία του προλεταριάτου! Τον Χότζα και τον Τσαουσέκσου μια χαρά τους προσκύναγες!
-Τι πάτε και θυμάστε τώρα; Τότε δεν ξέραμε. Είχαμε αυταπάτες για το τι συμβαίνει πέρα απ' το παραπέτασμα.
-Αυτό με τις αυταπάτες να το προσέξετε αδερφέ! Όλο αυταπάτες έχετε κι όλο μαλακίες κάνετε! Και μετά τις πληρώνουμε εμείς..
-Ρε ούλοι προδότες είσαστε!
-Μίλησε και το ανφάν γκατέ του πατριωτισμού τώρα. Ρε κάνε μας τη χάρη...
-Παυλάκη, έπρεπε ο δικός σου ο κωλοτούμπας να 'χε επιμείνει τότε. Μας ζήτησε το όχι και του το δώσαμε. Έπρεπε να πάρει απ' τους Ρώσους που του δίνανε. Αλλά τα πήρε απ' τους Γερμανούς και μας την έκανε γυριστή...
-Ναι! θα σε σώσουν οι Ρώσοι εσένα! Επειδή μας έσωσαν πολλές φορές, ας μας σώσουν κι άλλη μία! Κι οι δυο σας είστε ζώα! Σας τα λέγαμε τότε εμείς ότι λέτε μαλακίες και μας λέγατε παρέα κι οι δυο σας γερμανοτσολιάδες! Φάτε τη τώρα. Κι ο δικός σου Παυλή κι ο δικός σου Γιωργάκη προσκυνάνε με τα τέσσερα στην Ευρώπη! Μπουχαχαχα
-Μη γελάς σαν ηλίθιος! Όλοι ό,τι πει η Ευρώπη κάνετε. Οι μισοί είστε υποτακτικοί κι οι άλλοι μισοί είστε κουραδόμαγκες που υπηρετείτε τους ίδιους αφέντες. Απλά τούτοι δω είναι πιο γελοίοι γιατί πουλάνε κι επανάσταση και Άρη Βελουχιώτη. Εσείς τουλάχιστον είστε και πιο ευθείς.
-Και τι θε να κάνουμε ρε; Άντε γιατί πολλά μας τα 'πες! Να πάρουμε τα βουνά; Να ζωστούμε τα φυσεκλίκια και να γαζώνουμε γερμαναράδες;
-Κατ' αρχάς  μη λες "γερμαναράδες" γιατί θα θυμώσει ο Αλέξης και θα σε μαλώσει. Και δεύτερον, Ναι ρε μαλάκα, εσύ μας τα 'χες κάνει τσουρέκια με τις εξεγέρσεις, με τους γερμανοτσολιάδες, τους προδότες και τις αξιοπρέπειες κι όλες αυτές τις μπούρδες και τώρα μας το παίζεις και θεσμικός αστός! Άι κάνε μας τη χάρη!
-Ρε δε πάτε να αλληλοφαγωθείτε οι δυο σας να ξεβρωμίσει ο τόπος λέω γω;
-Δε πάτε κι οι τρεις, βασικά, για να ξεβρωμίσει στα σίγουρα; Άντε πια όλοι οι βλαμμένοι μαζευτήκαμε σ' αυτή τη χώρα κι έχουμε και δικαίωμα ψήφου!
-Τι; Ακούσατε τι είπε; Θα μας κόψει το δικαίωμα ψήφου! Το ηχογράφησα αυτό! Θα σας το παίζω συνέχεια για να να δουν όλοι τι χουντικοί είστε ακόμα! Εμπρός για το νέο Πολυτεχ..
-Σκάσε ρε μπαγλαμά! Ήρθαν οι καφέδες!


Αποτέλεσμα εικόνας για καφενειο σκιτσο


Ο καφετζής σερβίρει τους καφέδες κι έτσι η παρέα έχει την ευκαιρία να πάρει μιαν ανάσα, να σταματήσει τον καυγά και να γευτεί ήρεμα τις πρώτες, μαγευτικές στιγμές του καφέ.

-Λοιπόν παιδιά, τώρα που ήρθαν κι οι καφέδες ζεστοί-ζεστοί, ας πούμε και για τίποτα φρέσκο που ζεματάει. Γιατί τόση ώρα λέμε ιστορίες που κρυώσανε.
-Ναι να συζητήσουμε γι' αυτά που μας καίνε.
-Άσε εσύ αγόρι μου. Εσύ ειδικά μη μιλάς γι' αυτά που "καίνε", γιατί δε σε παίρνει. Άντε κάνε μας τη χάρη μην ανοίξουμε το στόμα μας.
-Ναι καλά, μιλάς κι εσύ; Σάμπως τις ξεχάσαμε και τις φωτιές όταν ήσουνα εσύ;
-Την εποχή μου είχε καεί η μισή Ελλάδα- έσκαγαν πυρκαγιές από παντού και πέθαναν λιγότεροι. Τούτοι δω οι άχρηστοι με μια εστία και τα 'καναν μαντάρα...
-Ρε παιδιά τι να κάνουμε κι εμείς; μα αφού φύσαγε πολύ!
-Ώπα! Να τος και ο στρατηγός Άνεμος! Βρε καλώς το το παιδί... Η πολλή παρέα με τον Κωστάκη δεν κάνει καλό...
-Δεν είπα για στρατηγό Άνεμο. Αλλά άμα φυσάει έτσι, τι να σου κάνει και το κράτος...;
-Ε μα τότε το χρειάζεσαι το κράτος! Άμα δε φυσάει, τη σβήνουμε και μόνοι μας!
-Το κράτος έκανε ό,τι μπορούσε σ' αυτές τις συνθήκες.
-Το ντοκιμαντέρ το είδες;
-.......................................

-Ας πούμε τίποτ' άλλο ρε παιδιά, σφίγγετ' η καρδιά μου κάθε φορά που μιλάμε γι αυτό. Ας πούμε κάτι άλλο.
-Α ναι! Για να σου πω εσένα ρε Γιαννάκη που μου κοκορεύεσαι τώρα τάχα το νέο και το άφθαρτο που θα τα λύσετε όλα! Τι γίνεται; Θα τα κόψουμε τα δωράκια των χριστουγέννων και τα επιδόματα;
-Γιατί; Φοβάσαι μην πεινάσεις; Μα αφού έχουμε τέτοια ανάπτυξη και καταρρέει η ανεργία -όπως μας λες- τότε γιατί καίγεσαι για τα επιδόματα;
-Νοιάζομαι για τον φτωχό, τον ανήμπορο, τον άνεργο που δεν έχει να τα βγάλει πέρα
-Σώπα ρε! Υπάρχουν και τέτοιοι; Αλήθεια, τα παιδάκια σήμερα λιποθυμάνε στα σχολεία ή το κόψανε το χόμπι;
-Μα τους μοιράζουμε γεύματα!
-Απ' τα μαγκάλια καίγονται άνθρωποι σήμερα ή όχι;
-Μα δεν είναι το ίδιο...
-Αυτοκτονεί σήμερα κόσμος ή δεν αυτοκτονεί;
-Μα σας παρακαλώ! Αφήστε με να μιλήσω! Μην κάνετε πολιτική πάνω σε πτώματα!
-Μας δουλεύεις τώρα, ε;
-Μας δουλεύεις, παραδέξου το...
-Όχι! Εμείς ποτέ δεν εκμεταλλευτήκαμε τα πτώματα για να κερδίσουμε ψήφους! Δεν είμαστε τυμβωθήρες...
-Τυμβωρύχοι θες να πεις;
-Ε ναι, αυτό... Δεν είμαστε!
-Θες ένα χαπάκι για την αμνησία;

-Ρε άντε από κει που μιλάτε κι εσείς! Όλοι οι προδότες μαζευτήκατε και σας έπιασε ο πόνος για τον Έλληνα! Μόνο οι εθνικιστές νοιάζονται για τον Έλληνα εργάτη, τον αγρότη, το μεροκαματιάρη!
-Και πώς ακριβώς νοιάζεσαι ρε μάστορα; Αφού τους μισούς θέλεις να τους σφάξεις!
-Τι λε ρε ζώον; Έχω σφάξει εγώ κανέναν σας; Ορίστε! Μια χαρά δεν τα λέμε;
-Είναι που δεν έχεις την εξουσία! Άμα την είχες όμως, θα μας έκλαιγαν οι ρέγγες!
-Καλά κι εσύ, μην το 'παίζεις παρθένα! Κι εσείς όπου πήρατε την εξουσία, τα ίδια κάνατε. Απλώς δεν εκτελούσατε με φυλετικό κριτήριο, αλλά με πολιτικό...
-Μας εξομοιώνεις μ αυτούς; Σα δε ντρέπεσαι!
-Όχι δε σας εξομοιώνω. Απλώς σου θυμίζω για να μην ξεχνιόμαστε...
-Ναι σάμπως κι εσείς ήσασταν καλύτεροι; Να σου θυμίσω τι κάναν οι δικοί σου όταν μας έστελναν στα ξερονήσια;
-Κατ' αρχάς δε στέλναμε εσείς στα ξερονήσια αλλά τους άλλους. Κάτι τύποι σαν και τους δικούς σου υπέγραφαν με δυο χέρια δηλώσεις μετανοίας. Άντε μην ανοίξω το στόμα μου για εργολάβους και Χούντες τώρα!
-Fake news! Σαν το Μακελειό του Χίου έχετε καταντήσει!
-Καλά μη χτυπιέσαι! Εσείς με το Μακελειό κάνατε το αντιμνημόνιο! Τώρα σας ξίνισε;
-Εμείς; Ποτέ!
-Εκείνα τα χαπάκια για την αμνησία αργούν;


Αποτέλεσμα εικόνας για καφενειο σκιτσο

-Τελοσπάντων, δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά εγώ ξέρω ότι εμείς σώσαμε τις συντάξεις και το αφορολόγητο.
-Όταν λες "τα σώσατε", από τι ακριβώς εννοείς ότι τα σώσατε;
-Μα απ' το να κοπούν! Μόνο εμείς τα καταφέραμε!
-Συγνώμη, γιατί θα μας μουρλάνεις. Ποιος ψήφισε να κοπούν;
-Εμείς!
-Ποιος ψήφισε να πέσει το αφορολόγητο;
-Εμείς!
-Και τώρα πανηγυρίζεις που σώσατε τον κόσμο από αυτά που εσείς είχατε σχεδιάσει να του κόψετε;
-Ρε αυτοί θα μας στείλουν στα ψυχοφάρμακα!
-Ρε παιδιά μην υπεραπλουστεύετε τα πράγμ...
-Σκάσε και πίνε! Ξεφτιλίζεσαι..

-Ναι, κάνετε πως τσακώνεστε τώρα εσείς τάχα, αφού τα 'χετε όλα συνεννοημένα! Όλοι ίδιοι είστε! Όργανα της νέας τάξης πραγμάτων!
-Σώπα ρε! Για πες μας εσύ υπέρ ποιας τάξης πραγμάτων είσαι, να δω κάτι; Σαπουνάκια; Σαπουνάκια; Και χάιλ Χίτλερ;
-Εγώ είμαι με την Ελλάδα, ρε χλέμπουρα! Και ξέρω ότι 40 χρόνια τώρα μας έχετε καταστρέψει! Πουλάτε την Ελλάδα μέτρο-μέτρο στους τοκογλύφους!
-Ρε μπας και μπήκε ο Παυλής στο σώμα του Γιώργου; Σαν τα ίδια να λέτε. 
-Εγώ; Με τους φασίστες; Παρ' το λόγο σου πίσω! Όχι παρ' τον πίσω γιατί φίλοι-φίλοι αλλά θα πλακωθούμε!
-Εγώ με τα αναρχοκουμμούνια; Παρ' το πίσω γιατί θα βγάλω τη ζώνη μου και θα σας ρημάξω αν με ξαναπείτε ίδιο με τους προδότες!
-Μα αφού ρε παιδιά και στους δυο σας φταίνε τα ίδια "40 χρόνια". Κι οι δυο βρίζετε για τα πάντα τη μεταπολίτευση. Κι οι δυο φαντασιώνεστε τοκογλύφους! Ε δεν απέχετε και πολύ στα μυαλά...
-Εμείς ήμασταν πάνω απ' την πηγάδα κι αυτοί από κάτω, αδερφέ. Μπερδεύεσαι μάλλον.
-Ε αυτό ακριβώς λέω. Τα ίδια μυαλά έχετε. Ρόλους αλλάζετε.


Σχετική εικόνα

-Βρε δε θα βγούμε εμείς; Θα βγούμε! Θα σας συγυρίσουμε όλους! Και τους μαύρους και τους κόκκινους!
-Τι να συγυρίσετε κι εσείς μωρέ; Σάμπως δε σας είδαμε; Σας είδαμε! Τίποτα δεν μπορείτε να κάνετε. Άχρηστοι είστε! Φοβάστε και τον ίσκιο σας. Έχετε κόμπλεξ.
-Παλιά ίσως ναι. Τώρα όμως τελειώσανε αυτά! Τώρα που ξεφτιλίστηκαν αυτοί, τώρα θα δείτε ποιοι είμαστε εμείς! Και δε θα 'χουμε κι εσάς τώρα βαρίδια μες στα πόδια μας...
-Ε είδες που στα λέω κι εσένα; Γιατί νομίζεις ότι έχεις πολύ περισσότερο μυαλό απ' τους άλλους δυο που κοροϊδεύεις; Εσύ ψάχνεις τώρα να πάρεις τη ρεβάνς. Έτσι θα πάμε από δω και μπρος;
-Ρε θα τους κλείσουμε μέσα σου λέω!
-Καλά, κατάλαβα. Μυαλό δε βάζετε. Ρε δείτε πώς θα φτιάξουμε τη χώρα και σταματήστε να βάζετε ο ένας τον άλλον τάχα μέσα!
-Μα αφού αυτοί άρχισαν πρώτοι! Με τη Novartis και τις μαλακίες...
-Καλά αυτοί είναι αισχροί. Το ξέρουμε. Κι εμάς τα ίδια μας κάνουν. Όπως και το '89. Αλλά κι εσείς πάτε βουρ να βαδίσετε στον ίδιο δρόμο..
-Όλα αυτά δεν έχουν κανένα νόημα. Η παραφιλολογία για τη διαφθορά συσκοτίζει τον πραγματικό υπαίτιο που είναι άλλος. Και λέγεται καπιταλισμός.
-Ναι ο καπιταλισμός έκανε βίλες με πισίνα. Όχι οι υπουργοί.
-Καλά ας μην αρχίσουμε να ψαχνόμαστε για βίλες και για κότερα, γιατί θα πέσει γέλιο...
-Ναι τι θα μας πεις; Μπορεί για όλα τ' άλλα να μας κατηγορήσεις, αλλά για τη διαφθορά.... ε εκεί σας έχουμε!
-Ότι μας έχετε μας έχετε, είναι η αλήθεια. Έχετε ένα τρόπο που τα κάνετε που τον ζηλεύω!
-Τι θες να πεις;
-Ε να: Αν βάζαμε εμείς τον Μαρινάκη στα ψηφοδέλτια θα χε ξεσηκωθεί η μισή Ελλάδα εναντίον μας και θα μας λέγατε διαπλεκόμενους και υπηρέτες συμφερόντων! Εσείς βάλατε τον Κόκκαλη και κάνετε σα να μην τρέχει τίποτα!
-Μα δεν τρέχει τίποτα!
-Δεν τρέχει τίποτα;
-Καλά μην χτυπιέσαι εσύ. Ειδικά εσύ για τον Κόκκαλη μη χτυπιέσαι γιατί έχεις λερωμένη τη φωλιά σου.
-Δεν... δεν καταλαβαίνω!
-Να σου θυμίσω εγώ τη Siemens; Τον ΟΤΕ; Την παράγκα; Τι να σου θυμίσω; 
-Ρε άμα σας λέω εγώ ότι είστε ούλοι προδότες, με αποπαίρνετε...
-Ναι εσύ είσαι καθαρός. Με τα ρωσικά λεφτά κι εγώ το παίζω παναγίτσα
-Τώρα τ' ανακάλυψες εσύ τα ρωσικά λεφτά; Μ' αυτά κάνατε παρέα 4 χρόνια! Τώρα σας ξίνισαν;
-Εμείς τι σχέση έχουμε; Εμείς χτυπάμε τους Ρωσόφιλους και την Ακροδεξιά!
-Ναι σύμφωνοι! Αλλά τη χτυπάτε "από μέσα". Από πολύ μέσα όμως. Μέχρι που συγκυβερνάτε 4,5 χρόνια μ' αυτήν...
-Ε δεν το κάνουμε πια! Πάει, καθαρίσαμε μ αυτά!
-Α ωραίος είσαι εσύ! Επειδή δηλαδή τώρα αποφασίσατε να πετάξετε τον Καμμένο, λίγο πριν τις εκλογές, σβήνεται ό,τι έχετε κάνει με δαύτον;
-Ε βέβαια! Φρέσκα κουλούρια!
-Ε τότε ρε μάστορα, αφού θες "φρέσκα κουλούρια", γιατί μας έχεις ζαλίσει τα αρχίδια με το τι κάναμε εμείς πριν 20 και 30 χρόνια; Εσύ αρνείσαι να μιλάμε -όταν δε σε συμφέρει- και για πριν 5 μήνες!
-Κοιτάμε μπροστά! Τώρα χτίζουμε το νέο μεγάλο προοδευτικό μέτωπο!
-Νέο και προοδευτικό; Με ποιον; Με τον Λυμπερόπουλο, την Κουντουρά, τον Τζουμάκα, τον Μπίστη, το Μωραΐτη και τον Παπαγγελόπουλο; Μες στην ανανέωση και την πρόοδο μου είστε! 
-Τι; Σου ξίνισε εσένα τώρα ο Μπίστης; Μια χαρά παίζατε τις κεντροαριστερές κουμπάρες τόσον καιρό...
-Εδώ οι άλλοι μάζεψαν τον Ψαριανό! Εμείς σας μαράναμε!
-Γελοίοι είστε όλοι!
-Ρε προδότες σου λέω....

-Άντε να πηγαίνουμε σιγά-σιγά!
-Και προσοχή στην ψήφο ε;
-Ε βέβαια! 
-Ψηφίζουμε προοδευτικά και αντιδεξιά!
-Ψηφίζουμε ανάπτυξη και εργασία!
-Ψηφίζουμε λογική και ευημερία!
-Ψηφίζουμε για να μετρηθούμε!
-Ψηφίζουμε για λίγο ακόμη...

-Καφετζής: Ε ψιτ! Το λογαριασμό παιδιά!
-Αυτός!
-Αυτός!
-Αυτός!
-Αυτός!
-Αυτός!

-Κατάλαβα. Εγώ πάλι...


Αποτέλεσμα εικόνας για καφενειο σκιτσο